06/04/2026
Puka ime
Në zemrën time je si dritë mali,
me erë pishe e me zë bilbili,
Pukë e dashur, tokë e lashtë,
ku çdo gur flet, çdo shpirt është bashkë.
Në mëngjes kur dielli lind mbi bjeshkë,
si ar i pastër shndrit çdo kreshtë,
rrugët e tua, të thjeshta, të qeta,
më thërrasin gjithmonë: “kthehu në jetë”.
Ujë i ftohtë burimesh të kristalta,
kujtime fëmijërie si përralla të arta,
në çdo hap ndiej zërin e vendit tim,
një mall që s’shuhet, një dashuri pa mbarim.
Pukë, o zemra ime e vjetër,
në shpirt të mbaj si këngë të lehtë,
kudo që shkoj, larg a afër,
ti je shtëpia ime, përgjithmonë e bukur. 🌿
