12/06/2026
وقتی شعارها بلندند و عملها خاموش، ما در میدان کار ایستادهایم.
گاه از بیرون، تصویری ساخته میشود که با واقعیتِ درون هیچ نسبتی ندارد. میگویند چرا صدا بلند نمیکنید، چرا فریاد نمیزنید، چرا در هیاهوی جمعی گم نمیشوید؛ گویی معیار تعهد به آموزش، بلندی صداست نه عمق اثر.
اما ما در همان جایی ایستادهایم که آموزش معنا پیدا میکند؛ در متنِ کار، نه در حاشیهی شعار. سالهاست با نسل جوان، بهویژه دختران این سرزمین، در مسیر یادگیری، تربیت و ساختن آینده همراه هستیم. آنچه انجام میدهیم در میدان عمل جریان دارد، نه در قاب نمایش.
آموزش برای ما واکنش لحظهای نیست که با هیجان بیان شود؛ یک مسیر مداوم است که با صبر، ثبات و مسئولیت پیش میرود. هزاران دانشآموزی که امروز در مسیر دانایی قدم برمیدارند، خود گواهاند که اثر، همیشه پرصداتر از ادعاست.
اتهامها معمولاً از جایی آغاز میشود که نگاهها سطحی میشوند و قضاوتها پیش از شناخت شکل میگیرند. اما حقیقت، در سکوتِ کارهای پیوسته و در ثمرههایی است که به تدریج آشکار میشوند، نه در هیاهوی لحظهها.
ما به جای پاسخ دادن با صدا، با نتیجه پاسخ میدهیم؛ با نسلی که میآموزد، رشد میکند و آیندهای متفاوت میسازد. زیرا در نهایت، آموزش نه میدان شعار است و نه رقابت در فریاد؛ آموزش، مسئولیتی است که در عمل معنا پیدا میکند.
(تسنیم نصرت)
12/06/2026
به ملکهٔ خودخواندهٔ دلها (آريانا سعید) بگویید در همان دنیای نمایش و جنباندن بماند؛ رقاصهای که سرمایهاش نمایش است، حق ندارد برای زن پاکدامن افغان تعیین تکلیف کند.
