حوزه علمیه آیت الله العظمی حجت ره

پیام تسلیت آیت الله العظمی سید محسن حجت دام ظله

بِسْمِ اللَّهِ قاصِمِ الْجَبَّارِينَ
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا

سالها صبر بباید پدر پیر فلک را
تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید

شهادت مظلومانه و جانکاه رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی آقای خامنه ای قدس سره الشریف را به محضر ولی عصر امام زمان عجل الله فرجه الشریف و ملت شریف، مقاوم و شجاع ایران و همه مسلمانان آزادیخواه و غیور، تسلیت عرض می نماییم.
مرحوم آیت الله العظمی خامنه ای قدس سره الشریف از مجاهد مردان کم نظیر در عالم بود، که شخصیت والا و عزیز او را نمی توان در چند سطر و به طور خلاصه تعریف کرد.
او که از اول قیام یار و همراه رهبر بزرگ و معمار انقلاب اسلامی امام خمینی قدس سره الشریف بود، در طول سی و هفت سال رهبری امت اسلامی، با عقلانیت و درایت کمتر دیده شده و بسیار متعالی و مترقی خوب درخشید، و بینی مستکبران و جهان خواران را به خاک مذلت مالید، به حدی که تحمل وجود این شخصیت عظیم و کم نظیر برای آنان بیش از حد درد آور و مشکل ساز بود.
به همین جهت اقدام به ترور ناجوانمردانه این شخصیت بزرگ عالم اسلام نمودند، و ترور همیشه حیله عاجز است.
دشمنان دین و مقاومت اسلامی باید بدانند که گرچه جسم این عالم ربانی و نمونه شجاعت و تقوی و علم و صبر را از ما گرفتند، اما افکار و اندیشه و راه روشن اورا هرگز نخواهند توانست از ملت مسلمان سراسر جهان بگیرند.
خداوند این شخصیت بزرگ و وارسته را با اجداد طیبین و طاهرینش محشور گرداند، و راهش پررهرو باد.

سید محسن حجت
کابل – تکیه خانه عمومی چنداول

۱۰/۱۲/۱۴۰۴

اَللّهُمَّ اِنّا نَشْکوُ اِلَیْکَ فَقْدَ نَبِیِّنا صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَالِهِ وَغَیْبَةَ وَلِیِّنا وَکَثْرَةَ عَدُوِّنا وَقِلَّةَ عَدَدِنا وَشِدّةَ الْفِتَنِ بِنا...

هجوم و شتاب عراقی‌ها برای تقلید از او… و زهد او در مرجعیت

حضرت آیت‌الله آیت‌الله سید موسی شبیری زنجانی (دام ظلّه) می‌فرماید:

«سید یوسف حکیم ـ فرزند مرحوم سید حکیم ـ از نظر علمی در سطح بسیار بالایی بود. شنیده‌ام که پدرش به اجتهاد او تصریح کرده بود و او از برجسته‌ترین شاگردان ایشان به شمار می‌رفت. پس از وفات سید حکیم بزرگ، عرب‌ها به سوی او هجوم آوردند و فریاد می‌زدند: “از سید یوسف تقلید می‌کنیم… از سید یوسف تقلید می‌کنیم.”»

«با اینکه او بسیار محبوب و فقیهی توانمند بود و همه شرایط برای تصدی مرجعیت فراهم بود، اما با قاطعیت ایستاد و مردم را به سوی سید ابوالقاسم خویی (رحمه‌الله) ارجاع داد.»

«بلکه شدت احتیاط و زهد او به حدی بود که برای تصرف در اموال شرعی (حقوق شرعیه) که در اختیار داشت، از سید خویی اجازه گرفت!»

ایام شهادت موسس اولین مدرسه علمیه در کابل حضرت آیت الله العظمی سید محمد سرور واعظ رضوان الله تعالی علیه گرامی باد

بیانیهٔ قوم سید شاه خیرالله خان بزرگ (ره) پیرامون اظهارات اخیر غلام عباس واعظ زاده بهسودی

بسم‌الله الرحمن الرحیم

ما، قوم سید شاه خیرالله خان بزرگ (ره) با خشم آمیخته به تأسف، نسبت به سخنان اخیر منسوب به واعظ‌ زاده بهسودی، موضع صریح، قاطع و غیر قابل تفسیر خود را اعلام می‌داریم:

نسبت‌ دادن ترس، تردید یا وابستگی به اوباش و چاقوکش ها به شخصیت حضرت آیت‌ الله العظمی سید میر علی احمد حجت (ره)، تحریف وقیحانهٔ تاریخ تشیع در افغانستان است. بر همگان روشن است که برداشتن تقیه، علنی‌سازی شعائر مکتب تشیع و تبدیل‌ شدن مسجد و تکیه‌ خانهٔ چنداول و کارته سخی به تکیه‌ گاه دینی و اجتماعی شیعیان افغانستان حاصل شجاعت علمی، صلابت اعتقادی، مشروعیت مردمی و ایستادگی کم‌ نظیر آن مرجع بزرگ بود؛ نه نتیجهٔ عربده‌کشی، چاقوکشی و روایت‌ سازی‌های سخیف.

از سوی دیگر، اطلاق عنوان مقدس «کربلایی» به فرد غیر مسلمان که نام او با ساختار های سرکوب‌ گر و امنیتی پیوند خورده و مردم افغانستان، جنایات گستردهٔ دوران مسئولیت او و همفکران اش در دستگاه‌های استخباراتی شوروی سابق ( KGB) را هرگز فراموش نکرده‌اند، نه‌ تنها فاقد هرگونه وجاهت شرعی است، بلکه توهین آشکار به کربلا، کربلایی و خون هزاران شهید مسلمان این سرزمین محسوب می‌شود. همچنان بنا بر نظر مشهور فقهای امامیه، چنین نسبت دادن ها مصداق روشن کذب شرعی و هتک حرمت شعائر دینی است.

با صراحت اعلام می‌کنیم که منبر حضرت پیامبر (ص) جای تطهیر چهره‌ های آلوده به خون مسلمانان و جای تحقیر مراجع بزرگ تشیع و مکتب اهلبیت (ع) نیست. هرکس تاریخ جهاد، رنج و قربانی‌ دادن مردم افغانستان را نا دیده بگیرد و با مفاهیم مقدس دینی بازی کند، آگاهانه یا نا آگاهانه در صف تحریف‌ کنندگان حقیقت ایستاده است.

ما ضمن اعلام حمایت قاطع، صریح و بی‌ قید و شرط از جایگاه علمی، فقهی و تاریخی حضرت آیت‌الله العظمی سید میر علی احمد حجت (ره)، هشدار می‌دهیم که ادامهٔ این‌گونه سخنان، مسئولیت سنگین شرعی، تاریخی و اجتماعی در پی خواهد داشت و جامعهٔ تشیع افغانستان در برابر اینگونه تحریف ها و داستان سرایی های بی اساس سکوت نخواهد کرد.

والسلام علی من اتبع الهدی

قوم شاه خیرالله خان بزرگ (ره)
- درهٔ سنگلاخ، پغمان و دره صوف-

آیت الله العظمی میر علی احمد حجت (ره) تکیه گاه هزاره ها

✍️حجت الاسلام و المسلمین محمد اسحاق اخلاقی (حفظه الله)

​فعالیت و استقامت مرحوم آقای میر علی احمد حجت بود که توانست تقیه را بردارد و به انحاء مختلف جامعه تشیع را گرد هم آورده محفل سیاسی، اجتماعی و مراسم مذهبی تبارز دهد. در آغاز امر که مرحوم آقای حجت اقدام کرد که اذان را به روش شیعه با ذکر اشهد ان علیا ولی الله و حی علی خیر العمل بگویند، خیلی از مردم کابل بر او انتقاد داشتند و با او مخالفت ورزیدند که این کار به صلاح نیست، نباید ما خود را به عنوان شیعه ظاهر نموده مقابل قرار دهیم، اما آقای حجت مقاومت کرد، و لازم می‌دانست که به کارهای سیاسی کشور و مملکت دخالت نکند، با سیاست دولت بسازد اما فعالیت مذهبی را محافظه کارانه ادامه دهد، با این سیاست او توانست مردم را جمع کند و تکیه گاهی برای مردم هزاره باشد. تکیه خانه عمومی کابل در چند اول برای مردم هزاره هم امید بود و هم تکیه گاه، هرگاه بر مردم سختی و فشاری پیش آمد اقلاً در آنجا اشک ریخته از خداوند و حضرت امام حسین (ع) کمک می‌خواستند و از آنجا با روحیه قوی توام با امید بیرون شده به کار خود ادامه می‌دادند.

منبع: هزاره در جریان تاریخ، شیخ محمد اسحاق اخلاقی

امیرالمومنین علیه السلام:
هر چیزی هنگامی که کمیاب شود عزیز و گران‌قدر می‌گردد، جز دانش که هرچه فراوان‌تر شود، عزیزتر و گران‌قدرتر می‌شود.

كلّ شي‏ء يعزّ حين يندر إلّا العلم يعزّ حين يغزر

وظیفه خطیب!

خطیبان تهران در منزل شیخ فلسفی گرد هم می‌آمدند تا دربارهٔ روایات به گفت‌وگو و مباحثه بپردازند. روزی مرحوم فلسفی گفت: «من فردا برای خطابه به مدرسهٔ سپهسالار می‌روم؛ نظر آقایان چیست؟ و کدام آیه یا روایت را بخوانم؟» هر یک از حاضران نظر خود را بیان کردند.

در این هنگام «حاج احمد» به او گفت: «ای شیخ فلسفی! تو استاد هستی و بهتر می‌دانی چه بگویی؛ اما من تنها یک سخن به تو می‌گویم: هنگامی که بر منبر می‌روی، خوب به گوشهٔ مسجد که روبه‌روی توست نگاه کن؛ آیا پیامبر اکرم (ص) را می‌بینی که آنجا ایستاده و به تو می‌گوید: ای فلسفی! دین من غریب است؛ پس از دینم دفاع کن؟»

این سخن حاج احمد تأثیر عمیقی بر روح شیخ فلسفی گذاشت؛ پس بر منبر رفت و دربارهٔ «سقوط» سخن گفت و توضیح داد که سقوط گاه سقوط یک فرد است و این چندان مهم نیست، اما گاه سقوط یک جامعهٔ کامل است و این همان خطر واقعی است.

🌹أسعد الله أيامنا وأيامكم بذكرى ميلاد وليد الكعبة وسيد الخلق بعد رسول الله (صلى الله عليه وآله) وخليفته في أمته، إمام المتّقين وأمير المؤمنين علي بن أبي طالب صلوات الله عليه🌹

ثبّتنا الله وإياكم على ولايته والبراءة من أعدائه، ورزقنا زيارته وشفاعته وسقانا من حوضه إن شاء الله، وأسألكم الدعاء

آیت الله شیخ محمدجواد خراسانی (ره) :

شرط اول بلکه رکن اَعظمِ دین داری، علم است! و نیز کمال دین بلکه حقیقت دین بسته به علم است. کسانی که بدون علم، دعوی دین می کنند، تمام هویّت دینی به طور حقیقت برایشان مكشوف نیست. اگر تو تحصیل علم دین نکنی، بعلاوه آنکه به حق پی نخواهی بُرد، از بسیاری از فضائل نیز محروم خواهی بود و آلت دستِ دیگران نیز واقع خواهی شد و وجه المصالحه مُغرِضین خواهی گردید و هم ایمن از خطا روی و بیراهه پیمائی نخواهی بود!

شخص جاهل مانند گوسفند است که او را شبانِ مُغرِض هر جا خواهد بَرَد!
اگر خود دانا نباشی، دانایانِ دنیا دوست و کسانی که اندک بهره ای از علم دارند و خود را در ردیف دانایان می شمارند، به اسم دین، تحميلات فوق العاده بر تو خواهند کرد!
هیچ صيّادِ مُغرضی به سوء سريره و فساد نیّت خود اعتراف نمی کند، و هیچ دنیا خواهی به مطلوب باطنی خود، اِقرار نمی نماید؛ بلکه خود را به دین خواهی و حمایت دین معرفی می نماید تا بتواند دین داران را صید نماید و به دام خود افکند! مُميّز و مُشخِّص حقّ از باطل در این صورت، به جز علم چه چیزی است؟!

📓 زندگینامه خراسانی، وصیت نامه؛ صفحه ۴۷.

ننگ، آری؛ آتش، هرگز

آیت الله میرزا کاظم تبریزی قاروُبی (طاب ثراه) می‌گوید:

آیت‌الله العظمی سید محمود شاهرودی هرگاه در هنگام تدریس دچار اشتباه می‌شد، در ابتدای درسِ روز بعد می‌گفت: «ننگ را می‌پذیرم، نه آتش را»، سپس خطای خود را تصحیح می‌کرد.