Gjimnazi "John F.Kennedy",faqja zyrtare

Romina Mema, Fabjola Shehu, Jusra Veliaj, Elonisa Prushi, Arbios Huta
Ardis Progri kanë pasur si projekt krijimin e nje reviste letrare. Përveç produktit final ata kanë sjellë edhe reklamën për këtë revistë.

Anëtarët me të rinj të bibliotekës së shkollës kanë pasuruar arkivin e saj me projektet e tyre: "Gazeta e shkolles" dhe "Figura e Skënderbeut në letërsi."
Arkivi pervitesohet dhe cilësia e këtyre projekteve gjithmonë rritet.
Falenderime nxënësve të klasave te X.

Një gjetje shumë e bukur nga ana e aktoreve tanë të vegjël.
Si element dramatik eshtë një veprim fizik i menjëhershëm që komunikon shumë gjëra pa fjalë: poshtërim, zemërim, tradhti, humbje kontrolli. Ky efeket ndal audiencën sepse është e papritur dhe e dhimbshme.
Si simbol simbolizon humbjen e nderit.
Simbolizon kthesën dramatike, asgjë nuk mund të kthehet si më parë.

Medea u end në mendjet e burrave grekë, që për herë të parë patën frike të ktheheshin në shtëpitë e tyre mbas një shfaqjeje. Për të mohuar frikën e quajtën barbare, nënë që nuk i donte fëmijët, të padenjë për Jasonin se kish shkelur mbi gjakun e saj për të rendur pas tij. Por në vetvete u drodhën nga ulërima e saj, e cila edhe pas kaq shekujsh vjen po aq tronditëse, në emër të lirisë dhe barazisë së gruas kudo në botë.

E dërmuar në ndjenjën e saj të dashurisë ajo i hedh Jasonit mbi kokë të njëjtën vuajtje. Vdes princesha, vdes Mbreti, vdes ëndrra lakmitare e Jasonit, i cili vrapon si i çmendur drejt fëmijëve. Por dora e hakmarrjes së verbër ka shtrirë kthetrat para dhe ai s'mundet as t'i prekë. Si guxoi të vriste fëmijët? Po ata ç'faj patën? E pra, i vetmi faj i tyre ishte geni i trashëguar nga babai. Fara e Jasonit nuk duhet të rritej e të prodhonte Jasonë të tjerë. E merrshme, e frikshme, tragjike.

Në nje pamje të parë mënyra se si e shpreh e para dashurinë ndaj Jasonit dhe jo ai ndaj saj, duket si një hap jo shume femëror, por në vazhdim të ngjarjeve zbulohet krejt e kundërta ...Në fund të fundit a nuk eshte një tipar tradicional i femrës në shoqëri qe kur zgjedh apo dashuron d**e braktis familjen bashkë me autoritetin e pushtetit të parë mashkullor: babane. Ashtu sic ndodh në ceremonitë martesore; kur rruga përshkohet bashkë me babanë deri kur ndahesh në altar.

Ashtu si personalitetet e sotme moderne: ajo vendos vetë për fatin e vet, vendos të bëhet pjesë aktive e shoqërisë për mirë a për keq, e bën rolin e gruas pjesë funksionale të saj...Në këtë këndvështrim Euripidi, me largpamësi gjeniale predikon i pari frymën feministe që vetem koha ku jetojmë po e vë në punë.

Elma e ka thënë shumë bukur mesazhin hyrës të tragjedisë "Medea" :
Sepse jeta është ajo që zgjedhim të jemi, kur gjithçka tjetër na ndryshon.

Mitologjia është plot gra me bukuri statuore si Afërdita, me nimfa të ndëshkuara që gjithmonë i dorëzohen fatit të përcaktuar nga forma të ndryshme të pushtetit, në këtë rast fatit të përcaktuar nga figura e supremacise së pushtetit: Zeusit Te gjitha vdesin apo denohen pa fjalë, pa kundershime, plot lirizem e adhurim. Ndersa Medea kishte personalitet autokton dhe të lirë.

Nuk ka teatër pa tragjedi... Deshëm ta mbyllim këtë projekt me tone dramatike e mesazhe të fuqishme, "Medea".