20/05/2023
:
۲۲ سال درس دادم ؛
۱- هیچگاه حاضری نداشتم؛ چون صنف باید این قدر جذاب باشد که بی لست حاضری شاگرد به صنف بیاید.
۲- هیچگاه سعی نکردم صنفام را غمگین و افسرده نگهدارم؛چون صنف خانه دوم شاگرد است.
۳- هرشاگرد دیر آمد به صنف راهش دادم؛ چون میدانستم اگر ۱۰ دقیقه به صنف هم بیاید احساس مسوولیت کرده است.
۴- هیچگاه بیشتر از دوبار حرفم را تکرار نکردم؛ چون این قدر درس جذاب میدادم که هیچکس نگفت بار سوم تکرار کن.
۵- هیچگاه ۹۰ دقیقه درس ندادم؛ چون میدانستم ظرفیت شاگرد متوسط، کم هوش و باهوش فرق دارد.
۶- هیچگاه شاگردی را جریمه نقدی نکردم؛ چون میدانستم ممکن است فرزندی مستضعف یا یتیمی باشد...
۷- هیچگاه شاگردی را در دفتر منتظر نکردم؛ چون میدانستم در دفتر ایستاده شدن یعنی شکستن غرور شاگرد.
۸- هیچگاه تنبیه انفرادی نکردم بلکه گروهی تنبیه کردم؛ چون میدانستم تنبیه گروهی جنبه سرگرمی دارد ولی تنبیه انفرادی غرور را میشکند.
۹- همیشه هرشاگرد را آوردن پای تخته بلد بودم؛ چون میدانستن کجای که نمیدانند نمیپرسیدم
استاد !!!!
انشتین وار باش,...
