nalan_sertt

3 sene önce gitmiştim. Harika ve üretken meslektaşlarımla tanışmıştım.

Bu sene de form doldurdum ama dönüş olmadı. Ben aradım. "Uygulamayı kullanmadığınız için aranmamışsınız hocam" diye dönüş yapıldı.

Oysa ki annemin vefatından sonra en çok meslektaşlarımla beraber olmaya ihtiyacım vardı. Onlarla bAĞImı koparmamak için Öğretmen Ağı çok güzel olacaktı.

Zaten annem hasta olmasa ben ne emekli olacaktım ne de uygulamayı kullamama olayım olacaktı.

Öğretmen Ağı bana çok güzel arkadaşlıklar kazandırdı.
Ben de katkıda bulundum.
Öğretmenin iyi olma halini gözeten Öğretmen Ağının benim bu halimi gözetememesi üzdü tabi beni.

Orda olup da " Nerdesin? Seni göremedim" diye yazan Çiğdem Dengiz öğretmenime, gitmeden önce: "Lütfen formu doldur seninle gitmek istiyorum Öğretmen Ağı'na" diye beni yüreklendiren Sevim Aksoy' a çok teşekkür ediyorum.

İnşallah beni duyan, yazımı okuyan olur da benim gibi emekli olup meslektaşlarıyla bAĞInı koparmak istemeyen, farklı konularda AĞA katkı sunmak isteyen arkadaşlarıma faydam olur.

Ağda olup yaz buluşmasında olan tüm arkadaşlarıma sevgimi gönderiyorum❤️🌸

Düğünler Düğünler Düğünler👰🏻‍♀️

Babamla bol bol sohbet etme fırsatımız oluyor🧿
Bu sabah kahvaltıdan sonra TV'de bir soru çıktı karşımıza: "Yarın son gününüz olsaydı ne yapardınız?"

Babama sordum: "İçim çok rahat çocuklarımı büyüttüm, meslek sahibi ettim. Evlendirdim. Aile olduklarını gördüm." dedi.
Daha fazla didiklemedim😁Kendin için ne yapmak isterdin falana hiç girmedim.
"Kimseyle kendimi kıyaslamadım." dedi. Bana yetti🥰

Sonra durdu: " Sen en iyisini yapıyorsun. Yapıcam diyorsun, yapıyorsun. Devam et kızım." dedi.

Oh be dedim babam beni anlamış ve destekliyor💪🏻
Annem de içimi rahatlatırdı:"Gez kızım, ne istiyorsan yap." derdi🙏🏻

Babama dedim:"İşte bu yüzden emekli oldum babacım. Yarın ne olacağımız belli değil. Hayallerimi yaşamak istiyorum. Müstakil bir ev, sade bir yaşam, yavaş ve doğal bir hayat, üretmek, minimal yaşamak."

Zira çok yoğun yaşadım.
Emekli olmadan önceki son 2 yıl ailemi, çocuklarımı hep ikinci plana aldım öğrencilerimi çok iyi yetiştireceğim diye.
Yarın son gün olsaydı hep sevdiklerimle, olmak istediğim yerde beraber olurdum öyle de yapıyorum🙏🏻
Ve daha fazla düşünmek için zamanım var artık🙏🏻

Babam yaaa❤️❤️

Mamografi randevum var. Annemin hastalığı genetik olunca rutin kontroller var artık, hastalık olmasın diye ama bana sorun o MR nasıl çekiliyor, sonucu nasıl bekleniyor😔

Erkenden geldim hastaneye.
Etrafımda MR Odası, Mammografi Odası.
Ne çok girdik şu odalara annemle😔
Onkoloji doktorumuza gittiğimiz herhangi bir muayenesinde MR istemeler, mammografi istemeler, ya da röntgen istemeler.
Hemen annemle tekerlekli sandalyeyi kulanamaya kullanmaya aşağıya inip, annemi bir kenara çekip randevu istemeler.
Tabi ki randevumuz günler sonraya verilir.

Sekretere rica etmeler: "Nolur bugün çekilemez mi? Annemin evden çıkması o kadar zor ki, bugün buradayken çekilse, nolur"🙏🏻

Tabi idare etmiyorlar.
Tekrar denemeler.
"Hastam sağlık çalışanı yakını, nolur bugün çekilse."
Bir şekilde acıyıp: "Tamam, peki, teyzemiz eve gitmesin. Gelmeyen hastanın yerine alayım."
Dünyalar benim olurdu o zaman.

Çekilirdi annem. Bir şekilde hallolur, bu günü de atlatırdık. Günü kurtarırdık. Dünyalar benim olurdu bir daha gelmek zorunda kalmayacağız diye. Çünkü daha çoook işimiz vardı hastanede.
Ne çok röntgenler, ne çok MRlar çekilip ne çok kemoterapiler alıp, ne çok kan vermiştik...

Mammografi sonucumun temiz olduğunu, hiç bir şey olmadığını öğrendiğimde hemen babamı aradım. Artık annem olmayınca😔Babam da ağladı. Ağlaştık telefonda. Paylaştı mutluluğumu 🙏🏻😉

Babam aradı. Size geliyorum dedi biraz önce. Aaa çok tuhaf babam yalvartmadan bize geliyor💪🏻😁
Hem de pasta yaptırmış, üzerine de yazınyazdırmış sağlığımla ilgili🙏🏻 Ama ne mutluluk. Çünkü biliyoruz sonucu kötü olursa neler yaşayacağımızı😔Kutlama yapıyoruz, sağlıklıyız ve beraberiz🙏🏻

Zaten sağlığın ne kadar önemli olduğunu hep bilirdim ve ona şükrederek yaşardım. Şimdi daha daha bir sindire sindire yaşıyorum💪🏻

Bu gülleri kendin alacaktın kendine.
Kutlayacaktın kendini
Ne çok şeyler yaşamışım annemle diye değil mi Nalan?

*Annen için emekli oldun en sevdiğin mesleğinden ve en verimli olduğun yıllarında😔Annen Hastane odasında yatarken okuluna gidip emeklilik dilekçesi verip hemen annenin başına hastane odasına koşmadın mı?

*Ve o andan ve daha da öncesinden hep annenle beraberdin. Son ana kadar son nefesine kadar hiç bırakmadın bir an bile.

*Gece sabaha kadar yanındaydın annenin. Sabaha kadar saydın bi 18 defa falan uyandın ama helalü hoş olsun annene.
Bu uykusuz gecelerin sabahında yüzünü yıkayıp kemoterapilere ya da acillere gittin.

*Kızdın bazen annene "uyu annecim birazcık nolur bak sabah kemoterapiye gideceğiz" dedin de. Annen tedirgin oldu sabaha kadar uyumadı. Sen bu sefer taktik değiştirdin: Kemoterapiye gideceğinizi söylememe.
Tedirgin olmayı bırakmıştı bu sefer annen.

*Acillerde götürdüğün poşetin üzerinde oturarak sabahladın. Sandalye yok çünkü refakatçilere.
Yatışınız olacaksa serviste yatak boşalmasını beklediniz uykusuz😔

*Hadi yatışınız yapıldı, 2'şer ya da 4'er kişilik odalarda kalmalar. Hep endişelendin: "Annem nasıl kalacak bu odada. Ses istemez ki annem, kimsenin yanında muhabbet etmesini istemez, sessizlikte uyur" Odadaki refakatçilerle konuş, anlayış iste onlardan. Ha şu da var tabi oğlun doktordur, özel odada da yatırdın anneni. Rahat ettirdin, sessiz, sakin.

*Annene hissettirmeden doktorlardan bilgi aldın. Çoğu şeyi sakladın annenden o rahat etsin, üzülmesin diye ama omzundaki yüklere bir yenisi daha eklendi hep.

*Annenin kanser olduğunu önce kardeşlerinden ve babandan sakladın sonra da annenden. Bir doktor annenin yüzüne söylediğinde nasıl da kalkmıştı omzundaki yükler. Kabullenmişti de annen hastalığını kolaylıkla.

*Günlerce, haftalarca hastanede yatmalardan sonra annenin evdeki bakımı, ev işleri. İyi halletmişsin be.

*Diyorlar ki anneni kaldırırken neden babandan yardım almadın evde? Belin ağrımazdı o zaman. Nasıl alırım ki, ya babam kalp krizi geçirirse. Bu sefer ikisi de birbirine üzülecek. Toparlamayacaklar kendilerini.
Hep kendin yaptın, babanı karıştırmadın. Ha baban çok istedi ama sen bulaştırmadın. Devamı yorumda⬇️

Amansız hastalığı yenemedik.

Canım annem bu dünyadaki yolculuğunu tamamlayıp Hakk'ın rahmetine kavuşmuştur.

Sen ailece, bir akraba buluşmasına katılacaksındır.
Evdeki küçük evladın da gelmesini istemektesindir.

Ama O, yazılım sektöründedir ve yetiştirmesi gereken bir projesi olduğundan katılımının zayıf olduğunu söyler sana😔

Senelerce "kalk o bilgisayarın başından" diyen anne "Hadi annem kalk bilgisayarın başına artık" deyiverirsin😮

Ağzından çıktıktan sonra bu cümlede bir gariplik olduğunu hissedersin😂ama iş işten geçmiştir artık😁

Yıllarca bilgisayarın başından kaldırmaya çalışırsın şimdi de oturtmaya😁
Kırk yıl düşünsen aklına gelmeyecek bir cümle😂😁😁😁😁

Zaman işte... Zaman sen nelere kadirsin😁 Söylemeyeceğin cümleleri söyletir, yapmayacağın davranışları yaptırır sana. Tabi bunlar sevinerek, zevkle, mutlulukla olursa kaymaklı ekmek kadayıfı😁
Ha bu arada bu Copilota bayılıyorum. Evlat asla resmini çektirmeyeceğine göre, sen de hemen Copilota başvurursun😂

Anne Nalan❤️

Okullar yakında açılacak... Çocuğunuzla 5 dakika oturun ve birinin boyu, kilosu, cilt rengi, ev hayatı ya da keyif aldığı şeyler ile dalga geçmek için hiçbir neden olmadığını açıklayın.
Her gün aynı ayakkabıları giymenin yanlış bir şey olmadığını açıklayın.
Onlara kullanılmış bir sırt çantasının yenisiyle aynı hayalleri taşıdığını açıklayın.
Onlara "farklı olmak" için kimseyi dışlamamayı öğretin.
Onlara sataşmanın incittiğini ve okulun rekabet etmek veya olumsuzluk yaymak için değil; ÖĞRENMEK için olduğunu, açıklayın.

Onlara, bazı çocukların evlerine giderken sevgi dolu ailelerce karşılanmadığını hatırlatın, bu yüzden nazik olmak önemlidir. Empati eğitimi evde başlıyor!

Alıntı.