Impuls vzw

Hoe reageert u het best op agressie (in de tram)?

Als getuige van agressie - zoals recent op de tram in De Haan - weten we vaak niet wat te doen. Instinctief reageren we allemaal anders, en maar liefst 98% van de mensen schrikt achteraf van hun eigen reactie.

Onze collega Elke Fierens werd door Knack geïnterviewd naar aanleiding van dit incident.

Ze legt helder uit wat het verschil is tussen frustratie- en instrumentele agressie, en hoe je door rust en kordaatheid een situatie kunt de-escaleren zónder je eigen veiligheid in gevaar te brengen.

"Agressie zegt eigenlijk alleen dat het niet goed gaat met de agressor. Het is onpersoonlijk." – Elke Fierens

Benieuwd naar haar volledige visie en concrete tips over hoe je als omstander samen grenzen kunt stellen? Lees het volledige interview in Knack!

👉 https://www.knack.be/nieuws/gezondheid/psychologie/hoe-reageert-u-het-best-op-agressie-in-de-tram-98-procent-is-verbaasd-over-zijn-reactie
(je kan het artikel gratis lezen maar je moet wel even inloggen)

Het is belangrijk om boosheid als menselijke emotie te begrijpen, omdat ze invloed heeft op ons gedrag, welzijn en onze relaties. Deze microlearningvideo geeft vier basisinzinfo over boosheid:
•Boosheid is universeel.
•Boosheid is subjectief.
•Boosheid gaat over wat iemand niet wil.
• Het ligt altijd aan de ander.

Voor meer info 👇👇👇👇
https://www.deelgenoten.be/product/e-book-wat-maakt-je-boos/

Het is belangrijk om boosheid als menselijke emotie te begrijpen, omdat ze invloed heeft op ons gedrag, welzijn en onze relaties. Deze microlearningvideo geeft vier basisinfo over boosheid:
•Boosheid is universeel.
•Boosheid is subjectief.
•Boosheid gaat over wat iemand niet wil.
•Het ligt aan de ander.

Voor meer info👇👇👇
https://share.google/V9CbWoYOwGaROD9yr

De cirkel is rond. Om écht naar een ander te kunnen luisteren, moet je eerst naar binnen durven kijken. 🧘

Als je je niet bewust bent van wat er in jezelf leeft, is het slechts een kwestie van tijd voor je onbewust reageert vanuit je eigen ongemak.

Gewoonte 4: Blijf in contact met je eigen gevoelens.

Waarom sussen we het verdriet van een collega of vriend soms zo snel? Omdat we diep van binnen zelf worstelen met de machteloosheid of het ongemak dat die situatie bij óns oproept. Door bewust te vertragen en contact te maken met je eigen binnenwereld (zelfempathie), word je niet blind meegesleurd door je eigen stresssysteem of oordelen. Je kunt dan met een coherent hart en open vizier aanwezig blijven voor de ander.

Voor wezenlijke verbinding met de ander, moet je eerst in verbinding zijn met jezelf.

“Je hoeft je toch niet zo te voelen?” of “Kop op, het valt wel mee!” 😮💨

We zeggen het vaak met de beste bedoelingen om de ander op te beuren. Maar wist je dat je met zo'n uitspraak onbewust de realiteit van de gevoelens van de ander ontkent?

Gewoonte 3: Erken de gevoelens van de ander, zonder direct de mindset in vraag te stellen.

Een onfeilbare manier om een gesprek te laten ontsporen, is door (subtiel) te oordelen over de emoties van een ander. Of iemands gevoelens nu logisch voor je lijken of niet: voor de ander is de ervaring er op dat moment. Jouw eerste taak als goede luisteraar is om die gevoelens te verwelkomen en te erkennen, hoe pijnlijk ze ook zijn.

Probeer de focus te verleggen van "repareren" naar "erkennen". Vervang de opbeurende adviezen eens door deze verbindende zinnen:

💬 “Wauw, dat moet echt heel frustrerend voor je zijn geweest.”
💬 “Ik kan me alleen maar voorstellen hoe beangstigend dat moet voelen.”
💬 “Het lijkt alsof je op dit moment heel veel verdriet voelt.”

Wanneer gevoelens écht de ruimte krijgen en gehoord worden, ontstaat er ruimte voor transformatie.

Herken je dit? Iemand vertelt je een persoonlijk verhaal en je brein schiet meteen in de 'oplossingsmodus'. 🛠️

Velen van ons zijn probleemoplossers in hart en nieren. We identificeren de 'fout' en bedenken vliegensvlug een creatieve strategie. Heel waardevol op het werk, maar in verbindende gesprekken werkt het vaak averechts.

Gewoonte 2: Focus op de persoon, niet op het probleem.

Als iemand wil praten, willen ze meestal niet dat jij hun probleem direct oplost. Ze willen zich simpelweg begrepen en gesteund voelen. De beste gesprekken gaan over verbinding, niet over informatie.

Goede luisteraars helpen de ander inzien dat het feit dat ze een probleem hébben, niet betekent dat ze ook een probleem zíjn. Hoe je dat doet? Door je aandacht volledig te richten op de persoon die naast je zit:
Hoe voelt deze persoon zich?
Hoe ziet de wereld er op dit moment door hun ogen uit?

Door er gewoon te zijn en te erkennen wat er leeft, communiceer je subtiel dat de ander er helemaal mag zijn, mét al zijn of haar worstelingen. Dat is het wezenlijke geschenk van empathisch luisteren.

👉 Morgen delen we gewoonte 3, over het erkennen van de gevoelens van de ander