افغان سلفي دعوتي صفحه

افغان سلفي دعوتي صفحه زمونږ موخه یواځي د الله سپیڅلي دین ته خلک رابلل او د خرافاتو نه د خلکو اړول دي مونږ د هر عالم قدر کوو که د هر مذهب والا وی خو میزان زمونږ قرآن او حدیث دی

ایا نبي کریم ﷺ د دولسم ربیع الاول په ورځ پیدا شوی دی؟د نبي کریم ﷺ د ولادت په نېټه کې اختلاف دی.د نبي کریم ﷺ د ولادت د نې...
24/08/2026

ایا نبي کریم ﷺ د دولسم ربیع الاول په ورځ پیدا شوی دی؟

د نبي کریم ﷺ د ولادت په نېټه کې اختلاف دی.

د نبي کریم ﷺ د ولادت د نېټې په اړه د سیرت او تاریخ په کتابونو کې بېلابېل اقوال راغلي دي؛ له همدې امله په دې مسئله کې یوه داسې صحیح او صریح روایت نه شته چې په قطعي ډول دې د ولادت ورځ د دولسم ربیع الاول وټاکي.

لومړی قول: ۵ ربیع الاول

امیرالدین په «سیرت طیبه» کې لیکي چې مختار قول دا دی چې رسول الله ﷺ د ربیع الاول په پنځمه نېټه پیدا شوی دی.[۱]

دویم قول: ۸ ربیع الاول

حافظ ابن قیم رحمه الله فرمایي چې د ډېرو اهل علمو قول دا دی چې رسول الله ﷺ د ربیع الاول په اتمه نېټه پیدا شوی دی.[۲] امام ابن کثیر رحمه الله هم نقل کوي چې امام مالک، امام زهري، ابن حزم او حافظ محمد بن موسیٰ الخوارزمي رحمهم الله د ولادت نېټه اتم ربیع الاول ګڼلې ده، او ابو الخطاب ابن دحیه په خپل کتاب «التنویر فی مولد البشیر» کې همدې قول ته ترجیح ورکړې ده.[۴] امام ابن جوزي رحمه الله هم د احمد بن البراء له قوله نقل کوي چې رسول الله ﷺ د دوشنبې په ورځ، د ربیع الاول په اتمه نېټه پیدا شوی دی.[۶]

درېیم قول: ۹ ربیع الاول

د برصغیر یو شمېر تاریخ‌پوهان د نبي کریم ﷺ د ولادت نېټه نهم ربیع الاول ګڼي. سلیمان منصورپوري او علامه صفي الرحمن مبارکپوري په «الرحیق المختوم» کې نهم ربیع الاول یاد کړی دی.[۷،۸] اکبر نجیب آبادي هم ۹ ربیع الاول ۵۷۱م کال لیکلی دی.[۹] معین الدین ندوي هم لیکي چې رسول الله ﷺ د خپل پلار عبدالله له وفات څخه څو میاشتې وروسته، د ۵۷۱م کال په اپرېل کې، د ربیع الاول په نهمه نېټه پیدا شوی دی.[۱۰] همدارنګه زاهد الکوثري، ابو الحسن ندوي، ابوالکلام آزاد، ډاکټر اسرار احمد او حافظ عبدالرحمن سوهاروي رحمهم الله هم د ولادت لپاره نهم ربیع الاول ذکر کړی دی.

څلورم قول: ۱۰ ربیع الاول

امام ابن سعد رحمه الله لیکي چې د ربیع الاول لس شپې تېرې شوې وې چې د دوشنبې په ورځ رسول الله ﷺ پیدا شو.[۱۳]

پنځم قول: ۱۲ ربیع الاول

هغه مورخین او علماء چې د رسول الله ﷺ د ولادت نېټه یې دولسم ربیع الاول ګڼلې ده، په هغوی کې ابن اسحاق او ابن أبي شیبه هم یادېږي. امام ابن کثیر رحمه الله د ابن عباس رضي الله عنهما له قوله نقل کوي چې رسول الله ﷺ د عام الفیل په کال، د دوشنبې په ورځ، د ربیع الاول په دولسمه نېټه پیدا شوی و؛ بیا ابن کثیر رحمه الله لیکي چې د ډېرو خلکو په نزد همدا قول مشهور دی، «والله أعلم».[۱۴] محمود احمد رضوي هم دولسم ربیع الاول د ولادت نېټه ګڼلې ده.[۱۵] پیر کرم شاه الازهري هم په «ضیاء القرآن» کې دولسم ربیع الاول د رسول الله ﷺ د ولادت ورځ بللې ده.[۱۶]

شپږم قول: ۱۰ محرم

شیخ عبدالقادر جیلاني رحمه الله ته هم یو قول منسوب شوی چې د نبي کریم ﷺ ولادت د محرم الحرام په لسمه نېټه شوی دی.[۱۸]

پایله

له دې ټولو اقوالو څخه څرګندېږي چې د رسول الله ﷺ د ولادت د ورځې په ټاکلو کې د سیرت‌پوهانو او تاریخ‌پوهانو ترمنځ څرګند اختلاف شته، او د دولسم ربیع الاول په اړه داسې صحیح او قطعي روایت نه شته چې دا ورځ په یقيني ډول ثابته کړي. نو د ولادت د کره ورځې په اړه باید د یقین دعوه ونه شي. او که د میلاد د ورځې لمانځل د دیني عبادت او ځانګړي ثواب په توګه مشروع وای، نو د هغې د ټاکلې ورځې په اړه به د لومړنیو غوره نسلونو له لوري روښانه او ثابت شرعي دلیل موجود وای.

مراجع:
[۱] سیرت طیبه، ص ۷۶.
[۲] زاد المعاد، ج ۱، ص ۶۸.
[۴] البدایة والنهایة، ج ۳، ص ۳۷۵.
[۶] المنتظم في تاریخ الأمم والملوک.
[۷] رحمة للعالمین، ج ۱، ص ۷۲.
[۸] الرحیق المختوم، ص ۸۳.
[۹] تاریخ اسلام، اکبر نجیب آبادي، ج ۱، ص ۷۲.
[۱۰] تاریخ اسلام، معین الدین ندوي، ج ۱، ص ۲۵.
[۱۳] الطبقات الکبریٰ لابن سعد، ص ۸۲.
[۱۴] البدایة والنهایة، ج ۳، ص ۳۷۵.
[۱۵] دین مصطفی، ص ۸۴.
[۱۶] ضیاء القرآن، ج ۵، ص ۶۶۵.
[۱۸] غنیة الطالبین، ج ۲.

======= اسدالله غالب =====

24/08/2026

د څینو مشهورو واقعاتو حقیقت : شیخ هبدالحمید رحمتی رحمه الله

24/08/2026

په نکاح کی پښتانه د نکاح پلار ټاکي جي دا یی د نکاح پلار دی او بیا وروسته د هغه ځانکړي حیثیت وي په کورنی کي چي دا په شریعت کی هیڅ اصل نه لری
- اسدالله غالب-

24/08/2026

د ګوتو نه ټقونه ویستل په مانځه کی او بهر د مانزه نه : شیخ عبدالظاهر ظهیر حفظه الله

24/08/2026

«هغه ستا رښتینی ورور نه دی چې ته د هغه د ساتلو لپاره تل له مصلحت‌ نه کار خلی او جوړجاړي سره اړ یې.»
امام شافعي رحمه الله.
یعنې رښتینی ملګری هغه دی چې ورسره په طبیعي ډول مینه او صمیمیت وي، نه دا چې تل یې د خوشحالولو لپاره ځان مجبور کړې.
اســـد الله غالــب

23/08/2026

حدیث په قرآن وړاندې (پیش) کول!
د منکرینوِ حدیثو یوه مشهوره شبهه:
--------------------------------------------
د منکرینوِ حدیثو پر وړاندې د رسول الله ﷺ څرګنده وړاندوینه
نن سبا ځینې کسان د حدیثو د حجیت د کمزوري کولو لپاره وايي: «هر حدیث باید لومړی په قرآن وړاندې شي؛ که د قرآن موافق وي، منو یې، او که مخالف وي، پرېږدو یې!» حال دا چې دا ویناوی نه یوازې د قرآن له ښکاره لارښوونو سره په ټکر کې دی، بلکې رسول الله ﷺ د داسې خلکو په اړه له پېړیو وړاندې خبر ورکړی دی.

د رسول الله ﷺ حیرانوونکې وړاندوینه:
مقدام بن معدیکرب رضي الله عنه روایت کوي چې رسول الله ﷺ وفرمایل:
«ألا إني أوتيت الكتاب، ومثله معه، ألا يوشك رجل شبعان على أريكته يقول: عليكم بهذا القرآن، فما وجدتم فيه من حلال فأحلوه، وما وجدتم فيه من حرام فحرموه...»
یعنې: «خبر اوسئ! ماته کتاب (قرآن) راکړل شوی او د هغه په څېر بل څه (سنت) هم ورسره راکړل شوي دي. نږدې ده چې یو مړښتی سړی پر خپله څوکۍ تکیه وهلې وي او ووايي: یوازې پر دې قرآن منګولې ولګوئ؛ په هغه کې چې څه حلال ومومئ، هغه حلال کړئ، او چې څه حرام ومومئ، هغه حرام کړئ.»
[سنن أبي داود: 4604، والترمذي: 2664، ابن ماجه: 12]

دا حدیث په ډېر روښانه ډول ښيي چې رسول الله ﷺ د هغه فکر وړاندوینه کړې وه چې یو وخت به داسې کسان پیدا شي چې د قرآن په نوم به د سنتو حجیت ردوي او وايي: «یوازې قرآن بس دی!»

حدیث یوازې د قرآن تفسیر نه، بلکې مستقل حجت دی:
حافظ خطابي رحمه الله وايي:
«في الحديث دليل على أنه لا حاجة بالحديث أن يعرض على الكتاب، وأنه مهما ثبت عن رسول الله صلى الله عليه وسلم كان حجة بنفسه.»
یعنې: «په دې حدیث کې دلیل دی چې حدیث په قرآن وړاندې کولو ته اړتیا نه لري؛ بلکې له رسول الله ﷺ څخه چې هر څه په صحیح ډول ثابت شي، هغه په خپل ذات کې حجت دی.» [معالم السنن: 4/299]

د ثقه راوي روایت هم د منلو وړ دی:

قوام السنة امام أبو القاسم الأصبهاني رحمه الله لیکي:
«في هذا دليل على أن أمره صلى الله عليه وسلم إذا أخبر به واحد ثقة، لزم اتباعه...»
یعنې: «په دې کې دلیل دی چې کله یو باوري او ثقه راوي د رسول الله ﷺ له کوم حکم څخه خبر ورکړي، د هغه پیروي لازمه ده؛ که څه هم د هغه حکم په اړه په کتاب الله کې صریح نص موجود نه وي.»
[الحجة في بيان المحجة: 1/375-376]

هغه حدیث چې د قرآن پر وړاندې کولو غوښتنه کوي، خپله له دې اصولو سره ټکر لري:

علامه امیر صنعاني رحمه الله د هغو روایتونو په اړه چې د حدیث د قرآن پر وړاندې کولو خبره کوي، یوه ډېره مهمه خبره نقلوي:
«ما أحسن ما قال بعض العلماء: أن حديث العرض يرد نفسه.»
یعنې: «ځینو علماوو څومره ښه ویلي چې د حدیث د قرآن پر وړاندې کولو روایت، خپله ځان ردوي!» ځکه قرآن کریم وايي:
﴿وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا﴾
«رسول چې څه درکړي، هغه واخلئ، او له څه څخه چې مو منع کړي، ترې ډډه وکړئ.» [الحشر: 7]
په دې آیت کې داسې شرط نشته چې «د رسول ﷺ خبره لومړی په قرآن وړاندې کړئ، بیا یې ومنئ»؛ بلکې د رسول ﷺ حکم د اطاعت وړ ګڼل شوی دی.
[التنوير شرح الجامع الصغير: 2/469]

د صحیح حدیث قصدي ردول؛ د سلفو سخت دریځ:

امام اسحاق بن راهویه رحمه الله وايي:
«من بلغه عن رسول الله صلى الله عليه وسلم خبر يقر بصحته ثم رده بغير تقية فهو كافر.»
یعنې: «چا ته چې د رسول الله ﷺ صحیح حدیث ورسېد، هغه یې په صحیح والي هم باور درلود، بیا یې پرته له کوم عذر څخه رد کړ، هغه کافر دی.»
[الإحكام لابن حزم: 1/99]

امام آجري رحمه الله او د «یوازې قرآن» شعار:

امام آجري رحمه الله وايي چې کله د اهل علمو په نزد ثابت صحیح حدیث بیان شي او یو ناپوه کس ووایي: «زه یوازې هغه څه منم چې په کتاب الله کې وي»، نو اهل علم باید د هغه دغه منهج رد کړي؛ ځکه دا هماغه خطرناک فکر دی چې رسول الله ﷺ یې په اړه مخکې له مخکې خبرداری ورکړی و.---- [الشريعة: 1/410]

د رسول او الله د حکم ردول؛ د قرآن جدي خبرداری:

علامه ابوبکر جصاص رحمه الله د الله تعالی د دې آیت ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ﴾ [النساء: 65] په تفسیر کې لیکي چې په دې آیت کې د دې خبرې دلیل دی چې څوک د الله تعالی یا د رسول الله ﷺ له حکم څخه څه شی رد کړي، د اسلام له دایرې څخه وځي؛ که رد یې د شک له امله وي او که د تسلیمېدو او منلو له انکار څخه.
[أحكام القرآن: 2/268]

قرآن او سنت دواړه د دین حجت دي:

علامه عبدالقاهر بغدادي رحمه الله وايي:
«من رد حجة القرآن والسنة فهو الكافر.»
یعنې: «چا چې د قرآن او سنتو حجت رد کړ، هغه کافر دی.»
[أصول الدين، ص 162-163]

د ابن حزم رحمه الله پرېکنده خبره:

امام ابن حزم رحمه الله وايي:
«لو أن امرأ قال: لا نأخذ إلا ما وجدنا في القرآن لكان كافراً بإجماع الأمة.»
یعنې: «که یو څوک ووایي: موږ به یوازې هغه څه اخلو چې په قرآن کې یې پیدا کړو، نو د امت په اجماع به کافر وي.»
[الإحكام في أصول الأحكام: 2/80]
د دې خبرې مطلب دا دی چې د «یوازې قرآن» منهج د اسلامي شریعت د هغو احکامو د ردولو سبب ګرځي چې د رسول الله ﷺ په سنتو ثابت شوي دي.

د قرآن او حدیث ترمنځ جګړه نشته؛ جګړه د ناسم فهم ده:
قرآن کریم خپله د رسول الله ﷺ اطاعت واجب کړی دی. الله تعالی فرمایي: ﴿مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ﴾ [النساء: 80]؛ «چا چې د رسول اطاعت وکړ، هغه د الله اطاعت وکړ.» نو دا تصور چې «قرآن ومنئ، خو حدیث یوازې هغه وخت ومنئ چې ستاسو له شخصي فهم سره برابر وي»، له قرآني منهج سره همغږی نه لري. سنت د قرآن سیال نه دی؛ سنت د قرآن بیان، تشریح او د رسول الله ﷺ عملي لارښوونه ده.

د منکرینوِ حدیثو لپاره وروستۍ پوښتنه:

که څوک وايي: «هر حدیث باید په قرآن وړاندې کړو»، نو پوښتنه ترې دا ده: دا شرط خپله په قرآن کې چېرته راغلی دی؟
ایا قرآن وايي چې د رسول الله ﷺ هره خبره باید لومړی د قرآن پر وړاندې محکمه شي؟
که داسې حکم نشته، نو د رسول الله ﷺ پر حدیث د داسې شرط تپل له کومه شول؟
قرآن خو برعکس د رسول ﷺ د اطاعت حکم کوي: ﴿وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ﴾.

هغه روایتونه به هم وڅېړل شي چې د حدیث د قرآن پر وړاندې کولو لپاره وړاندې کېږي:

له دې ټولو سره سره، ځینې کسان داسې روایتونه هم وړاندې کوي چې ګواکې «هر حدیث باید په قرآن وړاندې شي؛ که موافق یې و، ومنئ او که مخالف یې و، رد یې کړئ.» د دې ډول روایتونو په اړه باید د احساساتو پر ځای د حدیث د اصولو له مخې د سند، رجال، علتونو او د محدثینو د حکم څېړنه وشي. د دې روایتونو تفصیلي تحقیق به، ان شاءالله، په جلا لیکنه کې وړاندې شي.

پایله:
د اهل سنتو دریځ روښانه دی: قرآن د الله تعالی کلام دی او صحیح سنت د رسول الله ﷺ وحیاني لارښوونه او حجت دی. د قرآن او صحیح حدیث ترمنځ حقیقي تضاد نشته؛ که ظاهراً کوم حدیث د قرآن خلاف ښکاره شي، نو یا حدیث صحیح نه وي، یا د قرآن او حدیث په فهم کې تېروتنه شوې وي، یا د دواړو ترمنځ د تطبیق او جمع سمه طریقه نه وي مراعات شوې. خو دا منهج چې «یوازې قرآن منو او حدیث یوازې هغه وخت منو چې زموږ له معیار سره برابر وي»، د قرآن له خپل حکم سره ټکر لري؛ ځکه قرآن خپله موږ ته د رسول الله ﷺ د اطاعت امر کوي.
========= اســـد الله غالــب ==========

د نبی علیه السلام او سلفو علماوو له ویناوو څخه د ظالم، فاجر او مفسد د مرګ په اړه د خوشحالی ثبوت شته چی هغوی به خوشحالیدل...
23/08/2026

د نبی علیه السلام او سلفو علماوو له ویناوو څخه د ظالم، فاجر او مفسد د مرګ په اړه د خوشحالی ثبوت شته چی هغوی به خوشحالیدل خو د افسوس هبره دا ده چی نن سبا ځینی مولایان ورته د شهید خطاب کوي.

رسول الله ﷺ فرمایلي:
«العبدُ الفاجرُ يَسْتَريحُ منه العبادُ والبلادُ والشجرُ والدوابُّ.»
یعنې: فاجر بنده چې مړ شي، بندګان، ښارونه، ونې او څاروي د هغه له شره آرامېږي.

ابراهیم النخعي رحمه الله فرمایلی:
کله چې حماد رحمه الله، ابراهیم نخعي ته د حجاج بن یوسف د مرګ خبر ورکړ، !
«فَسَجَدَ، وَقَالَ حَمَّادٌ: مَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ أَحَدًا يَبْكِي مِنَ الْفَرَحِ حَتَّى رَأَيْتُ إِبْرَاهِيمَ يَبْكِي مِنَ الْفَرَحِ.»

یعنې: ابراهیم سجده وکړه، او حماد وویل: ما فکر نه کاوه چې څوک به د خوښۍ له امله وژاړي، تر هغه چې ما ابراهیم ولید چې د حجاج په مرګ یې د خوښۍ له امله ژړل. دا روایت ابن سعد په الطبقات کې نقل کړی دی.

حجاج د سخت ظلم او وینې تویولو له امله مشهور و؛ نو د ابراهیم رحمه الله خوښي د هغه د شر او ظلم له ختمېدو په اړه وه
نو د یو فاجر او مفسد انسان د مرګ له امله د خلکو له شره د خلاصون خوشحالي په اصل کې د شریعت له مفهوم نه ده.

که یوه ښځه یا سړی په ښکاره فحشا خپروي او په مرګ یې هغه فساد ختم شي، نو دا ویل چې:
«الحمد لله، د هغه/هغې له مرګ سره د خلکو له شره خلاص شو» نو نو موږ هم د دغي فاجری او افاحشی په مرګ خوشحاله یو الحمدلله.
------- اســـد الله غالــب --------

23/08/2026

غوره انسان څوک دي ! لنډه وینا / شیخ ابوالقعقاع حسان حفظه الله

23/08/2026

د دنیا په کار کی تحقیق کول خو د دین نه ځان نه خبرول/ شیخ لطیف الله حمید حفظه الله

23/08/2026

د دین شعایر د نمایش وسیلې نه دي

نن سبا ځینو خلکو د دین شعایر هم د نمایش او ځان‌ښودنې وسیله ګرځولي دي؛ حج، روژه، زکات، عقیقه او نور عبادات چې اصل یې اخلاص او د الله تعالی رضا ده، د شهرت، تصویرونو او ټولنیزو رسنیو د نندارې تر کچې راټیټ شوي دي. دین د لایکونو او کمرې لپاره نه، بلکې د الله لپاره دی.

عبادت هغه وخت ښکلی دی چې د خلکو له سترګو پټ هم هماغسې ښکلی وي؛ که د عبادت رنګ د کیمرې په راتلو بدل شي، نو انسان دې پر خپل نیت ووېرېږي. د دین شعایر د فخر او نمایش میدان نه دي، بلکې د بندګۍ، اخلاص او تقوا نښې دي.
د عبدالله بن مبارک رح د جهاد هغه مشهوره واقعه چی کافر یی وواژه نو ده په مخ کپړه واچوله چي څوک می ونه وینی نو یو کس راغی د ده مخ نه یی هغه کپړه لری کړه ابن مبارک رح سخت خفه شو او ویی ویل چی ته هغه کس یی د خلکو شهرت خلکو ته خکاره کوی!

عبادت د الله لپاره وکړه، نه د خلکو د نظر لپاره؛ ځکه خلک به تصویر هېر کړي، خو الله تعالی ته خالص نیت کول نه هیریږی . نو پکار ده ی خلک اخرت طرفته راوبللی شی نه د دنیا شوشا او نمایشنو ته.
اســـد الله غالــب

Address

6th Zone
Mazar-e Sharif
2500

Telephone

+93771702252

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when افغان سلفي دعوتي صفحه posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category