Social Work Department - KU

کودکان طلاق و ضرورت مداخلات مددکاری اجتماعی
✍️ برگرفته از یک پژوهش علمی

طلاق، صرفاً یک گسست حقوقی میان زن و شوهر نیست؛ بلکه پدیده‌ای‌ست با ابعاد عمیق روانی، اجتماعی و فرهنگی که بیشترین آسیب آن متوجه کودکانی می‌شود که بی‌دفاع در میان بحران رها می‌شوند. یافته‌های یک مقاله علمی نشان می‌دهد که کودکانِ طلاق اغلب با مشکلاتی چون اضطراب، افسردگی، پرخاشگری، افت تحصیلی، بحران هویت، احساس ناامنی، بی‌اعتمادی به والدین و دشواری در روابط اجتماعی مواجه می‌شوند.
در این میان، نقش مددکار اجتماعی کلیدی و بی‌بدیل است.
برخلاف تصورات رایج، مددکار اجتماعی صرفاً یک تسهیل‌گر خدمات حمایتی نیست؛ بلکه متخصصی‌ست که فرد را در بستر خانواده، جامعه، نهادها و ساختارهای فرهنگی و اقتصادی تحلیل می‌کند. در زمینه کودکان طلاق، مددکار اجتماعی می‌تواند:

۱ـ شرایط عاطفی، روانی و اجتماعی کودک را ارزیابی کند
۲- در کاهش تنش میان والدین و بهبود فضای پس از طلاق مداخله نماید
۳- پیوند خانواده را با نهادهای حمایتی برقرار سازد
۴ـ برنامه‌های توانمندسازی کودک را طراحی و اجرا کند
۵ـ مکتب، خانواده و نهادهای مرتبط را برای حمایت همه‌جانبه از کودک هماهنگ سازد
بدون حضور فعال مددکاران اجتماعی، کودکان طلاق در معرض سکوت، طرد، آسیب و انزوا قرار می‌گیرند؛ اما با مداخله‌ی به‌موقع، می‌توان روند آسیب را متوقف کرد و بستر رشد سالم آن‌ها را بازسازی نمود.

مددکاری اجتماعی، نه فقط یک شغل، بلکه رسالتی انسانی برای حفاظت از نسل آینده است.

یک نصیحت جوانان عزیز
گوش کن ای جان من این سخن یادت نره
قصه یی تاریخ این خاک کهن یادت نره

داستان راد مردان این وطن یادت نره
در کنار بسترت حرف های من یادت نره

گرچه انسانی ولی آدم شدن یادت نره
قیمتی از هر طرف دیده درایی می کند

دالر و کلدار هم قدرت نمایی می کند
زندگی هم با غریبان بی وفایی می کند

هرکجا پا میگذاری زن گدایی می کند
کودک تشنه لب آن بیوه زن یادت نره

روز و شب دیدم طفلان در فغان افتاده بود
از خیال نازک شان رنگ نان افتاده بود

گویی که سنگ ستم از آسمان افتاده بود
داستان نا تمام فقر زن افغان یادت نره

ای وطن تو زادگاه مردان دانا هستی
زادگاه جامی، خوشحال و مولانا هستی

هم سنایی و اعطار ابو علی سینا هستی
این زمان آواره گان این وطن بی وطن یادت نره

پوهنمل زلمی وفایار

قدر دانی دانشجویان دیپارتمنت کار اجتماعی از استاد محترم پوهنمل زلمی وفایار!
جمعی از محصلان فارغ شده و برحال دیپارتمنت کار اجتماعی بر حسب فرهنگ سپاسگزاری و قدردانی در دیپارتمنت کار اجتماعی دانشگاه کابل حضور به هم رسانیده و از تلاش ها و خدمات بی شایبه و شبانه روزی استاد محترم پوهنمل زلمی وفایار سپاسگزاری و تجلیل به عمل آوردند.

دیپارتمنت کار اجتماعی از بدو ایجادش در سال ۱۳۹۳ الی اکنون کادر های خوبی ملبس به لباس دانش و اخلاق به جامعه تقدیم‌ نموده است که برای جامعه ی آسیب پذیر کشور نعمت و مشکل گشا محسوب می شوند.
اعضاء محترم دیپارتمنت کار اجتماعی برای همه دانشجویان عزیز این دیپارتمنت از بارگاه الهی، سربلندی و موفقیت تمنا و استدعا دارد.

ماری جونز
مادر مبارزه با کار کودکان

ماری هریس جونز، در سال ۱۸۳۰ در ایرلند به دنیا آمد. مدت کوتاهی در یک صومعه به معلمی مشغول شد. و سپس به کار خیاطی پرداخت.
او زمانی که به شیکاگو رفت، مغازه ی خیاطی باز کرد اما در آتش سوزی بزرگ سال ۱۸۷۱ که بخش مهمی از شهر را ویران کرد، مغازه اش، از دست رفت. از این تاریخ به بعد، او در جنبش سندیکایی آمریکا فعال تر شد، او که همه ی افراد خانواده اش را از دست داده بود، کارگران بخش معدن، کارگران راه آهن و کارگران بافندگی را به فرزند خواندگی می پذیرد. آنان او را (مادر) صدا می زدند.
در مقاله ای از تجربه خود در یک کارگاه پنبه سخن می گوید که ماموریتش در آنجا بررسی وضعیت کار در این صنعت بوده است: کودکان ۷_۸ ساله ساعت چهار و نیم صبح با سوت (اشپلاق) کارفرما، سر از بستر بیرون می کشیدند، صبحانه ی اندک از قهوه ی سیاه و نان ذُرت (جواری) که به جای کره با روِغن پنبه آغشته شده بود به آنان می دادند. سپس این ارتش بردگان (از بزرگ و کوچک) به راه می افتادند. ساعت پنج و نیم به پشت دیوارهای کارخانه می رسیدند و در آنجا در فضایی انباشته و مملو از جیغ و سر و صدای ماشین ها، لحظات جوانی شان، ۱۴ ساعت، همه روزه لگد مال می شد.
مادر جونز، در سال ۱۹۰۳ کودکان کارگر معادن را متشکل و تجمیع کرد تا با شعار (ما وقت بازی می خواهیم) و (می خواهیم به مدرسه برویم) از پنسلوانیا تا نیویورک مقابل خانه ی تئودور روزولت رئیس جمهور وقت، راهپیمایی کنند. هر چند روزولت از ملاقات با راهپیمایان خودداری کرد اما این واقعه بحث را به صحنه ی اجتماعی جامعه کشاند. مادر جونز تا پایان عمر در سال ۱۹۳۰ یعنی تا صد سالگی با جنبش کارگری در ارتباط بود و می گفت: " اگر می خواهید برای آرامش روح اموات دعا کنید، بکنید، اما به خصوص به خاطر زنده ها مبارزه کنید!".

#مددکاراجتماعی

چیستی و چرایی رشته مددکاری اجتماعی
بیشتر بخوانید. 👇

چیستی و چراییِ مددکاری اجتماعی در مجله اینترنتی مددکاری اجتماعی جدیدترین مقالات و یادداشت های مددکاری اجتماعی، تاب آوری و کوچینگ را می خوانید socialwork2015.ir

رمال‌ ها روانشناسان قهاری هستند / گسترش فقر و بیکاری در جامعه تمایل به خرافات را بیشتر می‌کند

رمالی، فالگیری و جادوگری این روزها حتی شکل مدرن هم به خود گرفته و رمال‌ هایی که تا چند سال پیش در دخمه‌ها پیدایشان می‌کردی امروز در فضای مجازی تبلیغ می‌کنند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز، فشار اقتصادی، مشکلات و دغدغه‌ها گاهی چنان فضای زندگی را دگرگون می‌کنند که آدم‌ها برای رسیدن به آرامش ذهنی به دنبال کورسوی امیدی می‌گردند و در این بین هستند کسانی که از موقعیت افراد سواستفاده کرده و با اتکا به خرافات سعی می‌کنند افراد را به سمت خود جذب کنند. رمالی، فالگیری و جادوگری این روزها حتی شکل مدرن هم به خود گرفته و رمال‌هایی که تا چند سال پیش در دخمه‌ها پیدایشان می‌کردی امروز در فضای مجازی تبلیغ می‌کنند. برای آسیب‌شناسی موضوع و پیدا کردن دلایل تمایل افراد به فالگیری و خرافات با یک استاد دانشگاه و مددکار اجتماعی گفت‌ و گو کردیم که در ادامه می‌خوانید.


مصطفی اقلیما؛ رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران، استاد دانشگاه و محقق در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز از دلایل تمایل افراد برای مراجعه به رمال‌ها گفت: مراجعه مردم به رمالی و خرافات معلولی از علت‌ها است؛ کسانی که بیشترین مراجعه را به رمال‌ها دارند یا افراد گرفتار در فقر، بیکاری و آسیب‌های اجتماعی هستند که برای شنیدن حرف امیدوار کننده‌ای به این افراد مراجعه می‌کنند یا در مقابل ثروتمندان را داریم که هنوز وابسته به اعتقادات شکل گرفته از دوران کودکی خود بوده و در امور مختلف به رمال‌ها مراجعه می‌کنند. البته این موضوع تنها به ایران اختصاص ندارد و حتی در کشورهای اروپایی هم رایج است.
او ادامه داد: گاهی افراد برای دستیابی به آرامش ذهنی به این آدم‌ها پناه می‌برند و یکی از دلایل مراجعه مردم به خرافات نشأت گرفته از انتقاداتی است که از کودکی در ما نهادینه شده است. همان فرد که در فرهنگ خانواده خود با این مسائل بزرگ شده امروز حتی اگر تحصیل کرده هم باشد تحت تاثیر تربیتی است که از کودکی داشته و زمانی که گرفتار مشکلی می‌شود برای اینکه خود را آرام کند به رمال مراجعه می‌کند. کسانی که به رمال‌ها مراجعه نمی‌کنند افرادی هستند که از کودکی در خانواده‌هایی آگاه بزرگ شده‌اند اما تعداد زیادی از افراد در جامعه این کار را می‌کنند زیرا ما هنوز همان ترکیب سنتی جامعه را داریم.

#رمال‌های_آشنا_به_اصول_روانشناسی
این کارشناس مسائل اجتماعی توضیح داد:
بخشی از مشکل هم به دلیل ضعف در جامعه روانشناسی کشور است. گاهی افراد به خاطر مشکل خود به روانشناس مراجعه می‌کنند اما راه حل مورد نیاز را پیدا نمی‌کنند درحالی که رمال بسیار خوب با اصول روان‌شناسی بر اساس تجربه‌ای که در جامعه داشته، آشنایی دارد و با حرف‌های خود به آن فرد امید می‌دهد. روانشناس‌ها با جامعه ایران آشنا نیستند و تنها به منابعی استناد می‌کنند که بر اساس جوامع خارجی نوشته شده‌اند. گاهی ما بیماری را با مسئله اشتباه می‌گیریم؛ افراد به کسانی مراجعه می‌کنند که آن‌ها امید دهند و مشکلشان را حل کنند نه اینکه فقط با تجویز آرامبخش‌ها بخواهند فرد را آرام کنند.


اقلیما ریشه این مشکل را در گسترش فقر و بیکاری در جامعه دانست و توضیح داد: آدم‌ها گاهی به دلیل ضعف و فشارهای بسیاری که تحمل می‌کنند به رمال مراجعه می‌کنند تا حرف امیدوارکننده‌ای بشنوند. بخش مهمی از این برگرفته از اعتقاداتی است که از کودکی در ما به وجود آمده است. فرهنگ جامعه و خانواده و اینکه چقدر جامعه من را به این خرافات عادت داده باشد هم بسیار موثر هستند. دین خرافات ندارد اما جامعه‌ای که در آن فقر بیکاری بیشتر باشد خرافات هم در آن بیشتر خواهد شد.
او افزود: گاهی همین رمال‌ها بهتر از روان‌شناس‌ها عمل می‌کنند. رمال‌ها در جوامع هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند و گاهی به افراد آرامش هم می‌دهند اما موضوع زمانی مشکل‌ ساز می‌شود که افراد با سوءاستفاده‌های مالی مواجه شوند. اگر می‌خواهیم این موضوع در جامعه وجود نداشته باشد باید به افراد آگاهی بدهیم. هرچقدر جامعه را به سمت فقر و بیکاری ببریم این موضوع هم رشد می‌کند. خود همان رمان ها هم گاهی به دلیل فقر و بیکاری به سمت این کار کشیده می‌شوند.

‌بخشی_به_جامعه
این محقق اضافه کرد: مددکارهای اجتماعی به علل و عوامل مسائل فردی و خانوادگی و اجتماعی می‌پردازند و در واقع یک مددکار بر اساس موقعیت اجتماعی، سن و محیط خانواده درباره مشکل فرد نظر می‌دهند و رمال هم با پیدا کردن ارتباط مشکل فرد با مواردی که ذکر شد، آشنایی پیدا کرده است. این موضوع زمانی حل می‌شود که جامعه به نوعی بی‌نیازی برسد و چنان آگاهی داشته باشد که برای آرام کردن ذهن خود نیازی به خرافات نداشته باشد.
رییس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران در آسیب‌شناسی تمایل به خرافات نحوه مراجعه مردم به روانشناس‌ها را هم دخیل دانست و عنوان کرد: در جوامع پیشرفته روانپزشک بیماری را در فرد تشخیص داده و او را برای درمان پیش روانشناس می‌فرستند و کسانی که مسئله دارند نه بیماری هم به متخصص مسائل اجتماعی مراجعه می‌کنند اما در کشور ما اینطور نیست و گاهی افراد به خاطر یک مسئله به روانشناس مراجعه می‌کنند و روانشناس بر اساس داده‌های خود او را یک بیمار تشخیص داده و مشکلشان را حل نمی‌کند. همین آدم که از روانشناس نتیجه نگرفته درمقابل از رمال حرف امیدوار کننده می‌شنود.
رمالی در هر جامعه‌ای وجود دارد و ما نمی‌توانیم افراد را مجبور کنیم که به رمال مراجعه نکنند بلکه باید آگاهی آن‌ها را افزایش دهیم که خود تمایلی به مراجعه نداشته باشند. از طرفی باید قوانین ما هم طوری باشد که اگر کسی آسیبی خورد بتواند پیگیری کند.
گزارشی از پرستو خلعتبری، خبرنگار اجتماعی ایسکانیوز

دور #سوم و آخر کمک ها
به روز پنجشنبه مورخ ۲۵ سنبله سال ۱۴۰۰، دور سوم کمک های کمپاین برای ۱۸۰ خانواده که گروه هدف این کمپاین را اطفال خانواده های بیجا شده گان داخلی شکل می‌داد، موفقانه انجام پذیرفت.
اقلام کمکی دور سوم را؛ البسه های چون؛ پتلون، بلوز، جاکت، مانتو، چادر، پیراهن تنبان مردانه، پنجابی زنانه، لباس های کودکانه، بوت و چبلی و همچنان شیر خشک برای اطفال پایین تر از شش ماه (شیر B1) و بالاتر از شش ماه (شیر B2 و B3) تشکیل می‌داد، کمک صورت پذیرفت.

دور #دوم کمک ها
امروز یکشنبه مورخ ۲۱ سنبله سال ۱۴۰۰، دور دوم کمک های کمپاین برای ۲۴۰ خانواده که گروه هدف این کمپاین را اطفال خانواده های بیجا شده گان داخلی شکل می‌داد، موفقانه انجام پذیرفت.
اقلام کمکی دور دوم را؛ داروها برای اطفالِ که بیشتر آنها مبتلاء به امراض و مشکلاتی چون؛ اسهال، تَب، دهن و دامن، سوء تغذیه، سوختگی، امراض جلدی، سینه و بغل، گوش دردی، گلو دردی و پخته گی زبان بودند، کمک صورت گرفت. و همچنان شیر خشک برای اطفال پایین تر از شش ماه (شیر B1) و بالاتر از شش ماه (شیر B2 و B3) تشکیل می‌داد، کمک صورت پذیرفت.

ادامه دارد ...