24/11/2021
A man married a beautiful girl. He loved her very much. One day she developed a skin disease. Slowly she started to lose her beauty. It so happened that one day her husband left for a tour. While returning he met with an accident and lost his eyesight. However, their married life continued as usual. But as days passed she lost her beauty gradually. Blind husband did not know this and there was not any difference in their married life. He continued to love her and she also loved him very much. One day she died. Her death brought him a great sorrow. He finished all her last rites and wanted to leave that town.
A man from behind called and said, “Now how will you be able to walk all alone? All these days your wife used to help you”. He replied, “I am not blind. I was acting because if she knew I could see her skin condition due to a disease, it would have pained her more than her disease. I didn’t love her for her beauty alone, but I fell in love with her caring and loving nature. So I pretended to be blind. I only wanted to keep her happy”.
Moral: When you truly love someone, you will go to any extent to keep your loved one happy and sometimes it is good for us to act blind and ignore one another’s short comings in order to be happy. The Beauty will fade with time, but heart and soul will always be the same. Love the person for what he/she is from inside, not from outside.
یو سړي له یوې ښکلې نجلۍ سره واده وکړ. هغه د هغې سره ډیره مینه درلوده. يوه ورځ هغې د پوستکي ناروغي پيدا کړه. ورو ورو خپل ښکلا له لاسه ورکول پیل کړل. یوه ورځ یې میړه سیاحت ته ولاړ. د راستنیدو پر مهال له یوې حادثې سره مخ شو او د سترګو لید یې له لاسه ورکړ. په هرصورت، د دوی ژوند د معمول په څیر دوام درلود. خو لکه څنګه چې ورځې تیرې شوې هغې په تدریج سره خپل ښکلا له لاسه ورکړه. ړوند مېړه يې په دې نه پوهېده او د دوی په ژوند کې هېڅ توپیر نه و. سړي د هغې سره مینه کوله او هغې هم ورسره ډیره مینه درلوده. یوه ورځ هغه مړه شوه. د هغې مرګ هغه ته یو لوی غم راوړ. سړي د هغې ټول مراسم پای ته ورسول او غوښتل یې له هغه ښاره ووځي.
له شا څخه یو سړي ورپسې غږ وکړ اوس به څنګه وه کولی شې چې لاړ شې؟ پخوا خو ستا مېرمنې ستا سره مرسته کوله هغه ځواب ورکړ: زه ړوند نه یم. ما تمثیل کاوه ځکه که هغه پوهېدلي وای چې زه د هغې د پوستکي حالت لیدلی شم، دا به د هغې لپاره د ناروغی څخه هم دردناکه تمامه شوې وای . زه یوازې د هغې د ښکلا سره مینه نه لرم، بلکې زه د هغې مينه ناک او زما په اړه د تشویش نه ډک مزاج او طبيعت سره مینه لرم. نو ما د ړوندوالي تمثیل وکړ. ما یوازې غوښتل چې هغه خوشحاله وساتم.
مطلب : کله چې تاسو د یو چا سره ریښتینې مینه لرئ، تاسو به د خپل عزیز د خوشحاله ساتلو لپاره ډېر څه کوی او ځینې وختونه دا تاسو لپاره ښه ده چې د ړانده عمل وکړی او د خوشحاله کولو لپاره د یو بل په کمښتونو سترګې پټې کړی. ښکلا د وخت په تیریدو سره له مینځه ځي، مګر زړه او روح به تل یو شان وي. له انسان سره د هغه څه لپاره مینه وکړئ چې په هغه کې دننه دي، نه دبې .
