آیینه ژورنالیزم

"عید سرباز"،
تنها در فیس‌بوک تجلیل نشود!

خوشبختم می‌بینم حرکت و کارزار "عید سرباز" و (قربانی برای سرباز) را، که دو روز پیش‌ برای نخستین بار از همین دریچه با شما خوبان شریک ساخته بودم، مورد حمایت و تأیید وطنداران با عزت و رهبری حکومت قرار گرفت، و پس از آن، رهبری حکومت نیز این عید را به نام "عید سرباز" اعلان کرد - که کاری به‌جا شد!

در صورت نبود آتش بس، ممکن است در این عید -خاک بر دهنم - خون انسان بیش‌تر از خون گوسفند قربانی زمین را رنگین کند. در آن صورت، مقصر پهلوانان "بی‌چُوته"‌ی دشمن خواهد بود، نه سربازان قهرمانی که هر لحظه برای آتش بس آماده بوده‌اند.

آموزه‌های دینی و درس‌های بشریت حکم می‌کند در چنین احوال، که سربازان زندگی خود را قربان راه خدا و راه وطن می‌کنند، از آن‌ها صادقانه حمایت شود. شایسته خواهد بود اگر "عید سرباز" با سرباز و در کنار خانواده‌های سربازان تجلیل شود.

سخت آرزو دارم من هم سهم کوچک و رسالت خودم را در برابر این پاسداران ادا کنم. امشب مارش "آزادی" را که به ستایش و حمایت از سرباز خوانده‌ام، از طریق شبکه‌های تلویزیونی و رسانه‌های اجتماعی به نشر می‌رسانم. به چند خانواده‌ی سرباز در حد توانم کمک مالی می‌کنم. همچنان قرار است عید را با زخمیان قهرمانان امنیتی به صورت زنده از راه دور تجلیل کنم. در ضمن با شماری از قهرمانان و فرماندهانی که عید را در خط نخست جبهه می‌رزمند، عیدمبارکی وطندارانه خواهم داشت. و‌ نیازی به اشاره نیست که مثل همیشه قلم و سخنم در رسانه‌های اجتماعی در خدمت این پاسداران افغانستان خواهد بود.

و در نهایت، امیدوارم "عید سرباز" در دام چند شعار فیس‌بوکی، "بَندی" نماند. خاصه جانب حکومت - که به قیمت خون همین جان‌برکفان محافظت می‌شود - باید از تقدیر مادی و معنوی سرباز دریغ نکند! ما شهروندان نیز در حد توان، عید سرباز را با محبت چراغان خواهیم کرد و خانواده‌های شان را تنها نخواهیم گذاشت!

خالصانه
فرهاد دریا

نامه‌ی فرهاد دریا به یک سرباز!

قهرمان!
خاک وطن بر کاکُل‌های مست تو، شاید یکی از باشکوه‌ترین تصویرهای باشد که تا کنون نقاشی شده است! راستی نگفتم این نامه را در حالی از یکی از امن‌ترین گوشه‌های جهان در زیر پکه‌های سرد و خُنک می‌نویسم که تو در سنگر‌های آتشینِ نبرد، روز را زیر رگبار گلوله، شام کرده‌یی و در اضطراب یک نبرد دیگر، گرد و غبار را با دستان شریفت از رخسار جوان خود پاک می‌کنی و به جوانیِ خود فکر می‌کنی که چگونه در سنگر‌ها و میدان‌های نبرد، خاک می‌خورد. من در کنار فرزند و خانواده‌ام آرام کرده‌ام، اما تو جدا و دور از عزیزانت، خواب را بر دشمنان زندگی و بشریت حرام کرده‌یی. شاید چشمان روشن اما پر گرد و غبارت حتا در خواب هم برای دیدار مادر و همسر و فرزند و عزیزانت بر در بماند. اما تو خواب نداری تا مردمت خواب آرام داشته باشند. و کی می‌داند، شاید وقتی زخم می‌برداری، به دختری بیاندیشی که عمریست عاشق او بوده‌یی، بی‌ آنکه خودش از این راز داغ، آگاه شده باشد. سهم تو از طبیعت جادویی وطن گرد و خاک، و نصیب تو از معامله‌ی روزگار، دود و باروت است. اما هنوز قامتت مثل سرو، مثل کوه، مثل جاودانگی، مثل قرآن - بلند و استوار ایستاده است و نام تو مثل خورشیدِ حقیقت، در دستان دعای پیر و جوان، می‌درخشد!

خداوند من و تو را شایستگی‌های متفاوتی عطا کرده است. تو نگهبان زندگی استی، و من ترانه‌خوان زندگی! تو مرد نبرد و سنگر استی، من سرودخوان و ستایشگر تو‌!

یقین دارم در میدانی که تو می‌رزمی، نه برق و نه انترنت و نه حتا سقف و اطاق و بستر است تا لحظه‌ی آرام بگیری و نامه‌ی مرا بخوانی! فقط آرزو دارم بدانی که اگر تو در نبرد با تاریکی میدان به میدان می‌روی، ما همه مثل خواهران و برادران در کنار خانواده‌ی تو خواهیم ماند، تا زمانی که تو پیروز و پر افتخار از سنگر نبردهای مقدس برگردی. و به یاد داشته باش که با طهارت به دیدارِ برگشتِ تو خواهیم آمد تا تقدس و پاکی حضور ترا برهم نزنیم!

امروز افغانستان، یک‌پارچه و به دور از تمام تفاوت‌ها در کنار تو ایستاده است. الهی سرخ‌ رو و سرفرازِ میدان به خانه برگردی، قهرمان!

خالصانه
فرهاد دریا

به لینک ذیل رفته و برای آتش بس عید قربان رای بدهید!

Happening now in badakhshan, United States Agree to A Ceasefire During Eid al Adha. 290 signatures are still needed!

#ایستادگی‌برای‌بقا و سخنی با امرالله‌صالح!
آقای صالح درود!
در‌میان تمام اتفاق‌های یک ماه اخیر، عکس بیرون دادنِ طالبان از داخل دفتر و اتاق نشست‌های سرنوشت‌ساز آمرصایب در چمن خسته/خست‌ده، یکی از تلخ ترین‌ها بود.
بدون شک‌ تماشای آن عکس برای خودت نیز آسان نبوده است.

اول
این‌که همین اولش باید بگویم، مبارزه‌ای سیاسی من برای رسیدن به حکومت مشروع و انتخابی هم ادامه دارد و هم قضاوت سیاسی‌ام در قبال پرونده‌ای انتخابات و کودتای تقلب، محکم و پا برجا است. و اشرف‌غنی از نظر من حاکم‌نامشروع و غیر انتخابی. در این مساله هیچ تردید نیست.

دوم
وقتی کلیت نظام و دولت با خطر مواجه باشد، جدال بر سر حکومت بجای خودش. برای پرداختن به حکومت زمان اضطراری نیست. گپ سرنوشت نظام، دولت و ارزش‌ها از اضطرار گذشته و وارد فاز شده‌است. عجالتن، مساله ایستادگی در مقابل طالبان برای دفاع و سرکوب طالبان است.
***
من تردیدی ندارم با هر محاسبه‌ای، اگر قبل از فلج کردن توان خشونت‌گری و کشتار طالبان با این گروه وارد امضای توافقنامه‌‌ِصلح شویم، اشتباه نابخشودنی و غیر قابل جبران می‌کنیم. کما این‌که تردید ندارم طالبان سری دشمنی با تمام ارزش‌های انسانی و میهنی و با تمام حقوق‌مدنی سیاسی مردم افغانستان دارد.
من اما شک‌دارم که آقای اشرف‌غنی بخواهد توان‌خشونت‌گری طالب به معنی واقعی کلمه فلج شود. و شما نیک می‌دانید بیخ این شک به نیت آقای غنی از کجا می‌آید.

آقای‌ صالح!
هشدار ات به یکی از نمایندگان پارلمان را شنیدم. یک عالم واکنش متفاوت به هشداریه ات در شبکه‌های اجتماعی را نیز دنبال کردم. هشدار ات پیش از هر بحث دیگر، شجاعت معنا دار در ساحت اعمال اقتدار بود و انجام مسوولیت.
طالب دشمن ارزش‌ها است.‌ دشمن امنیت ملی و منافع ملی. جاسوسی و معامله با چنین دشمن، جرم خیانت ملی است. در چنین شرایطی که یک خبر کمتر بد، برای مردم هزار امید خلق می‌کند با خاین درون نظام باید برخورد جدی و قاطعانه صورت بگیرد.

آقای صالح!
وقتی "گزارش‌های پی در پی که روی دقت و درستی اش هیچ نوع شک ندارید" را بدست دارید، هشدار و تماس تلیفونی کافی نیست. اقدام عملی کنید. حتی در یک جلسه عمومی مجلس نمایندگان اسناد را با نمایندگان مجلس در میان بگذارید و از مجلس بخواهید برای مجازات یک خاین ملی، همکاری مسوولانه و صریح بکند.

رخنه‌‌ای ستون پنجمی‌ها فاجعه‌ای است که از 2012 تا هنوز بحث‌اش بار بار خوراک فضای سیاسی شده‌است. با این مساله به عنوان یک‌ پرونده‌ای جدی در گفتمان امنیت ملی باید برخورد شود.

برای پیروزی بر طالب فقط ارتش و کماندو اعزام کردن کافی نیست. ما در بسا مورد نیاز به اصلاحات و بازنگری داریم. از جمله در اطلاع رسانی و چگونگی رویکرد حکومت در گفتگوی با مردم. مردم به میزانی که به اطلاعات شفاف دست‌رسی داشته باشند، به همان میزان پایه اقتدار ملی محکم و محکمتر می‌شود.

آقای‌صالح!
به همین صراحت که در‌ مورد پرونده‌ای این عضو مجلس خواستار اقدام عملی هستم، انتظار دارم در‌ مورد نوار صوتی آقای عمر داوود زی نیز برای مردم توضیح بدهید.

پهلوهای تاریک از عوامل سقوط بیش از 100 ولسوالی را اگر به همه‌ی مردم اطلاع رسانی نمی‌کنید، به مجلس نمایندگان بروید و معلومات را با نمایندگان در میان بگذارید.

در مورد وضعیت نیروهای امنیتی از میدان تا روی میز مدیریت و رهبری آگاهی دارم. هم دشواری‌ها برایم‌قابل درک است. هم سوی مدیریت و خطاهای ناشی از بازی‌های سیاسی با نهادهای امنیتی.

اگر در پی‌ نجات و پیروزی هستیم، سوی مدیریت و بازی سیاسی با (وضعیت بقا و فنا برای مردم) متوقف شود. از خیزش‌های مردمی استقبال و با حمایت معنادار و همه جانبه باید برای مدیریت درست اش تدبیر روی دست گرفته شود.

اگر سراسیمگی مدیریت شود و تعهد سیاسی برای فلج کردن توان خشونت‌گری و کشتار طالب در کار باشد، ما پیروز می‌شویم. از گیر کردن در بیم و امید فنا و بقا نجات می‌یابیم.

پ.ن: فعلن کلیت نظام مساله است. برای پرداختن به اختلافات سیاسی زمان و انرژی داریم.

ملّیت و قبیله‌ی من!

پدرم‌ پشتون، و مادرم تاجیک بود. مادر‌کلان پدریی من از قندهار بود، و نسب مادرکلان مادریی من به مردم زیباروی نورستان می‌رسید.

پدرم فارسی و پشتو را مثل آبِ روان حرف می‌زد، و مادرم فارسی صحبت می‌کرد. ما همه در خانه، فارسی صحبت می‌کردیم و بزرگان ما هم با ما فارسی گپ می‌زدند. ما برادران، مکتب را هم به زبان شیرین فارسی خواندیم.

یادم می‌آید، در زمان حکومت داوودخان، ما سه برادر بزرگ‌تر برای اخذ تذکره‌های جمهوریت رفته بودیم. کارمند مسؤل ضمن اسم و ولد، از ما پرسید، "ملیت تان چیست؟" ناگهان هر سه برادر مثل آنکه گناهی کرده باشیم، با گردن‌های پَت‌پَت گفتیم، "مَچِم! نمی‌فامیم، کاکا جان!" کارمند گفت آیا پدرتان نگفته که ملیت شما چیست؟ ما واقعن تعجب کردیم که اگر ملیت ما این‌قدر مهم بود، چرا تا کنون برای مان گفته نشده بود. مامور که قراقرا بی‌حوصله می‌شد، گفت، "او بچا، د خانه به کدام زبان گپ میزنین؟" هر سه برادر همزمان گفتیم فارسی! مامور نفس راحتی کشید و در حالی که عینک ذره‌بینی خود را جابجا می‌کرد، در دفتر اسناد نوشت:
ملیت: تاجیک!

خانه آمدیم و تذکره‌های جمهوریت را به پدر نشان دادیم. بی‌آنکه بازشان کرده باشد، لبخند مهربانی زد و فقط گفت، "شاباس شاباس آفرین!" ... از آن به بعد، دوباره فراموش کردیم که ملیت ما چه بود!

امروز افتخار می‌کنم که کمی تاجیک، کمی پشتون، کمی نورستانی، کمی اوزبیک، کمی هزاره، کمی کندزی، کمی کابلی، کمی قندهاری، کمی ایرانی، کمی روسی، کمی امریکایی، کمی آلمانی، کمی هم کشمیری، استم!

امروز به این باورم که این تعلقات و نام‌ها همه شیرین و زیبا و گل‌های رنگین یک باغ استند و نسب ما را به یک قبیله‌ی بزرگ می‌رسانند:

آن قبیله، قبیله‌ی انسانیت است!

خالصانه
فرهاد دریا

در نتیجه اصابت هاوان بر منزل عطا محمد نور والی پیشین بلخ چهارتن زخم برداشتند.
این در حالیست که عطا محمد نور از چندی بدین سو در ولایت بلخ سوق جبهه خیزش های مردمی علیه طالبان را به عهده گرفته است.

فاشیزم و صنعت‌قوم‌سازی...!
درد مضاعف این است که در یک‌سو با مجموعه‌ای فاسد و خایین به منافع ملی و غارتگران دارایی‌های عامه و غارتگران اراده‌سیاسی مردم طرف هستیم. با کسانی که تمام دار و ندار یک سرزمین را قمار سودای باطل تمامیت‌خواهی و انحصار قدرت کرده‌اند.

در سوی دیگر، با مجموعه‌ای از دلال‌های روزمره و فاقد فراست سیاسی طرف‌هستیم که از نام مردم و اقوام کشور، شتر سیاست را برای امتیازگیری شخصی_خانوادگی می‌دوشند و می‌نوشتند. اما در حداقل موارد به مطالبات تاریخی و مشروع مردم تعهد لازم را ندارند. و این جماعت دوم‌ سبب شده‌اند که خودکامگی و اعمال سیاست حذف و انکار در دستگاه فاشیستی ارگ بیشتر از پیش رونق بگیرد.

یافته‌های یک گزراش تحقیقی #روزنامه‌اطلاعات‌روز نشان می‌دهد که چرا و چگونه، یک‌شبه فهرست اقوام ساکن در کشور از 14قوم به 71قوم خیز بزند.
***
از متن گزارش اطلاعات‌روز:
"یافته‌های روزنامه اطلاعات روز نشان می‌دهد که 57 «قوم» و زیرشاخه‌های قومی-زبانی، بدون مبنا و اصول علمی و کارشناسانه و خلاف نظر کمیسیون ویژه‌ای که برای تشخیص و شناسایی اقوام افغانستان توظیف شده بود، در سیستم شناس‌نامه الکترونیکی به‌عنوان اقوام مستقل درج شده‌اند. همچنین اطلاعات روز دریافته است که اداره احصائیه و معلومات پس از سه‌ونیم سال از حکم ریاست‌جمهوری به یک‌بارگی در اخیر سال 1399 و خلاف فهرست‌های ارائه‌شده از سوی کمیسیون، تمامی سرشاخه‌ها و زیرشاخه‌های اقوام را به‌عنوان قوم مستقل در سیستم شناسنامه الکترونیکی اضافه کرد که تعداد اقوام را از 14 به 71 «قوم» رساند.
پس از جنجالی‌شدن این مسأله، اداره احصائیه و معلومات با نشر اعلامیه‌ای گفت که تصمیم درج 57 قوم براساس درخواست «مکرر» بزرگان اقوام و نظر تفسیری شورای عالی دادگاه عالی گرفته شده است. اما یافته‌های اطلاعات روز نشان می‌دهد که این اداره تشکیل کمیسیون و نظر آن را که براساس آن یک هیأت علمی و باصلاحیت اقوام ساکن در کشور را شناسایی می‌کرد، از شهروندان پنهان کرده بود".

پ.ن: متن کامل این گزارش تحقیقی را این‌جا روی ویب‌سایت روزنامه‌اطلاعات‌روز مطالعه کنید.
https://www.etilaatroz.com/124727/research-report-how-did-list-of-relatives-in-electronic-id-card-increase-from-14-to-71/

دو هنر مند با رسالت

Wajiha & Farid Rastagar – Kabul (Official Music Video) Composer: Farid RastagarLyrics: Kawa JobranMusic Arrangement: Farid RastagarDirector: Ramesh OmarzadVideo: Omarzad ProductionAll Copyright reserved Harmony S...