ciwane1928

hêsirên kurê Arnosê

Di serdemê de ku mirov nebûna amûrên pîvandinê, çandinî, sewalkarî û jiyana niştecihbûyî, ji ber tevgerên tektonîkî li gundê dêmkar yê navçeya miksê Wanê rabû Çiyayê Arnosê di nav gelên ku jê re dibêjin de cihekî girîng e.
Arnos ji ber cihê xwe yê erdnîgarî û bandora bilindahiya nebatên li derdora xwe di nava gel de xwedî taybetmendiyek hinekî cuda ye.
Bilindahiya wê hema bi qasî çiyayê cîran, Şahîb e û kesî ew bi rêkûpêk bilind nedikir. ji bo pezên xelkê li çolê sitargehek peyda dikir, ji ber vê yekê jî ji aliyê gel ve dihat hezkirin text ava kiriye. Hema hema her şev li wir diman, nemaze havînê gava pez bi şev derdiketin derve. Aliyek neyînî ya kêmbûna avê jî hebû.

Wê salê zivistan ne pir dijwar bû, berf kêm bariya, barana biharê hema hema tunebû û havîna salê ji bo mirov, heywan û axê bû xêr û bereket Mixabin, nezelaliyek heye. Di rojên ku germahiya meha Hezîranê li dora sî û pênc û çil bû, pez di avê de diherikî, bi saetan dimeşiyan û tiştek nedîtin ku dilopek avê bibînin ew vedigeriyan. Gel wêran bû. Karê wan pir hindik mabû, tiþtê ku ji destê wan dihat ew bû ku ji Xwedê re dua bikin3 û sebir bikin.
Rojekê dema bêrîvan kom dibin û diçin zozanan, şivan pezê xwe vedigerîne çiyayê bilind û li benda dema şîrê disekine Şivan û beriwanên ku xwe spartibûn arnosan û xwe li wê derê amade kiribûn ku pezê xwe bi şîr bidin, careke din destên xwe bilind kirin û nimêj jirin û ger duaya me qebûl bibûya, her yekî ji me dê pezekê serjê bikira Hemiyan soz dan û dest bi şîrê pezê xwe kirin.Piştî demekê ewr bi hêrs li ser wan kom bûn û ew ji dilovaniya xwe bêpar nehiştin. Xelk ew qas dilşad bû ku pezê xwe yê mayî bêyî ku şîr bihêle, li helawê xwedî kirin. Dû re dema soza xwe bi cih anîn bû û li pey wê jî çolê pezên xwe qurban kirin û ew ji xwezayê re ji bo heywanan.

Ji aliyekê din ve jina kor a herî temen mezin, firika ku ji serê xwe derxistibû, kir qurbana pez û got: "Ev xelata dilovaniya te ye, zêde jî ya min e." paşê baran rawestiya û tav dişewite Germahiya wî wek kevir li ser wan rawestiya.
(......👇👇👇👇.......)

XEWA BÊ MAM

Sibata pûç û kevirî bû
Seqema bê xalî ez xistim erdê
Dest û ezmanê min hate qedexekirin
Ez ketim xewa kûr û dûr da
Mame bê xwe ji erdnigari ya Wanê da
Tû kesî serê xwe ne zivirandê ba mîn
Dest min bigri rakete kelha Wanê ji piroz bûna Nevruz ê
Mizgînî ya baharê ji min ra hate astengkirin.
Xewa gemar û gu da nekarî derkevim

Dengê hunermendê mezin kete guhê min
Bazê di gazî dikir ‘xezal dîne’ bilind bû esmanan
Çar parçeyên Kurdistanê hate guhdarkirin ‘xezala min neçe’
Kazo Amedê dengê xwe bilind kir ji hes û Nazê ra
Ciwan çiyayê arnosê da destê xwe bilind kir xweda ra
Seyidxanê boyaxçî kilama ‘keçika qereçînî’ dest pê kir mivanên ra

Mamê Beşîr kopalê xwe rakir kete re
Serek da gundê xwe, jiyana xwe, evîna xwe
Hate birê ciwanî ya we ji exsê da
Brakê we Elî hate birê hestîr çawan ket lib e lib
Bêhna goştê mirovên we hate pozê we
Dilê we giran bû, xûn diherike rexna we ya çepê
Pişta xwe da demkar şîn û qerine xwe we
Berê xwe da ziyaretgeha bê ezmane
Ciwan xwe çiyayê arnosê da avet çû bazê

Çawe xwe danî ser hev heta qiyametê
Bedena we existin bin erda tarî û giran da
Mar û marmarok ketin ser dev û lêvê beşir
Dilê xemgin ezmanê qedexe we ma têne
Ciwan kete kûl û kedera mamê xwe da
Ezmanê sterkan û poze rûviyan ra
Pirsên giring dilê da derket ji jiyanê evîn, zar zeç dê bab û kalên xwe ra

Milyaketê xwedê esmanan da hatê civata ciwan
Tû çi xale xwe razî nîne xweda ji te acîze
Jiyana xwe evina xwe derbas bike bê pirs û bersivan da
Rêyên dûr û gemarî ne keve pê jiyan xweşe ciwan
Hawa bihuştê da gezek sêva qedexe da
Mirovên pê ketî hemû bûne gunehkarî

Çî gûnhê zarokê dû salî heye milyaketê xwedê
Ka ji min ra bêje bersiva xwedê çî ye vê pirsê ra
Ez mirovekê bê derd û kûl îm
Bare min ji xwe giranê ez nikarim gavê xwe bavejîm
Jiyan,evin, welat û cihan ji xwe gu û gemarê
Ezê kincên xwe rakem bîçîm
Bihuşta ebedî da rex xelya û mamê Beşîr ra

Ciwane1928
21.03.2022

___ Azad’î”___

Tama azadîyê ketiye dilê min,
Nikarim ji bîra xwe derinim,
Dest û pê min girtiye,
Dem ezim dem jî azadiya min,
Girtikeha Amedê civata yaşar Kemal da me
Pirtûka înce Memed cîlda duyemin dixwinim.

Serê min heta binê lingê min di qerisi
Dûrbûna azadiyê ez bê xal êxistim
Zilanê da qerinê min çû hey çû
Ketim ji wera şînê, gazîne û werênê
Çîyayê arnosê destê min girt
Ez rakirme ser piyan û bo hevalê kê dilsozî.

Azadiya min Cebraîl mihra cê da anî
Rabe milyaketê Xwedê hişyar be
Azadî ji tera hat aliyê Xwedê we
Heta axir zemanî tû azadi

Ciwane Orhan