متفاوت باش

سبز ماندن در میان ویرانی
ریشه می‌خواهد...

فصلها تغيير مي كنند.
گاهي زمستان است،‌ گاهي تابستان.
اگر پيوسته در يك آب و هوا باشيد، احساس كسالت مي كنيد.

بايد بياموزيم هرچه را كه پيش مي آيد، ‌دوست داشته باشيم. اين حالت، ‌بلوغ نام دارد. بايد آنچه را كه هست، دوست داشت.

خامي و عدم بلوغ، پيوسته در بايدها و اجبارها نهفته است. «بايد» فقط يك خواب و خيال است. هرچه هست، خوب است. آنرا دوست داشته باشيد و در آن بياساييد.

وقتي سختي ها پيش مي آيند، آنها را دوست داشته باشيد و وقتي مي روند، با آنها خداحافظي كنيد. همه چيز در تغيير است... زندگي در تلاطم پيوسته است. هيچ چيز همان كه بود، باقي نمي ماند. بنابراين،‌ گاهي فضاهاي بزرگ در دسترس است و گاهي اصلا جايي براي تكان خوردن نيست، ‌
ولي هر دو خوب هستند.
هر دو موهبتهاي خلقت هستند.
بايد علي رغم هرچه روي مي دهد، در هر حال سپاسگزار و شكرگزار بود و اين چيزي است كه هم اكنون اتفاق مي افتد. فردا شايد تغيير كند.
آنگاه از آن لذت ببريد.
پس فردا اتفاق ديگري مي افتد،‌ از آن هم لذت ببريد. گذشته را با خيالات بيهوده آينده مقايسه نكنيد.
در لحظه زندگي كنيد.
زندگي گاهي داغ است گاهي سرد.
هر دو لازم هستند.
در غير اينصورت،‌ زندگي از بين مي رود.
زندگي بر پايه قطبهاي مخالف ادامه مي يابد.

اوشو

اینجا هرچه که هست، شبیه به خانه نیست!

روزگار مرگ انسانیت است!!!

می رسد آن روز که چرخ بر مدار حق بگردد

به گفته شازده کوچولو:
``زیبایید اما خالی هستید، برایتان نمی‌شود مُرد…``

رسم رفاقت این است که در غیاب یکدیگر
حافظ آبروی هم باشیم...

هر رهگذری محرم اسرار نگردد...
صحرای نمکزار چمنزار نگردد!

هرجا که رسیدی رفاقت مَکُن ای دوست...
هر بی سروپا یارِ وفادار نگردد!

انتقاد

انتقاد كردن از ديگران و شكايت كردن از زندگی احساس خوبی به تو می‌دهد
با انتقادكردن از ديگران،
احساس برتری می‌كنی.
با شكايت كردن از ديگران، احساس می‌كنی كه بالاتر از آنان هستی.
اين برای نفس بسيار ارضاء كننده است
و من می‌گويم كه تقريباً همه چنين مي كنند.
برخی آشكارا چنين می كنند و برخی هم فقط در درون به اين كار می‌پردازند
ولی لذت بردن از آن يكسان است
به ندرت كسانی پيدا می‌شوند كه انتقاد نمی كنند و شكايت ندارند. اينها كسانی هستند كه نفس‌شان را انداخته اند.
بنابراين تاكيد من اين است:
نفس را بينداز
با انداختن نفس درخواهی يافت كه تقريباً تمام دنيا ناپديد شده است
تمام دنيايی كه دور نفس تنيده شده بود كاملاً از بين می‌رود و تو مردم را با چشمانی تازه نگاه می كنی.
اينک همان شخصی را كه پيش‌تر از او انتقاد می‌كردی با ديده‌ی محبت نگاه می‌كنی و ميلی عظيم داری تا با او مهربان باشی و به او كمك كنی.

اينک چشمانی ديگر داری و چيزها را كاملاً متفاوت می‌بينی.
شايد ببينی كه اگر تو نيز در موقعيت او بودی مانند او رفتار می كردی
ديگر چيزی نيست تا از آن شاكی باشی
با انداختن نفس، نگرش و رفتار تو بيشتر انسانی و دوستانه خواهد بود.
مردم را همان‌گونه كه هستند خواهی پذيرفت
تو فقط بخشی از آنان را می شناسی، تمامی زندگی آنان را نمی دانی. و قضاوت كردن در مورد تمامی يک شخص از روی شناخت بخشی كوچک از او، كاری درست نيست
شايد آن يک بخش كوچک در تمامی زندگی او مناسب و به جا باشد.

ولی اوضاع چنين است:
انتقاد كردن بسيار آسان است
به هوشمندی بسيار نيازی نيست
پرسش تو در اين مورد كه چرا ما چنين آماده ايم تا انتقاد كنيم بسيار ساده است.
روانشناسی پشت آن اين است كه اين آسان‌ترين راه است، ارزان‌ترين راه برای اينكه اثبات كنی فردی ويژه هستی و بيشتر می‌دانی.
ولی در واقع فقط اثبات می كنی كه ابله هستی و نه هيچ‌كس ديگر!!!

در دنيای خرد، فروتن باش.
هيچ‌كس زحمت تحسين كيفيات خوب را در ديگران به خودش نمی دهد
هيچ‌كس حاضر نيست كمک كند تا آن كيفيات رشد كنند
همه می ترسند:
اگر همه رشد كنند، پس او چی؟
تمام توجه او اين است كه نفس خودش بزرگتر شود و آسان ترين راه اين است كه از ديگران انتقاد كند و از همه چيز شكايت كند:
منفی باش و نفی كردن را روش خودت كن.
و برای اين، نيازی به هوشمندی نيست‘
هر احمقی می‌تواند چنين كند.
ولی برای اينكه واقعاً منتقد باشی‘ بايد بسيار مهربان و پر از عشق باشی و فرد بايد آماده باشد تا زمان، انرژی و هوشمندی صرف آن كند
آنگاه ديگر عمل تو انتقاد نيست، دشمنی نيست‘ بلكه توصيه ای دوستانه است‘
رويكردی هم‌دردانه است
همه در اينجا بايد بياموزند كه همدردی كنند. مراقبه‌ی شما نبايد سبب انتقاد كردن شما از ديگران شود، بلكه بايد سبب تحسين كردن شود.
و اگر به قدر كافی هوشمند باشی،
می توانی طوری تحسين كنی كه هرآنچه كه مورد انتقاد است‘
بدون اينكه گفته شود، درک شود.

اشو

عاشق خدا باش،
او تنها کسی است که تو را ترک نخواهد کرد
و هر آنچه را که نیاز داری
به تو خواهد بخشید
فقط اعمال خود را به او تقدیم کن
و برای او زندگی کن...
خدا همواره رحیم است...
با سپـردن همـه چیــز
به دستان گرم خـدا،
خـودت را برای
فردایی بهتر آماده کن
آن‌ وقت زیباتر از همیشه
نفس می‌کشی…
و زیباتر از همیشه می‌بینی
اول و آخر هر چیزی خداست