24/05/2026
da görüp hemen istediğim ve kendisinin hemencecik ilettiği bu fotoğraf sanki zihninin içinde konuşan o ses gibi değil mi?
O ses konuşunda
Mecbur gibi
Kontrolsüz gibi hissettiriyor.
Ama aslında o ses dediğimiz yeme dürtüsü kalıcı bir şey değil.
Dalga gibi yükselip azalır. Bazen de yükselip yükselip azalıyor.
Hocam .jud şöyle derdi: Sen hiç sonsuza dek ağlayan bir çocuk gördün mü?
Eğer her ağladığında ona bir şeker verirsen, ağladığında şeker alabileceğini öğretmiş olursun.
Ama eğer kulakların patlayacakmış gibi olduğunda sabredip beklersen yavaş yavaş sustuğunu göreceksin. En kötü yorulacak ve susacak der.
Bu yüzden süreçte sadece yemekle değil, sinir sistemiyle de çalışıyoruz.
Çocuk ağladığında biz nasıl yatışacağız?
22/05/2026
Şu an sadece davranış otomatikleşmiş durumda.
Beyin sürekli aynı rahatlama yolunu tekrar ediyor.
Ama otomatik olan şey, yeniden öğrenilebilir.
Başta zor gibi gelebilir;
Birlikte çalışınca insanlar ilk kez o otomatik anı fark etmeye başlıyor. Birbirlerine destek oluyor ve kutluyor.
Diyete girdiğinde, yine mi diyen insanlar ve sürekli tartı baskısı yerine ;
ben de zorlanıyorum diyen insanlarla, ilk kez anlaşıldığını hissettiğin bir grup içerisinde her şey çok daha kolaylaşıyor.
Sen en çok hangi yiyeceğe dayanamıyorsun?
20/05/2026
storyden sonra mesela akşama da post:
“Bazı sofralar sadece doyurmaz.
Bir şeyi hatırlatır.”
Assos’ta 2 gece 3 gün boyunca
yemeğe sadece “beslenme” olarak değil;
hafıza, duygu ve deneyim alanı olarak yaklaşacağız.
Yoga, doğa, uzun kahvaltılar, kokular, tatlar ve hikâyeler…
Bir sofranın etrafında anlar oluşturmak için buluşuyoruz.
26–28 Haziran
ASSOS SYMPOSION
Bilgi için .retreat
13/05/2026
Ve belki ilk kez şunu göreceksin:
“Bu his sonsuza kadar sürmüyormuş.”
Çünkü çoğu zaman
acı veren şey
dürtünün kendisi değil;
👉 “Buna dayanamam” düşüncesi.
12/05/2026
Bugün sana çok net bir görev veriyorum.
Yeme isteği geldiğinde…
hemen yeme.
Ama kendini de tutmaya çalışma.
Sadece şunu yap:
👉 1dk bekle. 1dk bile çok mu 10sn bekle.
Ve bu 10 saniyede kendine şu soruyu sor:
“Bu istek şu an bedenimde nerede?”
Boğazında mı?
Bir düğüm gibi mi?
Midende mi?
Bir boşluk gibi mi?
Göğsünde mi?
Bir sıkışma mı?
Yoksa sadece huzursuzluk mu?
İsmini koy.
Etiketle.
Hepsi bu.
Şunu unutma:
Başarı şu değil:
👉 “Bugün hiç yemedim.”
Başarı şu:
👉 “Bir an bile durabildim”
Bu 1 dakika:
Bu akşam dene.
Ne olduğunu yaz.