24/06/2026
O Atë, si është ferri?
Do të të tregoj një histori që e kam dëgjuar:
Njëherë, një njeri i thjeshtë iu lutej Perëndisë që t’i tregonte se si është Parajsa dhe ferri.
Një natë, në gjumë, dëgjoi një zë që i tha:
- Eja, të të tregoj ferrin.
U gjend në një dhomë ku shumë njerëz rrinin ulur rreth një tryeze. Në mes të saj ishte një tenxhere e mbushur me ushqim.
Por të gjithë ishin të uritur, sepse nuk mund të hanin. Në duar mbanin nga një lugë shumë të gjatë. Merrnin ushqim nga tenxherja, por nuk mund ta çonin lugën te goja e tyre. Prandaj disa ankoheshin, disa bërtisnin, të tjerë qanin...
Pastaj dëgjoi përsëri të njëjtin zë që i tha:
- Eja tani të të tregoj edhe Parajsën.
U gjend në një dhomë tjetër, ku shumë njerëz rrinin ulur rreth një tryeze të ngjashme me të parën. Në mes ishte po ashtu një tenxhere me ushqim dhe të gjithë kishin të njëjtat lugë të gjata.
Por të gjithë ishin të ngopur dhe të gëzuar, sepse secili merrte me lugën e vet ushqim nga tenxherja dhe ushqente tjetrin.
A e kupton tani se si mund ta jetosh që në këtë jetë Parajsën?
Ai që bën të mirën gëzohet, sepse shpërblehet me ngushëllimin dhe hirin e Perëndisë. Ai që bën të keqen vuan dhe e shndërron parajsën tokësore në ferr tokësor.
A ke dashuri dhe mirësi? Je si një engjëll dhe, kudo që shkon e qëndron, sjell me vete Parajsën.
A ke pasione të liga, ligësi dhe urrejtje? Atëherë mbart brenda vetes errësirën e djallit dhe, kudo që shkon e qëndron, sjell me vete ferrin.
Që këtu fillojmë të jetojmë Parajsën ose ferrin.
(Nga libri “Fjalë”, vëllimi V, i Shën Paisi Agjioriti, botim i Manastiri i Shenjtë i Shën Joan Teologut).
22/06/2026