Shkolla e mesme veterinare Shkoder

Lamtumirë Mësuesi, Drejtori dhe Profesori yne i paharruar LUIGJ STAJKAJ!

Të nderuar kolegë ish nxënës të Shkolles Veterinare Shkodër, me dhimbje dhe keqardhje të madhe ju njoftoj se me daten 26.10. 2022 u nda nga jeta Prof. Luigj Stajka. Me këtë rast shprehim ngushēllimet më të sinqerta për familjen, të afermit, miqtë dhe kolegët e shumtë që Profesori la pas. Puna dhe përkushtimi i jashtëzakonshëm i Prof. Luigjit ka lënë mbresa të pashlyera te sejcili prej nesh që pati rastin dhe fatin të marrë mësime nga Ai. Ndaj sot pavaresisht brezave le të bashkohemi dhe lutemi që Mesuesi, Drejtori dhe Profesori yne i dashur të prehet në paqën e merituar. Gjithmonë do të kujtojmë me mall e dashuri ashtu siç na trajtuat ju dhe gjithe stafi pedagogjik i SHMV, Shkodër. Ndarja nga jeta e Atyre që të kanë mësuar e edukuar me modelin më të mirë është e trishtë, por kujtimet dhe respekti do të mbetën gjithmonë të gjalla. Lamtumir i dashur Profesor dhe faleminderit për gjithçka dhe në këtë jetë si qytetar model, prind i mrekullueshem, profesionist e drejtues i spikatur e mbi të gjitha si miku i brezit të ri.
Pushofsh në paqën e merituar! 🙏🕯😪
Përgjithmonë mes nesh.....

Nxenes te matures 75-79 nga klasa B. Sjelle nga nje ish nxenesi i kesaj shkolle Arben Mane

Foto e diteve te fundit e shkolles sone te dashur sjelle nga Valbona Meti..Sa turp per ato institucione qe tempullin e veterinarise shqiptare e kane katandisur ne kete derxhe,a hidhen plehrat prane nje objekti qe rezaton vec dije dhe profesionalizem?

Nxenes te matures 62-66 sjelle nga Sofo Mekshi

Maturante1966-Majtas : Nazif Miraka , Bashkim Asllani , Astrit Alickolli , Jorgaq Sono sjelle nga Astrit Alickolli

https://www.instagram.com/reel/CfvzpcqAcF4/?igshid=YmMyMTA2M2Y=

W E L D MSTAPHA ⚜👑 on Instagram‎: "يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَوٰةِ مِن يَوۡمِ ٱلۡجُمُعَةِ فَٱسۡعَوۡاْ إِلَىٰ ذِكۡر

Nxenes te matures 73-77 sjelle nga Mirash Gjokeja

Nxenes te viteve 1969. Sjelle nga vajza e Tomor Kadillit,i cili per fat te keq nuk jeton me

Një brez që nuk kthehet më kurrë!
Brezi që kishte mësuar të përballojë në çdo kohë dhe në çdo rrethanë gjithçka me forcën e vet.
Një brez autoriteti i të cilit ishin prindërit, si të tyret ashtu edhe të miqve.
Një brez që përshëndeste të gjithë kalimthi kur hipte në autobus dhe ndihmonte të moshuarit.
Brezi që shkonte në shkollë dhe kthehej nga shkolla në këmbë.
Një brez që i bënte vetë detyrat për të dalë në rrugë sa më shpejt për të luajtur.
Një brez në të cilin djemtë luanin futboll me porta të vogla, të sajuara me gurë, ndërsa vajzat me kërcim litari.
Një brez që luante kukafshehti derisa bëhej natë.
Një brez që bënte deri edhe vargje letre me duart e veta për të zbukuruar festat.
Një brez që mblidhte fotografi, bënte fjalore me dorë dhe mbante fletore kujtimesh ne shkollë.
Brezi që e pa babin të rregullonte televizorin madje dhe brezi qe e ndihmonte të rregullonte antenën.
Një brez që kishte prindër, jo të moshuar.
Një brez që qeshte me zë të ulët para se të flinte, që prindërit tanë të mos e dinin se ne jemi ende zgjuar.
Një brez që pinin nga e njëjta shishe dhe jepnin një kafshatë nga ushqimet e tyre të shkollës.
Brezi që linte lojën dhe futej në shtëpi sapo bëhej natë.
Një brez që shkonte tek miku e shoku edhe pa paralajmërim edhe pse beheshin deri në 10 në një grup.
Një brez që takohej çdo ditë në një vend të caktuar pa celularë.
Një brez që ngjitej në një pemë dhe mblidhte fshehurazi pemë frutore që rriteshin edhe në shtëpitë e komshinjve.
Një brez që kujdesej për ndjenjat, jo për paratë apo makinat.
Një brez i mësuar të donte vendin e tij.
Një brez që lexonte libra, pranë një llambe nën një batanije ...
Një brez që kaloi dhe për fat të keq nuk do të kthehet më!!
- Një brez i varfër që nuk kishte asgjë, por kishte gjithçka !!! ❤️
Follow👉©️ Lexoje, më pas do mendosh më qartë
Gjithashtu, nderim për prindërit e dikurshëm, pjesë e atij brezi, ata që një "JO" ishte nje "JO" dhe një " PO" ishte një "PO", ata që të mësonin se nuk mund të kesh gjithçka dhe që mund të ndihesh mirë po njësoj.
Ata që të shpjegonin se një zotëri duket nga sjellja dhe jo nga ajo që zotëron.
Ata që nuk u jepnin fëmijëve çdo gjë që dëshironin por vetëm atë që kishin nevojë dhe ate që e dinin se e meritonin.
Ata që mbase nuk të përkëdhelnin por të përgatisnin për jetën!
Atëherë, kur isha fëmijë, e quaja rreptësi.
Tani e di se ishte Edukim.

Nxenes te matures 80-84 ne nje takim mbas shum vitesh sjelle nga(Ferdinand Beqiri)