قدوس خطیبی

در دوردست‌ترین نقطهٔ هرات، جایی میان باد و خاک و محرومیت ها، گروهی از جوانان و نوجوانان با دست‌های خالی اما دل‌های پر امید، برای خود میدانی ساخته‌اند
میدانی از خاک، طناب و چند چوب فرسوده؛ اما پر از شور زندگی.
آنجا جمعه‌ها، میان غبار و فقر، صدای خنده و توپ در هم می‌آمیزد؛
و انسان درمی‌یابد که شادی، همیشه از امکانات نمی‌روید بلکه از جان‌های زنده‌ای که هنوز تسلیم نشده‌اند


#هرات
#امید
#زندگی
#آینده