29/09/2012
Na ishte një herë një tregtar i pasur i cili kishte katër gra.
Gruan e tij të katërt e donte më së shumti. E adhuronte atë. I dhuronte asaj dhurata të shtrenjta dhe e trajtonte si një princeshë. Kujdesej shumë për të, dhe shumicën e kohës ia kushtonte asaj.
Ai e donte edhe gruan e tretë. Ishte shumë krenar për të dhe gjithmonë fliste mirë për të. Por, tregtar i mjerë jetonte me frikë se ajo mund ta lë dhe të ikë me një burrë tjetër.
Ai, gjithashtu e donte edhe gruan e tij të dytë. Ajo ishte shumë e kujdesshme dhe durimtare. Kishte besim të madh në të. Sa herë që kishte probleme, shkonte te gruaja e tij e dytë, dhe ajo i ndihmonte t’i tejkalonte problemet.
Dhe në fund gruaja e tij e parë.
Ajo ishte shumë besnike, e ndihmonte rreth punës, arritjes së pasurisë, dhe mirëmbajtjes së pronës në tërësi.
Sido që të jetë, tregtari nuk e donte aq shumë gruan e tij të parë dhe mezi e vërente, por ajo e donte shumë atë.
Një ditë, tregtari u sëmurë. Me kohë e mësoi se jetës së tij po i vjen fundi. Mendoi në jetën e tij luksoze dhe tha: "Tani unë kam katër gra, por kur të vdes do të jem vetëm, në vetmi!"
Atëherë e thirri gruan e katërt dhe i tha: "Tërë jetën të kam dashur, t’i kam dhuruar gjërat më të bukura. Shumicën e kohës ta kam kushtuar ty. Tani që jam duke vdekur, a do të rrish me mua dhe t’më shoqërosh? "
"Kurrsesi!", u përgjigj gruaja e katërt dhe u larguan pa asnjë fjalë. Përgjigja e saj iu ngul si shpatë në zemrën e tij.
Pastaj i tha gruas së tretë: "Të kam dashur gjithë jetën time. Tani që jam duke vdekur, a do të rrish me mua dhe t’më shoqërosh? "
"Jo," u përgjigj gruaja e tretë. "Jeta në këtë botë është shumë e mirë, prandaj pas vdekjes tuaj unë do të martohem përsëri." Zemra e tregtar u ngri nga përgjigja e saj e ftohtë.
Më pas e thirri gruan e dytë dhe i tha: "Gjithmonë kam ardhur tek ti kur kisha nevojë për ndihmë, ja edhe tani kam nevojë për ndihmën tënde. Unë jam duke vdekur, a do të rrish me mua dhe t’më shoqërosh? "
"Më vjen keq, por kësaj radhe nuk mund t’ju ndihmojë!", u përgjigj gruaja e dytë." Të vetmen gjë që mund ta bëj është që t’ju varrosi." Përgjigja e saj e goditi si rrufe tregtarin.
Në atë kohë u dëgjua një zë: "Unë do të vi me ju kudo që të shkoni." Tregtari kthye kokën dhe pa gruan e tij të parë, ishte aq e dobët dhe e tharë, sikur t’ishte e uritur. I trishtuar, por me falënderim, tregtari iu përgjigj: "Është dashur të kujdesin më shumë për ty, derisa kisha mundësi!"
***
Të gjithë ne i kemi katër gra në jetën e tonë ...
Gruaja e katërt është trupi ynë. Sado që të kujdesemi për të, në fund na braktisë.
Gruaja e tretë është pasuria jonë. Kur të vdesim, ajo do të shkojë tek të tjerët.
Gruaja e dytë është familja dhe miqtë. Pavarësisht afërsisë që e kemi, nuk mund të vijë me ne në varr.
Gruaja e parë është diçka që ne nuk mund ta shohim, e kjo është shpirti jonë. Shpeshherë është e shtypur dhe nuk mund të shihet nga moskujdesi dhe pasuria materiale e cila na rrethon. Megjithatë, vetëm ajo na përcjell gjithmonë.
Duhet të kujdesemi shumë më tepër për të, ta ushqejmë me adhurime dhe ta veshim me vepra të mira, e jo ta anashkalojmë dhe në fund të vajtojmë në momentin e vdekjes.
