اسلام فرا میخواند / Islam Calls

آیا مشکلات زنده‌گی، فشار روزگار یا اندوهی سنگین بر قلب‌تان سایه افکنده است؟ اسلام ناب به ما می‌آموزد که هیچ بن‌بستی در محضر پروردگار وجود ندارد، حتی اگر انسان در تاریکی شکم یک نهنگ در اعماق اقیانوس‌ها محبوس شده باشد!
خداوند متعال داستان حضرت یونس (ع) را در قرآن برای ما نقل می‌کند که در اوج ناامیدی مادی، با این ذکر توحیدی و خالصانه به درگاه خدا فریاد برآورد:
«فَنَادَىٰ فِی الظُّلُمَاتِ أَن لَّا إِلَٰهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» (سوره انبیاء، آیه ۸۷)
(پس در میان تاریکی‌ها فریاد زد: [بار الها!] هیچ معبودی به‌حق جز تو نیست، تو منزهی و من قطعاً از ستم‌کاران بودم.)
پاسخ پروردگار به این توحید و اعتراف خالصانهٔ فوری بود: «فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّیْنَاهُ مِنَ الْغَمِّ» (پس دعای او را اجابت کردیم و او را از اندوه نجات دادیم). اما شگفت‌انگیزترین بخش آیه، انتهای آن است که یک قانون همیشه‌گی را برای همهٔ ما اعلام می‌کند: «وَکَذَٰلِکَ نُنجِی الْمُؤْمِنِینَ» (و این‌گونه مؤمنان را نجات می‌دهیم).
رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) دربارهٔ این دعای با عظمت می‌فرمایند: «دعای ذوالنون (یونس) در شکم نهنگ این بود... هیچ مرد مسلمانی در هیچ کاری این دعا را نخواند، مگر اینکه خداوند دعای او را اجابت کرد.» (جامع ترمذی، حدیث ۳۵۰۵ با سند صحیح).

بیایید با زمزمهٔ این ذکر شریف، تمام غم‌ها، گره‌ها و هراس‌های دل‌مان را به قدرت و رحمت بی‌کران الله بسپاریم.

#ترمذی

رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم) داستانی شگفت‌انگیز از مردی در میان بنی‌اسرائیل را روایت می‌فرمایند که درس بزرگی در تفکر اسلام ناب، توکل و امانت‌داری به ما می‌آموزد.
مردی از دیگری تقاضای هزار دینار وام کرد. طلب‌کار گفت: «شاهدانی بیاور تا گواه باشند.» بده‌کار گفت: «کَفَى بِاللَّهِ شَهِیدًا» (خداوند برای گواهی کافی است). طلب‌کار پذیرفت و گفت: «ضامنی بیاور.» بده‌کار گفت: «کَفَى بِاللَّهِ کَفِیلاً» (خداوند برای ضمانت کافی است). طلب‌کار که ایمان بزرگی داشت، گفت: «راست گفتی» و مال را به او داد و موعدی تعیین کردند. مرد بده‌کار با کشتی به سفر رفت و تجارت کرد. هنگام موعد، هرچه تلاش کرد کشتی پیدا کند تا مال را بازگرداند، موفق نشد. او که نگران عهد خود بود، تنهٔ چوبی را سوراخ کرد، هزار دینار را به همراه نامه‌یی در آن قرار داد، منفذ را محکم بست و به کنار دریا آمد. رو به آسمان کرد و گفت: «بار الها! تو می‌دانی من هزار دینار وام گرفتم. او از من ضامن و گواه خواست و من تو را معرفی کردم و او راضی شد. رمن تلاش کردم کشتی پیدا کنم اما نتوانستم؛ پس این مال را به تو می‌سپارم.» سپس چوب را به دریا انداخت. در آن سوی دریا، طلب‌کار کنار ساحل آمده بود تا شاید کشتی بیاید. ناگهان تنهٔ چوبی را روی آب دید. آن را برای هیزم به خانه برد. وقتی آن را شکافت، مال و نامه را یافت! مدتی بعد بده‌کار با کشتی آمد و دوباره هزار دینار آورد و عذرخواهی کرد. طلب‌کار گفت: «خداوند آن امانتی را که در چوب فرستاده بودی، از طرف تو پرداخت کرد؛ هزار دینار خود را بردار و به سلامت برو.» (صحیح بخاری، حدیث ۲۲۹۱).
این داستان به ما می‌آموزد که هرگاه معامله و روابط ما بر پایهٔ صدق، امانت‌داری و توکل خالصانه به الله باشد، پروردگار هرگز بنده‌اش را رها نمی‌کند و راه‌های بسته را می‌گشاید.

#امانتداری

اسلام ناب؛ شاهراه اعتدال میان افراط و تفریط

دین مبین اسلام، دین توازن، میانه‌روی و اعتدال است. پروردگار متعال در قرآن کریم امت اسلامی را با این ویژه‌گی منحصربه‌فرد معرفی می‌کند:
«وَکَذَٰلِکَ جَعَلْنَاکُمْ أُمَّهً وَسَطًا» (سوره بقره، آیه ۱۴۳)
(و این‌گونه شما را امتی میانه [و عادل] قرار دادیم.)
امام حافظ ابن‌کثیر (رحمه‌الله) در تفسیر این آیه می‌فرماید: «وَسَط در اینجا به معنای خِیار و اَجْوَد (بهترین و عادلانه‌ترین) است؛ چرا که افراط و تفریط همواره مایهٔ هلاکت است و راه حق، همان خط میانه و اعتدال است.»
در اخلاق اسلامی:
در عبادت: نه آن‌قدر افراط که حقوق خانواده ضایع شود، و نه آن‌قدر تفریط و سستی که واجبات ترک گردند.
در انفاق: نه دست‌بستگی و بخل، و نه اسراف و ولخرجی؛ بلکه راهی میان این دو.
در برخورد با جامعه: نه سخت‌گیری‌های بی‌جا و تندروی‌های تکفیری، و نه بی‌بندوباری و تساهل در اصول دین.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) همواره هشدار می‌دادند: «إِیَّاکُمْ وَالْغُلُوَّ فِی الدِّینِ»؛ از غلو و تندروی در دین بپرهیزید، چرا که پیشینیان شما را همین تندروی‌ها نابود ساخت (سنن نسائی و ابن‌ماجه با سند صحیح).

صفحهٔ «اسلام فرا می‌خواند» بر این باور است که زیبایی اسلام در همین اعتدال و اخلاق عاری از پیرایه‌هاست. بیایید سفیران این اعتدال در جامعه باشیم.

اگر قرآن بر کوه نازل می‌شد! عظمت کلام خدا و قلب‌های ما
آیا تا به حال به قدرت و سنگینی کلامی که هر روز تلاوت می‌کنیم، اندیشیده‌ایم؟ پروردگار متعال در سورهٔ حشر، تصویری تکان‌دهنده از عظمت قرآن را به ما نشان می‌دهد:
«لَوْ أَنزَلْنَا هَٰذَا الْقُرْآنَ عَلَىٰ جَبَلٍ لَّرَأَیْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْیَهِ اللَّهِ ۚ وَتِلْکَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ» (سوره حشر، آیه ۲۱)
(اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‌کردیم، یقیناً آن را از ترس خدا فروتن و از هم پاشیده می‌دیدی! و این‌گونه مثل‌ها را برای مردم می‌زنیم تا شاید بیندیشند.)
ابن‌کثیر (رحمه‌الله) در تفسیر این آیه می‌فرماید: «اگر کوه با وجود صلابت، سختی و بزرگی‌اش، کلام خدا را می‌فهمید و در آن تدبر می‌کرد، از ترس عظمت الهی خاشع و تکه‌تکه می‌شد.»
این آیه یک توبیخ مهربانانه و در عین حال بیدارکننده برای قلب‌های ماست. کوه‌های استوار در برابر وحی الهی تاب نمی‌آورند، اما چگونه است که آیات توحید، بیم و امید، و صفات پروردگار بر قلب‌های ما خوانده می‌شود و تزلزلی در ما ایجاد نمی‌شود؟
اسلام ناب ما را به قرائتی دعوت می‌کند که همراه با تدبر و خشوع باشد. قرآن برای تلاوتِ بی‌روح نیست؛ کتابی است که آمده تا قفل قلب‌ها را بشکند و آن‌ها را به خالق یکتا پیوند دهد. بیایید هنگام تلاوت، عظمت گوینده کلام (الله ذوالجلال) را در ذهن حاضر کنیم.

جامعهٔ سالم و پویا از خانواده‌های سالم و پرمحبت شکل می‌گیرد. در ترازوی شریعت مطهر اسلام، بهترینِ انسان‌ها کسانی اند که بیشترین خیر، آرامش و خوش‌رفتاری را نثار کانون خانواده و همسر خود می‌کنند.
رسول‌الله ﷺ ملاک و ترازوی نیکوکاری یک مرد را در نحوهٔ برخورد او با خانواده‌اش دانسته و می‌فرمایند: «خَيْرُكُمْ خَيْرُكُمْ لِأَهْلِهِ وَأَنَا خَيْرُكُمْ لِأَهْلِي» (سنن ترمذی)
«بهترین شما کسی است که برای خانواده خود بهترین باشد، و من بهترین شما برای خانواده‌ام استم.»
دین مبین اسلام، همسرداری و محبت به اعضای خانواده را یک عبادت بزرگ می‌داند؛ تا جایی که حتی یک لبخند یا کوچک‌ترین خدمت در محیط خانه، پاداش الهی در پی دارد.
بیایید خانهٔ خود را با گذشت، کلام نیکو و اخلاق نبوی به بهشت آرامش تبدیل کنیم.

برکت در سحرخیزی و ارزش تلاش برای کسب روزی حلال

در اسلام عزیز، کار و تلاش برای تامین نیازهای خود و خانواده، نه تنها یک ضرورت زنده‌گی، بلکه یک عبادت بزرگ و جهاد در راه خدا محسوب می‌شود.
رسول‌الله ﷺ همواره امت خود را به بهره‌برداری از نخستین ساعات روز تشویق می‌کردند و در دعایی زیبا می‌فرمایند:
«اللَّهُمَّ بَارِكْ لِأُمَّتِي فِي بُكُورِهَا» (صحیح ابن حبان)
«بار الها! در سحرخیزی و نخستین ساعات روز، برای امت من برکت قرار ده.»
هم‌چنین ایشان دربارهٔ ارزش استقلال مالی و کار دست می‌فرمایند:
«مَا أَكَلَ أَحَدٌ طَعَامًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ أَنْ يَأْكُلَ مِنْ عَمَلِ يَدِهِ» (صحیح بخاری)
«هیچ‌کس هرگز غذایی بهتر از آنچه از حاصل کار دست خود خورده، تناول نکرده است.
روز خود را با نام خدا، سحرخیزی، نیت پاک و پشت‌کار آغاز کنیم تا برکت الهی در زنده‌گی و رزق ما جاری شود.

‌خواند #شنبه #برکت #سحرخیزی

صلوات بر پیامبر ﷺ و تجلی آن در رعایت حقوق مردم

روز جمعه، بهار صلوات و تجدید عهد با سنت‌های گهربار سیدالمرسلین ﷺ است. اما حقیقتِ محبت و صلوات بر رسول‌الله ﷺ، تنها در اذکار خلاصه نمی‌شود؛ بلکه تجلی واقعی آن در الگوبرداری از اخلاق شریف ایشان و حفظ حقوق بنده‌گان خداست.
رسول‌الله ﷺ معیار یک مسلمان واقعی را در جامعه این‌گونه ترسیم کرده‌اند:
«المُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ المُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ» (متفق علیه)
«مسلمان حقیقی کسی است که مسلمانان از زبان و دست او در امان باشند.»
امروز در کنار فرستادن درود بر روان پاک آن حضرت ﷺ، با خود عهد کنیم که با زبان، قلم، رفتار و پست‌های‌مان در فضای مجازی، به آبرو و حق هیچ انسانی آسیب نزنیم. اسلام عزیز، دینِ امنیت، سلامت و رعایت حق‌الناس است.

#صلوات

ارزش قلب سلیم و پاکی درون در ترازوی الهی

در ترازوی پروردگار، پیش از آن‌که به ظاهر اعمال و شعارها نگریسته شود، به حقیقتِ درون و اخلاص قلب توجه می‌شود. اسلام عزیز تنها در ظاهر عبادات خلاصه نمی‌شود؛ هدف نهایی دین، تربیت انسان‌هایی با باطن پاک است.
الله متعال رستگاری قیامت را در گروِ داشتن قلبی پاک معرفی کرده و می‌فرماید:
«إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ» (شعراء: ۸۹)
«مگر کسی که با قلبی سالم [از شرک، کینه و نفاق] به پیشگاه خدا بیاید.»
رسول‌الله ﷺ نیز در حدیثی تکان‌دهنده، سرچشمهٔ ارزش‌ها را این‌گونه بیان می‌دارند:
«إِنَّ اللهَ لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ، وَلَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَأَعْمَالِكُمْ» (صحیح مسلم)
«همانا خداوند به چهره‌ها و اموال شما نمی‌نگرد، بلکه به قلب‌ها و اعمال شما می‌نگرد.»
دعوتِ دین، ابتدا دعوت به پاک‌سازی قلب از حسادت، تکبر، کینه و بخل است. قلبی که سلیم باشد، جامعه را به سوی صلح و سلامت سوق می‌دهد.

عقلانیت در اسلام و مبارزه با خرافات (رد تفریط و جهل)

اسلام عزیز برخلاف مکاتب بشری، هرگز عقل را تعطیل نمی‌کند؛ بلکه آن را کلید فهم وحی و مسؤولیت انسان می‌داند. قرآن کریم در بیش از ۳۰۰ آیه، انسان‌ها را با تعابیری چون «أَفَلَا تَعْقِلُونَ» (آیا عقل خود را به کار نمی‌اندازید؟) و «أَفَلَا يَتَفَكَّرُونَ» (آیا نمی‌اندیشند؟)... به تدبر و اندیشه دعوت کرده است.
امام ابن تیمیه (رحمه‌الله) در کتاب ارزشمند خود «درء تعارض العقل والنقل» به صراحت ثابت می‌کند که: «نقل صحیح (قرآن و سنت ثابت‌شده) هرگز با عقل صریح (سالم و منصف) تضاد پیدا نمی‌کند.» اگر جایی میان عقل و دین تضادی به نظر برسد، یا آن حدیث ضعیف و ساخته‌گی است، یا برداشت عقل ناقص و آلوده به شبهه است. اسلام دین برهان، منطق و علم است و خرافات، شایعات و تقلید کورکورانه را به شدت رد می‌کند.

‌خواند #تفکر

رحمت عام رسول‌الله ﷺ برای تمام جهان
(رد دیدگاه‌های افراطی)

در دنیایی که برخی با افراط و تفریط، چهره‌یی خشن از اسلام به نمایش می‌گذارند، قرآن کریم هدف اصلی رسالت پیامبر اکرم ﷺ را در یک جمله خلاصه می‌کند:
«وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ» (انبیاء: ۱۰۷)
«و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.»
امام ابن کثیر (رحمه‌الله) در تفسیر این آیهٔ شریفه بیان می‌کند که این رحمت، عام و فراگیر است و حتی کسانی را که به ظاهر ایمان نیاورده‌اند نیز شامل می‌شود؛ چرا که به برکت وجود و شریعت ایشان، عذاب‌های دسته‌جمعی و ویرانگر امت‌های پیشین از روی زمین برداشته شد.
رسول‌الله ﷺ مایهٔ عذاب، خشونت و تخریب نبود، بلکه باران رحمتی برای هدایت، اخلاق و انسانیت بود. اسلام ناب یعنی شناخت رسولی که حتی در اوج قدرت، دشمنان خود را بخشید و فرمود: «بروید، شما آزادشدگانید.»

#اعتدال