Донишкадаи омӯзгории Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент

ТАЪЗИЯ
Раёсат ва иттифоқи касабаи омӯзгорону кормандони Донишкадаи омӯзгории Тоҷикистон дар шаҳри Панҷакент ба Раҳимов Мусобой- собиқ корманди донишкада бинобар даргузашти МОДАРАШ ҳамдардӣ баён намуда, ба аҳли оила ва наздикони марҳум сабри ҷамил хоҳонанд.
Ҷои марҳум Ҷаннат ва манзили охираташон обод бод!
Маросими дафн соати 16:00 баргузор мегардад.

Барқияи табрикӣ ба Раиси Ҷумҳурии Исломии Эрон Масъуд Пизишкиён
18.06.2026
https://www.president.tj/event/news/55881

18 июн Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Раиси Ҷумҳурии Исломии Эрон муҳтарам Масъуд Пизишкиён барқияи табрикӣ ирсол намуданд, ки дар он омадааст:

«Ҷаноби Олӣ,

Бо камоли эҳтиром Шумо ва мардуми шарифи Ҷумҳурии Исломии Эронро ба муносибати дастёбӣ ба созиши сулҳ бо Иёлоти Муттаҳидаи Амрико самимона табрик мегӯям.

Мо медонем, ки дастрасӣ ба ин созиши муҳим барои миллати Эрон осон набуд ва маҳсули талошҳои зиёду иродаи қавии он мебошад. Бовар дорам, ки мувофиқаҳои дар ин зимн ҳосилшуда барои таъмини сулҳи устувор ва фарогир дар Ховари Миёна, таҳкими низоми амнияти байналмилалӣ ва фароҳам овардани заминаҳои мусоид ҷиҳати рушди иқтисодиву иҷтимоии пойдор аҳаммияти калидӣ доранд.

Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун кишвари сулҳпарвар ва ҷонибдори ҳалли ҳама ихтилофоту низоъҳо тавассути музокирот ва муколамаи дипломатӣ, аз ин рӯйдоди муҳим истиқбол менамояд.

Бо умеди рушди минбаъдаи ҳамкориҳои судманд ва тақвияти робитаҳои дӯстона байни кишварҳои мо, ба Шумо саломатии бардавом ва комёбиҳои навин, ба мардуми дӯсту бародари Эрон сулҳу амнияти пойдор ва пешрафту шукуфоии беш аз пеш орзумандам».

ҲАЖДАҲ ҲАЗОР ОФАРИН...

Эҳдо ба Пешвои муътабари миллат Эмомалӣ Раҳмон дар ҳошияи Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи авф»

Ҳаждаҳ ҳазор бандиро озод кардаӣ,
Ҳаждаҳ ҳазор хонаро обод кардаӣ.
Ҳаждаҳ ҳазор бандро аз по фикандаӣ,
Ҳаждаҳ ҳазор қалбро ту шод кардаӣ.

Ҳаждаҳ ҳазор некият орем дар назар,
Ҳаждаҳ ҳазор бор туӣ фарди мӯътабар.
Ҳаждаҳ ҳазор сол зи Ваҳдат сухан кунӣ,
Ҳаждаҳ ҳазор сол туӣ ҳомии башар.

Ҳаждаҳ ҳазор душмани миллат шавад забун,
Ҳаждаҳ ҳазор хоини миллат фитад ба хун.
Ҳаждаҳ ҳазор нахли умед аст пурсамар,
Ҳаждаҳ ҳазор хубият морост раҳнамун.

Ҳаждаҳ ҳазор парчами адл рӯйи боми ту,
Ҳаждаҳ ҳазор офарин гӯям ба номи ту,
Ҳаждаҳ ҳазор сол бимонӣ ту дар ҳаёт,
Ҳаждаҳ ҳазор шодии олам ба коми ту.

Исмоил Зарифӣ

Изҳори ҳамдардии Пешвои миллат бинобар марги фоҷиавии Раиси Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон Алишер Мирзонабот
17.06.2026
https://www.president.tj/event/news/55879

Субҳи имрӯз 17-уми июн Раиси Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон, муовини Раиси Маҷлиси миллии Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон Алишер Мирзонабот дар натиҷаи садамаи нақлиётие, ки дар ҳудуди ноҳияи Дарвоз рух дод, ба таври фоҷиавӣ ҳалок гардид.

Алишер Мирзонабот аз ҷумлаи кадрҳое буд, ки вазифаҳои хизматии худро ҳамеша содиқона ва бо масъулияти баланд иҷро мекард.

Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон бинобар марги фоҷиавии Алишер Мирзонабот ба наздикону пайвандони ӯ изҳори ҳамдардӣ карда, хоҳони сабри ҷамил ба онҳо шуданд.

Бо супориши Роҳбари давлат Вазири корҳои дохилии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси Кумитаи давлатии амнияти миллӣ ва дигар роҳбарону масъулон ба ҷойи ҳодиса фиристода шуданд.

ИСТИФОДАИ ОҚИЛОНАИ ТЕЛЕФОНИ МОБИЛӢ

Имрӯз дар кӯчаву хиёбонҳо, муассисаву бозору ошхонаҳо ва умуман дар ҳама ҷо мебинем, ки одамон бо телефони мобилӣ сӯҳбат мекунанд ё онро ба таври гуногун истифода мебаранд. Донишҷӯ ҳангоми роҳравӣ бо дӯсташ сӯҳбати телефонӣ дорад, мусофирон дар нақлиёти ҷамъиятӣ ба тамошои наворҳои заруриву нозарур машғуланд. Чунин менамояд, ки гӯё ғайр аз машғулият бо телефонҳои мобилӣ, кори дигаре дар зиндагӣ намонда бошад.
Имрӯз аксари одамон ба шабакаҳои иҷтимоӣ пойбанданд. Дар ҳар хонавода ду ё зиёда телефон мавҷуд аст. Ҳолате ҳаст, ки чор узви як хонавода – падару модар, духтару писар – дар як ҷо нишаста, вале ҳар кадом бо телефони худ машғул аст. Байни онҳо на садои ханда, на суҳбати самимӣ ва на нигоҳҳои гарму меҳрубон вуҷуд дорад – танҳо сукут ва ангуштзанӣ ба экран.
Мутаассифона, на ҳама медонанд, ки телефони мобилӣ ҳам паҳлуҳои мусбат дорад ва ҳам манфӣ. Агар онро оқилона, ба манфиати кор ва омӯзиш истифода барем, бешубҳа, судманд хоҳад буд. Аммо истифодабурии нодуруст, бидуни донистани қоидаҳои ахлоқӣ ва муфид, метавонад ба саломатии рӯҳиву равонӣ ва муносибатҳои иҷтимоӣ зиён расонад. Бисёрҳо соатҳои зиёд ба бозиҳои компютерӣ ва наворҳои беҳуда машғул мешаванд, ки на танҳо вақтро талаф медиҳад, балки муҳаббату самимиятро аз миёни одамон дур месозад.
Ёд оред, ки пештар чӣ гуна буд: кӯчаҳо пур аз садои "ассалому алайкум" ва пурсишу посухҳои самимӣ буданд. Ҳамсояҳо бе даъват ба хонаи якдигар медаромаданд, калонсолон зери сояи дарахт сӯҳбат мекарданд, кӯдакон дар кӯчаҳо бозӣ мекарданд ва ҳар кадом кӯдаки маҳалла дигаронро мешинохт. Имрӯз бошад, одамон дар фазои маҷозӣ зиндагӣ доранд. Дӯстиву шиносоӣ танҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ ба “лайк” ва “коммент” маҳдуд шудааст. Дар зиндагии воқеӣ бошад, эҳсосу муҳаббат камтар ба назар мерасад.
Яке аз сабабҳои коста гардидани ахлоқ ва муносибати дурусти иҷтимоӣ дар байни наврасон, истифодаи нодурусти телефонҳои мобилӣ мебошад. Интернет фазои беҳудудест ва дар он ҳар гуна иттилоот, аз ҷумла ахлоқшикану фурӯбарандаи маданият, дастраси наврасон мегардад. Ин ҳолат ба рӯҳу равони онҳо таъсири манфӣ мерасонад ва онҳоро аз рушди солим бозмедорад.
Хонандагони муассисаҳои таълимӣ низ вақти гаронбаҳои худро соатҳо дар шабакаҳои иҷтимоӣ мегузаронанд. Маҳз бо ҳамин сабаб бо қарори Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон истифодаи телефони мобилӣ дар муассисаҳои таълимӣ манъ шудааст.
Падару модарон бояд пеш аз ҳама худашон тарзи дурусти истифодаи телефонро донанд. Пеш аз додани телефон ба фарзанд, зарур аст, ки ба ӯ бифаҳмонанд, ки ин восита танҳо барои бозӣ ва ё тамошои навор нест, балки бояд онро оқилона ва бо мақсад истифода кард.
Ҳамаи мо бояд дарк намоем, ки телефони мобилӣ воситаи иртиботу дастрасӣ ба иттилоот аст, на воситаи халалдор кардани робитаҳои шахсӣ. Қоидаҳои истифодаи он бояд омӯхта шаванд. Вақти пурарзишро набояд беҳуда сарф кард. Оё шумо боре дар ин бора андеша кардаед?

НЕРУГОҲИ БАРҚИ ОБИИ "РОҒУН" — шоҳасари созандагӣ ва ободкории миллати тоҷик дар замони соҳибистиқлолӣ

Таблиғи идеологияи ифротгароӣ дар интернет

«Мо бояд дар хотир дошта бошем, ки ояндаи давлату миллат аз насли босаводу донишманд, соҳибкасбу соҳибҳунар, соҳибмаърифату соҳибфарҳанг, дур аз таассубу хурофот, ватандӯсту ватанпараст ва дорои ҳисси баланди худшиносии миллӣ вобастагии амиқ дорад». ЭМОМАЛӢ РАҲМОН

Имрӯз терроризм ва экстремизм ҳамчун хавфноктарин таҳдидҳо барои инсоният ва ҷомеаи умумибашарӣ боқӣ монда, бо истифода аз технологияи муосир, ки босуръат рушд намуда истодааст, тарзу усулҳои нави истифодабариро ба худ касб мекунад. Ҳалокати ҳазорон мардуми осоиштаи сайёра, алалхусус қисми осебпазири ҷомеа занону кӯдакон аз ин хатари марговар гувоҳи он аст, ки ин амалу кирдори ваҳшиёна ба касеву чизе раҳм надорад ва ҳамчун василаи амалӣ сохтани ҳадафу мақсадҳои нопок аз ҷониби як тӯдаи аз фарҳангу маърифат дур, бехирад ва ҷоҳилу нотавонбин истифода мегардад.
Истифодаи сомонаҳои интернетӣ дар баробари манфиатовар будан, ба ҳамон андоза хатарнок мебошад. Баъзе ашхос шабакаҳои иҷтимоиро на барои тарғибу ташфиқи фарҳанг ва муносибатҳои байни одамон ҳамзамон, барои паҳн кардани ҷанги идеологӣ, ки манфиатдор хоҷагони хориҷӣ мебошанд истифода мешавад. Дар шабакаҳои иҷтимоӣ, аз ҷумла "Ютуб", “Фейсбук”, “Одноклассник”, “Инстаграм”, “Тик-ток”, “Телеграм”, “Твитер” ва ғайра ба таври густурда ғояҳои қавмгароӣ, тундгароӣ, ифротгароӣ, террористӣ ва бадбинии этникӣ аз ҷониби гурӯҳҳои террористӣ-ифротгароӣ таблиғу ташвиқ шуда истодаанд. Аз ин ҷо маълум мегардад, ки интернет ба гурӯҳҳои террористӣ-экстремистӣ шароити таблиғи ғояҳо ва ақидаҳои ифоротиро фароҳам овардааст.
Бояд тазаккур дод, ки шабакаҳои иҷтимоиро мардуми оммӣ бештар дар ҳаёти рӯзмарраи худ истифода мебаранд, ки ин омил барои фаъолияти ҳаракатҳои тундгаро ва иртиҷоӣ бисёр муфид аст.
Мушоҳида мешавад, ки аъзои гурӯҳи террористӣ дар ҷойи амн қарор мегиранд ва нафарони ҷалб каркардаро тариқи интернет барои амалҳои террористӣ сафарбар карда, равандро пурра назорат мекунанд. Инчунин, аз тариқи он хусусан шабакаҳои иҷтимоӣ маблағгузориро роҳандозӣ кардаанд. Акнун шабакаҳои иҷтимоӣ хатти нави ҷабҳа ё майдони нави муборизаҳо миёни ҳаракатҳои террористӣ-экстремистӣ ва кишварҳои алоҳида гардидааст. Ҳамчунин, сиёсати духӯрагии баъзе қудратҳои минтақавӣ ва байналмилалӣ нисбат ба гурӯҳҳои террористӣ-ифротгароӣ имкон дод, аз сатҳи маҳал то ба сатҳи минтақа ва ҷаҳон таҳдид эҷод намоянду худро пинҳон карда тавонанд.
Бояд тазаккур дод, ки ташкилотҳои ифротгароӣ дар шабакаҳои иҷтимоӣ ниқоби риёкорӣ пӯшида, бо роҳи фиребу иғвогарӣ ва бо истифода аз назарфиребии сиёсӣ фаъолият мекунанд. Ҳамчунин, ба ҳаёти шахсии шаҳрвандон дахолат намуда, аксу наворҳои қалбакӣ, иттиҳомоти бардурӯғ ва ибораҳои таҳқиромезро дар нисбати роҳбарон, нухбагон ва шахсиятҳои алоҳида раво мебинанд. Ин гуна амалкардҳо, пеш аз ҳама, нишони нотавонии гурӯҳҳои зикргардидаро нишон медиҳад, ки ягон барнома ва нақшаҳои комил рӯйи даст надоранд ва бо дастони ноаён барои бесуботнамоии ҷомеа ва ҳифзи манфиатҳои геополитикии баъзе кишварҳои абарқудрат идораву роҳнамоӣ мешаванд.
Мутаассифона лаҷоми гурӯҳҳои ифротӣ дар сари баъзе аз ҷавонони гумроҳ андохта мешавад.
Қайд кардан ба маврид аст, ки зиёда аз 70 фоизи аҳолии кишварро ҷавонон ташкил медиҳанд ва онҳо неруи созанда ва пешбарандаи ҷомеа мебошанд. Бинобар ин тарғиби ҳисси ватандӯстӣ, худшиносии миллӣ, садоқат ба Ватан маҳз дар байни ҷавонон яке аз масъалаҳои аввалиндараҷа маҳсуб меёбад, зеро онҳо давомдиҳандаи фаъолияти насли калонсол ва ояндасози имрӯзу фардои ватананд.
Роҳи ягонаи ҳифзи фазои иттилоотӣ истиқлоли технологӣ ва ба вуҷуд овардани системаи иттилоотии қавӣ мебошад. Зеро бештари маълумот тариқи интернет раду бадал мешавад ва мардум ҳам аз интернет иттилоотро дарёфт мекунанд ва хабари бардурӯғ метавонад мардумро ба гумроҳӣ ва ҷомеаро ба бесарусомонӣ бурда расонад.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатӣ қайд намуданд, ки «...хурофот ҷаҳолат аст ва ҷаҳолат ба ҷомеа танҳо бадбахтӣ меорад. Фаромӯш набояд кард, ки вақте наврасону ҷавонон бесавод мемонанд, ҷомеа ба таассубу хурофот гирифтор мешавад, ки чунин ҳолат оқибатҳои даҳшатбор дорад».
Худшиносии миллӣ бе шинохтан ва ифтихор аз гузаштагони худ ғайри имкон аст. Дар Паёми навбатӣ Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон таъкид намуданд, ки «...бедор намудани хотираи таърихӣ дар таҳкими ҳисси миллии шаҳрвандон, махсусан ҷавонон, ки ояндаи миллат ва давлат мебошанд, нақши бисёр муҳим дорад».
Таърих гувоҳ аст, ки дар вазнинтарин гардиши сарнавишт, ки хатари маҳв шудан ба "ҳастии миллат" таҳдид мекард, маҳз хирад, ҷасорат ва иродаи Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон буд, ки моро аз вартаи парокандагӣ наҷот бахшид ва эътимод ба номи "тоҷик"-ро дар қалби ҳар яки мо аз нав зинда кард.
Имрӯз, мо аз он Сулҳу Ваҳдате шукргузорӣ мекунем, ки пойдевори асосии худишиносии миллӣ ва ифтихори ватандории мост.
Бигзор ин ҳисси гарми ватандӯстӣ, ин ишқи бепоён ба ҳар як ваҷаб хоки диёр ва ин ифтихор аз тоҷик будан дар дили мо ҳамеша фурӯзон бод!

Шириншоҳ Нуруллозода
- мудири шуъбаи рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеаи дастгоҳи раиси шаҳри Панҷакент