18/03/2026
Në Shqipëri flasim çdo ditë për fëmijët.
Por shumë rrallë dëgjojmë ata që i edukojnë.
Edukatorët janë ndër njerëzit më të rëndësishëm në jetën e një fëmije. Ata janë aty çdo ditë: kur fëmija qan, kur ka frikë, kur mëson të ndajë, kur hedh hapat e parë drejt botës.
Dhe megjithatë, zëri i tyre mbetet i padëgjuar.
Pagat janë të ulëta. Ngarkesa është e madhe. Përgjegjësia është e jashtëzakonshme. Dhe shpesh, në vend të mbështetjes, përballen me presion – nga sistemi, nga prindërit, nga realiteti.
Një edukatore nuk menaxhon thjesht një grup fëmijësh. Ajo mban emocione. Mban energji. Mban një pjesë të së ardhmes sonë.
Po kush kujdeset për të?
Si mund të kërkojmë edukim cilësor, kur ata që e mbajnë mbi supe janë të lodhur, të nënvlerësuar dhe të vetmuar në përditshmërinë e tyre?
Edukimi nuk fillon me programet. Fillon me njerëzit.
Nëse duam fëmijë më të sigurt, më të qetë dhe më të zhvilluar, duhet të fillojmë duke dëgjuar edukatorët.
T’i respektojmë.
T’i mbështesim.
T’i përfshijmë.
Sepse në fund, cilësia e edukimit është cilësia e njerëzve që e japin atë.
