اشعار صفدری

باری به کسی امیدواری نشدم
"لبریز هوای بیقراری نشدم"
حتا که به مادر و پدر جان خودم
یک آدم خوب و کار و باری نشدم

صفدری

از این پس باد ها تیز است یعنی
زمین از برگ لبریز است یعنی
کمی سرد و کمی زرد و کمی درد
"صدای پای پاییز است یعنی"

نعیم صفدری

هر قدر روزی بخواهی او برایت میدهد
گر تحرک از تو باشد دادنش از کبریاست

صفدری

میان اشک ها ماهی ست چشمت
نهنگ زیر دریایی ست چشمت
درون دفتر شعرم همیشه........
"دوبیتی های یلدایی ست چشمت"

صفدری
یلدای ۱۳۹۷

همه بود و نبودم را گــــــرفته
خدا حسِ وجودم را گـــــــرفته
نمیدانم چرا این چند روزی ست
که الهام سرودم را گــــــرفته

نعیم صفدری

چه زیبا موج گیسوی تو در باد
پریده فوج گیسوی تو در باد
زمین و آسمان تا دید رقصید
شکوه اوج گیسوی تو در باد

نعیم صفدری

غزل پوش و عسل نوشم تو کردی
تب و هذیان بر دوشــم تو کردی
هزاران مهر در من آفـــریــدی
سفر تا که در آغوشم تو کردی

نعیم صفدری

بهتر است خار بروید به سر راهی که
سبب رفتن تو مانع برگشتن توست

نعیم صفدری

آمد و رفت جهان را به تو تفسیر کند
برگ هر شاخ درخت_که زمین افتاده

صفدری

از قامت و استقامتت حرف زدند
از غیرت و از شهامتت حرف زدند
تا نام ترا سر زبان آوردم....
از مردی و از کرامتت حرف زدند

نعیم صفدری
سمنگان

از قریه و از دهات مان می پرسد
از این همه واقعیات مان می پرسد
اصلن تو بگو نمیشناسم قاضی
وقتی که از ارتباط مان می پرسد

نعیم صفدری
سمنگان

کاش مانند دانه ی تسبیح
یکطرف رفت و یکطرف آید
زندگی یک مسیر بی برگشت
میرود باز پس نمی آید

نعیم صفدری
١٣٩٥.٥.٢•