حبیب الله "عیار "

پنجشیرنامه

در بیان مفهوم (عملیات برای ادبیات)

یکی روز در اوج رزم و نبرد
که برخاست از دامن کوه گرَد

نشسته به فرمان لشکر به جاه
نشسته به سنگر یکی کج‌کلاه

ز یک سو حواسش به جریان جنگ
دگر سو گرفته به دستش تفنگ

صدایش به گوش ستم‌گر بلند
ستاده به میدانِ گرز و کمند

به هنگامه‌ی جنگ و فرماندهی
به زانو نهاده کلاهِ مَهی

به سنگر به سنگی چنان تکیه داد
به فَر کیانی و فرهنگ راد

گشود او کتابی و شعری بخواند
دوان رخش معنی به هر سو کشاند

همیدون ز فرهنگ و فرزانگی
همیدون ز مردی و مردانگی

سخن بر سر شعر و فرهنگ بود
دگر سوی درگیر یک جنگ بود

سلاحش به دنبال جنگ عدو
دلش عشق‌پندار و فرهنگ‌خو

پس از لحظه‌یی باز فرمان بداد
به لشکر در آن جنگِ توفان و باد

یکی از بزرگان سنگر بگفت
کنون بحث فرهنگ باشد شگفت

کنون وقت جنگ است و دادآوری
ز حافظ چه‌گوییم و از انوری

که هرچیز در جای خود خوب‌تر
نبرد است اکنون، نه جای هنر!

بخندید بر وی چنین پهلوان
که ای مرد دانای سود و زیان

اساسی که اکنون به این جنگ ماست
همان دادخواهی فرهنگ ماست

پنجشیرنامه ادامه دارد، به جاهای زیبا رسیده، حیفم آمد این بخش را منتشر نکنم. هم‌رسانی کنید تا فراموش نکنیم که جنگ ما برای فرهنگ ماست.
از برگه نجیب بارور

به دست آوردن مقصد ندارد لذتی چندان
عجایب لذتی دارد به مقصد نارسیدن ها

انالله وانا اليه راجعون
فرمانده خیر محمد برای دفاع از مردم‌اش در برابر مظالم طالبان تا پای جان ایستاد و جام شهادت نوشید. کارنامه پایمردی او سرمشق همر زمان دلیر‌اش و مردم افغانستان در برابر دشمن سفاک و خون‌ ریز خواهد بود. مردم جنایات طالبان را فراموش نخواهند کرد؛ مقاومت و خشم مردم طالبان را نابود می‌کند. ان شاءالله