Leaderinme-inturkey

Öğrenciler dönmeden önce sen nasıl döneceğini düşün.

Tatil havası devam etse de öğretmenlerin zihni çoktan çalışmaya başlar.
Hazırlıklar, planlar ve programlar arasında bazen şunu hatırlamak gerekir:
Öğrenciler her zaman sözlerini dinlemez ama davranışlarını izler.
Şunlara dikkat ederler:
● Sınıf karıştığında nasıl davrandığın,
● Plan değiştiğinde verdiğin tepki,
● Rahatsız edici bir söz duyduğunda gösterdiğin tutum.

Bu anlarda ders anlatmazsın ama aslında liderlik edersin.
1. Alışkanlık yalnızca “Proaktif ol” demek değildir; aynı zamanda kimse istemeden doğru olanı yapma cesaretidir.

Düşünme sorusu:
Geçen yıl “Keşke farklı davransaydım” dediğin bir anı hatırla.
Bu yıl aynı durumda proaktif olsaydın ne yapardın?

Derse başlamadan önce kendinle başla.

Sınıf, hazırlıklarından çok enerjini hisseder.
Öğrenciler sadece sözlerini değil, ses tonunu, duruşunu ve getirdiğin havayı da algılar.

Her derse bir öğretmen değil, bir lider olarak girersin.
Hiçbir şey söylemesen bile varlığın bir mesaj taşır.

Derse başlamadan önce kendine sor:
● Bugün ne vermek istiyorum?
● Sınıfa hangi mesajı taşıyorum?
● Gerçekten örnek olmaya hazır mıyım?

Liderlik müfredatla değil, öğretmenin kendisiyle başlar.

Öğrenciyi anlamadan öğretemezsin.

Bazı öğrenciler defterini açmaz, çünkü önce birinin ona kalbini açmasını bekler.
Neden yazmadığını anlamaya çalış.
Neden dalgın olduğunu sor.
Dert ettiği şeyi dinle, yorum yapmadan önce.

5. Alışkanlık der ki: “Önce anlamaya çalış, sonra anlaşılmaya.”
Sınıf sadece derslerin anlatıldığı bir yer değil, aynı zamanda bir insanlık alanıdır.

Haftanın önerisi:
Bugün bir öğrencini gerçekten dinle.
Onu bölmeden, yargılamadan, sadece dinle.

Empati, çoğu zaman karşımızdakini “onaylamak” değil, “anlamaya çalışmak” demektir.

Ancak çoğu eğitim ortamında bu fark gözden kaçar: Dinlemek, yanıt vermek için değil, anlamak için yapılmalıdır.

Empatik dinleme, söylenen sözlerin ötesinde duygu ve ihtiyaçları da fark etmeyi gerektirir. Bu yaklaşım sınıf yönetiminden ekip ilişkilerine kadar birçok alanda etkilidir.

Öğrencilerin ya da ekip arkadaşlarınızın “anlaşıldığını hissetmesi”, yalnızca bağ kurmayı değil, güven ortamını da pekiştirir.

FranklinCovey Education olarak, empatik dinlemenin liderlikte en güçlü araçlardan biri olduğunu biliyoruz.

Günlük iletişimde, bazen yalnızca birkaç saniyelik bir duraklamayla daha derin bir anlayış sağlanabileceğini hatırlamak faydalı olabilir.

Eğitim sektörü, iç rekabet kadar iş birliğini de barındıran karmaşık bir ekosistem.

Okul yöneticileri olarak, başka kurumlarla kurulan ilişkileri “sıfır toplamlı oyun” yerine, karşılıklı gelişim alanı olarak değerlendirmek stratejik bir bakış açısıdır.

Kazan-Kazan yaklaşımı, iş birliklerinde hem güveni hem de uzun vadeli kazanımı temel alır.

Rakip değil, partner bakışıyla kurulan ilişkiler; deneyim paylaşımından ortak projelere kadar pek çok imkanı beraberinde getirir.

FranklinCovey Education çatısı altında yürütülen liderlik eğitimlerinde, bu bakış açısının okul dışı iş birliklerine doğrudan katkı sunduğunu gözlemliyoruz.

Bugün kurum dışı bir paydaşla nasıl bir ortak kazanım yaratabileceğinizi düşünmeye başlayabilirsiniz.

Eğitimde sürdürülebilir başarı yalnızca bireysel performansla değil, birlikte başarma kültürüyle mümkün olur.

Kazan-Kazan yaklaşımı, bir tarafın kazanırken diğerinin kaybetmediği; herkesin değerli hissederek katkı sunduğu bir ilişki biçimidir.
Öğretmenler arası koordinasyondan veli-okul iletişimine, öğrenci yönetiminden idari karar süreçlerine kadar pek çok alanda bu yaklaşım dönüşüm yaratır.

Kazan-Kazan, uzlaşmayı değil, birlikte daha iyiyi yaratmayı hedefler.
FranklinCovey Education çatısı altında, bu anlayışı kurum kültürüne dönüştüren okulların, çatışmaları daha sağlıklı yönettiğini ve daha bütünlüklü ekipler inşa ettiğini gözlemliyoruz.

Bugün, karşılıklı kazanımı temel alan kaç karar süreciniz var? Dilerseniz bu soruyla ekibinizde bir tartışma başlatabilirsiniz.

Öğrencileriniz neden sıkılıyor?
Ya çözüm onların liderliğini inşa etmekteyse?

Son yıllarda öğrencilerin öğrenmeye olan bağlılığı ciddi şekilde azaldı.
Okullardan gelen şikayetler artıyor; öğretmenler tükenmiş hissediyor, öğrenciler ise sınıfta olsalar da zihnen derste değiller.

Peki ya öğrenciye kendi öğrenimini yönetme fırsatı verirsek?
Hedef koymayı, ilerlemesini takip etmeyi ve başarılarını güvenle paylaşmayı öğretirsek?

Bugünkü paylaşımda bu konudan bahsettik.

Zamanı yönetememek çoğu zaman iş yükünün fazlalığından değil, önceliklerin net olmamasından kaynaklanır.

Bu konuda eğitim yöneticilerinin ve öğretmenlerin sıklıkla yaptığı 5 öncelik hatasını aktarmak istiyoruz:

→ Her acil işi “önemli” sanmak
→ Günlük işleri stratejik hedeflerin önüne koymak
→ Tüm işleri kendiniz yapmaya çalışmak
→ Ajandada boşluk bırakmamak
→ Günü planlamadan başlamak

FranklinCovey Education olarak biliyoruz ki, bu tuzaklar yalnızca üretkenliği değil, eğitim kalitesini de etkiliyor.

Bugün kendi zaman yönetiminizi bu listeye göre gözden geçirin. En çok hangi hataya düşüyorsunuz?

Bir okul yöneticisi olarak gün içinde onlarca acil konuyla meşgul oluyorsunuz. Ancak bu aciliyetlerin tamamı gerçekten önemli mi?

Zaman Matrisi, zaman ve görev yönetiminde etkili bir önceliklendirme sunar.
Görevleri şu 4 kategoriye ayırarak analiz eder:

1. Acil ve Önemli
2. Önemli ama Acil Değil
3. Acil ama Önemsiz
4. Ne Acil Ne Önemli

Okul içi krizleri yönetmek kadar, ekip gelişimi, vizyon belirleme ve öğretmen desteği gibi uzun vadeli etkisi olan konulara vakit ayırmak da liderliğin bir parçasıdır.

FranklinCovey Education olarak, eğitim liderlerine yönelik zaman yönetimi araçlarımızda bu matrisi sıkça kullanıyoruz.

Bugün ajandanızdaki işleri bu dört başlık altında sınıflandırarak bir öncelik haritası oluşturabilirsiniz.

Okulunuzda öğretmenlerin ve öğrencilerin kendi vizyonlarını yazılı hale getirmesi, motivasyonu kalıcı kılar.

Bir öğretmen lideri olarak kendi kişisel misyon bildiriminizi netleştirmek, ekibiniz içinde de örnek bir kültür yaratır.

Bu konuda bir rehber hazırladık.

● Kısa ve net bir cümle: Ne başarmak istediğinizi 1-2 cümleyle ifade edin.

● Temel değerler: Bu hedefe sizi taşıyacak değerleri belirleyin.

● Somut hedefler: 2-3 küçük adımı planlayın.

● Görünür kılın: Bildirimi ofisinizde ya da sınıfınızda herkesin görebileceği bir yere asın.

● Düzenli güncelleyin: Gerektikçe geliştirin, paylaşın.

FranklinCovey Education olarak biliyoruz ki bu adımlar, özellikle ortaokul ve lise düzeyinde sorumluluk duygusunu artırıyor.

Bugün öğretmen ekibinizle bir mini misyon bildirimi atölyesi planlayabilir, çıktıları sınıflara taşıyabilirsiniz.

Bir okul lideri ya da öğretmen olarak bilirsiniz ki, net bir hedef olmadan ilerlemek motivasyonu düşürür, ders verimliliğini zedeler.

Türkiye’de sınav odaklılık, veli baskısı gibi gerçekler arasında iyi niyetli planlar kolayca dağılabilir.
En sık yapılan hatalar:
● Hedefin tam tanımlanmadan yıl boyu yürütülmesi.
● Belirlenen hedeflerin öğrencilerle paylaşılmaması.
● Hedeflerin ölçülmemesi veya düzenli takip edilmemesi.

FranklinCovey Education olarak önerimiz: Dönem başında sınıf bazlı kısa ve somut hedefler belirleyin; bunları hem öğrenci hem de veliyle paylaşarak okul genelinde hesap verebilirliği güçlendirin.

Bugün öğretmen ekibinizle bir toplantı planlayın, mevcut hedeflerinizi ve paylaşım biçiminizi gözden geçirerek gerekirse yeni bir uygulama planı oluşturun.