Arsimi Special-Mësues Ndihmës

Kërkoj mësues/e ndihmës për djalin tim (Klasa e 2-të) – Elbasan
Kërkoj një mësues/e ndihmës të përkushtuar për djalin tim që është në klasën e dytë. Kërkohet ndihmë në lexim, shkrim dhe matematikë, si edhe durim dhe aftësi për të punuar me fëmijë.
✔️ Preferohet person me eksperiencë
✔️ Qasje e ngrohtë dhe e duruar me fëmijët
✔️ Orari dhe detajet diskutohen bashkë
📍 Elbasan
📞 0696304358
Ju lutem më kontaktoni nëse jeni të interesuar ose njihni dikë të përshtatshëm. Faleminderit!

KUJDES!
PO QARKULLON PYETJA:
A MUND TË JAPË MËSIM MËSUESI NDIHMËS SIDOMOS TANI PËR KUALIFIKIM NË ORËN E HAPUR? SESI DUHET TË FUNKSIONOJË MËSIMDHËNIA NË BASHKËPUNIM NUK DUHET TË JETË VETËM PËR ORËN E HAPUR POR ÇDO DITË.

ËSHTË DUKE U KRITIKUAR NËPËR PORTALE QË MËSUESI MBËSHTETËS NUK KA ROL MËSIMDHËNËS.

DUHET TË DINI QË KY QËNDRIM ËSHTË SEPSE
1. KËSHTU KEMI PATUR DËSHIRË NE
2. SEPSE KJO ËSHTË KULTURA NË SHQIPËRI
3. KENI QËNË TË PAINFORMUAR RRETH ROLIT, TË DREJTAVE DHE PËRGJEGJËSIVE TUAJA SI M.N
4. KENI ZGJEDHUR TË PRANONI TË QËNDRONI TË HESHTUR, TË VEÇUAR NË BANKË MUNDËSISHT TË HESHTUR MOS NDIHENI QË EKZISTONI SËBASHKU ME NX ME NV.

MË POSHTË PO JU SHPËRNDAJ SE CFARË ESHTË MËSIMDHËNIA NË BASHKËPUNIM.

Mësimdhënia në bashkëpunim (Co-teaching) është një model edukativ ku dy mësues (zakonisht mësuesi i lëndës dhe mësuesi ndihmës/mbështetës) ndajnë përgjegjësinë për planifikimin, instruksionin dhe vlerësimin e një grupi të larmishëm nxënësish në një klasë të përbashkët.
​Sipas Friend dhe Cook (2017), ky bashkëpunim duhet të jetë një partneritet i barabartë për të maksimizuar potencialin e çdo nxënësi.

​Çfarë ËSHTË mësimdhënia në bashkëpunim?
-​Planifikim i përbashkët: Të dy mësuesit ulen së bashku për të përcaktuar objektivat dhe strategjitë para se të hyjnë në klasë.
-​Përgjegjësi e ndarë: Të dy mësuesit shihen si autoritete nga nxënësit. Nuk ka një "mësues kryesor" dhe një "asistent" (Murawski, 2010).
-​Instruksion i diferencuar: Përdorimi i modeleve të ndryshme (si mësimdhënia në stacione ose mësimdhënia paralele) për të zvogëluar raportin mësues-nxënës (Tomlinson, 2014).
-​Vlerësim i përbashkët: Të dy mësuesit marrin pjesë në korrigjimin e detyrave dhe vendosjen e notave, duke sjellë perspektiva të ndryshme mbi progresin e nxënësit.
-​Fleksibilitet në role: Mësuesit mund të ndërrojnë rolet (njëri shpjegon, tjetri vëzhgon ose mbështet) bazuar në nevojat e temës mësimore.

​Çfarë NUK ËSHTË mësimdhënia në bashkëpunim?
​Nuk është "Ndihmë rasti": Nuk është bashkëpunim nëse mësuesi ndihmës thjesht rri ulur dhe pret që nxënësi me nevoja të veçanta të ketë një pyetje.
​Nuk është "Mësimdhënie e izoluar": Nuk është bashkëpunim nëse mësuesi ndihmës e merr nxënësin dhe ulet në një cep të klasës duke bërë diçka krejt tjetër nga pjesa tjetër e grupit.
​Nuk është "Mësuesi dhe Asistenti": Nuk është bashkëpunim nëse mësuesi i lëndës bën gjithë planifikimin dhe mësuesi ndihmës vetëm ndan fletët ose mbron disiplinën.
​Nuk është "Marrje e radhës": Nuk quhet bashkëpunim nëse mësuesit thjesht ndajnë orën në mes (22 minuta njëri, 22 tjetri) pa ndërvepruar me njëri-tjetrin (Friend & Cook, 2017).
​Nuk është "Përsëritje e leksionit": Nuk është qëllimi që mësuesi i dytë të përsërisë me zë të ulët atë që mësuesi i parë po thotë me zë të lartë.

Mësimdhënia në bashkëpunim (Co-teaching) realizohet përmes disa modeleve specifike që mësuesit zgjedhin bazuar në temën e mësimit dhe nevojat e nxënësve. Sipas Friend dhe Cook (2017), ekzistojnë 6 modele kryesore:
​1. Njëri jep mësim, tjetri vëzhgon (One Teach, One Observe)
​Në këtë model, njëri mësues mban përgjegjësinë kryesore për instruksionin, ndërsa tjetri mbledh të dhëna specifike mbi sjelljen ose kuptueshmërinë e nxënësve.
​2. Njëri jep mësim, tjetri mbështet (One Teach, One Assist)
​Mësuesi i lëndës shpjegon temën e re, ndërsa mësuesi ndihmës lëviz nëpër klasë për t'u dhënë ndihmë të shpejtë nxënësve që ngecin.
​Kujdes: Ky model nuk duhet të përdoret gjatë gjithë kohës, pasi mund ta bëjë mësuesin ndihmës të duket si "asistent" dhe jo si mësues i barabartë.
​3. Mësimdhënia në stacione (Station Teaching)
​Klasa ndahet në grupe dhe mësuesit qëndrojnë në "stacione" të ndryshme. Nxënësit rrotullohen nga njëri stacion te tjetri.
​Përfitimi: Ul raportin mësues-nxënës dhe lejon diferencimin e procesit (Tomlinson, 2014).
​4. Mësimdhënia paralele (Parallel Teaching)
​Të dy mësuesit shpjegojnë të njëjtin material në të njëjtën kohë, por e ndajnë klasën në dy grupe të barabarta.
​Pse funksionon: Rrit mundësinë që nxënësit të bëjnë pyetje dhe të marrin pjesë aktivisht.
​5. Mësimdhënia alternative (Alternative Teaching)
​Njëri mësues punon me shumicën e klasës, ndërsa tjetri merr një grup të vogël për t'u dhënë udhëzime plotësuese, ri-shpjegim ose sfidë shtesë.
​Qëllimi: Adresimi i nevojave specifike pa e izoluar nxënësin jashtë klasës (Novak, 2022).
​6. Mësimdhënia në ekip (Team Teaching)
​Të dy mësuesit qëndrojnë para klasës dhe ndërveprojnë me njëri-tjetrin gjatë shpjegimit. Ata plotësojnë fjalitë e njëri-tjetrit ose bëjnë pyetje që nxisin mendimin kritik.
​Vlera: Ky konsiderohet niveli më i lartë i bashkëpunimit, ku nxënësit shohin një model perfekt të punës në grup.

Roli dhe Përgjegjësitë e Mësuesit Ndihmës

1. ​Identifikimi i barrierave: Mësuesi ndihmës analizon kurrikulën për të gjetur pengesat që pengojnë nxënësin me nevoja të veçanta të aksesojë informacionin (CAST, 2018).
2. ​Modifikimi i materialeve: Përshtatja e teksteve shkollore, detyrave dhe mjeteve mësimore sipas nivelit të kuptimit të nxënësit.
3. ​Zbatimi i PEI-t: Hartimi dhe ndjekja me përpikëri e Planit Edukativ Individual (PEI), duke u siguruar që objektivat janë të arritshëm dhe matshëm.
​4. Mesimdhenia ne bashkëpunim (Co-teaching): Punon ngushtë me mësuesin e klasës për të planifikuar orën e mësimit në mënyrë që të përfshihen të gjithë nxënësit.
5. ​Diferencimi i udhëzimeve: Ofrimi i udhëzimeve të thjeshtëzuara ose alternative për nxënësit që nuk përfitojnë nga shpjegimi frontal (Tomlinson, 2014).
6. ​Mbështetja socio-emocionale: Ndihmon nxënësin të ndërtojë vetëbesim dhe të menaxhojë ankthin ose frustrimin gjatë procesit të të nxënit.
7.​Menaxhimi i sjelljes: Zbaton strategji të modifikimit të sjelljes (si ABA) për të mbajtur një mjedis të qetë dhe produktiv.
8. ​Nxitja e pavarësisë: Roli i mësuesit nuk është të bëjë detyrat e nxënësit, por të ofrojë "skafoldim" (mbështetje) derisa nxënësi të punojë pavarësisht.
9. ​Lehtësimi i ndërveprimit social: Inkurajon komunikimin dhe lojën mes nxënësit me nevoja të veçanta dhe bashkëmoshatarëve të tij në klasë.
10. ​Përdorimi i teknologjisë ndihmëse: Instruksionon nxënësin se si të përdorë mjete digjitale, programe "text-to-speech" ose mjete të tjera asistive.
11. ​Vëzhgimi dhe dokumentimi: Mbajtja e shënimeve të rregullta mbi progresin ditor të nxënësit për të rishikuar strategjitë e PEI-t.
12. ​Bashkëpunimi me prindërit: Shërben si urë lidhëse mes shkollës dhe familjes, duke i informuar prindërit për arritjet dhe sfidat.
13. ​Adaptimi i vlerësimit: Krijon teste dhe forma vlerësimi alternative (p.sh. vlerësim me gojë ose përmes projekteve vizuale) në përputhje me UDL-në.
14. ​Krijimi i mjeteve didaktike: Përgatitja e mjeteve konkrete si karta vizuale, skema të thjeshtëzuara dhe libra të laminuar.
15 ​Sensibilizimi i klasës: Edukon nxënësit e tjerë mbi diversitetin dhe rëndësinë e pranimit të shokëve me aftësi të ndryshme.
16. ​Pjesëmarrja në rrjetet profesionale: Shkëmbimi i përvojave me kolegët për të gjetur zgjidhje të reja për raste specifike.
17. ​Zbatimi i parimeve të UDL: Sigurohet që nxënësi ka "mënyra të shumëfishta të angazhimit" gjatë gjithë orës mësimore (Novak, 2022).
18. ​Koordinimi me specialistët: Bashkëpunon me psikologun, punonjësin social dhe terapistët për një qasje multidisiplinare.
19. ​Organizimi i mjedisit fizik: Rregullon hapësirën e klasës për të minimizuar shpërqendrimet (p.sh. larg zhurmës ose dritës së fortë).
20. ​Advokimi: Mbron të drejtat e nxënësit për të qenë pjesë e barabartë e të gjitha aktiviteteve shkollore, përfshirë ekskursionet dhe festat.

Arsimi gjithëpërfshirës: është një qasje edukative që bazohet në parimin se çdo nxënës ka të drejtë të arsimohet në të njëjtin mjedis me bashkëmoshatarët e tij, pavarësisht aftësive, sfidave apo prejardhjes së tij.

​Ndryshe nga modelet e vjetra që i veçonin nxënësit me nevoja të veçanta në klasa apo shkolla specifike, arsimi gjithëpërfshirës synon që shkolla t'u përshtatet nxënësve, dhe jo nxënësit shkollës.

​Shtylla kryesore të këtij koncepti
​Për ta kuptuar më mirë, arsimi gjithëpërfshirës mbështetet në këto pika:
​Diversiteti si vlerë: Nuk shihet si problem që duhet zgjidhur, por si një pasuri që ndihmon të gjithë nxënësit të mësojnë tolerancën dhe bashkëpunimin.

​Përshtatja e kurrikulës: Mësuesit përdorin metoda të ndryshme mësimdhënieje për të arritur te çdo nxënës (p.sh. vizuale, dëgjimore, praktike).
​Heqja e barrierave: Kjo përfshin si barrierat fizike (rampa për karroca), ashtu edhe ato sociale apo akademike (paragjykimet ose materialet e vështira).

​Gjithëpërfshirja sociale: Nxënësi nuk është thjesht "prezent" në klasë, por merr pjesë aktive në jetën sociale dhe aktivitetet jashtëshkollore.

🎉 Fitova stemën e talentit premtues këtë javë, e cila më vlerëson për krijimin e përmbajtjeve tërheqëse që ngjallin interes midis admiruesve të mi!

Mesojme
-Shkronjat
Rrokje
Fjale
Fjali
Emertime fotosh
Shkrim
Numra
Numerim
Oren
Thyesat
Bashkesite
Aktivitete pa fund🤩

Jam e interesuar per mesuese shoqeruese per vajzen, eshte ne shkollen Vaçe Zela, Don Bosko, orari 8-11 pagesa 300 mije muaji .
Kontakt vetem whatsApp 0695456786

Ne ju ndihmojme per pergatitjen e Rezultatet e te Nxenit per nxenesit me nevoja te vecanta.

Sindroma Down (ose ndryshe Trisomia 21) është një çrregullim gjenetik i shkaktuar nga prania e një kopjeje shtesë të plotë ose të pjesshme të kromozomit 21. Kjo ndodh gjatë ndarjes qelizore dhe rezulton në 23 çifte kromozomesh plus një kromozom shtesë, duke e bërë totalin 47 kromozome në vend të 46.
​Karakteristikat kryesore
​Tiparet fizike: Shumica e personave me sindromën Down kanë tipare të ngjashme, por jo të gjithë i kanë ato në të njëjtën masë. Tiparet e zakonshme përfshijnë fytyrën e rrumbullakët, sytë me formë bajameje, veshë të vegjël, një hundë të vogël, dhe një gjuhë që duket më e madhe. Shpesh, duart janë të gjera dhe gishti i vogël mund të jetë i lakuar.
​Vonesa në zhvillim: Zhvillimi fizik dhe mendor shpesh është më i ngadalshëm. Fëmijët mund të arrijnë pika të rëndësishme zhvillimore, si p.sh. ecja dhe të folurit, më vonë se moshatarët e tyre.
​Probleme shëndetësore: Njerëzit me sindromën Down kanë një rrezik më të lartë për të zhvilluar probleme shëndetësore, si p.sh. defekte të zemrës, probleme me dëgjimin dhe shikimin, dhe çrregullime të tiroides. Për këtë arsye, ndjekja mjekësore e rregullt është shumë e rëndësishme.
​Shkaku
​Shkaku i saktë i pranisë së një kromozomi shtesë nuk është plotësisht i kuptuar, por është vënë re se rreziku rritet me moshën e nënës. Gjithsesi, është e rëndësishme të theksohet se sindroma Down mund të ndodhë në çdo shtatzëni dhe nuk shkaktohet nga diçka që prindërit bëjnë ose nuk bëjnë.
​Mënyra si ndikon në jetë
​Sindroma Down është një gjendje me të cilën njerëzit lindin. Ndonëse shoqërohet me disa sfida, si vonesa në zhvillim dhe çështje shëndetësore, njerëzit me sindromën Down mund të jetojnë jetë të plotë. Me mbështetjen e duhur, si edukimi i përshtatshëm, terapia fizike dhe ajo e të folurit, ata mund të mësojnë, të punojnë dhe të jenë anëtarë aktivë të shoqërisë

Kërkohet mesuese ndihmese.
Ora 9:00-12:30 ne xhamllik
Mësuesja/i kërkohet te shoqërojë fëmijën ne kopsht.
Te interesuarit te kontaktojnë inbox.
Faleminderit!