13/09/2024
DEZE GOED VERSCHOLEN MAGISCHE PLEK HEEFT EEN LEEFTIJD VAN 2000 JAAR… 🧐🧐
Al sinds mensenheugenis ontsnapt hier op verschillende plaatsen kalkhoudend grondwater, waardoor een rots van tufsteenkalksteen is ontstaan. Vanaf de eerste eeuw na Christus werd de bron vervolgens omsloten door een put, niet het enige interessante gebouw op dit punt. Het archeologische grondmonument met de basisvormen van een tempelcomplex en een villa rustica roept het leven in de eerste eeuw na Christus op voor het innerlijke oog. Het middelpunt is het nymphaeum (een fonteinhuis), een heiligdom boven een bron of fontein waarmee de Romeinen de nimfen eerden, die als natuurgoden ook het water beschermden en er nauw mee verbonden waren.
Het grondmonument wordt Gallo-Romeins genoemd omdat de vondsten van beelden en kleine onderdelen getuigen van het feit dat hier zowel Romeinse als Gallische goden werden vereerd. Dit was heel gebruikelijk: met zijn zogenaamde "Interpretatio Romana" plaatste Rome de lokale goden na een verovering op gelijke voet met zijn Romeinse goden om ze te assimileren en conflicten op basis van religie te vermijden. De Galliërs vonden het blijkbaar een goed idee en stelden de Romeinse goden gelijk aan die van henzelf met hun "Interpretatio Celtica". In het bronheiligdom brachten de Kelten en de Romeinen hulde aan de Romeinse goden Minerva, Jupiter, Mercurius en Apollo, evenals aan de Keltische godinnen Rosmerta, die in haar krachten lijkt op de god Mercurius, en Sirona, die werd gelijkgesteld met de god Apollo als de godin van de genezing.
Na systematische opgravingen van 1981 tot 1984 werd het grondmonument blootgelegd. Wat vandaag de dag nog steeds te traceren is van de opgravingen. In het midden van het complex stond een zeshoekige fonteintempel, gewijd aan de godin Sirona, en andere kleine tempels, omgeven door een muur aan drie zijden. Naast de fontein verraden restanten van muren dat hier ooit een achthoekig gebouw stond, met zuilen die een dak ondersteunden. Een kubus van kalksteen die ervoor sinterde, voedde hoogstwaarschijnlijk de heilige put door het water onder de fundering er via houten pi**en naartoe te brengen. Ernaast liggen de eerste stenen van een rechthoekig gebouw, gevolgd door een vierkante fundering met een interieur, slechts één vierkante meter groot – hier moet een standbeeld hebben gestaan. Naast het tempelcomplex werden de restanten gevonden van een Villa Rustica, een landgoed uit het Romeinse Rijk. Het gebouwenensemble werd ook gevoed met het water van de bron. Het omvat een zogenaamd frigidarium, een kamer die werd gebruikt om af te koelen in klassieke Romeinse baden. Daarnaast zijn de fundamenten van een boerderijgebouw en een kookgedeelte nog te zien, evenals die van een hypocaustum, het warmeluchtverwarmingssysteem van die tijd.
De overblijfselen van een vervlogen tijdperk maken deze plek nog mythischer, aangezien slechts een paar muren en stenen platen op de grond een idee geven van wat een belangrijk bedevaartsoord het ooit was. Mensen kwamen hier vier eeuwen lang.
