Shkëndijat e Drenicës

Shkëndijat e Drenicës "Shkëndijat e Drenicës" është revistë shkollore e Gjimnazit "Hamëz Jashari" në Skënderaj.

19/12/2021

Ese

Agnesa Zymeri

Altruist apo egoist

​ Jeta e njeriut është një dimension pa fund. Ajo është një galaksi me plot yje. Radhitjen e këtyre yjeve e përcakton njeriu, ashtu siç zgjedh rrugën e së mires apo të së keqes. Personaliteti i tij është si një monedhë me dy anë të kundërta, njëra e ndritur, tjetra e errët.

Të zgjedhësh anën e së mirës do të thotë një hap përpara në jetë. Të ndihmosh dikë është një gjë humane që jo çdokush e bën. Zemra e pastër e njeriut varet nga ndjenjat dhe emocionet me të cilat ai e ushqen mendjen e tij. Zemrat e pastra përkulen para çdo nevoje njerëzore ndërsa zemrat e varfra ushqehen me sadizëm. Egoizmi mund të jetë fenomeni më i keq i përmendur, ndryshe nga altruizmi. Zbrazëtia morale kundër përmbushjes shpirtërore. Njeriu në fund zgjedh se cilën anë dëshiron, dritën apo errësirën, diellin apo skëterrën. Një njeri altruist sheh botën ndryshe. Ai sheh botën sikur një kopsht me lule. Edhe lotët e tij ai i përdor për t’i ujitur këto lule. Inatin më të madh e kthen në rreze të diellit dhe i ngroh lulet. Një njeri egoist nuk sheh asgjë nga këto, sepse është i verbuar nga ambiciet e kota. Për të një kopsht me lule ngjason më shumë me një kopsht me therra. Synimet e tij të pakuptimta dërgojnë shoqërinë në humnerë, madje ai, as nuk përpiqet të ndihmojë dikë që të dalë nga ajo humnerë. Ndoshta kjo është diferenca njerëzore. Dikush kujdeset e të tjerët rrinë duarkryq.

​ Në fund secili individ përgjigjet për veprimet e veta, por nuk mund të hipim në majë duke shkatërruar shkallët, ashtu siç nuk mund të arrijmë sukses duke dëmtuar dikë.

14/02/2020

Autorja,
Emine Ibishi kl. XII-1

Ulërimë në heshtje

(Bazuar në novelat e Migjenit: “A do qymyr zotni?”, “Bukën tonë të përditshme falna sot” dhe “Historia e njanës nga ato”)

Në një kopsht plot lule
më të mirën vodhën
e morën, e shfrytëzuan
në prag të vdekjes e sollën.

Një popull krenar
që shquhej për bujari
si ftesë mendonin pyetjen
A do qymyr zotëri?

Malësore moj
me fatin e zi
për bukën e gojës
me trup bëje tregti.

Shpirti i trazuar
brenda ulëron
nga goja s’del klithmë
e heshtur rënkon.

Barra e kësaj jete
gjithmonë mbi supet tua
ah, moj nënë e mjerë
Këtij fati ç’i thua?!.

Kishte humbur shpresat
për ditë më të mirë
nuk gjente ilaç
për fëmijën e shtrirë.

Barkthatë e pa zgjidhje
e vetme ajo mbeti
pranë fëmijsë së saj
kokën e mbështeti.

Jo, nuk mundi dot
atë gjendje ta përballojë
dhe si zgjidhje e gjeti
nderin për ilaç ta ndërrojë.

Qante pranë të birit
faqet ia ledhatonte
vdekja më e lehtë do të ishte
sesa turpi ta mbulonte.

Iu ktheve tët bir
e shikove me mallëngjim
trupin me lekë mbulove
vdekja s’do të ishte më krim.

Edhe Lukja e mjerë
me të huajt në përqafim
tashmë ishte nisur
në një rrugë pa kthim.

Nderin ia mori
jeta e pabesë
200 napolona mbante
si të vetmën shpresë.

Deshi të martohej
të kishte fëmijë
ah, sikur mos e takonte
të poshtrin kallajxhi.

Në prag të shtëpisë
lotët e saj si shi
fatit të saj i gëzohen
veç korbat e zi.

Femrat shqiptare
mbushur dhimbje plot
të vetme rënkojnë
me plagë, gjak e lot.

Si s’u ngopën dot
epshet e dëfrimit
Askënd mos e lë, o Zot
peng të mjerimit!

Kampioni i garës në futbollEkipi i futbollit i gjimnazit “Hamëz Jashari” sot, u shpall kampion në sportin shkollor të fu...
16/02/2018

Kampioni i garës në futboll

Ekipi i futbollit i gjimnazit “Hamëz Jashari” sot, u shpall kampion në sportin shkollor të futbollit në nivel të Komunës së Skënderajt.

Motivi për fitore, përkushtimi i lartë, disiplina, shpirti luftarak sportiv, dëshira për ta nderuar shkollën e cila me krenari mban emrin e heroit tonë kombëtar Hamëz Jashari, kanë bërë që ekipi ynë ta ngrisë lart trofeun e fitores.

Kjo kupë, ky trofe, është dëshmi se shkolla jonë është më e mira në futboll pa dashur t’i nënçmojmë ekipet nga shumica e shkollave të komunës sonë, të cilat kanë treguar kulturë të lartë sportive duke sfiduar ekipin tonë nga loja në lojë.

Shkolla jonë në fillim u sfidua nga SHFMU “Halit Geci” Llaushë, duke kaluar me lehtësi në rrethin e dytë për t’u përballur me SHFMU “Fehmi Rama” Likoc. Pas këtyre dy fitoreve ekipi ynë kaloi në gjysmëfinale ku për kundërshtar pati SHMT “Anton Çetta” Skënderaj të cilën e mposhtëm me rezultat 4:2. Në finale përballë ekipit tonë ishte SHFMU “Abedin Rexha” Turiçec të cilën po ashtu e mposhtëm me rezultat 4:2 duke dalë triumfues të kësaj gare.

Prandaj me të drejtë ekipi i futbollit i shkollës sonë dhe çdo pjesëtar i kësaj shkolle, këto ditë nuk do të jetë duke festuar vetëm për jubileun e Pavarësisë, por së bashku me të do të festojë për fitoren e kësaj gare e cila është aureolë dhe satisfaksion për ne, me rastin e 10 vjetorit të Pavarësisë.

Kjo festë do të mbyllet në ditën e martë duke festuar për Ditën e shkollës, ku është përgatitur një program festiv, i cili do të mbahet në Shtëpinë e kulturës “Hasan Prishtina” në Skënderaj.

Nga gjimnazi “Hamëz Jashari” urimet më të sinqerta për të gjithë këto festa!

Aksion humanitar për Florent HoxhënNxënësit dhe mësimdhënësit e gjimnazit "Hamëz Jashari"  kanë përkrahur aksionin human...
18/12/2017

Aksion humanitar për Florent Hoxhën

Nxënësit dhe mësimdhënësit e gjimnazit "Hamëz Jashari" kanë përkrahur aksionin humanitar për t'i dalë në ndihmë morale dhe një ndihmë solide finananciare prej 662 € studentit të mjekësisë Florent Hoxhës i cili është duke vuajtur nga një sëmundje nga e cila lutemi të shërohet dhe t'i kthehet familjes, shokëve dhe rrethit ku jeton!
Në emrin e nxënësve, mësimdhënësve dhe në emrin e drejtorit të shkollës z. Selim Tahiraj, studentit të mjekësisë Florent Hoxhës i dëshirojmë shërim të shpejtë!

28 Nëntori - Dita e flamurit         Festa që zgjon krenarinë kombëtare dhe rrit dashurinë për atdheun. Datë kjo që shën...
28/11/2017

28 Nëntori - Dita e flamurit

Festa që zgjon krenarinë kombëtare dhe rrit dashurinë për atdheun. Datë kjo që shënon ngjarjet me sublime të popullit shqiptar në luftë shekullore për liri.
Çdo shqiptar, sot, feston me flamurin kuqezi, me këngë e valle në nderim të lirisë, të dëshmorëve, të burrave më të mëdhenj të kombit si Skënderbeu, Ismail Qemali, Adem Jashari e shumë patriotëve e ideologëve më të shquar të kombit tonë, pa harruar përkushtimin dhe sakrificën e çdo pjesëtari të kombit shqiptar.
Urimet më të përzemërta për këtë ditë të shënuar, 28 Nëntor!

Aktivitet humanitar për Saranda Hodën      Sot, më dt.02.03.2017 nxënësit e gjimnazit “Hamëz Jashari” në Skënderaj ishin...
03/03/2017

Aktivitet humanitar për Saranda Hodën

Sot, më dt.02.03.2017 nxënësit e gjimnazit “Hamëz Jashari” në Skënderaj ishin pjesë e një aktiviteti humanitar të organizuar nga nxënësit; Sala Jashari dhe Bledian Geci me përkrahjen nga shkolla jonë dhe DKA në Skënderaj.
Qëllimi dhe motoja e këtij aktiviteti humanitar ishte “Ta ndihmojmë Saranda Hodën” e cila po vuan nga një sëmundje e rëndë. Këtë përkrahje nxënësit e bënë duke marrë pjesë në organizimin e shfaqjes së një filmi në shtëpinë e kulturës “Hasan Prishtina” në Skënderaj. Nga biletat e sh*tura, ku spektatorë ishin vetë nxënësit e shkollës sonë, u mblodhën 302 euro, një shumë jo e madhe, por e bërë me dashamirësinë dhe zemërgjerësinë e nxënësve të shkollës sonë.
Për nismën dhe pjesëmarrjen në këtë aktivitet humanitar i përgëzojmë dhe i falënderojmë të gjithë nxënësit e shkollës sonë.

20/12/2016

Sala Jashari, kl. XII-5

Ese

Dhuna në baza gjinore

Fjala dhunë është prej fjalëve më të pakëndshme në fjalorin e gjuhës shqipe, dhe jo e lehtë për t’u përkufizuar. Fjalë që posa ta dëgjosh në mendje të vijnë si stuhi gjithë ato veprime jonjerëzore, torturë, keqtrajtim, brutalitet, mllef pa kufi, mizoritet etj.
Lindim ne, të barabartë, përpara së nesërmes, gjatë rrugës ngjitemi në shkallë e lartësi për të mbijetuar, duke krijuar forcë, të kaluarën ta pengojmë të mos paraqitet pengesë në vijimin tonë. Ecim me ëndrra e shpresa por lëmë pas të tjerë, që familjarët i burgosin me tradita të ngurta për të ashtuquajturin nder.
Tradita që paragjykojnë gjininë!
Ti je femër thoshin ata, ti je e lindur për të shërbyer, shkolla, puna, asgjë s'ka rëndësi, ti ke gjëra më të mira për të bërë...Dhunë në rrugë, dhunë në familje... femra të mallkuara që nga njohja e gjinisë, të lindura për t’u shkelur. Historia flet mbi gjithë ato keqtrajtime barbare që iu kanosën femrave, dhunë seksuale që shumë nga këto bija i dërguan në dhunën më të tmerrshme, në luftimin kundër vetes. ..sepse ne ende ecim në rrugën ku gjykohemi nga çka të tjerët shohin dhe jo nga aftësia.
Ende femra ka zinxhir në këmbët e saj, zinxhir kundër qëllimeve personale të jetës, zinxhir të krijuar nga familja, nga shoqëria, zinxhir që të ngulfatin edhe atëherë kur ti merr guximin të ecësh për nga rruga më e gjatë, nga rruga që më shumë të vret ty.
Sa e sa njerëz prehen në krahët e errësirës, sepse dhunë bëjnë ata që vetëm njerëz s'janë. Femër, grua, që në kurriz mbart dhimbje dhe prapë buzëqesh, qenie e shenjtë, që vdes duke u përpejekur, dhe rrallëherë fitimtare, sepse dikush atyre veprimeve barbare i vuri kurora, i dha rrënjë ku nuk duhej, por që duhen ndërprerë .. sepse krahët e këtyre marrëzirave fluturojnë përpara syve tanë dhe bëhen arsye e një humbjeje tjetër .
Gjithmonë me kokë nga pas, gruaja nuk ka të drejtë të vendosë për vetë shpirtin e saj, grua e krijuar për të jetuar midis katër muresh?
Epo katër mure mbesin që të reflektojnë për tjetrin që vjen pas. Universi ka vend për të gjithë ... ti jeto sepse një mundësi na është dhënë për të jetuar .
Rrezato me suksesin tënd, edhe nëse mungojnë shkallët për t’u ngritur, realiteti na ka mësuar ta mposhtim atë që del përpara ëndrrave .. ( patjetër që dhuna medoemos prek edhe gjininë tjetër në një përqindje më të vogël, kjo dhunë flet në anën psikologjike që i përcjell ata gjithmonë...)
Mos u bë edhe ti një dhunues, por bëhu pengesë e padepërtueshme për errësirën e shpirtit. Ta largojmë nga jetët tona egërsirën e quajtur dhunë, të bëhemi shembulli më i mirë për të tjerët që vijnë pas nesh.

15/04/2016

Prof. Jashar Isufi

Ku je sot

Në këtë ditë pranvere me diell
Ku je pyet Liria
Ku je o trim o ushtar lirie
pyet Pavarësia
Ku je sot, ante i tokës sime
atdheu thërret
Ti burrë Drenice, feniks i lirisë
vendlindja buçet.

Ku je sot, borxhin ta kthej
Ku je sot, dua të shpërblej
të përqafoj fort
dorën lart ta ngris
fitimtar je ti
përherë feniks.

Ti o trim i paepur për liri
me gjakun dhe kurmin tënd
ushqeve të shtrenjtën Liri
kombi yt çdo vit
Ty të thotë -Lavdi!

01/04/2016

Leotrim R. Mëziu

Djali i dëshmorit

Kam nisur rrugën për të shkuar
dua babin ta takoj
zërin dua t'ia dëgjoj
në prehrin e tij të pushoj
dua të më tregojë nga ka luftuar
ta pyes kush të vrau ty
kush ta bëri atë tradhti.
E më la mua të vetëm
qysh i ri të përballem me jetën
e të mos mund ta them fjalën babi
se më dëgjon nëna e i pikon loti
e më shikon motra mua të mërzitur.
Foton tënde kur e shikoj
mjekërzi e burrë i zoti
po pse s'ndalon dot loti
nga dhimbja a krenaria
mos vallë janë të dyja.
Mos vallë edhe nga tradhtia e padrejtësia
po s'po di si të tregoj
se shokët tuaj të kanë harruar
na i mbyti pasuria, mendojnë
vetëm si te vijnë te karriga
e varrin tënd e ka mbuluar barishta.
E një copë dërrase tek koka jote
s'dorëzohet, s'e kalb shiu as bora
mezi mbahet por s'ju tradhton
siç ju tradhtoi Kosova.
I ka përçarë politika,
po na i ndajnë edhe dëshmorët
nëpër partia, po na i ndajnë
për hesape të veta,
për të marrë më shumë poena.
Ju përdorin vetëm kur ata kanë nevojë
por po harrojnë se emri dëshmor është
më i i lartë se ata mendojnë,
e që me gojë vetëm ju çmojnë
e nga pas edhe budallenj ju thonë.
E sot po vij po flas me ty nga mllefi,
se më lë një porosi
"armiq shqiptarë bre bir nuk ki,
por ki vllazën nga Molla e kuqe në Çamëri".

27/03/2016

Adelina Hoxhaj. kl XII-4

Ese

Të ikësh do të thotë të vdesësh nga pak

Shpeshherë ndodhemi përballë sfidave të jetës si të ishim në një anije të cilën po e përfshinin valët e detit. Nga dallgët nuk mund të shikojmë para se çfarë po na pret. Nganjëherë na duket sikur po përmbysemi, kaplohemi nga frika dhe paniku dhe mundohemi ta gjejmë një mënyrë për të shpëtuar! Atëherë kur të gjitha drejtimet të na jenë humbur dhe të mos e dimë se çfarë po ndodh me jetën tonë, vetëm e vetëm atëherë ne mbështetemi tek një Zot nga i cili kërkojmë ndihmë për të na shpëtuar, si shpresa jonë e fundit. Ndoshta dorëzohemi, mbyllim sytë gjoja se kur do t’i hapim do të jetë një jetë e bukur duke na pritur apo thjesht duam ta ëndërrojmë këtë.
Pyes veten, çfarë fati do të kem?! Do të vdes tani, do të mbijetoj, ndoshta kur deti të qetësohet e dallgët të zhduken, valët do të më shpien mu në breg. A thua ku do të ndodhem?! Ndoshta do të ndodhem në një ishull fare e vetme si Rubinson Kruzo, të kaloj një pjesë të jetës duke sfiduar e provuar çdo mundësi të gjej një dalje nga labirinti. Të gjej një mënyrë për mbijetesë. Në djall, ku më vajti mendja, unë nuk jam avanturiste por ja që jeta të bënë të atillë dhe ne duhet të jemi të gatshëm për çdo ngritje dhe ulje të saj.
Ne duhet çdoherë të jemi optimistë dhe asnjëherë të humbasim shpresat për arritjen e synimeve tona. E vërtetë, mund të jenë të vështira sfidat por asnjëherë të paarritshme dhe të pamundura. Duhet të mendojmë anët pozitive, nëse jemi vetëm do të mësohemi t'ia dalim mbanë vetë, të mos varemi nga askush në jetë. Do të bëhemi më të guximshëm dhe më të fortë. Përvoja do të na mësojë disa gjëra të reja që as nga librat e as nga rrëfimet e dikujt s'mund të gjindemi dot më mirë në situata të ndryshme sesa kur i përjetojmë vetë. Jeta është e tillë, të kalit kësisoj!
Nga frika se do të dështojmë shpeshherë nuk provojmë fare por a e dimë që nëse nuk provojmë padyshim që jemi të dështuar e nëse po atëherë kemi një mundësi për të fituar. Një dështim s'do të thotë që çdo gjë e mirë për ty ka marrë fund! Jo, do të thotë të marrësh një leksion se jeta nuk është lojë ashtu si shumë njerëz e mendojnë të tillë. Jeta është një dhuratë e shtrenjtë së cilës duhet t'ia dijë vlerën çdokush e padyshim pjesë e saj është edhe dështimi! Sikur të mos ekzistonin dështimet, as sukseset nuk do të ishin interesant dhe s'do të gëzonin njeri. E sheh sa entuziaziste është jeta!
Që të jesh i fortë s'do të thotë të ngresh pesha të rënda por do të thotë ta ngresh veten tënde çdoherë që të jesh rrëzuar poshtë, gjatë rrugës sate të gjatë të quajtur jetë!

27/03/2016

Herolinda Gashi. kl. XII-5

Ese

Të ikësh do të thotë të vdesësh nga pak

Fillimisht mund të duket absurde se si mund të kuptohet vdekja nga ikja eventuale.
Mirëpo figurativisht ikja nga vendlindja, nga realiteti në të cilin jetojmë dhe mos përballimi i sfidave që kemi, kushtimisht edhe mund të na vrasin.
Gjendja e rëndë ekonomike dhe paprespektiva e vendit në të cilin jetojmë nuk do të thotë që ikja nga këtu është zgjidhja e vetme e të rinjve.
Prandaj ne si të rinj duhet t'i marrim përgjegjësitë mbi supet tona të përballemi me sfidat, t'ia kthejmë përspektivën vendit tonë dhe kjo është zgjidhja që duhet ta bëjmë.
Ndërsa sa i përket asaj që të rinjtë më parë shohin opsionin e migrimit nga vendlindja për në vendet e ndryshme të botës, fillimisht mund të duket zgjidhja më e mirë por në të vërtetë ajo është zgjidhja që asnjëherë nuk duhet zgjedhur.
Sigurisht që dikush edhe mund të pyes se pse nuk është zgjidhje migrimi, atëherë po ju them. A do të jenë fëmijët tuaj si ju? Asnjëherë, pra asnjëherë nuk do të jenë!
Prandaj, nëse ne nuk kishim mundësi dhe hapësirë për shkollim, punësim dhe për një jetë siç e kanë bashkëmoshatarët tanë nëpër botë, të bëjmë diçka që t’ua mundësojmë këtë fëmijëve tanë.
Andaj ta bëjmë të pamundurën të mundur për vete, për vendin ku jetojmë, për të ardhmen, të qëndrojmë këtu, të sfidohemi nga problemet e jetës. Duhet ta bëjmë këtë ngase nesër do të përballemi me ndërgjegjen e cila do të na gjykojë pse nuk qëndruam këtu dhe ajo ikje do të na "vrasë" ngadalë.

20/03/2016

Liridona Xani, kl.XII-5

Ese

Të ikësh do të thotë të vdesësh nga pak

A thua si është të vdesësh nga pak?
Të vdesësh nga pak, do të thotë të shkëpusesh pak nga pak çdo lidhje me këtë jetë, të ndjesh një zbrazëti të madhe në shpirt.
Jeton, por nuk e di kuptimin e fjalës jetë, ajo të kujton diçka të bukur por është pikërisht ajo e cila të sjellë përpara shumë vështërsive, të bënë të kalosh shumë fortuna, por, për çfarë dhe pse ta bëjë këtë, për një qëllim, për të sfiduar ty, për ta parë durimin tënd, vullnetin tënd, sigurinë tënde që ke në vetvete.
Ne na duhet një besim i madh në aftësitë tona sepse kur je i sigurt në aftësitë tuaja, edhe po të jetë kundër e tërë bota, ti prapë ia del, je fitimtar.
Këtë e arrin jo duke ikur, por duke u përpjekur që t'ia arrish qëllimit tënd. Pse? "Sepse puna e krijon gjeniun" ka thënë i madhi Lasgush Poradeci.
Kështu shumë herë ndihesh vetëm, ndihesh sikur nuk e ke përkrahjen e askujt, zhgënjehesh nga jeta, e kjo të bën të ikësh, të shmangesh.
E ndien se asgjë nuk është si më parë, vdes pa e kuptuar se po vdes dhe këtë e kupton kur e sheh se toka ku shkel ti nuk e ndien më ecjen tënde, zhurma e hapave tuaj zhduket bashkë me heshtjen tënde. Çdo gjë që sheh sikur nuk kanë asnjë lidhje me ty, sikur nuk i ke parë kurrë, sikur nuk ke ekzistuar kurrë, frymon, por pa ndier asgjë, kërkon të ikësh, të largohesh sepse është kjo e vetmja zgjidhje që qëndron midis tërë atyre mendimeve tuaja pa zgjidhje.
Po, e vërtetë, jeta ka shumë sfida, ka shumë udhëkryqe, ndonjëherë ndihesh i lumtur, ndonjëherë i shkatërruar, e ndonjëherë e ndien që ngrohtësia dhe shpresa që kishe dikur në shpirt, tani nuk janë më, ato janë shndërruar në ftohtësinë më të madhe, aq sa ka bërë që ti të harrosh të shpresosh.
Ndiçe zërin e zemrës sate dhe s'ke për të gabuar kurrë, sepse herët ose vonë ata që kanë të drejtë arrijnë atë që duan, por jo duke ikur… por duke qëndruar fort mbi këmbët e tyre dhe me forcën e mendjes ia dalin mbanë.
P***a vdekje dhe ikje për të cilat shpirti ynë heshturazi qan, pa e ndier askush. Janë njëlloj, por vdekja shkakton zbrazëti.
Andaj, ç'kuptim ka të ikësh? Po, arrin t’u shmangesh vështirësive, por prapë nuk ndihesh rehat sepse ke një brengë, një rëndesë të madhe në shpirt, ajo ikje, ajo rëndesë, të gjitha këto bëjnë të vdesësh nga pak, të tretesh i gjallë.
S'ke pse e bën këtë, sepse përpjekja, angazhimi, puna ta mundësojnë të kalosh errësirën, pengesat, vështirësitë që të sjell jeta. Pse të ikësh kur mund të luftosh, pse të vdesësh kur meriton të jetosh, pse të shmangesh kur mund t'ia dalësh mbanë, pse i lejon të tjerët ta ulin vlerën, pse i dëgjon kur thonë se nuk mund t'ia dalësh mbanë, kur pastërtia dhe çiltërsia e shpirtit tënd arrin gjithçka.
Mos lejo që vështirësitë të pengojnë, bëhu vetë ti, udhërrëfyesi i jetës sate. Jeta ka shumë sfida, por ti mos ndalo, sfidoje sepse të ikësh nuk është zgjidhje, por të ikësh do të thotë të vdesësh nga pak.

Address

Skënderaj
41000

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Shkëndijat e Drenicës posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The School

Send a message to Shkëndijat e Drenicës:

Shortcuts

Share

Category