Madrsa_Rah sadat

خانۀ فرد مسلمان چگونه باید باشد؟
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: «لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ، إِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْفِرُ مِنَ الْبَيْتِ الَّذِي تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ» صحيح مسلم (780)
از ابو هريره رضي الله عنه روايت است که رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود: خانه هاي خود را گورستان نسازيد، همانا شيطان از خانه هاي که در آن سورهء بقره خوانده شود، مي گريزد.
آنچه حدیث فوق ایجاب می کند این است که خانه‌های مسلمانان باید از شیطان محفوظ بمانند، و سرشار از نور و برکت شوند. این امر با انجام طاعات در خانه‌ها تحقق می‌یابد؛ از ذکر و نماز و دعا گرفته تا قرائت قرآن، و دیگر اعمال نیک.
خواندن قرآن در خانه خیر و برکت می‌آورد؛ زیرا قرآن ریسمان پیوسته خداست، در آن آرامش نفس وجود دارد، و موجب دور شدن شیاطین از خانه‌هایی می‌شود که در آن قرآن تلاوت می‌گردد، به‌ویژه سوره بقره.
در حدیث فوق، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: « لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ مَقَابِرَ ... » خانه‌های خود را قبرستان قرار ندهید»؛ یعنی آن‌ها را مانند قبرستان‌ها خالی از ذکر و طاعت نسازید، بلکه سهمی از نماز و قرائت قرآن در خانه‌ها قرار دهید. همان‌گونه که در صحیحین از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما نقل شده است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: « اجْعَلوا في بُيوتِكم من صَلاتِكم، ولا تَتَّخِذوها قُبورًا». «از نمازهای خود در خانه‌هایتان قرار دهید و آن‌ها را قبرستان نسازید.
سپس پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم بیان کرد که شیطان از خانه‌ای که در آن سوره بقره خوانده شود، می‌گریزد و دور می‌شود؛ زیرا از اغوای اهل آن خانه مأیوس می‌گردد به‌سبب برکت این سوره یا به‌خاطر جدّیت آنان در دین، و کوشششان در عبادت.
خانه‌ای که در آن قرآن خوانده شود، بر اهلش گشایش می‌یابد، خیرش فراوان می‌شود، فرشتگان در آن حضور می‌یابند، و شیاطین از آن رانده می‌شوند. اما خانه‌ای که در آن قرآن خوانده نشود، بر اهلش تنگ می‌گردد، خیرش اندک می‌شود، فرشتگان از آن دوری می‌کنند و شیاطین در آن حاضر می‌شوند.
هم چنان حدیث فوق بر فضیلت سورۀ بقره و برتری آن بر دیگر سوره‌ها دلالت دارد؛ زیرا این سوره احکام شرعی فراوانی را دربردارد که هیچ سوره دیگری به این گستردگی جمع نکرده است. در آن صفات مؤمنان و صفات منافقان، شرح داستان‌های بنی‌اسرائیل، نهی از سحر و ربا، ذکر قبله، نماز، روزه، حج و عمره، احکام طلاق و عده، دیون و شروط، رهن و قصاص و بسیاری دیگر از احکام آمده است.
حدیث فوق همچنین بر تشویق به قرائت قرآن و کثرت ذکر در خانه‌ها دلالت دارد و مردم را راهنمایی می‌کند که قرآن و ذکر، خانه‌ها و دل‌ها را زنده و آباد می‌سازد.

حدیث روز
عن عبد الله بن عمروٍ رضي الله عنهما قال: جاءَ رجلٌ إلى رسولِ الله صلى الله عليه وسلم فقال: جئتُ أبايِعُكَ على الهِجْرَةِ، وتركتُ أبوَيَّ يبْكِيانِ. فقال: "‌ارْجعْ ‌إليْهما فأضْحِكْهُما كما أبْكَيْتَهُما" [صحيح الترغيب والترهيب 2481]
از عبدالله بن عمرو رضی‌الله‌عنهما نقل شده است که گفت: مردی نزد پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم آمد و گفت: «آمده‌ام تا با تو بر هجرت بیعت کنم، در حالی که پدر و مادرم را در حالت گریه ترک کرده‌ام. « پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود: "به سوی آن‌ها بازگرد، و همان‌گونه که ایشان را گریاندی، بخندانشان".

تجارت های عاری از خسارت
سه تجارت‌اند که هرگز زیان نمی‌آورند: تلاوتی که دل را روشن می‌کند، نمازی که جان را آرام می‌سازد، و انفاقی که برکت را دوچندان می‌نماید.
الله متعال میفرماید: { إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ} [فاطر: 29]
كسانى كه كتاب الهى را تلاوت مى كنند و نماز را بر پا مى دارند و از آنچه به آنها روزى داده ايم پنهان و آشكار انفاق مى كنند، تجارت (پر سودى) را اميد دارند كه نابودى و كساد در آن نيست.

واقعا! چه شگفت انگیز است شأن قرآن
جبرئیل علیه السلام با قرآن فرود آمد و برترین فرشتگان شد.
همین قرآن بر محمد صلی‌الله‌علیه‌وسلم نازل شد، و او سرور و سردار همۀ خلق گشت.
همین قرآن بر امت محمد صلی الله علیه وسلم نازل شد، و آنان بهترین امت شدند.
همین قرآن در ماه رمضان نازل شد، و رمضان بهترین ماه‌ها گردید.
همین قرآن در شب قدر نازل شد، و آن شب بهتر از هزار ماه شد.
پس اگر این قرآن در قلب های ما فرود آید چه تحوّلی را ببار خواهد آورد.
[اللهم اجعل القرآن العظیم ربیع قلوبنا و نور صدورنا، وأخرجنا به من الظلمت إلى النور]

شجاعت بي نظير اصحاب و یاران پیامبر صلي الله عليه وسلم
امام ابن كثير – رحمه الله – در تفسیر آیۀ مبارکۀ: {وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ وَاصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ} [الأنفال: 46]، در وصف اصحاب کرام رضوان الله علیهم أجمعین میگوید: اصحاب و یاران پیامبر صلی الله علیه وسلم در میدان شجاعت، فرمان‌بری از آنچه خدا و رسولش به آنان دستور داده بودند، و عمل به رهنمودهای الهی، به مرتبه‌ای رسیدند که هیچ‌یک از امت‌ها و نسل‌های پیش از آنان بدان نرسیده بودند، و هیچ‌کس پس از آنان نیز بدان نخواهد رسید. آنان به برکت [پیروی و اطاعت کامل] از پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم دل‌ها و سرزمین‌ها را در شرق و غرب، در مدت زمانی کوتاه فتح کردند؛ با اینکه شمارشان در مقایسه با سپاه ملت‌های دیگر ـ از روم و فارس، ترک و صقالبه، بربر و حبشه و گروه‌های مختلف سودان و قبط و دیگر اقوام بنی‌آدم ـ اندک بود. با این حال بر همه پیروز شدند، تا آنجا که کلمۀ خدا برتری یافت، و دین او بر همۀ ادیان دیگر آشکار شد، و سرزمین‌های اسلامی در شرق و غرب عالم گسترش یافت؛ آن هم در کمتر از سی سال. خداوند متعال از آنان راضی باد، و آنان را خشنود گرداند، و ما را در زمرۀ آنان محشور فرماید؛ که او کریم و بخشنده است. [تفسير ابن كثير 4/72].

مفهوم توكل بر خداوند
امام ابن کثیر - رحمه الله - در تفسیر این آیۀ مبارکه: ﴿ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴾ [الأنفال: 2]" و تنها بر پروردگارشان توکل می‌کنند» میفرماید: " یعنی جز او از کسی دیگر امیدی ندارند، جز او را قصد نمی‌کنند، تنها به حریم او پناه می‌برند، حاجت‌های خود را فقط از او می‌طلبند، و تنها به سوی او رغبت دارند. آنان می‌دانند که هر چه او بخواهد می‌شود، و آنچه نخواهد هرگز رخ نمی‌دهد، و اینکه اوست که در سراسر گیتی فرمان می‌راند؛ یگانه است، بی‌همتا، و هیچ‌کس نمی‌تواند حکم او را بازگرداند یا تغییر ده".

قرآن كريم با شریف‌ترین زبان‌ها بر شریف‌ترین پیامبران و در شریف‌ترین سرزمین‌ها نازل شد
خداوند متعال برترین کتاب‌ها را با برترین زبان‌ها، بر برترین پیامبران، به واسطلأ برترین فرشتگان نازل کرد. این نزول در برترین نقاط زمین رخ داد، و آغاز آن در برترین ماه‌های سال، یعنی ماه رمضان بود. پس از هر جهت کامل و بی‌نقص بود. [تفسير ابن كثير 4/365]

رفتار پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وسلم با همسرانش
از اخلاق پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم این بود که با همسرانش خوش‌رفتار و نیک‌معاشرت بود؛ همیشه چهره‌ای گشاده داشت، با خانواده‌اش شوخی می‌کرد، با آنان مهربانی نشان می‌داد، در خرج و نفقه بر آنان از گشایش کار می گرفت و با همسرانش می‌خندید. حتی با امّ‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها، مسابقه می‌داد تا به او اظهار محبت کند.
هر شب همسرانش را در خانۀ همان زنی که آن شب نزد او می‌مانْد، جمع می‌کرد. گاهی با آنان شام می‌خورد، سپس هر یک به خانۀ خود بازمی‌گشت.
با هر یک از همسرانش در یک بستر می‌خوابید؛ ردا و یا چادر را از دوشش برمی‌داشت و با همان ازار (لباس زیر) می‌خوابید.
وقتی نماز عشا را می‌خواند، به خانه‌اش می‌آمد و کمی با خانواده‌اش گفتگو و شب‌نشینی می‌کرد و با این کار آنان را مأنوس می‌ساخت. خداوند متعال فرموده است: ﴿ لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ﴾ [سورۀ أحزاب: 21]. "به‌راستی در وجود پیامبر خدا برای شما الگویی نیکوست".[تفسیر ابن کثیر2/242]

ابلیس از جنس جنّ است
وقتی خداوند متعال فرشتگان را فرمان داد که بر آدم سجده کنند، ابلیس نیز در شمار مخاطبان این فرمان قرار گرفت؛ زیرا با اینکه او از جنس فرشتگان نبود، اما به سبب شباهت یافتن به آنان و انجام کارهایشان، در جمع آنان محسوب می‌شد. از همین رو در خطاب الهی داخل شد و به سبب سرپیچی از فرمان الهی مورد نکوهش قرار گرفت.
در روایتی با سند صحیح از حسن بصری – رحمه الله - نقل شده که گفته است: ابلیس حتی به اندازۀ یک چشم‌به‌هم‌زدن هم از فرشتگان نبود؛ او ریشه و اصلِ جنّ است، همان‌گونه که آدم ریشه و اصلِ انسان‌هاست.[تفسير ابن كثير 1/231]

سودمندترین چیزی که برای از بین بردن سحر به کار می‌رود
سودمندترین چیزی که برای از بین بردن سحر به کار می‌رود همان چیزی است که خداوند برای دفع آن بر پیامبرش نازل کرده است؛ و آن دو سورۀ معوّذتین (فلق و ناس) هستند. در حدیث آمده است: « لم يتعوَّذ أحد بمثلهما» . " هیچ‌کس با چیزی همانند این دو سوره پناه نجسته است". همچنین خواندن آية الکرسی بسیار مؤثر است، زیرا آية الکرسی طرد کنندۀ شیطان است. [تفسير ابن كثير 1/372]

سبب جدایی میان زن و شوهر با سحر
سبب جدایی انداختن میان زن و شوهر با سحر این است که به مرد یا زن دربارۀ دیگری تصوّراتی نادرست القا می‌شود؛ مانند اینکه چهرۀ همسرش را زشت و ناخوشایند ببیند، یا اخلاق و رفتار او را ناپسند تصور کند، یا در دلش نسبت به او گره‌خوردگی، کینه یا بیزاری ایجاد شود،یا هر عامل دیگری که زمینۀ اختلاف و جدایی را فراهم کند. [تفسير ابن كثير 1/102]

معنای استعاذه :«أعوذ بالله من الشيطان الرجيم»
پناه می برم به الله از شرّ شیطان رانده شده؛ تا مبادا در دین یا دنیایم به من آسیبی برساند،
یا مرا از انجام آنچه خداوند فرمان داده باز دارد،یا به انجام آنچه خداوند نهی کرده وادارم کند؛ زیرا هیچ‌کس جز خداوند نمی‌تواند شرّ شیطان را از انسان باز دارد. [تفسير ابن كثير 1/114]