لـــبخــند و شــــادی

میل اش به ما نبود قضا را بهانه ساخت
صد ها حدیث و ماجرا را بهانه ساخت

با ما رسید و روسری را بررخش کشید
حرفی دگر نداشت حیا را بهانه ساخت

عمری گذاشت این دلِ ما را به انتظار
آخر ببین چی کردو چها را بهانه ساخت

از بهر رفتن اش دلیلی دیگر نداشت
تقدیر و گاهی هم خدا را بهانه ساخت

چندی حدیث و قصهٔ از ما شنیدو بعد
صدها دلیل چون وچرا را بهانه ساخت

عشق جاودان

بار گران عشق را چون مست مجنون می کشم
طرح شگفت عاشقی با خط گلگون می کشم

معنای اشعار مرا یاد تو افسون می کند
این معنی پرشور را تا اوج مضمون می کشم

آغاز و انجام سخن شرح فراق روی توست
این کِلکِ پر آشوب را بر قلب محزون می کشم

تیر نگاه مست تو از جوشن قلبم گذشت
خون گریه های دوری ات تا رود جیحون می کشم

خط فراموشی اگر عالم به عشق ما کشد
من طرح عشقی جاودان با رنگی از خون می کشم

اشعار ناب وتاب

عشق ورزیدم
در گذرگاهی او را دیدم به او عشق ورزیدم و نهایت در پایش خاکستر شدم .

بر درش گفتم منم
گفتا برو بیگانه ای

گفتمش من عاشقم
خندید و گفت دیوانه ای

گفتمش من عاشق روی توأم
گفت برو صحرا که مجنونان ندارند خانه ای

گفتمش بس کن که دیگر سوختم
گفت شمع می سوزد به هر پروانه ای
اشعار ناب وتاب

من ندانم زَ نگاه طُ چِه خوآندمّ امّا!
دانم این چــــــٓشّم همانْ قاتٓل دلِخٰواه من است....

♥️🖇️🫶🏻