دنیای بی احساس

دلی که تنگ شد او دیگه دل شدنی نیس
افسوس به دلی که دنیا خود به پای بعضی ها قمارزد

بعضی اوقات تصمیم میگیرم ببخشم بخشنده باشم
اما
یک جای از قلبم است ک اجازه بخشیدن را نمیدهد برام ببخشم
چون ک خیلی درد کشیده
چون اون قسمت مطلق دوست داشتن اونها بود
جای بود سرشار از شورشوق محبت وارزش
اما لامصب ها ندانستن ارزش اش را
شکستنش پاشیدن اش له کردن
و به بی اعتنایی سپردن اش
حالا هر چ
اما وقتی خلوتی تنهایم سراغم میایند
خیلی درد میکشم
ب خود میگم مگه میشه قلب ب این خوبی رو شکست
وتصمیم میگیرم نبخشم بگذارم درد ها ی من کشیدم را تحمل کنن
بدانن درد دادن چ
پاسخ اشک هایم را بدهند
پاسخ خیانت هاشون را بدهند
پاسخ حرف ها دروغ ها ک به چشمهام دیده دیده گف تن را بدهند
الان دیگه نمیخواهم ببخشم
میگذارم بفهمندن ک منم انسان م
M💔R

ناگهان در کوچه دیدیم بیوفای خویش را
باز گم کردم ز شادی دست پای خویش را
گفته بودم بعد از این باید فراموشش کنم
دیدمش از یاد بردم گفته های خویش را

شده از درد بخندی و نبارد چشمت 😄😂😁
من در این خنده پر غصه مهارت دارم😉😃😆😃👨
مهارت دارم

من اختیار نکردم پس از تو یار دگر

به غیر گریه که آن هم به اختیارم نیست

به رهگذار تو چشم انتظار خاکم و بس

که جز مزار تو چشمی در انتظارم نیست

R❤M