՛՛Վերելք՛՛ հոգեբանական կենտրոն

«Մա՛մ, ես էլ եմ ուզում…» և մի փոքրիկ «ՈՉ», որը մեծ հետևանքներ է թողնում
Շատ ընտանիքներում կրկնվող մի իրավիճակ կա…
Երեխան մոտենում է՝ աչքերը փայլում են ․․․
— «Մա՛մ, ես էլ եմ ուզում թխվածք պատրաստել»
— «Թող ես անեմ, դու չես կարող»
— «Բայց ուզում եմ օգնել…»
— «Ասացի՝ գնա դասերդ սովորիր»․․․
Եվ հենց այստեղ է, որ ինչ-որ շատ կարևոր բան կոտրվում է երեխայի ներսում։
Ոչ թե պարզապես ցանկություն, այլ՝
- «Ես չեմ կարող»
- «Ինձ չեն վստահում «Իմ ցանկությունները կարևոր չեն»
Եվ հետո մենք զարմանում ենք, թե ինչու՞
երեխան նախաձեռնող չէ․․․
ինչու՞ ինքնուրույնություն չի ցուցաբերում․․․
ինչու՞ չի սիրում սովորել․․․
Բայց եկեք անկեղծ լինենք…
Ի՞նչ տրամադրությամբ պիտի երեխան գնա դաս սովորելու, երբ մի քանի րոպե առաջ իրեն մերժեցին հենց այն պահին, երբ նա ուզում էր զգալ իրեն կարևոր, օգտակար, մեծացող։ Երեխան չի ուզում պարզապես «խաղալ»։ Նա ուզում է ապրել մեծերի կյանքը՝ փոքր չափաբաժիններով։
Երբ մենք ասում ենք՝ «Դու դեռ փոքր ես», մենք հաճախ իրականում ասում ենք՝
«Ես քեզ դեռ չեմ տեսնում քեզ, որպես կարող մարդ»
Իսկ իրականում…
երեխան կարող է։
Եթե ոչ իդեալական, բայց՝ կարող է։ Եթե ոչ արագ, բայց՝ սովորում է։
Փորձեք հաջորդ անգամ ասել՝ «Արի միասին անենք» կամ՝
«Դու սա արա, ես կողքից կօգնեմ»
Դուք կտեսնեք՝ ինչպես է երեխան փոխվում հենց ձեր աչքի առաջ։
— Նա ավելի վստահ է դառնում
— Ավելի հանգիստ
— Ավելի մոտ ձեզ
Եվ ամենակարևորը՝
նա սկսում է հավատալ իր կարողություններին։
Հարգելի՛ ծնողներ,
եթե նկատում եք, որ ձեր երեխան չի հավատում իրեն, խուսափում է փորձելուց
կամ արագ է հանձնվում՝ հաճախ պատճառը հենց նման «աննկատ» իրավիճակներն են։
Ես աշխատում եմ երեխաների և դեռահասների հետ՝ օգնելով զարգացնել
✔ ինքնավստահություն
✔ նախաձեռնողականություն
✔ ներքին մոտիվացիա
Եթե ցանկանում եք հասկանալ Ձեր երեխայի վարքի խորքային պատճառները
և ստանալ գործնական ուղիներ՝ ինչպես աջակցել նրան, կարող եք գրել ինձ անձնական հաղորդագրությամբ։

💔 Քո երեխան շուտ-շուտ է հիվանդանում, գուցե դա հոգեկան ցավ է... STOP: Վերանայիր ձեր հարաբերությունները:
Կոգնիտիվ-վարքային մակարդակում երեխան չի կարողանում բառերով արտահայտել տան լարվածությունը, ուստի մարմինը սկսում է «խոսել» ցավի միջոցով:
🚨 Հոգեվերլուծական մակարդակում սա դասական հոգեսոմատիկա է: Չարտահայտված հույզը վերածվում է ֆիզիկական ախտանիշի:
💔 Հոգեսոմատիկ դրսևորումներ.
• Գլխացավեր և ստամոքսի ցավեր
• Մեջքի և մկանային լարվածություն
• Հոդացավեր
Ինձ մոտ եկած մայրիկը պատմում էր 7 տարեկան դստեր մշտական գլխացավերի մասին: Բժշկական բոլոր հետազոտությունները նորմալ էին, բայց տանը մշտական վեճեր էին: Ես ասացի. «Դադարեք վիճել, և ցավն անցյալում կմնա»:
Հաղորդակցություն. Երեխայի մարմինը ցավում է այնտեղ, որտեղ դուք վիրավորում եք նրա հոգին:
✍️ Գրեք մեկնաբանություններում՝ «Անհատական», եկեք բուժենք ձեր ու ձեր երեխայի ցավը:

Երբ ասում են՝ «Իմ երեխան տանը լրիվ ուրիշ է…»
Տանը խոսում է, կատակում, ակտիվ է, նույնիսկ երբեմն՝ շատ բարձրաձայն։
Բայց դպրոցում… լուռ է․ չի բարձրացնում ձեռքը, խուսափում էճ պատասխանելուց, ամաչում է նույնիսկ այն ժամանակ, երբ գիտի ճիշտ պատասխանը։
Ծնողը հաճախ շփոթվում է․
«Ինչո՞ւ է այսպես փոխվում…»
«Միգուցե ինքնավստահ չէ՞»
«Կամ ինչ-որ մեկը վախեցրե՞լ է…»
Բայց շատ հաճախ այստեղ գործում է մեկ կարևոր հույզ՝ ամոթը։
Ամոթը շատ նուրբ, բայց ուժեղ հույզ է։ Այն ասում է երեխային՝
«Մի երևա»,
«Մի սխալվիր»,
«Մի՛ աչքի ընկիր, կարող են քեզ գնահատել… կամ մերժել»։
Եվ հենց այստեղ է հակասությունը՝
- Տանը՝ անվտանգ է → կարելի է լինել ազատ
- Դրսում՝ գնահատվում եմ → պետք է զգուշանամ
Շատ երեխաների համար դասարանը դառնում է ոչ թե սովորելու, այլ ինքնապաշտպանվելու տարածք։
Ի՞նչ է իրականում տեղի ունենում
Երեխան չէ «ծույլ»
Երեխան «անտարբեր» չէ
Երեխան «չուզող» չէ
Նա պարզապես փորձում է պաշտպանվել ամոթի զգացումից։
Նրա ներսում կարող են լինել մտքեր՝
— «Եթե սխալվեմ, կծիծաղեն»
— «Եթե խոսեմ, կմտածեն՝ հիմար եմ»
— «Ավելի լավ է լուռ մնամ»։
Ինչո՞ւ է տանը ուրիշ
Քանի որ այնտեղ չկա քննադատող հայացք
Չկա համեմատություն
Չկա վախ՝ «ինչ կմտածեն իմ մասին»։
Եվ սա շատ կարևոր հուշում է մեզ համար։
- Ձեր երեխան ունի ռեսուրս, ունի ակտիվություն, ունի արտահայտվելու կարողություն, պարզապես այն «փակվում է» սոցիալական միջավայրում։
Ի՞նչ անել որպես ծնող
✔ Չպիտակավորել («ամաչկոտ ես», «համարձակ չես»)
✔ Չստիպել («գնա, ասա, բարձրացրու ձեռքդ»)
✔ Չհամեմատել ուրիշների հետ
Փոխարենը՝
✔ Անվանել նրա զգացումը
«Տեսնում եմ՝ քեզ համար դժվար է խոսել դասարանում»
✔ Տալ փոքր, իրագործելի քայլեր
օրինակ՝
— առաջինը՝ խոսել ուսուցչի հետ
— հետո՝ պատասխանել փոքր խմբում
— հետո՝ ամբողջ դասարանի առաջ
✔ Ամրապնդել ոչ թե արդյունքը, այլ փորձը
«Քո համար դժվար էր, բայց դու փորձեցիր»
Եվ՝ ամենակարևորը
Ամոթը չի հաղթահարվում ճնշմամբ։
Այն հաղթահարվում է անվտանգության զգացումով և փոքր հաղթանակներով։
Եթե Ձեր երեխան լուռ է դրսում, բայց կենդանի՝ տանը, իմացեք՝ նրա ներսում ուժ կա։ Պարզապես նա դեռ սովորում է՝ ինչպես այդ ուժը տանել աշխարհ։
Եկեք օգնենք նրան՝ ոչ թե «փոխվել»,
այլ զգալ իրեն ապահով՝ լինելով այնպիսին, ինչպիսին կա։
Եթե կարդացիք ու ճանաչեցիք Ձեր երեխային՝ մի հետաձգեք։
Ամոթը և փակվածությունը ժամանակի ընթացքում կարող են խորանալ
և ազդել ինքնագնահատականի վրա։
Ես աշխատում եմ հենց այսպիսի դժվարությունների հետ՝ օգնելով երեխաներին և դեռահասներին բացել իրենց, զգալ ավելի վստահ և հանգիստ մասնակցել դասերին ու շփմանը։
Գրեք ինձ հիմա,
և ես կօգնեմ հասկանալ՝ ինչ քայլերից սկսել։
Երեխաներին կաջակցեմ ես՝ միջազգային որակավորում ունեցող փորձառու հոգեբան՝ Աիդա Գյանջումյանս:

Ընտանեկան Սցենարներ. «Իմ ծնողները անընդհատ վիճում էին, և ես հիմա կրկնում եմ նույն սխալները. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր ծնողների հարաբերությունները Ձեր կյանքի առաջին «սցենարն» էին, որով Դուք սովորեցիք սիրել, վիճել, հաշտվել։ Եթե նրանց սցենարը լի էր ցավով, կոնֆլիկտներով կամ անտարբերությամբ, ապա ինչպե՞ս կարող եք կառուցել Ձեր սեփական երջանիկ սցենարը։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս «սցենարների» հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Մենք սովորում ենք մեր ծնողների վարքի մոդելները և ենթագիտակցորեն կրկնում դրանք մեր սեփական հարաբերություններում։ Սա կարող է լինել անգիտակցական ընտրություն կամ պարզապես այլընտրանքի բացակայություն։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Ընտանեկան սցենարները հաճախ փոխանցվում են սերնդեսերունդ՝ չլուծված կոնֆլիկտների, տրավմաների կամ անգիտակցական ցանկությունների տեսքով։ Մենք կարող ենք կրկնել մեր ծնողների սխալները՝ փորձելով «ավարտել» նրանց անավարտ գործերը։

Գեշտալտ մոտեցում. Ընտանեկան սցենարները անբավարարված կարիքների և չլուծված իրավիճակների արդյունք են։ Մենք կարող ենք անընդհատ փորձել հավասարակշռություն գտնել մեր ներքին աշխարհի և արտաքին պահանջների միջև՝ կրկնելով հին սխալները։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Անտեսված ընտանեկան սցենարները կարող են հանգեցնել անընդհատ կրկնվող խնդիրների հարաբերություններում, ցածր ինքնագնահատականի, դեպրեսիայի կամ նույնիսկ ինքնավնասման։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ

#ԸնտանեկանՍցենարներ #Հարաբերություններ #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԱնհատականԹերապիա #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

Մայր և Դուստր. «Իմ մայրը ինձ անընդհատ քննադատում է, և ես չեմ կարողանում ինձ սիրել. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր մայրը Ձեր կյանքի առաջին կինն էր, ով ձևավորեց Ձեր պատկերացումները կանացիության, գեղեցկության և ինքնագնահատականի մասին։ Եթե նա Ձեզ անընդհատ քննադատեց, չսիրեց, չգնահատեց, ապա ինչպե՞ս կարող եք սիրել ինքներդ Ձեզ։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս ցավի հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Աղջիկը մոր հետ հարաբերություններից սովորում է կանացի վարքի մոդելներ։ Եթե մայրը եղել է քննադատող կամ անընդհատ դժգոհ, աղջիկը կարող է ունենալ ցածր ինքնագնահատական կամ անընդհատ փնտրել հաստատում։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Մայրը դստեր համար կարևորագույն ֆիգուր է։ Նրա հետ ունեցած կապը ձևավորում է աղջկա կանացիությունը, ինքնագնահատականը և հարաբերությունները այլ կանանց հետ։ Չլուծված կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ապագայում ցածր ինքնագնահատականի, մրցակցության կամ մայրական կերպարի անընդհատ որոնման։

Գեշտալտ մոտեցում. Աղջիկը զգում է մորից ստացած «անավարտ հույզերը»։ Նա կարող է անընդհատ փորձել «ավարտել» դրանք , փնտրելով մոր կերպարը այլ կանանց մեջ կամ փորձելով արժանանալ նրա սիրուն։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Անառողջ մայր-դուստր կապը կարող է հանգեցնել ցածր ինքնագնահատականի, անընդհատ քննադատության, դեպրեսիայի կամ նույնիսկ ինքնավնասման։

❤️‍🩹Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ

#ՄայրԵվԴուստր #Ինքնագնահատական #Կանացիություն #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԱնհատականԹերապիա #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

Հայր և Որդի. «Իմ հայրը ինձ երբեք չի գնահատել, և ես անընդհատ ապացուցում եմ իմ արժեքը. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր հայրը Ձեր կյանքի առաջին տղամարդն էր, ով ձևավորեց Ձեր պատկերացումները տղամարդկության, ուժի և ինքնագնահատականի մասին։ Եթե նա Ձեզ չգնահատեց, չհաստատեց, չպաշտպանեց, ապա ինչպե՞ս կարող եք զգալ Ձեր արժեքը։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս ցավի հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Տղան հոր հետ հարաբերություններից սովորում է տղամարդկային վարքի մոդելներ։ Եթե հայրը եղել է քննադատող, անտարբեր կամ բացակա, տղան կարող է անընդհատ փնտրել հաստատում կամ ընդհակառակը՝ խուսափել մրցակցությունից։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Հայրը որդու համար կարևորագույն ֆիգուր է։ Նրա հետ ունեցած կապը ձևավորում է տղայի տղամարդկությունը, ինքնագնահատականը և հաջողության ձգտումը։ Չլուծված կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ապագայում ցածր ինքնագնահատականի, անընդհատ ապացուցելու անհրաժեշտության կամ հոր կերպարի անընդհատ որոնման։

Գեշտալտ մոտեցում. Տղան զգում է հորից ստացած «անավարտ գործերը»։ Նա կարող է անընդհատ փորձել «ավարտել» այդ գործերը՝ փնտրելով հոր կերպարը այլ տղամարդկանց մեջ կամ փորձելով արժանանալ նրա գնահատականին։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Անառողջ հայր-որդի կապը կարող է հանգեցնել ցածր ինքնագնահատականի, անընդհատ ապացուցելու անհրաժեշտության, դեպրեսիայի կամ նույնիսկ ագրեսիայի։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ

#ՀայրԵվՈրդի #Ինքնագնահատական #Տղամարդկություն #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԱնհատականԹերապիա #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

Մայր և Որդի. «Իմ մայրը ինձ այնքան էր սիրում, որ ես չեմ կարողանում գտնել իմ տեղը կյանքում. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր մայրը Ձեր կյանքի առաջին ճանաչած կինն էր, ով ձևավորեց Ձեր պատկերացումները կանանց, սիրո և մտերմության մասին։ Եթե նրա սերը եղել է խեղդող, գերխնամող կամ պահանջկոտ, ապա ինչպե՞ս կարող եք կառուցել առողջ հարաբերություններ այլ կանանց հետ։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս «սիրո» հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Տղան մոր հետ հարաբերություններից սովորում է կանանց հետ շփման մոդելներ։ Եթե մայրը եղել է գերակշռող կամ անընդհատ վերահսկող, տղան կարող է դառնալ կախված կամ ընդհակառակը՝ խուսափել մտերմությունից։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Մայրը որդու համար Էդիպյան կոմպլեքսի կարևորագույն ֆիգուրն է։ Նրա հետ ունեցած կապը ձևավորում է տղայի տղամարդկությունը, սեքսուալությունը և ինքնագնահատականը։ Չլուծված կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ապագայում հարաբերությունների խնդիրների, կախվածության կամ մայրական կերպարի անընդհատ որոնման։

Գեշտալտ մոտեցում. Տղան զգում է մորից ստացած «անավարտ գործերը»։ Նա կարող է անընդհատ փորձել «ավարտել» այդ գործերը՝ փնտրելով մոր կերպարը այլ կանանց մեջ կամ փորձելով ազատվել նրա ազդեցությունից։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Անառողջ մայր-որդի կապը կարող է հանգեցնել հարաբերությունների խնդիրների, անընդհատ կախվածության, ցածր ինքնագնահատականի, դեպրեսիայի կամ նույնիսկ ինքնավնասման։

❤️‍🩹Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ

#ՄայրԵվՈրդի #Հարաբերություններ #Ինքնագնահատական #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԱնհատականԹերապիա #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

Հայր և Դուստր. «Իմ հայրը իմ կյանքի բազային տղամարդն է, և նա ինձ սովորեցրեց, որ ես արժանի չեմ սիրո. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր հայրը Ձեր կյանքի առաջին տղամարդն էր, ով ձևավորեց Ձեր պատկերացումները սիրո, հարգանքի և արժանապատվության մասին։ Եթե նա Ձեզ չսիրեց, չգնահատեց, չպաշտպանեց, ապա ինչպե՞ս կարող եք սպասել, որ ուրիշ տղամարդիկ դա կանեն։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս ցավի հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Աղջիկը հոր հետ հարաբերություններից սովորում է տղամարդկանց հետ շփման մոդելներ։ Եթե հայրը եղել է քննադատող, անտարբեր կամ բացակա, աղջիկը կարող է ենթագիտակցորեն փնտրել նմանատիպ հարաբերություններ կամ ընդհակառակը՝ խուսափել մտերմությունից։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Հայրը դստեր համար Էդիպյան կոմպլեքսի կարևորագույն ֆիգուրն է։ Նրա հետ ունեցած կապը ձևավորում է աղջկա կանացիությունը, սեքսուալությունը և ինքնագնահատականը։ Չլուծված կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ապագայում հարաբերությունների խնդիրների, ցածր ինքնագնահատականի կամ անընդհատ հոր սիրո որոնման։

Գեշտալտ մոտեցում. Աղջիկը զգում է հորից ստացած «անավարտ գործերը»։ Նա կարող է անընդհատ փորձել «ավարտել» այդ գործերը՝ փնտրելով հոր կերպարը այլ տղամարդկանց մեջ կամ փորձելով արժանանալ նրա սիրուն։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Անտեսված կամ վնասված հայր-դուստր կապը կարող է հանգեցնել անառողջ հարաբերությունների, անընդհատ դավաճանությունների, ցածր ինքնագնահատականի, դեպրեսիայի կամ նույնիսկ ինքնավնասման։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԱՆՀԱՏԱԿԱՆ

#ՀայրԵվԴուստր #Հարաբերություններ #Ինքնագնահատական #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԱնհատականԹերապիա #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

💔 Դուք զգում եք, որ Ձեր երեխան անընդհատ փոխվում է, դառնում «անճանաչելի», և Դուք չեք հասկանում՝ ինչ է կատարվում։ Նրա վարքը դառնում է անկանխատեսելի, և Դուք կորցնում եք հույսը։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս «անճանաչելիության» հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Յուրաքանչյուր տարիքային ճգնաժամ նոր հմտություններ ձեռք բերելու և նոր պահանջներին հարմարվելու փուլ է։ Երեխան սովորում է նոր վարքագծեր, որոնք կարող են տարօրինակ թվալ ծնողներին։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Ճգնաժամերը ինքնության ձևավորման, անցյալի կոնֆլիկտների լուծման և նոր հոգեբանական պաշտպանական մեխանիզմների զարգացման փուլեր են։ Երեխան փորձում է գտնել իր տեղը աշխարհում։

Գեշտալտ մոտեցում. Ճգնաժամերը անբավարարված կարիքների և չլուծված իրավիճակների արդյունք են։ Երեխան փորձում է հավասարակշռություն գտնել իր ներքին աշխարհի և արտաքին պահանջների միջև։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Ճգնաժամերի անտեսումը կամ սխալ կառավարումը կարող է հանգեցնել լուրջ հոգեբանական խնդիրների, որոնք կուղեկցեն երեխային ողջ կյանքի ընթացքում՝ դեպրեսիա, անհանգստություն, ագրեսիա, սոցիալական մեկուսացում և այլն։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԵՐԵԽԱ

#ՏարիքայինՃգնաժամ #ԵրեխայիԶարգացում #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԾնողականԱջակցություն #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

Դեռահասության ճգնաժամ (13-15 տարեկան). «Իմ երեխան ինձ չի լսում, անընդհատ վիճում է. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր դեռահասը, որ մինչև հիմա հնազանդ էր, հանկարծ դարձել է անկառավարելի, անընդհատ վիճում է, անտեսում է Ձեր խորհուրդները։ Դուք զգում եք, որ կորցրել եք կապը նրա հետ և չգիտեք՝ ինչպես վերականգնել վստահությունը։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս «ապստամբության» հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Դեռահասը փորձում է սահմաններ փորձարկել, հասկանալ իր տեղը ընտանիքում և հասարակության մեջ։ Նա կարող է ընդօրինակել ապստամբ վարքի մոդելներ կամ պարզապես փորձել ինքնուրույնություն ձեռք բերել։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Ապստամբությունը կարող է լինել չլուծված Էդիպյան կոնֆլիկտի, ծնողական գերխնամքի կամ անցյալի ճնշումների արդյունք։ Դեռահասը փորձում է ազատվել ծնողական ազդեցությունից և գտնել իր ինքնությունը։

Գեշտալտ մոտեցում. Դեռահասը կարող է զգալ, որ իրեն ազատություն և ինքնուրույնություն չեն տալիս, և ապստամբությունը դառնում է միակ միջոցը՝ իր կարիքները բավարարելու համար։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Այս կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ընտանեկան լարվածության, հարաբերությունների լիակատար խզման, դեռահասի՝ վտանգավոր խմբերում հայտնվելու կամ հակասոցիալական վարքի։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԵՐԵԽԱ

#ՏարիքայինՃգնաժամ #Դեռահասություն #Ապստամբություն #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԾնողականԱջակցություն #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն

7 տարեկանի ճգնաժամ. «Իմ երեխան դպրոց չի ուզում գնալ, անընդհատ հիվանդանում է. ես ի՞նչ անեմ»

💔 Ձեր 7-ամյա երեխան, որը մինչև հիմա անհոգ էր, հանկարծ դպրոց գնալուց առաջ սկսել է հիվանդանալ , դառնալ անհանգիստ, կամակոր։ Դուք զգում եք, որ նա փոխվել է, բայց չգիտեք՝ ինչպես օգնել նրան հարմարվել նոր պայմաններին։

🔥 Ի՞նչ է թաքնված այս «հիվանդությունների» հետևում.

Կոգնիտիվ-վարքաբանական տեսանկյունից. Երեխան բախվում է նոր պահանջների, սոցիալական կանոնների և մրցակցության հետ։ Նա կարող է զգալ անհանգստություն, վախ ձախողումից։ Հիվանդությունները կարող են լինել սթրեսի դեմ պայքարելու կամ դպրոցից խուսափելու միջոց։

Հոգեվերլուծական տեսանկյունից. Սա ինքնագնահատականի ձևավորման կարևորագույն փուլերից է։ Երեխան փորձում է գտնել իր տեղը հասակակիցների շրջանում, հասկանալ իր կարողությունները։ Չլուծված կոնֆլիկտները կարող են հանգեցնել ապագայում ցածր ինքնագնահատականի կամ սոցիալական մեկուսացման։

Գեշտալտ մոտեցում. Երեխան զգում է, որ իրենից շատ բան են սպասում, և նա չի կարողանում բավարարել այդ սպասումները։ Հիվանդությունները դառնում են նրա «ձայնը», որը պահանջում է հանգիստ և աջակցություն։

🚨 Ի՞նչ կլինի, եթե անտեսեք. Այս ճգնաժամի սխալ կառավարումը կարող է հանգեցնել ուսումնական անհաջողությունների, սոցիալական մեկուսացման, դեպրեսիայի կամ հոգեսոմատիկ խնդիրների։

❤️‍🩹 Եթե այս կամ այլ թեմաներ Ձեզ անհանգստացնում են, գրանցվեք անհատական խորհրդատվության։ Քոմենթներում գրեք՝ ԵՐԵԽԱ

#ՏարիքայինՃգնաժամ #7Տարեկան #ԴպրոցականՍթրես #ՀոգեբանականԽնդիրներ #ԾնողականԱջակցություն #ԱրփիՎանյանիԿենտրոն