Sindhupalchok Sherpa student association of Nepal

भीषण बलिदानीपूर्ण संघर्ष मार्फत वैकल्पिक शक्तिको अब्बल दाबी गर्ने माओवादीको व्यवहार पनि त्यही गुणा हुन जरुरी छ! नत्र भने जनता मारेर खाने खुनी निरंकुश राजतन्त्र, देश लुटेर खाएर एसियाकै नामुद कुख्यात भ्रष्ट कहलिएका कांग्रेस, एमाले र राप्रपाहरू भन्दा के मानेमा भिन्नता रहन्छ?

सरकारले अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल निजी कम्पनीलाई भाडामा दिने भनेर गरेको जनमत सर्वेक्षण एमालेको यती समूह पोस्ने काम हो । विभागीय मन्त्री तथा माओवादीका आशालाग्दा मन्त्री सुदन किराँतीको यस्तो पाङ्दुरे प्रस्ताव आउनु घृणास्पद हो!
बरु सरकारले प्रतिबन्धित बस्तुहरू
- गाँजा खुलाओस्
- किसानलाई निर्वाध रूपमा गैंडा पाल्न देओस्
- रक्तचन्दनको खेती गर्न देओस्
- हरिण मृग घोरल थारल जस्ता बहुमुल्य पशु पाल्न देओस्!
- सयौं बहुमुल्य जडिबुटी तथा पशुपालन गर्न खुला गरोस्!

एउटा निश्चित मापदण्ड बनाएर राज्यले खुला गरोस् ता कि जनताको जीवनस्तर तुरुन्तै सप्रेर जाओस्! किसानले पाखामा अम्लिसो रोपेर, करेसामा एउटा सागको पात र घरमा कुखुराको चल्ला बेचेर किसानको दैनन्दिन जीवन चल्दैन!

बहुमुल्य वस्तु उत्पादनमा अवैध ठहर्‍याएर नागरिकलाई जेल कोच्ने कानुन खारेज गर्नुपर्छ! तुरुन्तै एउटा समिति बनाएर जंगली जीवजन्तू पाल्न र बहुमुल्य बनस्पति कसरी किसानले संरक्षण र उत्पादन गर्न सक्छन् भनेर देखिने कानुनी अड्चन फुकाउनु पर्छ । हिजो निरंकुश प्रेत सत्ताले बनाएको जनतामारा कानुन गणतान्त्रिक व्यवस्थामा पनि लागू हुनु दुःखद् छ ।

- एउटा गैंडाको खाग करोडौं मूल्य पर्ने रहेछ अनि किसानलाई किन पाल्न नदिने?
- कस्तुरीको विना करोडौं पर्ने रहेछ अनि किसानलाई किन पाल्न नदिने?
- एउटा गाँजाबाट कपडा बन्छ, अमूल्य औषधि बन्छ र अर्बौंअर्ब कमाउन सकिन्छ भने किन उत्पादन गर्न रोक्ने?
- अर्बौं मूल्यको रक्तचन्दन नागरिकलाई रोप्न दिएर आर्थिक सवलिकरणमा किन नजुटाउने?

- राज्य प्रज्वलनशील पदार्थ जस्तो होइन जनताप्रति संवेदनशिल बनोस्! बन्देज र निस्तेजको भ्रममा होइन निखारता र निपूर्णतामा जोड देओस्!

घुस लिएको आरोपमा चीनमा वरिष्ठ नेतालाई मृत्युदण्डः चाइना लाइफ इन्स्योरेन्स ग्रुपका अध्यक्ष तथा चिनाया कमेयुनिष्ट पार्टीको पूर्व प्रमुख वाङ बिनलाई घूस लिएको र विदेशमा बचत लुकाएको अभियोगमा मङ्गलबार २ वर्षको जेलपछि मृत्युदण्डको सजाय कार्यान्वयन हुने फैसला गरेको छ ।

संविधान सभाका अध्यक्ष, पुर्ब सभामुख एवं नेकपा एमालेका श्रद्देय उपाध्यक्ष माननीय सुभासचन्द्र नेम्वाङको अकल्पनिय निधनले भएको ले दुख:त लागेको छ उहाँ प्रती हर्दिक श्रदानजलि सहित सम्वेदान सहित परिवार जन को धैर्य धारण गर्ने शक्ति मिलुन। गुरु फल्गुनान्दा ले सदैब रक्षा गरून्।

राष्ट्रिय परीक्षा बोर्डको पुर्व निर्धारित कक्षा १२ को ग्रेड बृद्धि परिक्षाको मिति:२०८० असोज ६ र७ गते निर्धारण भएको परिक्षा सन्चालन मिति मा सम्सोधन गरि मिति : २०८० असोज ९र१० गते कायम गरिएको व्यहोरा सम्बन्धित सबैमा सुचित गरिन्छ |

Happy रक्षाबन्धन र गाई जात्रा को शुभकामना सबैमा मित्रताको भावना जगोस ।
शु-स्वास्थ दिर्गायुको कामान व्यक्त गर्दाछु।
ॐ मुने मुन्या महा मुने स्वाह।
देशको रक्षा सदैब होस ।

म छु नि सबैले भन्छन, तर वास्तवमा आफु बाहेक आफ्नो कोही हुदैनन । 🙏🙏🙏

आज बिस्वमा युटुब धेरै नै लोकप्रीय भएको छ ।
युटुब लाइ सन 2005 मा जन्म दिने शृजनशील
तीन जना युबा बिध्यार्थी हरु थिए ।

उनीहरु अमेरिकामा जागिर खादै पड्दै थिए ।
त्यहा नै यी तीन भाइ को मिलन भयो र
युटुब कम्पनी को जन्मदाता भए ।

केही बर्ष पछि उनिहरुले आफ्नो युटुब कम्पनी
गुगल लाई बेचे ।
ती जन्मदाताहरु हुन -

Javed Karim जाबेद करिम ( मुस्लिम - जन्म जर्मनी )
Chad Hurly च्येड हर्ली ( कृस्चियन - जन्म अमेरिका )
Steve Chen स्टीभ चेन (बुद्धिस्ट - जन्म चीन/ताइवान )

बुद्ध लुम्बिनीमा जन्मिएको हो र लुम्बिनी नेपालमा पर्छ भनेर सनसार भरको बौद्ध मार्गी र भारतको प्रधानमन्त्री अगाडि भन्न सक्ने सिन्धुपाल्चोकमा जन्मिएको लामा लुम्बिनी बिकाश कोषमा नियुक्ति हुँदा बिरोध गर्नेहरु
पशुपतिमा भारतको पुजारी नियुक्ति हुँदा खुशी भयो होला है
पशुपतिमा भारतिय पुजारीले पाउने सेवा सुबिधा
* मुल पुजारी तलब १० लाख मासिक
* अरु पुजारी तलब ७ लाख मासिक
* विशेष पुजाबाट प्राप्त भेटी बाट १८% पाउने
* बिदेश जाद परिवार टिकट सुबिधा
अब लुम्बिनीनै भारतमा नक्कली निर्माण गरिसकेको अबस्थामा
नेपालको लुम्बिनीमा पनि भारतीनै नियुक्ति गर्नुपर्ने हो ?

टुथपिक र सियोको कुरा!
दॉत कोट्याउने सिन्कामा पनि खर्च गर्ने? हामीलाई यस्तो पनि लाग्न सक्छ। तर तथ्यले भन्छ-टुथपिकदेखि सियोसम्मको आयातमा नेपालबाट अर्बौं रकम बाहिरिन्छ।गएको आर्थिक वर्षमा दाँत कोट्याउने सिन्को आयात गर्न रु एक करोड १३ लाख ३७ हजार खर्च भएको छ! सियो मात्रै रु ६३ लाख १० हजार मूल्य बराबरको आयात भएको छ I

नपल्टाउनु अब मेरो जिन्दगीमाको पुराना
पानाहरू पहिले जे थियो त्यस्तो छैन्।
अहिले कस्तो छु यो कसैलाई थाहा छैन।