بخش فرهنگی لیسه دخترانه حوض کرباس

زمين و آسمان مكه آن شب نورباران بود
و موج عطر گل در پرنيان باد مي پيچيد-
اميد زندگي در جان موجودات مي‌جوشيد -
هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود...
شبي مرموز و رؤيايي
به شهر مكه مهد پاكجانان، دختر مهتاب مي‌خنديد
شبانگه ساحت "ام‌القري" در خواب مي‌خنديد
ز باغ آسمان نيلگون صاف و مهتابي-
دمادم بس ستاره مي‌شکفت و آسمان پولك نشان مي‌شد
صداي حمد و تهليل شباويزان خوش آهنگ-
به سوي كهكشان مي‌شد...
دل سياره‌ها در آسمان حال تپيدن داشت -
و دست باغبان آفرينش در چنان حالت -
سر "گل آفريدن" داشت
شگفتيخانه ي "ام‌القري" در انتظار رويدادي بود
شب جهل و ستمكاري -
به اميّد طلوع بامدادي بود
سراسر، دستگاه آفرينش اضطرابي داشت
و نبض كائنات از انتظاري دم به دم مي‌زد
همه سياره‌ها در گوش هم آهسته مي‌گفتند
كه: امشب نيمه شب، خورشيد مي‌تابد
ز شرق آفرينش اختر اميّد مي‌تابد
در آن حال " آمنه " در عالم سرگشتگي مي‌ديد:
به بام خانه‌اش بس آبشار نور مي‌بارد
و هر دم يك ستاره در سرايش مي‌چكد رنگين و نوراني
و زين قدرت نمايي‌ها نصيب او-
شگفتي بود و حيراني
در آن دم مرغكي را ديد با پرهاي ياقوتي و منقاري زمرد فام
كه سويش پركشيد از بام
و در صحن سرا پر زد
و پرهاي پرندين را به پهلوي زن درد آشنا سائيد
به ناگه درد او آرام شد، آرام
به كوته لحظه‌اي گرداند سر را " آمنه " با هاله ي اميد
تنش نيرو گرفت و در دلش نور خدا تابيد
چو ديد آن حاصل كون و مكان و لطف سرمد را-
دو چشمش برق زد تا ديد رخشانچهر احمد را
شنيد از هر كران عطر دلاويز محمد را
سپس بشنيد اين گفتار وحي‌آميز :
الا اي " آمنه " ! اي مادر پيغمبر خاتم !
سرايت خانة توحيد ما باد و مشيّد باد
سعادت همره جان تو و جان محمد باد
بدو بخشيده‌ايم اي" آمنه " اي مادر تقوا !
صداي دلكش "داود" و حب "دانيال" و عصمت "يحيي"
به فرزند تو بخشيديم:
كردار "خليل" و قول "اسماعيل" و حسن چهره ي" يوسف "
شكيب "موسي عمران" و زهد و عفت "عيسي"
بدو داديم خُلق" آدم " و نيروي "نوح" و طاعت "يونس"
وقار و صولت "الياس" و صبر بي‌حد" ايوب"
بود فرزند تو يكتا
بود دلبند تو محبوب
سراسر پاك...
سراپا خوب...
*دو گوش "آمنه" بر وحي ذات پاك سرمد بود
دو چشم آمنه در چشم رخشان "محمد" بود
كه ناگه ديد روي دختراني آسماني را -
به دست اين يكي ابريق سيمين ،در كف آن ديگري طشت زمرد بود
دگر حوري، پرندي چون گل مهتاب در كف داشت
"محمد"را چو مرواريد غلتان شست و شو دادند
به نام پاك يزدان بوسه ها بر روي او دادند
سپس از آستين كردند بيرون "دست قدرت" را
زدند از سوي درگاه خداوندي
ميان شانه‌هاي حضرتش "مهر نبوت" را
سپس در پرنياني نقره‌گون، آرام پيچيدند
وز آنجا آسماني دختران، بر عرش كوچيدند
همان شب قصه پردازان ايراني خبر دادند :
كه آمد تك سواري در" مدائن" سوي "نوشروان"
و گفت: اي پادشه! " آتشكده ي آذرگشسب" ما
كه صدها سال روشن بود
هم امشب ناگهان خاموش شد... خاموش...
به "يثرب" يك "يهودي" بر فراز قلعه‌اي فرياد را سر داد:
كه امشب اختري تابنده پيدا شد
و اين نجم درخشان، اختر فرزند عبدالله _
نوين پيغمبر پاك خداوند ست
و انساني كرامند ست.
يكي مرد عرب، اما بيابانگرد و صحرايي
قدم بگذاشت در "ام‌القري" وين شعر خوش برخواند:
"كه اي ياران مگر ديشب به خواب مرگ پيوستيد؟
چه كس ديد از شما آن روشنان آسماني را؟
كه ديد از "مكيان" آن ماهتاب پرنياني را؟
زمين و آسمان "مكه" ديشب نورباران بود
هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود
بيابان بود و تنهايي و من ديدم
كه از هر سو ستاره در زمين ما فرود آمد
به چشم خويش ديدم ماه را از جاي خود كندند
ز هر سو در بيابان عطر مشك و بوي عود آمد
بيابان بود و من، اما چه مهتاب دلارايي !
بيابان بود و من، اما چه اخترهاي زيبايي !
بيابان رازها دارد، ولي در شهر ،آن اسرار، پيدا نيست
بيابان نقش‌ها دارد كه در شهر آشكارا نيست
كجا بوديد اي ياران؟!
كه ديشب آسماني‌ها زمين "مكه" را كردند گلباران
ولي گل نه، ستاره بود جاي گل
زمين و آسمان "مكه" ديشب نورباران بود
هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود "

*به شعر آن عرب، مردم همه حالي عجب ديدند
به آهنگ عرب اين شعر را خواندند و رقصيدند:
كه اي ياران مگر ديشب به خواب مرگ پيوستيد؟
چه كس ديد از شما آن روشنان آسماني را؟
كه ديد از "مكيان" آن ماهتاب پرنياني را؟ بيابان بود و تنهايي و من ديدم
كه از هر سو ستاره در زمين ما فرود آمد
به چشم خويش ديدم ماه را از جاي خود كندند
ز هر سو در بيابان عطر مشك و بوي عود آمد
بيابان بود و من، اما چه مهتاب دلارايي !
بيابان بود و من، اما چه اخترهاي زيبايي !
بيابان رازها دارد، ولي در شهر ،آن اسرار، پيدا نيست
بيابان نقش‌ها دارد كه در شهر آشكارا نيست
كجا بوديد اي ياران؟!
كه ديشب آسماني‌ها زمين "مكه" را كردند گلباران
ولي گل نه، ستاره بود جاي گل
زمين و آسمان "مكه" ديشب نورباران بود
هوا آغشته با عطر شفابخش بهاران بود
روانت شادمان بادا !
كجايي اي عرب اي ساربان پير صحرايي؟
كجايي اي بيابانگرد روشن راي بطحايي؟
كه اينك بر فراز چرخ، يابي نام "احمد" را
و در هر موج بيني اوج گلبانگ "محمد" را
"محمد" زنده و جاويد خواهد ماند
"محمد" تا ابد تابنده چون خورشيد خواهد ماند
جهاني ن*ك مي‌داند
كه نامي همچو نام پاك "پيغمبر" مؤيد نيست
و مردي زير اين سبز آسمان، همتاي" احمد" نيست
زمين ويرانه باد و سرنگون باد آسمان پير
اگر بينيم روزي در جهان نام "محمد" نيست

مهدی سهیلی

یارب زجهان یک نظر لطف تو کافیست !

گریه معلم:

من معلم و مربی هستم.
شما هر روز فرزندانتان را می فرستید، از من حساب می خواهید و از من می خواهید:
من ضربه نزنم!
جیغ نزنم!
دانش آموز را از صنف بیرون نکنم !
من مشتاقم که بنویسند، بفهمند، بحث کنند
برای تجزیه و تحلیل، برای تهیه دروس در خانه های خود.
مشتاقم تک تک شان را به عنوان استاد ببینم...
یک داکتر ... یک مهندس ... یک کشاورز ... یک سفیر ...
وقتی درس را توضیح می دهم طوری توضیح می دهم که انگار در صنف چهل پنجاه استاد نشسته نه چهل پنجاه شاگرد!
مشتاق تماشای کتاب ها، بکس هایشان، حل و فصل اختلافات، پایان دادن به درگیری بین نزاع ها .
بر من است که ستمدیدگان و ضعیفان را بر ستمگر قوی حمایت کنم و بر من است که دزدی ها را به صاحبانشان برگردانم!
باید شورش را تمام کنم تا درس تمام شود!
بر من است که نظم و آرامش را تحمیل کنم!
بر من است که عدالت را برای شان بفهمانم
در مورد نظافت، اصلاح، طول ناخن و بستن بند کفش آنها باید توجه داشته باشم!
من در کتابچه یادداشتم شاگردانم را طبقه بندی می کنم، یتیم را می شناسم، نجیب را می شناسم، مریض را می شناسم، پست را می شناسم، کارگر را می شناسم، بی حال را می شناسم، بی حال را می شناسم، جلال را می شناسم، می شناسم تنبل .... و آنها یکسان نیستند، پس من به هر کس حق شان را نشان می دهم!
من باید صنف را تهویه کنم، تمیز نگه دارم، زیبا نگه دارم!
من یک معلم هستم...
اینها چهل شاگرد من هستند.
از چهل خانواده .
موارد مخلوطی از افراد وجود دارد، آنها از همه جا به من مراجعه می کنند و من در آمادگی بسیار خویشتن دار هستم.
مراقبت، توجه، آراستگی و لبخند!
می توانم سؤال هر دانش آموزی را مطرح کنم.
من پرستارم، دستمال را مرطوب می کنم تا تب دانش آموز را برطرف کنم و یک خونریزی دیگر یا آن سرماخوردگی را پاک کنم
در ضمن قرص سردرد میخورم تا صنف های بعدی را کامل کنم!
من متوسل می شوم دنبال یک چاکلت ، تا درصد هیپوگلیسمی را بالا ببرم!
وقتی امتیازها را تقسیم می کنم بوی سوختن جگرم را حس می کنم و در مقابل نشانه های ضعیف شکست می خورم!
به خودم تهمت میزنم شاید دلیلش!
خودم باشم معلم...
به او سلام کن!
قدرش را بدانیم...
و اینکه او واقعا تو را دارد..
معلم تنها کسی است که در تربیت فرزندانتان با شما شریک است .معلم تنها کارمندی است که ایستاده خدمات ارائه میکند درحالیکه زبان اموز نشسته

محفل ختم قرآن عظیم الشان به مناسب ماه مبارک رمضان در لیسه دخترانه حوض کرباس برگزار گردید. درین محفل ۲۲ دوره قرآن کریم که توسط استادان و شاگردان این لیسه تلاوت گردیده بود، ختم گردید.

ده ویژگی معلمان امروزی از دیدگاه یونسکو
1- معلمان موفق امروزی آماده‌اند بگویند: ما نمی‌دانیم اما با هم می‌آموزیم؛

2- معلمان امروزی می‌دانند که در وهله نخست معلم دانش‌آموزان هستند نه معلم کتب درسی؛

3- معلمان فقط عرضه‌کنندگان دانش نیستند بلکه تسهیل‌گر روند یادگیری‌اند؛

4- معلمان موفق امروزی می‌دانند که اثر‌گذاری بر دانش‌آموزان بی‌انگیزه نیز از اهداف مهم آنهاست؛

5- معلمان موفق امروزی می‌دانند زنگ تفریح و بازی حق مسلم کودکان است؛

6- معلمان موفق امروزی می‌دانند برداشتن دیوارهای میان کلاس درس و جامعه از اهداف آنهاست؛

7- معلمان موفق امروزی می‌دانند کلید قرن اخیر یادگیری مداوم است؛

8- معلمان موفق امروزی می‌دانند باید فرصت‌های مناسب برای احساس امنیت در دانش‌آموزان فراهم نمایند؛

9- معلمان موفق امروزی می‌دانند سهم هر دانش‌آموز از یادگیری اهمیت دارد؛

10- معلمان موفق امروزی می‌دانند آنها علاوه برنیازهای علمی نیازهای معنوی واخلاقی هم دارند.

انا لله و انا الیه راجعون
با تأسف فراوان اطلاع حاصل نمودیم که (حاجیه استاد حبیبه فیضی معلم لیسه دخترانه حوض کرباس) به ابدیت پیوست.
این مصیبت را به خانواده محترم شان و خانواده بزرگ معارف تسلیت عرض می نماییم و از خداوند متعال برای مرحومه طلب مغفرت و برای بازماندگان صبر جمیل مسئلت می نماییم.

🔴 من معلم هستم

♈️«من معلّم هستم»
زندگی ، پشت نگاهم جاریست
سرزمین کلمات ، تحت فرمان منست
قاصدک های لبانم هر روز سبزه ی نام خدا را به جهان می بخشد

♈️«من معلّم هستم»
گرچه بر گونه ی من سرخی سیلی صد درد ، درخشش دارد
آخرین دغدغه هایم اینست :
نکند حرف مرا هیچ کس امروز نفهمید اصلاً؟
نکند حرفی ماند؟
نکند مجهولی روی رخساره ی تن سوخته ی تخته سیاه جا مانده ست؟

♈️«من معلّم هستم»
هر شب از آينه ها می‌پرسم :
به کدامين شيوه؟
وسعت ِيادِ خدا را
بکشانم به کلاس؟
بچه ها را ببرم تا لب ِدرياچه یِ عشق؟
غرق ِدریایِ تفکّر بکنم؟
با تبسّم يا اخم؟
با یکی بود و نبود، زیر یک طاق کبود؟
یا کلاغی که به خانه نرسید؟
قصّه گویی بکنم؟
تک به تک یا با جمع؟
بدوم یا آرام ؟

♈️«من معلّم هستم»
نيمکت ها نفس گرم ِقدم‌هایِ مرا می‌فهمند
بال هایِ قلم و تخته سياه
رمز ِپرواز ِمرا می‌دانند
سيب ها دست ِمرا می‌خوانند....

♈️«من معلّم هستم»
درد ِفهميدن و فهماندن و مفهوم شدن
همگی مال من است....

‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎روز معلم بر همه آموزگاران مبارک باد

بر اساس پیشنهاد اداره محلی و ریاست محترم معارف هرات به وزارت معارف، مکاتب ولایات سرد سیر از تاریخ سه شنبه ۱۴۰۲/۳/۳۰ الی روز دوشنبه ۱۲ ماه سرطان ۱۴۰۲ بمناسبت عید اضحی و گرمی تابستان رخصتی می‌باشد.
و بعد از آن روز سه شنبه به تاریخ ۱۳ ماه سرطان امتحانات چهارونیم ماهه مکتب ها در ولایات سرد سیر آغاز خواهد گردید.

توزیع بسته های آموزشی به شاگردان صنوف اول الی ششم .
با اظهار سپاس از دفتر محترم یونیسف !

جلسات اولیا و مربیان با ریاست سرمعلم صاحب سونیاسادات، استادان محترم هریک استاد فرشته ازهد، استاد زاهده جمشیدی اعضای کمیته با اشتراک اولیای شاگردان و همکاری اعضای اداری، امروز در اداره لیسه دخترانه حوض کرباس برگزار شد .
به امید موفقیت های بیشتر شان درخدمت به اولاد وطن.