شواری محصلین غور مقیم کابل

در سخن مخفی منم چون بوی گل در برگ گل
هر که دیدن میل دارد در سخن بیند مرا

مؤمنه بودن مانع دانشمند بود نیست!
زمانی شاعر ایرانی مصرع شعری نوشت:
دُر ابلق کسی کم دیده موجود
بعدا برای مصرع دوم، همگان را مبارزه طلبید ولی کسی نتوانست که مصراع آنرا بیاورد، تا اینکه روزی مؤلف کتاب " زیب المنشآت " عالمه و شاعره مشهور مسمی به زیب النساء در حالی سرمه نمودن چشم هایش بود قطره اشکی سرمه آلود به رخساره اش چکید، بیدرنگ در جوابش فرمود:
مگر اشک بتان سرمه آلود
شاعر ایرانی از این جواب موزون متأثر گردید از او تقضای سفر به ایران نمود جهت دیدار. او در جواب نوشت:
در سخن مخفی منم چون بوی گل در برگ گل
هر که دیدن میل دارد در سخن بیند مرا
۱- اجمل الحواشی ص ۶
۲- معلم الاصول علی اصول الشاشی ص ۲۱
عبدالله نصرت

وقت ارزش است آنرا از دست ندهید.

محضِ شوخی!

دوباره وقت امتحان رسید
زمان رنجِ بیکران رسید

دو روز درسِ ما نداده بود!
چه زود بلا ز آسمان رسید

تسلِیت برای هر محصل!
دوباره بهر ما خزان رسید

کمر ببند ای محصلِ قند!
زمان آن 'فقط بُخان رسید'

برای نازدانه های 'خصوصی'
چه نمره های رایگان رسید

دوباره روز های چاپلوسی!
به معـــلمینِ مـهربـان رسید

خلاصه از وجود بخت خراب!
ز آن سو هم زمستان رسید

جاوید *شهکار*

یک روزی استاد از محصلین پرسید کثافت چیست ؟

هر محصل نظر به توان و درک خود جواب دادند .اما استاد همه جواب ها را رد کرد .بالاخره محصلین پرسیدند که شما بگوید که کثافت چیست ؟استاد .
استاد گفت :
هرشی ویا شخصی که درجای ومکان مناسب خود نباشد کثافت است .برای مثال موی سر تان را دوست دار ید ولی اگر همین موی یک تار آن در بین غذا شما باشد همان غذا را نمیخوری می‌گوید کثیف شده .
یا مثلا روغن را با غذا خوب با مزه لقمه میزنی ومیخوری ولی اگر همان روغن روی لباس تان بیفتد می‌گوید لباس کثیف شده. باید تمیز گردد .
پس در اجتماع وزندگی انسانی هم چنین است اگر افراد مطابق استعداد ،تخصص وتوانایی خود درجای ویا منصبی نصب نشده باشد جامعه پر از کثافت است که باید کثافت ها از جامعه پاک گردد تا مردم آرامش وآسایش پیدا کند وجامعه ترقی وپیشرفت .درغیری آن جامعه پر از کثافت داریم .
# داکتر دانش

آغاز فعالیت دوباره محصلین غور مقیم کابل!
به منوال سال گذشته محصلین غور مقیم کابل اقدام گسترده تری را نسبت به فعالیت های علمی، اجتماعی و روابط حسنه فی مابین محصلین در کابل و بیرون از کابل با محصلین دیگر و نهاد های علمی وتحقیقی به اساس یک اصول نامه در پیش رو دارند.
همیشه چراغ دانش درخشان بماند.

ای ظهور تـــــو شباب زنـــدگی
جلوه ات تعبیر خواب زنـــدگی
ای زمین از بــارگاهت ارجمنــــد
آسمان از بــوسهٔ بــامت بلنــــــــد
شش جهت روشن ز تاب روی تـو
تـرک و تاجیک و عرب هندوی تـو
فرخا شهری که تـــــو بودی در آن
ای خنک خاکـی که آســودی در آن

✍🏻علامه محمد اقبال لاهوریؒ
اللهم صل علی םבםב و آله وصحبه وسلم❤️

بردارم دل گر از جهان فرمایی
فرمان برم ار سود و زیان فرمایی

بنشینم اگـر بر سر آتش گویی
برخیزم اگر از سـر جان فرمایی

#شیــخ‌ابوسعیدابوالخیر

مارگوت بیکل شاعر آلمانی در سال ۱۹۵۸ به دنیا آمد. او در زمینه‌ی گفتگودرمانی تحصیل کرده و یکی از متخصصان آلمانی در این زمینه در دوره‌ی خود بود.

دلتنگی‌های آدمی را
باد ترانه‌ای می‌خواند،
رویاهایش را
آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد،
و هر دانه برفی
به اشكی نریخته می‌ماند.
سكوت،
سرشار از سخنان ناگفته است؛
از حركات ناكرده،
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی‌های بر زبان نیامده.
در این سكوت،
حقیقت ما نهفته است.
حقیقت تو
و من.
* * *

برای تو و خویش
چشمانی آرزو می‌كنم
كه چراغ‌ها و نشانه‌ها را
در ظلمات‌مان
ببیند.
گوشی
كه صداها و شناسه‌ها را
در بیهوشی‌مان
بشنود.
برای تو و خویش، روحی
كه این همه را
در خود گیرد و بپذیرد.
و زبانی
كه در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش
بیرون كشد
و بگذارد
ار آن چیزها كه در بندمان كشیده است
سخن

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
درده قدح که موسم ناموس و نام رفت

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم
عمری که بی حضور صراحی و جام رفت

مستم کن آن‌چنان که ندانم ز بی‌خودی
در عرصۀ خیال که آمد کدام رفت

بر بوی آن که جرعۀ جامت به ما رسد
در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت

دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید
تا بویی از نسیم می‌اش در مشام رفت

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه
رند از ره نیاز به دارالسلام رفت

نقد دلی که بود مرا صرف باده شد
قلب سیاه بود از آن در حرام رفت

در تاب توبه چند توان سوخت هم‌چو عود
می ده که عمر در سر سودای خام رفت

دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت
گم‌گشته‌ای که بادۀ نابش به کام رفت