اگر به واقعیت های زمان باستان، زمانه های دوره سده میانه و شرایط کنونی از دیدگاه نیازمندی های انسان به خوانش و نگارش جهت معرفی بهتر و بیشتر زندگی انسان ها، نظر اجمالی اندازیم، دیده شده است که خوانش و نگارش به ویژه نگارش خوب، شیوا و قابل فهم، دو پدیدۀ نهایت ضروری در زندگی روزمره انسان ها بوده و با نیاز های روزگار آنها همراه و هم همسفر بوده است. گذشته از اصول و شیوه های ثابت اعتقادی و برخی احکام عملی
که در هر روزگاری پا برجا و استوارند، دیگر اصول و فروع را باید با تناسب نیازمندی ها و مقتضیات زمان دریافت کرد و به خواننده ها و بازدیدکننده ها انتقال داد.
یک نوشته خوب پیش از گونه یابی و استوار شدن، مخاطب خود را باید ارزیابی نماید. برخی از نیازمندی های هر مخاطب فطری هستند، به این معنی که پاسخ گویی به آن تعهداتی است که ما خود را در برابر آنها مسؤول قرار دادیم. در هر نوشته خوب خواننده باید پاسخ نیاز های فطری، ذهنی، عقلانی، اجتماعی و قشری خود را دریابد، بدون آنکه علمی باشد، احساسی باشد، داستانی، تفریحی ویا سیاسی. از این سبب پیش از دست بردن به قلم باید بدانیم که:
- برای چه کسانی می نویسیم و خواننده های ما از دیدگاه شخصیت فردی، اجتماعی، اقتصادی، روانی، سیاسی و عقیدتی در کدام حالت قرار دارند و هدف از این نگارش در برابر آنها از چه قرار است؟
- خواننده های ما در شرایطی که این نگارش را در اختیار آنها میگذاریم تا از آن مستفید شوند، دارای چه نیاز های فطری، ذاتی و روانی هستند؟
- شیوه های پاسخ گویی ما در برابر آن نیاز ها چگونه باید باشد؟
- آن شیوه را چگونه با قالب و زبان نگارش و گفتار هماهنگ سازیم؟
و...
برای درک بهتر موارد فوق، صفحه «نگارش خوب» را لایک نموده و مطالب آن را با دوستان تان در اشتراک گزارید.