De Helden Op Sokken

https://www.youtube.com/watch?v=xyczmUD7x78

Urbex avonturen Bjorn en Michelle met Billie ...met Billie 🐶Met ons eigen hitnummer 😆

https://www.youtube.com/watch?v=ePaBbgfodvk&t=6s

Verlaten gezondheidsinstelling in België VERLATEN GEZONDHEIDSINSTELLINGWe bezochten in België een goed verscholen imposante gezondheidsinstelling. De locatie heeft zijn beste tijd misschien al wel g...

https://www.youtube.com/watch?v=tFCfquPq7xM
Like 👍onze video's en abonneer je op ons AVONTUREN-YouTube kanaal, volg ons op de voet voor meer interessante, te gekke en geweldige verborgen geschiedenis over heel Europa... en soms zelfs een beetje verder! 😜 Vergeet niet om het filmpje te liken en te abonneren op ons kanaal waarvoor enorm veel dank, wie weet tot binnenkort voor nog meer verborgen geschiedenisavonturen op de hoge en lage vlaktes in continent Europa! 🌍

DE HELDEN OP SOKKEN https://www.youtube.com/.../UCHn8IoZDfVUqw_y4yFmTEYw/videosAbonneer je op ons YouTubekanaal voor nog véél meer verborgen locaties in Europa, duimpjes omhoog!...

SOLDATEN VROREN DOOD OP DE PLEK DIE ZE VERDEDIGDEN IN HET BESNEEUWDE ARDENSE BOS… 🧐🧐

SOMMIGE BOMEN VERTONEN NOG STEEDS SCHAMPWONDEN VAN DE KOGELS... 🧐🧐

Op dit strategische verkeersknooppunt woedde ooit wekenlang een moorddadige oorlog tijdens het Ardennenoffensief. Het werd een van de wreedste slagvelden in Luxemburg. We bevonden ons op de plaats waar meer dan 160 Duitse en enkele Amerikaanse soldaten tijdelijk werden begraven. Tijdens de gevechten stonden er amper nog bomen recht. Enkel de dikste en oudste bomen zijn de levende getuigen van dit bloedbad. Sommige vertonen nog steeds zichtbare schampwonden van kogels.

In december 1944 organiseerde het Derde Amerikaanse Leger onder leiding van generaal S. Patton Jr. een tegenaanval. Het infanterieregiment van de divisie, wilde de omcirkeling doorbreken. De strategie was dus om de Duitse troepen te omsingelen om hun opmars te stuiten. De strijd verliep hevig, met zware verliezen aan beide zijden van het slagveld. Soldaten vroren dood van de kou op de plek die ze verdedigden in het Ardense besneeuwde bos. De divisie stootte echter op de 9e Volksgrenadierdivisie, die de Amerikaanse opmars vertraagde. Duizenden soldaten verloren in deze gevechten het leven. De frontlinie stond gedurende twee weken stil, zoals we dat kennen van de uitputtingsoorlog van de Eerste Wereldoorlog.
In januari 1945 slaagden de “Yankees” en de Amerikaanse 90e Divisie erin het Duitse front te doorbreken. Op 21 januari 1945 werd de stad eindelijk bevrijd. De Amerikaanse 26e Divisie en 6e Cavalerie Group heroverden vervolgens de controle over het gebied.

Het Ardennenoffensief was de duurste militaire operatie die het Amerikaanse leger ooit heeft uitgevochten. 10.733 Amerikaanse soldaten sneuvelden en 38.600 raakten gewond. Ook verloren zo’n 2.500 burgers in België en 500 in Groot-Hertogdom Luxemburg bij deze strijd het leven.

DEZE GOED VERSCHOLEN MAGISCHE PLEK HEEFT EEN LEEFTIJD VAN 2000 JAAR… 🧐🧐

Al sinds mensenheugenis ontsnapt hier op verschillende plaatsen kalkhoudend grondwater, waardoor een rots van tufsteenkalksteen is ontstaan. Vanaf de eerste eeuw na Christus werd de bron vervolgens omsloten door een put, niet het enige interessante gebouw op dit punt. Het archeologische grondmonument met de basisvormen van een tempelcomplex en een villa rustica roept het leven in de eerste eeuw na Christus op voor het innerlijke oog. Het middelpunt is het nymphaeum (een fonteinhuis), een heiligdom boven een bron of fontein waarmee de Romeinen de nimfen eerden, die als natuurgoden ook het water beschermden en er nauw mee verbonden waren.

Het grondmonument wordt Gallo-Romeins genoemd omdat de vondsten van beelden en kleine onderdelen getuigen van het feit dat hier zowel Romeinse als Gallische goden werden vereerd. Dit was heel gebruikelijk: met zijn zogenaamde "Interpretatio Romana" plaatste Rome de lokale goden na een verovering op gelijke voet met zijn Romeinse goden om ze te assimileren en conflicten op basis van religie te vermijden. De Galliërs vonden het blijkbaar een goed idee en stelden de Romeinse goden gelijk aan die van henzelf met hun "Interpretatio Celtica". In het bronheiligdom brachten de Kelten en de Romeinen hulde aan de Romeinse goden Minerva, Jupiter, Mercurius en Apollo, evenals aan de Keltische godinnen Rosmerta, die in haar krachten lijkt op de god Mercurius, en Sirona, die werd gelijkgesteld met de god Apollo als de godin van de genezing.

Na systematische opgravingen van 1981 tot 1984 werd het grondmonument blootgelegd. Wat vandaag de dag nog steeds te traceren is van de opgravingen. In het midden van het complex stond een zeshoekige fonteintempel, gewijd aan de godin Sirona, en andere kleine tempels, omgeven door een muur aan drie zijden. Naast de fontein verraden restanten van muren dat hier ooit een achthoekig gebouw stond, met zuilen die een dak ondersteunden. Een kubus van kalksteen die ervoor sinterde, voedde hoogstwaarschijnlijk de heilige put door het water onder de fundering er via houten pi**en naartoe te brengen. Ernaast liggen de eerste stenen van een rechthoekig gebouw, gevolgd door een vierkante fundering met een interieur, slechts één vierkante meter groot – hier moet een standbeeld hebben gestaan. Naast het tempelcomplex werden de restanten gevonden van een Villa Rustica, een landgoed uit het Romeinse Rijk. Het gebouwenensemble werd ook gevoed met het water van de bron. Het omvat een zogenaamd frigidarium, een kamer die werd gebruikt om af te koelen in klassieke Romeinse baden. Daarnaast zijn de fundamenten van een boerderijgebouw en een kookgedeelte nog te zien, evenals die van een hypocaustum, het warmeluchtverwarmingssysteem van die tijd.

De overblijfselen van een vervlogen tijdperk maken deze plek nog mythischer, aangezien slechts een paar muren en stenen platen op de grond een idee geven van wat een belangrijk bedevaartsoord het ooit was. Mensen kwamen hier vier eeuwen lang.

M4 A1 SHERMAN TANK 76 MM GUN,
DURING THE BATTLE OF THE BULGE... 🧐🧐

VERGETEN EN VERLATEN KERNBUNKER DIEP IN MILITAIRE BOSSEN... 🧐🧐

DIT WAS ÉÉN VAN DE STERKSTE MILITAIRE VESTIGINGEN VAN EUROPA… 🧐🧐

Dit militair complex is één van de vestingwerken die Duitsland aan het einde van de 19e eeuw bouwde om Straatsburg te verdedigen.
Het was het eerste nieuwe fort dat werd gebouwd op wat toen Duits grondgebied was na de uitvinding van explosieven, waardoor eerdere gemetselde vestingwerken overbodig werden.

Het maakte deel uit van een netwerk van forten rond Straatsburg dat door de Duitsers was gebouwd na het einde van de Frans-Pruisische oorlog. Eerdere forten gebouwd van 1872 tot 1880 gebruikten metselwerk, dat niet bestand was tegen explosieven, of beton. De werken waren gepland als een demonstratie van nieuwe technologie.

Het westelijke fort, gebouwd in 1895, was vanaf het begin gebouwd van beton, terwijl het oostelijke fort uit 1893, dat was gebouwd in metselwerk, werd versterkt en bedekt met beton. Gepantserde observatiepunten en
150 mm houwitserkoepels werden geïnstalleerd, terwijl het eerste Duitse fort bezig was met een eigen elektriciteitscentrale. Het was ook uitgerust met een radioverbinding naar Straatsburg, infanterieschuilplaatsen en ondergrondse woonvertrekken.

Het westelijke fort uit 1895 ligt iets naar het zuiden en het oostelijke fort ongeveer een kilometer ten oosten van het westelijke fort. Samen vormen ze het vestingwerk, een concept dat later werd ontwikkeld bij de bouw van de Franse vestingwerken van de Maginotlinie.

In 1914 bestond het fort van 254 hectare (630 acre) uit 50 gebouwen, met een ondergrondse ruimte van ongeveer 40.000 vierkante meter (400.000 vierkante voet). Met 22 geschutskoepels uitgerust met 10 cm en 15 cm houwitsers met een maximale vuursnelheid van 6,5 ton granaten per minuut, was dit één van de sterkste forten in Europa. 8.000 troepen van het Duitse leger bemanden destijds de verdediging van Straatsburg. Troepen werden opgesteld in de ring van forten rond Straatsburg, evenals in de Vogezen voor verdediging tegen Franse troepen rond Belfort.

In november 1944 nam de Amerikaanse Derde Infanteriedivisie het fort in, dat toen dun bezet was door Duitse troepen die zich na korte tijd moesten overgeven bij gebrek aan munitie en versterkingen.

Na de Tweede Wereldoorlog werd het fort gebruikt door het Franse leger voor oefeningen tot in de jaren 1960, toen het werd verlaten, maar in het bezit bleef van het leger. Omdat het fort nooit substantiële militaire actie heeft gezien, blijft het een van de best bewaarde sites van voor de Eerste Wereldoorlog die er bestaan. Deze enorme site heeft bijna al zijn originele uitrusting behouden.

VLUCHTEND VOOR DE DUITSE WEHRMACHT, MOEST DE BEMANNING HET VOERTUIG VERLATEN… 🧐🧐

De Amerikaanse M4 Sherman, die heden op dit platform staat opgesteld, was in het Ardennenoffensief betrokken bij de Slag om Bastenaken. Door onoplettendheid van de bestuurder kwam de tank eind december vast te zitten in een mestvaalt. Vluchtend voor de Duitse Wehrmacht, moest de bemanning het voertuig achterlaten.

In 1946 werd de tank, nadat Duitse krijgsgevangenen de muur rond de vaalt hadden verwijderd, met een vrachtwagenlier langzaam uit de mest getrokken. De motor van de Sherman was buiten werking, zodat meerdere vrachtwagens het voertuig naar het dorp moesten slepen, waar het als tankmonument een aandenken werd.