SV My Motu

Fiji may look like paradise, but beneath the postcard-perfect beaches lies a history still quietly shaping the islands today. During Girmit Day, we found ourselves drawn into a forgotten story of old ships, lost homelands, and a past few visitors ever truly hear about.


https://svmymotu.com/behind-paradise-the-forgotten-story-of-girmit-in-fiji/

https://svmymotu.com/the-moment-when-everything-finally-feels-right/

After months of repairs, waiting, and hoping, My Motu is finally back where she belongs… at sea. 🌊
A quieter engine, a brand new C-Drive system, a complete new look, and most of all… that beautiful feeling of freedom again. ✨

https://svmymotu.com/between-storm-and-silence-replacing-the-c-drive-on-my-motu-in-fiji/
Before we could sail again, everything depended on one thing: replacing the C-Drive on My Motu.
What started as a technical job turned into a journey of challenges, uncertainty… and even a cyclone along the way. , , , ,

That tiny white dot in the middle of all that red… that was us.

All night long the wind howled over Vuda Marina, steady well above 40 knots, with gusts pushing past 50. The kind of wind you do not just hear… you feel it. In every line, every movement, every creak of the boat.

Inside, we lay awake, listening to the endless roar. The boat shaking, the rigging humming, everything alive around us. Not fear, because we knew we were well secured… but that deep, overwhelming sound that just does not stop.

And then… morning came.
Everything still there.
All boats safe.
Only one tree in the marina lost the battle.

Now the wind has softened to 20–30 knots, almost gentle compared to last night. The air feels different. Quieter. Lighter.
Life slowly finds its rhythm again.

And we?
We are just grateful ❤️



Dat kleine witte puntje midden in al dat rood… dat waren wij.

De hele nacht gierde de wind over Vuda Marina, constant ruim boven de 40 knopen, met uitschieters boven de 50. Zo’n wind hoor je niet alleen… die voel je. In elke lijn, elke beweging, elk kraakje van de boot.

Binnen lagen we wakker, luisterend naar het eindeloze geraas. De boot die schudde, het want dat zong, alles om ons heen leek te leven. Geen angst, want we wisten dat we goed vastlagen… maar dat diepe, allesoverheersende geluid dat maar niet stopt.

En toen… werd het ochtend.
Alles stond er nog.
Alle boten veilig.
Slechts één boom in de marina verloor de strijd.

De wind is nu afgenomen naar 20–30 knopen, bijna zacht vergeleken met vannacht. De lucht voelt anders. Rustiger. Lichter.
Het leven vindt langzaam zijn ritme weer terug.

En wij?
Wij zijn gewoon dankbaar ❤️

https://svmymotu.com/from-tropical-heat-to-dutch-cold/

Our last week was all sanding, ice cubes, and a boat wrap. And now? We are back in the Netherlands.
Back to family, friends, winter jackets, cold noses, and the cosy chaos of home.
My Motu is safely tucked away between palm trees and hurricane straps, waiting patiently for spring.
We, on the other hand, are diving head-first into Dutch life again. ❄️✈️🌴

🎁🐬 Dot in de schoen, een magisch Sinterklaas-idee! 🐟✨

Sinterklaas is weer in het land… en zelfs diep in de oceaan wordt dat gevierd!
Dot en haar zeevriendjes zijn druk op zoek naar de allerleukste plek om de feestdagen door te brengen. 🐙🐋

En weet je waar ze het liefst willen zijn?
In een warme huiskamer, bij kinderen die houden van avontuur, kleuren én de wondere wereld onder water. 🌊💙

Daarom hebben Dot en haar zeevriendjes # een geweldig idee: Ze kruipen dit jaar gewoon in de schoen! Een klein cadeautje vol vrolijkheid, ocean magic en leerzame weetjes, precies passend voor kleine ontdekkers van 4-8 jaar. ✨

Wil jij Dot helpen een knus plekje te vinden?
Je vindt haar hier:
👉 https://www.amazon.nl/dp/B0G1H68MCY

Laat de magie maar beginnen… 🎁💙🌟