23/09/2026
Zgjuarsia e hoxhës!
Kohë më parë Libia, si shumë vende të tjera të Rajonit ka qenë e pushtuar nga Italia, pushtim i cili s’ishte aspak i lehtë për vendasit, ishte i rendë dhe i përgjakshëm.
Në të sundonte ky pushtim dhe drejtuesit e këtij vendi, nuk ishin libianë. Petro Badole që asokohe ishte dhe guvernatori i Italisë pushtuese në Libi, ndërroi jetë. Ky ishte një lajm që solli gëzim, por që nuk zgjati për shumë kohë.
Pasi ai ndërroi jetë, bashkëkombësit e tij që kishin edhe pushtetin, do i bënin nderimet sipas mënyrës së tyre. Zëvëndësi i tij i detyroi libianët që të prezantonin në varrimin e tij.
Në varrimin e tij nuk morën pjesë vetëm popullata, por edhe një hafiz i shquar libian. Sigurisht që e dërguan aty pa dëshirë, pasi dëshira për të marrë pjesë nuk qëndronte fare.
Ai u urdhërua që të recitonte diçka nga Kurani, në shenjë nderimi dhe ngushëllimi për guvernatorin uzurpator dhe famëkeq, në të kundërt nëse refuzonte ndëshkohej rëndë.
Hoxha u mendua dhe ra në vështirësi, pasi u mendua pak, buzëqeshi dhe e mirëpriti këtë kërkesë.
U bë gati dhe me zërin e tij kumbues këndoi këto ajete të Sures Hakah: "Merreni dhe prangoseni. Pastaj digjeni në zjarrin përvëlues. Mandej lidheni në zinxhirë prej shtatëdhjetë kutësh, se ai nuk e ka besuar Allahun e Madhërishëm dhe nuk është kujdesur për të ushqyer të varfrit e të ngratë" (El-Haka 30-35).
Kur pjesëmarrësit e dëgjuan këtë recitim, u rrënqethen dhe në grup nisën të thonë me të madhe: Amin!
Si mund të nderohet një drejtues, i cili s’e ka njohur Zotin?!
Gentjan Mara