Buxoro davlat pedagogika instituti akademik litseyi

SOHIBQIRON HIKMATLARI

Bir kuni otam — Amir Taragʻoy bahodir koʻp qoʻylarni menga berib, Samarqand bozoriga savdoga yoʻlladilar. Qoʻylarni ming oltinga sotib, sayr qilib yurur edim.

Bir qalandar qoʻlida qogʻoz, odamlarga der edi:
— Shul yozuvning qadriga yetib, kim ming oltunga olsa, dunyoning oxiriga yetadi…

Himmatim joʻshib, ming oltunni qalandarga tutqazdim. U menga tikilib, soʻng nasl-nasabimni soʻradi. Aytdim. Soʻng tayin qildi:

— Otang oldiga borgil, buni otang oldida oʻqi, borgʻuncha ochma…

Qogʻozni keltirib, otamga berdim. Ochib oʻqidilar:
Zulm bilan dunyoda nom qoldirib boʻlmaydi. Jamshid, Sulaymon, Iskandarlar oʻlib ketdi, navbat senga ham yetishi tayin. Dunyoga keldingmi yaxshilik bilan nom qoldir…

Ruboiyning muallifi — alloma shoir Qamol Xoʻjandiy erkan. Ul zotni otam koʻp hurmat qilar erkanlar.

— Barakallo, oʻgʻlim, koʻp dono ishga oltunlarni sarf etibsan. Endi, ming oltungʻa olgon ushbu hikmatga qatʼiy rioya qilmoq lozimdur…

Padari buzrukvorning aytqonlarini bosh ustida tutdim.