ศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านจารย์

28/12/2018

ปีใหม่ศพด.บ้านจารย์

05/09/2016

การอบรมเพื่อพัฒนาทักษะครูและบุตลากรการศึกษา อบต.บ้านจารย์ มีผู้เข้าร่วมจากเครือข่ายตาตุมจารย์ จำนวน 67 คน ขอบคุณศุภนิมิตที่สมทบค่าวิทยากรและแบบฝึก

21/05/2016

ขอบคุณครูและเจ้าหน้าที่ ศพด.ทุกคนนะค่ะที่ช่วยกันสนับสนุนการจัดกิจกรรมดีดี ของกองการศึกษา การทำบุญทำที่ไหนก็ได้ แต่เรากำหนดจัดกิจกรรมเราต้องมีความร่วมมือร่วมใจกัน อีกอย่าง การดำเนินโครงการกิจกรรมไม่ใช่เพื่อใครนะค่ะเพื่อเราทุกคน ชุมขนได้ เราได้ การประเมินมาตรฐาน รอเราอยู่ การประเมิน ita รอเราอยู่ และที่สำคัญ ผลประโยชน์ที่ทุกคนอยากได้คือโบนัสซึ่งนี่ไม่สำคัญเพราะมันคือผลประโยชน์ส่วนตน แต่ มาตรฐาน กับ ita มันคือการประเมินองค์กร ต้องมีภาพของพวกเรา ไม่ใช่มีแต่ชาวบ้าน ขอบคุณทุกท่านที่มองประโยชน์ส่วนตน คนที่เป็น พนง.จ้างของ กองการศึกษา(ส่วนน้อยมาก) แล้วไม่ได้มาร่วมกิจกรรม อยากให้คุณดูพ.จ้างเหมานะค่ะ คุณกินเงินเดือน 30 วันคุณไม่มา พ.จ้างเหมากินเงินรายวันเฉพาะวันราชการ เค้าพากันมา ฝากช่วยกันคิดนะค่ะ

13/04/2016

งานวันสงกรานต์และวันผู้สูงอายุ ปี 2559

13/04/2016

ครูศพด.เราทำได้ทุกอย่างค่ะ

15/01/2016

วันนี้ประชุมผู้ปกครองคะ

09/01/2016

วันเด็กปีนี้ค่ะ 2559

09/10/2012

มีครอบครัวที่น่ารักอยู่ครอบครัวหนึ่ง
ในครอบครัวนี้มี พ่อ แม่ และลูกชายวัย 5 ขวบ กำลังน่ารักเลยทีเดียว
เจ้าหนูเป็นเด็กที่ซนอย่างร้ายกาจและขี้สงสัยอย่างมาก

อยู่มาวันหนึ่ง เจ้าหนูนึกครึ้มอกครึ้ม ใจอย่างไรบอกไม่ถูก
ไปคว้าเอาแจกันหยกแกะสลักต้นราชวงศ์หมิง
ซึ่งเป็นสมบัติตกทอดมาจากต้นตระกูล และมีราคาสูงเกินจะประเมินค่าได้
เจ้าหนูได้นำแจกันมาพลิกคว่ำพลิกหงาย สักพักก็ล้วงมือเข้าไปในแจกัน

ทันใดนั้น! เจ้าหนูก็ทำตาโต ดูเหมือนจะดีใจ ที่ล้วงเข้าไปเจออะไรสักอย่าง
แต่ปัญหาหาอยู่ที่ว่า เจ้าหนูจะดึงมือออกมาไ ด้อย่างไร
เจ้าหนูเริ่มกระสับกระส่าย พยายามดึงมือออกมา แต่ก็ไม่สำเร็จ จนต้องใช้ไม้ตายคือ
"ทำอะไรไม่ได้ ร้องไห้ไว้ก่อน"

เสียงร้องดังลั่นของเจ้าหนูเป็นผลให้พ่อและแม่ต้องรีบวิ่งเข้ามาดู
เมื่อมาพบเหตุการณ์ต่างก็พยายามช่วยกันดึงมือของเจ้าหนูออกจากแจกันด้วยวิธีต่างๆ
ทั้งใช้น้ำมันหยอดเข้าไปที่ปากแจกันก็แล้ว น้ำสบู่ก็แล้ว

แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไร มือเล็กๆ ก็หาได้หลุดออกมาพ้นปากแจกันไม่
จนสุดท้ายผู้เป็นพ่อ ต้องตัดสินใจ
ทุบแจกันหยกราชวงศ์หมิง แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เพื่อรักษามือของลูกรักเอาไว้
เมื่อมือของเจ้าหนูหลุดจากแจกันแล้ว พ่อและแม่ก็พบว่า ในมือเจ้าหนูกำอะไรบางอย่างไว้จนแน่น

ผู้เป็นแม่จึงถามลูกชายว่า "หนูกำอะไรอยู่จ๊ะลูก ?"
เจ้าหนูตอบ พร้อมทำสีหน้าขึงขัง "ผมปล่อยมันไม่ได้หรอกครับ"

"แล้วมันคืออะไรล่ะลูก?" ผู้เป็นพ่อสงสัยเช่นกัน

"มันเป็นสตางค์ครับ" เจ้าหนูตอบ พร้อมกับค่อยๆ แบมือออกอย่างทนุถนอม
และภาพที่ปรากฏแก่สายตาของทุกคนคือ
ในมือของเจ้าหนู มีเพียงเหรียญบาทอยู่หนึ่งเหรียญ
เจ้าหนูหารู้ไม่ว่า การที่เขาพยายามกำเหรียญเอาไว้
ทำให้ครอบครัวต้องสูญเสียของมีค่ากว่าเป็นพันๆ เท่า

แล้วคุณล่ะ ขณะที่คุณกำลังใช้ชีวิตอยู่นี้ คุณกำลัง "กำ" อะไรไว้ในชีวิตบ้าง

เงิน...?

บ้าน...?

งาน...?

รถ...?

ทิฐิ...?

ลาภ... ?

ยศตำแหน่ง...?

คำสรรเสริญเยินยอ...?

และสิ่งที่คุณกำอยู่นั้น มันทำให้คุณต้องสูญเสียอะไรที่มีค่ามหาศาลไปบ้าง

เวลา...?

ครอบครัว...?

พ่อแม่...?

คนที่คุณรัก...?

คนที่รักคุณ...?

ความส ุขที่แท้จริงของชีวิต...?

ถึงวันนี้ คุณกำลัง "กำ" อะไรอยู่?

รู้ทั้งรู้ บางที มันเจ็บปวด แต่ก็พอใจ(หรือไม่ก็จำใจ)ที่จะกำไปตลอดชีวิต

แปลกไหม เมลล์เหล่านี้ความหมายดี ทุกคนรู้ แต่ไม่เคยเปลี่ยนคนได้เลย

02/10/2012

02/10/2012

ช่วยกดไลค์ให้หนูหน่อยค่ะ