افکار سیاسی

تصویر اولین پیلوت افغان
اولین پیلوت کشور در زمان حکومت شاه امان‌الله خان رشته پیلوتی را در کشور ایتالیا به پایان رساند
سال ۱۲۹۸ هجری شمسی

ویزای افغانستان در سال ۱۳۵۲
نکته جالب این است که نوشته مسافر در هنگام ورود به افغانستان ، فقط ۵۰۰ افغانی می‌تواند با خود پول ببرد. این شهروند ایتالیایی ۱۶۰ دالر داشته. آیا ۱۶۰ دالر از ۵۰۰ افغانی کمتر می‌شده؟

عکس از ویونه روبرتو، که در آن زمان دانشجوی ۱۹ ساله بوده.

Vione Roberto © 1973 - 2023

دست خود را به روی قلب خوده مانده و از احساسی مینویسم که ادم راه خود را گم میکند .
نه انسان و حیوان نه سبزه نه درخت نه گل نه گیاه در این ملک سبز شد و شگفت. چهل سال است هر روز با نوعی زمین میخوریم و میمیریم و زنده میشویم و باز شلاق میخوریم
این عکس یگانه فیل پا در بند زنجیر در باغ وحش کابل است .
ممکن اخرین روز های زندگیش در باغ و حش کابل است چون از کسانی که در کنار عکس معلوم میشود معلوم است دل پر و عقده مند هستند. قصه باغ وحش کابل قصه شیر مرجان و چشم زخمی و دل صد پاره اوست ...
خرسی که با بینی بریده هنوز سرگردان قفس بود.
و قصه این فیل که میگویند با راکت سرشانه ی از پا درامده بود.

کابل شهر رویا های ویران

فقط سه روز در مسند شاهی ارگ کابل
شاهزاده عنایت الله خان سراج ( ۱۸۸۸ - ۱۹۴۶ )
وی در ماه حوت سال ۱۹۲۹ میلادی به مدت سه روز پادشاه افغانستان بود.
سردار عنایت الله خان فرزند امیر سابق افغانستان، حبیب الله خان امیر شهید بود.
دوران کوتاه سلطنت عنایت الله با کناره گیری وی از سلطنت کابل پایان یافت.

چهل سال پيش در چنين روزى بیستم سپتامبر ١٩٧٧ ميلادى آخرين اعدام در كشور فرانسه اجرا شد. " حميدا جندوبى " كه يك جوان تونسى الاصل بود و به جرم تجاوز و قتل يك دختر جوان فرانسوى متّهم بود، عليرغم تلاشهاى زياد وكيلش " روبرت بادينتر " براى اثبات بى گناهيش به مجازات مرگ محكوم شد و سرش با گيوتين قطع شد ! امّا داستان اينجا به پايان نرسيد ؛ يك سال پس از اين ماجرا متجاوز و قاتل اصلى كه به دختران زيادى تجاوز كرده بود و آنان را به قتل رسانيده بود، دستگير شد و به قتل همان دخترى اعتراف كرد كه حميدا جندوبىِ بخت برگشته برايش اعدام شده بود ! اين مسئله توجّه افكار عمومى فرانسه را به قدرى جلب كرد كه پارلمان فرانسه لايحهٌ تعليق احكام اعدام را پذيرفت. در سال ١٩٨١ ميلادى " روبرت بادينتر " يعنى همان كسى كه وكيل مدافع حميدا جندوبى بود، در كابينه فرانسوا ميتران به سمت وزير دادگسترى برگزيده شد. او با استناد به منشور حقوق بشر فرانسه باعث شد كه در تاريخ ١٩ اكتبر ١٩٨١ رسمأ مجازات اعدام در فرانسه لغو شود. اين قانون در سال ٢٠٠٧ ميلادى حتّى در قانون اساسى فرانسه درج شده است.
به اين نكته توجّه كنيد ؛ مردم فرانسه به دليل اثبات انجام اعدام يك شخص بى گناه تصميم گرفتند قانون اعدام را از رده خارج كنند كه مبادا جان يك فرانسوى بى گناه دیگراز بين برود.
مردم خاورميانه انقلاب مى كنند و مى روند در صف مى ايستند و به قانون گذارانى رأى مى دهند كه نهايت اوج و ترقّى فكرى شان و اولويت ذهنى شان در اين حدود دور مى زند كه راستى چه كسانى را اعدام بكنيم و چه كسانى را اعدام نكنيم !

در ماه سپتامبر ۱۹۷۲ که مسابقات المپیک مونیخ برگزار می شد، حادثه ای شوک آور رخ داد. ۸تن از اعضای سازمان آزادی بخش فلسطین، که خود را گروه سپتامبر سیاه معرفی کرده بودند، با طرحی بدون نقص وارد دهکده المپیک شدند. آنها سپس وارد دو اتاق خواب ورزشکاران اسرائیلی شدند و ۱۱ورزشکار این کشور را گروگان گرفتند. آنها هدف خود از این گروگانگیری را، آزادی ۲۳۴فلسطینی زندانی در زندانهای اسرائیل و زندانیان فراکسیون ارتش سرخ آلمان در زندانهای آلمان غربی اعلام کرده بودند. پس از مذاکرات ابتدایی، پلیس آلمان موافقت کرد که ابتدا دو بالگرد، وظیفه انتقال ۱۱گروگان و ۸گروگانگیر را بر عهده بگیرند. قرار بود بالگردها به پایگاه نظامی نزدیکی بروند و از آنجا همگی با استفاده از یک هواپیما به قاهره مصر پرواز کنند. اما گروگانگیرها نمی دانستند که این یک دام بوده و عده ای از مامورین امنیتی آلمانی در پایگاه نظامی پنهان شده اند. با رسیدن گروگان ها و گروگانگیرها، به فرودگاه نظامی و پیش از ورود آنها به هواپیما، ماموران امنیتی به روی آنها آتش گشودند. آتشی که بی پاسخ نماند و گروگانگیرها نیز مقابله به مثل کردند. در این تبادل آتش، همه ورزشکاران گروگان گرفته شده اسرائیلی، ۵تن از گروگانگیران و دو مامور امنیتی آلمانی کشته شدند. یک بالگرد به طور کامل منهدم شد و ۳ تن دیگر از گروگانگیرها، دستگیر شدند. دستگیری که دیری نپایید. چرا که عده ای دیگر از فلسطینیان توانسته بودند با هواپیماربایی یکی از هواپیماهای خطوط هوایی "لوفت هانزا" پلیس آلمان را مجبور به آزادی ۳تن دیگر کنند.

پس از این کشتار بود که دولت اسرائیل شدیدا دولت آلمان را نسبت به حراست از جان ورزشکاران اسرائیلی متهم کرد و پس از آن و در واکنش به آن کشتار، عملیاتی موسوم به "خشم خدا" را آغاز کرد. عملیاتی که به حمله های سیستماتیک و ترورهای مکرر شخصیتهای عالی رتبه فلسطینی در سراسر دنیا بدست نیروهای جاسوسی اسرائیل، پرداخته بود.

چندی پیش و به درخواست مقامات سیاسی اسرائیل، آمریکا و آلمان گفته می شد که در مراسم افتتاحیه المپیک لندن، یک دقیقه سکوت به دلیل بزرگداشت کشته شدگان سپتامبر ۱۹۷۲برپا می گردد که با مخالفت "ژاک روخه"، رئیس کمیته برگزاری المپیک ۲۰۱۲لندن منتفی شد. او اعلام کرد بهتر است این مراسم در همان مکان کشتار، یعنی فرودگاه نظامی مونیخ و در همان روز پنج سپتامبر برگزار گردد.

این عکس، معروفترین عکس از آن گروگانگیری است که یکی از فلسطینیان گروگان گیر را نشان می دهد که از روی بالکونی در حال دیدن اطراف است.

انشتین و صهیونیسم،

انیشتین را همه می شناسیم. او نابغه ی فیزیک بود. با این که در یک خانواده ی یهودی به دنیا آمده بود، امّا هرگز با صهیونیست ها هم راهی نکرد و همیشه آن ها را عامل جنگ و خشونت می دانست. در زمان او هنوز دولت غاصب اسرائیل تشکیل نشده بود؛ امّا در همان زمان چند گروه صهیونیست به بی رحمانه ترین شکل فلسطینی ها را قتل عام می کردند تا سرزمین های آن ها را بگیرند. بی رحم ترین این گروه ها، گروه جنگجویان آزادی اسرائیل بودند که بعد از «آوراهام اشترن»، پایه گذار این گروه ها، به نام های "LEHI" یا «باند اشترن»، گانگسترهای خشن، نیز شناخته می شدند.

بیشتر پول خشونت های این گروه توسط آمریکایی ها تأمین می شد. باند اشترن، پول جمع آوری شده را با نام جعلی موسوم به «دوستان آمریکایی جنگجویان آزادی اسرائیل» دریافت می کردند.

در آن زمان عدّه ای از این تشکیلات خونخوار در بین یهودیان می چرخیدند و از آن ها برای نابودی فلسطینی ها کمک مالی جمع می کردند. از جمله شخصی به نام «شپارد ریفکین» که مدیر اجرایی بود، سراغ انیشتین آمد تا از او برای این گروه خونخوار کمک مالی بگیرد.

در تاریخ دهم آوریل، یک روز پس از قتل عام اعراب در «دیر یاسین»، انیشتین در پاسخ به درخواست ریفکین، باند اشترن را تروریست و جنایت کاران گمراه نامید.

انیشتین نامه ای به ریفکین نوشت که حالا یک نامه ی تاریخی است و چندی قبل در یک حراج به مبلغ ده میلیون تومان به شخصی فروخته شد. این نامه را مدیر اجرایی «یادبود دیر یاسین» خرید تا بخشی از آرشیو دیر یاسین باشد. صهیونیست ها در دیر یاسین با بی رحمانه ترین شکل، فلسطینی ها را قتل عام کردند. در این نامه که تصویری از آن را می بینید، انیشتین در چند جمله نوشته است:

10 اپریل سال 1948

آقای شپارد ریفکین

مدیر اجرایی

دوستان آمریکایی جنگجویان آزادی اسرائیل

خیابان دوم، پلاک 149

نیویورک

آقای گرامی!

زمانی که احتمال دارد یک فاجعه ی قطعی و واقعی برای ما در فلسطین اتفاق بیفتد، اوّلین مسئول این فاجعه، انگلیس و دوّمین پاسخ گوی این فاجعه، سازمان های تروریستی هستند که مقامات خود ما آن ها را به وجود آورده اند.

من تمایلی به دیدن کسانی که با اشخاص جنایت کار و گمراه مرتبط هستند، ندارم.

با احترام،

آلبرت انیشتین.

تصویر زیر، عکسی از هانیبال قذافی، پسر دیکتاتور معدوم لیبی، معمر قذافی را نشان می دهد که در بازداشتگاه شهر ژنو سوییس گرفته شده بود. در 15 جولای 2008، هانیبال قذافی و همسرش، در هتلی در ژنو سویس به جان خدمتکارشان افتاده و او را به باد کتک گرفتند. پس از شکایت خدمتکار، پلیس سوئیس، هانیبال و همسرش را بازداشت کرد. این بازداشت، آغازگر درگیری های لفظی و کدورت شدید روابط لیبی و سوئیس شد.
دولت سوئیس، ابتدا از آزاد کردن هانیبال خودداری کرد. اما با تهدید معمر قذافی به بیرون کشیدن دارایی هایش از بانکهای این کشور، نهایتا هانیبال و همسرش را پس از دو روز آزاد کرد. اما ماجرا به اینجا ختم نشد. معمر قذافی انتقامی سخت از دولت سوییس گرفت. او در ابتدا دو شرکت سوییسی "نستاله" و "ای بی بی" را به طور کامل در لیبی تعطیل کرد. سپس دو بازرگان سوییسی را به دلیل واهی عدم احترام به قانون ویزا دستگیر کرد. او همچنین بسیاری از پروازهای تجاری بین لیبی و سوییس را متوقف کرد و بدتر از همه اینکه 5 بیلیون دلار از پولهایش را از بانکهای سوییس خارج کرد.
ماجرا زمانی به بحران نزدیک شد که معمر قذافی که به عنوان مدعو در سی پنجمین اجلاس سران هشت در جولای 2009 به ایتالیا دعوت شده بود، سخنرانی تندی علیه سوییس کرد و حتی اعلام کرد که سوییس اصلا کشور نیست. بهتر است این کشور را میان همسایگانش یعنی ایتالیا، فرانسه و آلمان تقسیم کنند.
حتی هانیبال، پا را از بیانات پدرش فراتر نهاد و در 17 آگوست اعلام کرد که اگر بمب اتم داشتم، سوییس را از نقشه جهان حذف می کردم.
این بیانات قذافی و پسرش، خشم فراوان یکی از سیاستمداران سوییسی را برانگیخت به گونه ای که از دولت سوییس خواست تا علیه لیبی اعلان جنگ داده و گروگانها را نیز آزاد نماید. اما واکنش رییس جمهور سوییس بسیار متفاوت بود. او در 20 آگوست همان سال به لیبی سفر کرد و در مقابل رسانه های جمعی، از بازداشت موقت هانیبال، ابراز تاسف و عذرخواهی کرد.
موج عجیبی از اعتراضات میان سیاستمداران و مطبوعات سوییسی بابت این حرکت رییس جمهور به راه افتاد تا آنجا که صحبت از برکناری او از ریاست جمهوری به میان آمد.
به هر حال این ماجرا سر دراز دارد. ماجرای آزادی دو بازرگان سوییسی نیز به همین راحتی تمام نشد و تا فوریه 2010 کش پیدا کرد. همچنین قذافی در فوریه 2010، سوییس را کشوری مرتد و کافر اعلام کرد و نابودی این کشور را معادل جهاد در راه خدا اعلام نمود.

تنها فکری که استبداد دارد، تحقیر انسان است.

- کارل مارکس -

قفسی که مجرمین‌ را در ان زندانی میکردند تا انکه در آن بمیرند .
این قفس ها بیشر در ساحاتی که رفت امد مردم به شهر ها بود نصب میشد و کسانی که خیال منفی در سر میداشتند برای شان یک عبرت بزرگ میشد .

واحد فنی دندانپزشکی ارتش آلمان در جنگ جهانی نخست.

وقتی نخست وزیر کره جنوبی به جمع خانوادگان داغدار و چشم انتظار قربانیان حادثه اخیر کشتی تفریحی در سالن جیمنازیوم وارد شد، بستگاه خشمگین، بطری آب و بسیاری لوازم دیگر را به سوی او پرت کردند. کتش را کشیدند و راهش را مسدود کردند. به او گفتند چه طور جرات میکنی به میان ما بیایی.
مادر یکی از مفقودین به او گفت: اگر فرزند خودت هم در همان کشتی بود، همین طور گزارش میدادی؟
دیگری به او گفت: فرار نکن و به ما بگو قصد داری چه کاری برای کمک کنی؟

همه اینها در تصویر سمت چپ به همراه سیلی پدر یکی از فرزندان غرق شده به صورت یکی از مسئولین دولتی کره جنوبی در حال ارائه گزارش در مورد سانحه در تصویر سمت راست را کنار هم بگذارید.

پاسخ نهایی نخست وزیر کره جنوبی این بود:
مسئولیت حادثه را بر عهده میگیرم. از خانواده قربانیان عذرخواهی میکنم و استعفا میدهم.

کشتی مسافربری سیوول که ٤٧٦ مسافر داشت روز ١٦ آوریل غرق شد. اکثر مسافران آن کشتی دانش آموز و معلمان آنها بودند. غواصان ١٨٣ جنازه پیدا کردند، اما دهها نفر هرگز پیدا نشدند.