22/08/2026
"Θαλασσινοί στοχασμοί"🏖🏞🌊
Υπάρχει μια στιγμή που ο ήχος από τα κύματα της θάλασσας 🌊παύει να με ξεκουράζει.
Εκεί που πριν λίγο ήταν ένας ήχος σχεδόν θεραπευτικός, τώρα γίνεται ενοχλητικός. Επίμονος. Σαν να χτυπά ξανά και ξανά πάνω στο νευρικό μου σύστημα. Όχι οτι πάντα είναι ήρεμο....😆😆
Και σκέφτομαι πόσο συχνά συμβαίνει αυτό και στη ζωή.
Δεν είναι πάντα το ερέθισμα που αλλάζει.
Εμείς έχουμε αλλάξει.
Το ίδιο φως μπορεί κάποτε να μας ζεσταίνει και κάποτε να μας κουράζει.
Η ίδια μουσική να μας συγκινεί και μια άλλη στιγμή να μας εκνευρίζει.
Η ίδια παρέα που κάποτε μας γέμιζε, κάποια μέρα να μας εξαντλεί.
Κι ίσως δεν χρειάζεται να ψάξουμε αμέσως τι «πάει στραβά».
Ίσως το σώμα μας απλώς μας ενημερώνει.
«Φτάνει για τώρα.»
«Χρειάζομαι ησυχία.»
«Χρειάζομαι λιγότερα ερεθίσματα.»
«Χρειάζομαι λίγο χώρο.»
Η ψυχική φροντίδα δεν είναι μόνο να αναζητούμε ό,τι μας κάνει καλό.
Είναι και να αναγνωρίζουμε πότε κάτι που μας έκανε καλό, δεν μας κάνει καλό αυτή τη στιγμή.
Ακόμη κι αν είναι η θάλασσα.
Ακόμη κι αν είναι κάτι που αγαπάμε.
Ακόμη κι αν «θα έπρεπε» να μας ξεκουράζει.
Γιατί το νευρικό μας σύστημα δεν λειτουργεί με «θα έπρεπε».
Ακούει. Καταγράφει. Ανταποκρίνεται.
Και κάποιες φορές, η πιο τρυφερή μορφή αυτοφροντίδας είναι να χαμηλώσουμε τον ήχο.
Να απομακρυνθούμε λίγο.
Να ακούσουμε τι μας λέει το σώμα μας.
Και να του δώσουμε αυτό που ζητά.
Λίγη ησυχία.
Αλεξάνδρα Πετκοπούλου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας | Εμψυχώτρια Ομάδων Ndi