02/02/2022
شکست آلمان در نبرد استالینگراد
هیتلر که رویای رسیدن به منبع اصلی انرژی جهان یعنی ایران، عراق و قفقاز را در سر میپروراند، با انتصاب به سرفرماندهی ارتشهای جنوب، عزم خود را برای حمله نهایی به قفقاز و ولگا جزم کرد. در ژوئن ۱۹۴۲ و با فرارسیدن گرما، ارتش آلمان از لاک دفاعی خود بیرون آمده و در قالب نود لشکر در محور کورسک- خارکف (در جنوب غرب مسکو) به پیشروی بزرگی دست زد. ارتش ششم آلمان در چند نقطه با درهم کوبیدن مقاومتهای اولیه ارتش سرخ به شکلی سیلآسا از رود ولگا و دن گذشته و به روستوف رسیدند. ارتشهای اصلی آلمان از محور روستوف- ولگا به سرعت به شهر استراتژیک #استالینگراد نزدیک میشدند. قدرت عظیم ماشین جنگی آلمان، کلیه نیروهای روسی را مجبور کرده بود تنها استراتژی عقبنشینی توام با مقاومت را پیشه کنند تا آن که در یازدهم اوت فون پاولوس با تسلط بر دو رود دن و ولگا عملا استالینگراد را در محاصره گرفت. در این زمان نیروهای فون پاولوس بالغ بر ۳۰۰ هزار نفر بودند که از عقبهای ۷۰۰ هزار نفری، پنج هزار تانک و زرهپوش و پشتیبانی ۳هزار هواپیما برخوردار بودند.
برای استالین از دست دادن استالینگراد قابل تحمل نبود. وی در ماه اوت با فرستادن ارتشهای ۶۲ و ۶۳ شوروی متشکل از صدها هزار سرباز حرفهای تصمیم به تقویت خط دفاعی استالینگراد گرفت. ورود نیروهای جدید صحنه عملیات را کاملاً تغییر داد. حملات پی در پی فون پاولوس در ماههای سپتامبر و اکتبر ۱۹۴۲، هیچ اثری در روحیه مدافعان نداشت و جنگ شهری استالینگراد مبدل به یکی از خونینترین جنگهای شهری تاریخ میشد. دهها هزار سرباز آلمانی شکار تکتیراندازان روس میشوند و فرا رسیدن سرما نیز مجددا روحیه روسها را قوی و روحیه آلمانها را تضعیف میکند... در ۲۲ نوامبر، روسها، واحدهای آلمانی را به عقب میرانند و عملا با ایجاد یک حلقهی بسیار بزرگ، ارتش ۳۰۰هزار نفره فون پاولوس را در محاصره میاندازند.
در اواخر نوامبر، فون پاولوس، ژنرال کهنهکار آلمانی، پی برد که تقویت نیروهای روسی در شرق ولگا و استالینگراد از یک سو، و محاصره شدن وی از محور شمال و شرق به گونهای خطرناک، مردان از جان گذشته او را تهدید میکند. او بلافاصله از ستاد ارتش درخواست میکند تا به جنوب عقبنشینی کنند، اما هیتلر این پیشنهاد را احمقانه رد میکند و در مقابل قول میدهد که حتی در صورت محاصره کامل از راه هوایی به او مهمات برساند. در دسامبر ۱۹۴۲، فشار سنگین روسها آغاز میشود و سربازان خسته دو طرف به شدت درگیر میشوند. گرسنگی، بیخوابی، سرما و کمبود قوا و سرسختی مردان روس، استالینگراد را مبدل به قبرستان بزرگ دلاوران آلمانی کرده بود.
ژنرال فون مانشتاین، در دسامبر ۱۹۴۲، با ۱۵۰هزار سرباز، حرکت خود را به سمت نیروهای فون پاولوس آغاز کرد. اخبار مربوط به این حرکت خون تازهای در رگهای سربازان رایش داشت و آلمانها با امیدواری حملات پی در پی روسها را دفع کردند. اما اتحاد شوروی ظاهرا قصد داشت قدرت عظیم استراتژیک خود را نشان دهد؛ بنابراین با فرستادن دهها لشکر پرقدرت راه سپاه مانشتاین را بست و همزمان فشار خود را بر سربازان گرسنه فون پاولوس اضافه کرد. هیتلر در ژانویه ۱۹۴۳، فون پاولوس را به درجه فیلد مارشالی ارتقا داد و از او خواست تا آخرین قطره خون بجنگد و یا آن که خودکشی کند.
در هشتم ژانویه، #ژوکوف (مارشال فاتح روس که آلمانهای مغرور را از دو جبهه بزرگ لنینگراد و مسکو عقب رانده بود)، با قبول سرفرماندهی جنوب، ابتدا به فون پاولوس پیشنهاد تسلیم داد و بلافاصله پس از جواب رد با تانکهای خود قوای آلمان را به دو نیم کرد. ارتش ششم تحت فشار ارتش سرخ پس از تحمل آخرین مقاومتها و جنگی مردانه در دوم فوریه۱۹۴۳، خود را تسلیم کردند. از ارتش ۳۰۰هزار نفره فونپاولوس، تنها ۲۰هزار نفر جان سالم به در بردند. ۹۰هزار سرباز و۲۴۰۰ افسر در اثر گرسنگی و سرما مردند، و ۱۵۰ هزار نفر کشته و ۳۴ هزار نفر مجروح شدند. بدین ترتیب بیرحمانهترین نبرد تاریخ به پایان رسید. شاید رنج سربازان دو طرف به ویژه سربازان آلمانی را در نبرد استالینگراد نتوان حتی با نوشتن هزاران صفحه کتاب تشریح کرد. اما ما را حداقل ذرهای وارد فضای جنگ مذکور میکند... استالینگراد آغاز یک پایان بود. توقف ارتش آلمان در آخرین نقطه اروپا. استالینگراد یک نبرد ساده نبود. مقابله و مبارزه دو سیستم بیرحم کمونیسم و فاشیسم بود.
فیلم واقعی از نبرد استالینگراد
