31/03/2023
یک افتخار دیگر از پوهنتون طبی کابل🇦🇫
سید حمید سادات محصل صنف پنجم پوهنتون طبی کابل توانست امتحان بین المللی USMLE step one ( امتحان برای تخصص طب آمریکا) را موفقانه سپری نماید.
این موفقیت را به فامیل گرامی شان و تمام جامعه طبی افغانستان تبریک میگوییم.
02/02/2023
طب اطفال (Pediatrics)
طب اطفال (Pediatrics) شاخهای از علم طب است که در مورد مراقبت اطفال و نوجوانان بحث میکند. اصطلاح Pediatrics از زبان یونانی P**o Pais (طفل) و iatros (شفا دهنده) مشتق شده است. طب اطفال گروه سنی زیر ۱۸ سال را تحت پوشش قرار میدهد. داکتر که در مراقبت صحی اطفال و نوجوانان تخصص دارد، بنام متخصص اطفال (Pediatrician) یاد میگردد. هدف این رشته عبارت از بقاء، صحت، و نیل به بلندترین پوتانشیل رشد، تکامل و انکشاف عقلی طفل میباشد. صحت طفل شامل رویکردها، مداخلات و ستراتیژیهای میباشد، که صحت طفل را به سطوح انفرادی و جمعیتی نگهداری، محافظه و تقویت نموده و اعاده مینماید.
اطفال زیر ۱۵ سال تقریباً ۳۰٪ نفوس هند را تشکیل میدهند. طفولیت دورهای است که انسان در آن رشد و تکامل مینماید. این زمانی است که اطفال عادات، ارزشها و روشهای زندگی را کسب مینمایند و اینها اطفال را به کاهلان و شهروندان مسؤول تبدیل خواهند نمود. خانواده، جامعه و ملت مکلف است که به اطفال احساس مصئونیت، مراقبت، و محافظت از استثمار، خشونت و زشتیهای اجتماعی را بدهد. اطفال مؤنث در دسترسی به مراقبت صحی و تغدی به تبعیض جنسیتی مواجه هستند. یک جامعۀ متمدن تمامی اطفال (اعم از پسران و دختران) را بصورت یکسان با محبت، سخاوتمندی و خیرخواهی پرورش میدهد.
طفل یک کاهل کوچک نیست. اساسات طب کاهلان را نمیتوان مستقیماً بالای اطفال تطبیق کرد. بیولوژی اطفال منحصر به فرد بوده و عوامل خطر امراض اطفال متمایز میباشند. تظاهرات کلینیکی امراض طفولیت ممکن از امراض کاهلان متفاوت باشند. در حقیقت، در اطفال بسیاری تشوشات منحصر به فرد میباشند. دوزهای دوایی در اطفال مشخص بوده و اشتقاق محاسبوی دوزهای کاهلان نمی باشد. تغذی نه تنها برای تداوم حیات، بل برای تأمین رشد و تکامل اطفال یک نیازمندی حیاتی میباشد.
طب اطفال منحیث یک رشتۀ تخصصی:
طب اطفال (Pediatrics) یک رشتۀ تخصصی جذاب است. این رشته از یک طرف مراقبت نوزادان قبلالمیعاد، و از جانب دیگر مراقبت نوجوانان را در بر میگیرد. رشتۀ طب اطفال به شعبات تخصصی عالی (از قبیل نیونتولوژی، نفرولوژی، پلمونولوژی، امراض انتانی، مراقبت جدی، نیورولوژی، هیماتولوژی، اندوکراینولوژی، و کاردیولوژی) تقسیم شده است. طب اطفال از یک سو مراقبت جدی نوزادان و اطفال را با استفاده از مغلق ترین تکنالوژی تحت پوشش قرار میدهد و از جانب دیگر مراقبت خانگی را برای نوزادان و اطفال مهیا میسازد. بناءً صحت طفل یک علم کلینیکی بسیار پیشرفته و در عین حال یک دسپلین غنی صحت عامه میباشد.
محصلین طب باید شایستگی مراقبت اطفال تندرست و مریض را دارا باشند. آجندای وفیات بلند اطفال از باعث نومونیا، انتانات نوزادی، اختلاطات تولد قبلالمیعاد، اسهال، اسفکسیای زمان تولد و امراض قابل وقایه توسط واکسین هنوز هم ناتمام باقیمانده است. منافع انکشاف رشته های تخصصی اطفال باید تمام اطفال را تحت هدف قرار بدهد. برعلاوه، دانش فزاینده دربارۀ منشاء طفلی امراض غیرساری کاهلان، ایجاب تغییر الگوی صحت اطفال را نموده است. وقایۀ ابتدائی، شناسائی علایم مقدم و تداوی به موقع تشوشات کاهلان از الزامات در حال ظهور در طب اطفال میباشند.
دورنمای تاریخی:
مراقبت طبی اطفال در سیستمهای صحی قدیمی هندی، یونانی و چینائی جای داشت. اما منحیث یک رشتۀ رسمی، طب اطفال در اروپا و ایالات متحده در قرن ۱۹ زمانی تأسیس شد، که بعضی شفاخانههای مشهور اطفال بنیانگذاری گردیدند.
چالش وفیات بلند اطفال:
هند بلندترین تعداد تولدات اطفال و همچنان وفیات اطفال را در بین تمامی ملل جهان دارا میباشد. هر سال به تعداد ۲۷ میلیون کودک در این کشور تولد میشوند. این ۲۰٪ تولدات جهانی را تشکیل میدهد. از جمله ۷.۸ میلیون وفیات سالانۀ اطفال زیر سن ۵ سال در جهان، ۱.۷ میلیون (۲۳٪) آن در هند به وقوع می پیوندد. خطر وفیات در دورۀ نوزادی بلند میباشد. برنامههای ملی عمدتاً بالای وفیات اطفال زیر سن ۵ سال (میزان وفیات زیر سن ۵ سال) متمرکز میباشند.
چرا اطفال می میرند؟
هشت سبب مهم وفیات اطفال زیر سن ۵ سال عبارتند از: (۱) نومونیا (۲۴٪)، (۲) اختلاطات تولد قبل از وقت (۱۸٪)، (۳) اسهال (۱۱٪)، (۴) اسفکسیای زمان تولد (۱۰٪)، (۵) سپسس نوزادی (۸٪)، (۶) انومالیهای ولادی (۴٪)، (۷) سرخکان (۳٪)، (۸) و صدمات (۳٪) (شکل ۱.۲). اسباب فوق حالات تقریبی هستند که منجر به مرگ میشوند. فقر، بیسوادی، وضعیت طبقاتی پائین، سکونت روستائی، رسوم فرهنگی مضر، و دسترسی ضعیف به آب سالم و حفظالصحه از تعیین کنندهگان مهم صحت طفل میباشند. سوء تغذی یک عامل خطر متوسط زمینهای و مهم وفیات اطفال بوده که با ۳۵٪ وفیات اطفال زیر سن ۵ سال مترافق میباشد. سوء تغذی سبب تأخر رشد، لاغری و ضعیفی شده، زمینه را برای انتانات مساعد میسازد و با تشوشات کاهلان (فرط فشار، دیابت، امراض قلبی) و بهرهوری اقتصادی پائین مترافق میباشد.
آیندۀ صحت اطفال:
مردم و حکومت افغانستان به چالشهای صحت اطفال باید بیشتر از هر وقت دیگر با پویایی بیشتر اهمیت میدهد. سرمایهگذاری ها باید بالای برنامه های صحی و تقویۀ سیستم صحی صورت بگیرند. کشور با اقتصاد قوی تر و انکشاف سریع رو به جلو در حال حرکت است. حکومت باید آماده شود که میزان وفیات اطفال را پائین آورده، و صحت و حالت تغذی اطفال خویش را در آیندۀ بصورت قابلملاحظه بهبود بخشد.