Osman Varsavaş Anısına

Sevdiceğim, bugün 13 yıl bitti. Tam 13 yıldır sana, sesine, sohbetine hasretim. Bu sabah boğazımda düğüm, yüreğimde yoğun bir hüzünle uyandım. Rüyamda bile seni göremedim ama seninle doluydum. Beni bırakıp gitmişsin, hiçbir şey söylemeden, habersizce aniden gidivermişsin. Nerede olduğunu bilmiyordum ama bir daha göremeyeceğimi biliyordum. Hiç mi sevmedi beni de öylece çekip gitti diye düşünüyordum, kederden kahroluyordum. Sonra uyandım öyle gerçek gibiydi ki… Yüreğimde koca bir düğüm kalakaldım sensiz, çaresiz.

Kızlarıyla her zaman gurur duyan, onları çok seven, çok güzel bir babasın sen. Yokluğunda bile varsın, vazgeçemediğimiz, özlemimizin. Günün kutlu olsun canım.

Seninle 29 yıl ne çabuk geçti. Sensiz 13 yıl oldu bugün, geçmek bilmeyen, özlem dolu 13 yıl. Hele bugün…. Gece sabah olmak bilmedi, şimdi akşam olmak bilmiyor.

İki bardaktan sonrası her zaman hep sen. Bilinç altı desem bilinç de hepsi her zaman sensin. Boğazımda hıçkırık, burnumun direğinde sızı, yüreğimde yangın. Yok saymaya çalışsam da bir yığın şeyle kendimi oyalamaya çalışsam da yalan. Yüreğimi, beynimi teslim aldın. Yine bir Altınoluk gecesi yine sen. Elin omuzumda hala. Gitmeseydin olmaz mıydı?

Bir yıl daha geçti gitti. Denizimizle uğurladık 23 ü, hoşgeldin dedik 24 e. Sanma ki sensizdik, yanımızda, beynimizde, yüreğimizdesin. Bizimlesin sevdiğim.

Terasta hep oturduğumuz yerdeyim. Ayı gördüm, izledim birlikteymişiz gibi. Birden farkettirmeden ki ben şarkı söylüyorum hem de sesli. “Şimdi yanımda yanımda olacaktın, kaç bahar geçti…………..” sensiz anlamı yok, tadı yok. Niye gittin bir tanem, niye beni sensiz bıraktın? Burnumun direği sızlıyor, öyle özlemişim ki seni. En çok sevdiğin yerde seni yaşatmaya çalışıyorum çaresizce. Ne olur duy beni!

7 Nisan 1982 kalabalık bir grup Lala’ya gitmiştik. Hepimiz biraları ısmarladık, sen içmeyeceğini söyledin. Şaşırdım. Biraz sonra yan masaya geçelim, dedin. Fonda ” Bir demet yasemen” çalıyordu. Evlenelim dedin, rüya gördüğümü sandım. İçmeden söylemek istemişsin, inanmazsam diye. O şarkı bizim şarkımız oldu sonra. Mucize gibiydi, bir yıl hiç haberleşmemişken gelip söylediklerin. 41 yıl önce bugün, bu saatlerde heyecandan uyuyamıyordum. Bugün de uyuyamıyorum canım. İyi ki geldin, iyi ki girdin dünyama. Yüz sefer gelsem dünyaya yine seni arar, bulur, yine evet derim. Canımsın.

Özledim teninin kokusunu
Özledim elimi tutan elini
Özledim gülen sevgiyle bakan gözlerini
Özledim omuzumdaki ellerini
Özledim kahkahanı
Özledim sesini, sohbetini
Özledim uykunda seni izlemeyi
Özledim seninle hayal kurmayı
Özledim seninle tartışmayı bile
Sımsıcak nefesini
ben seni çok özledim.

Bugün senin doğum günün canım. Yaşam izin verseydi 64 olacaktın. Sen hep genç kaldın. Sen gittin yarım kaldım. Önce babam, sonra annem gitti öksüz, yetim kaldım. Yavrularımızın biri Avusturya’ya, diğeri İrlanda’ya gitti amaçsız kaldım. Baba ocağıma döndüm, kardeşlerime sarıldım. Bundan sonra ne yapacağım hiç bilmiyorum. Dönüm noktasındayım. Kendimi yaşamın akışına bırakmak ya da yeni amaçlar edinmek… Bilmiyorum. Bildiğim tek şey şimdi yanımda olsaydın dünyanın en mutlu kadını olurdum. Doğduğun gün kutlu günüm bir tanem.

10 yıl bitti bugün bir tanem. Hüzün, özlem hiç bitmedi. Yıllar bendeki seni eskitemedi, ben sende takılı kaldım.

Birlikte yaşamımızda en mutlu olduğumuz günlerinden biri bugün Deniz’imiz doğdu. Her ne kadar mezuniyetine, hayallerine kavuşmanın ilk adımlarını attığına yakından tanık olamasan da başka bir boyutta hep bizi izlediğini hissediyorum, nasıl bildiğimi sorma ama biliyorum. Yüreğim yirmili yaşlarımın heyecanı ile çarpıyor, “hafife alma aşk vurur insana” diye haykırıyor. Sevdiğim şarkılar beni hala ağlatıyor.

Sensiz bir Ankara gecesi, sensiz ama seninle bir öğretmenler günü daha. Sen sadece öğrencilerinin değil, benim de öğretmenim oldun. İlk aşkı, sevdayı senden öğrendim. Ben kız lisesinde okudum, erkek arkadaşım olmadı. Erkeklerle nasıl güzel dost, arkadaş olunur sen öğrettin bana. Yasin’i,Orhan’ı, Bayram’ı, Mustafa’yı ‘ Recep’i sen kazandırdın bana. Merali, Nejat’ı , Süheyla Ablayı, Hüseyin abiyi sen kazandırdın. Ben sana şehirli aileyi öğretirken, köylü aileyi sen öğrettin bana. Anne olmayı’ eş olmayı sen öğrettin. Birey olmayı öğrettin en önemlisi. Minnettarım sana güzel öğretmenim. Günün kutlu olsun. İçimde sönmeyen bir korsun.