เว็บไซต์คืออะไร?

https://human.msu.ac.th/husocjournal/hsjn-submition.html

วารสารมนุษย์กับสังคม Journal of Man and Society, คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม ตำบลขามเรียง, Kantharawichai (2026)

21/08/2026

บทความ ตำนานสร้างโลกในนิทานพื้นเมืองลาว : การศึกษาตามแนวทาง เรื่องเล่าเชิงนิเวศ บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์โครงสร้างความหมายและจำแนกประเภทตำนานการสร้างโลกในนิทานพื้นเมืองลาวในฐานะเรื่องเล่าเชิงนิเวศ ข้อมูลที่นำมาศึกษาเป็นตัวบทนิทานประเภทเทบนิยายและพื้นสืบจำนวน 10 เรื่อง จากฐานข้อมูลหนังสือ “บดเลื่องพื้นเมืองลาว เทบนิยายและพื้นสืบ” ของคำผุย พมพิลา (2008) ดำเนินการวิเคราะห์ตามแนวทางเรื่องเล่าเชิงนิเวศ (Eco-narrative) ของอารัน สติบเบ (Arran Stibbe) โดยเน้นการศึกษาเชิงลึกใน 3 ประเด็นหลัก ได้แก่ บทบาทของธรรมชาติเป็นผู้กระทำการ การอุปลักษณ์และอัตลักษณ์เชิงนิเวศวัฒนธรรม และการสร้างจริยธรรมทางสิ่งแวดล้อม ผลการศึกษาพบว่า ตำนานสร้างโลกลาวสามารถจำแนกได้เป็น 4 กลุ่ม คือ กลุ่มกำเนิดพหุวัฒนธรรม กลุ่มวีรบุรุษพิชิตภัยธรรมชาติ กลุ่มพันธสัญญาแห่งการอยู่รอด และกลุ่มบทลงโทษเชิงสัญลักษณ์ เมื่อพิจารณาองค์ประกอบเชิงนิเวศพบว่า 1) ด้านบทบาทผู้กระทำการ ตำนานได้มอบพลังการกระทำ (Agency) ให้แก่สิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ ทั้งพืช สัตว์ และปรากฏการณ์ธรรมชาติอย่างมีนัยสำคัญ 2) ด้านการอุปลักษณ์และอัตลักษณ์ มีการใช้อุปลักษณ์เชิงนิเวศเปรียบโลกเป็น "หมากน้ำเต้าปุง" หรือครรภ์อินทรีย์
ข้อมูล: “ตำนานสร้างโลกในนิทานพื้นเมืองลาว : การศึกษาตามแนวทาง เรื่องเล่าเชิงนิเวศ” ผู้แต่ง ลาวัณย์ สังขพันธานนท์ จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69)
ภาพ https://theisaanrecord.co/2024/03/25/thai-noi-language/
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

14/08/2026

บทความ ภูมิรัฐศาสตร์ของผี: ความสัมพันธ์กับพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และอำนาจในสังคมอีสานร่วมสมัย บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างความเชื่อเรื่องผี พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ และอำนาจในสังคมอีสานร่วมสมัย โดยใช้กรอบคิด “ภูมิรัฐศาสตร์ของผี” ร่วมกับแนวคิดพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ อำนาจเชิงพื้นที่ และการต่อรองกับอำนาจสมัยใหม่เป็นฐานในการวิเคราะห์ บทความเสนอว่า “ผี” มิได้ดำรงอยู่เพียงในฐานะความเชื่อพื้นบ้านหรือมรดกทางพิธีกรรม หากทำหน้าที่เป็นกลไกเชิงวัฒนธรรมที่ผลิตความหมายของพื้นที่ กำหนดอาณาเขต ควบคุมการใช้ทรัพยากร จัดระเบียบความสัมพันธ์ทางสังคม และสร้างความชอบธรรมให้แก่ชุมชน งานวิจัยนี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ผ่านการวิเคราะห์เอกสารและการสังเคราะห์แนวคิดจากวรรณกรรมในฐานข้อมูล Scopus ที่เกี่ยวข้องกับผี พื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ จิตรกรรมฝาผนังวัด พิธีกรรม ความทรงจำเชิงพื้นที่ ร่างทรง การท่องเที่ยวมรดกวัฒนธรรม และภูมิศาสตร์การเมืองของศาสนา ผลการวิจัยพบว่า ผีในสังคมอีสานทำงานผ่าน 4 กลไกสำคัญ ได้แก่ การผลิตความศักดิ์สิทธิ์และความหมายของพื้นที่ การกำหนดอาณาเขตและ
ข้อห้าม การจัดระเบียบอำนาจและความสัมพันธ์ทางสังคม และการสร้างความชอบธรรมในการต่อรองกับอำนาจสมัยใหม่ บทความจึงเสนอกรอบคิด “ภูมิรัฐศาสตร์ของผี” เพื่อทำความเข้าใจผีในฐานะผู้กระทำการเชิงวัฒนธรรมที่เชื่อมโยงความศักดิ์สิทธิ์ พื้นที่ ทรัพยากร อัตลักษณ์ และอำนาจในสังคมอีสานร่วมสมัย
ข้อมูล: “ภูมิรัฐศาสตร์ของผี: ความสัมพันธ์กับพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และอำนาจในสังคมอีสานร่วมสมัย” ผู้แต่ง ไทศิต เครือโสม จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69)
ภาพ https://www.shutterstock.com/th/image-photo/spirit-house-black-white-tone-1436126177?trackingId=ca00b280-ebf5-4ec2-b952-62ad693d8465&listId=searchResults
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

07/08/2026

บทความ ภาษาอีสานกับการประกอบสร้างความหมายของ “ความเป็นอีสาน” ผ่านการตั้งชื่อร้านอาหารอีสาน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การใช้ภาษาอีสานในการประกอบสร้างความหมายของ “ความเป็นอีสาน” ผ่านการตั้งชื่อร้านอาหารอีสานในบริบทสังคมเมือง ข้อมูลได้จากรายชื่อร้านอาหารจำนวน 370 ร้าน จากแอปพลิเคชัน GrabFood ในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น อุดรธานี และนครราชสีมา โดยใช้การวิเคราะห์เชิงเนื้อหาเพื่อพิจารณาชื่อร้านในฐานะหน่วยทางภาษา ผลการศึกษาพบว่า การตั้งชื่อร้านสามารถจำแนกได้เป็น 3 ลักษณะ ได้แก่ 1) การใช้ชื่ออาหารพื้นบ้าน เช่น “ส้มตำ” และ “ลาบ” ซึ่งปรากฏมากที่สุด ร้อยละ 67.30 2) การใช้คำที่สื่อรสชาติอาหาร เช่น “แซ่บ” และ “นัว” ร้อยละ 24.32 และ 3) การใช้คำที่สะท้อนวิถีชีวิตและวัฒนธรรม เช่น “บ้านเฮา” และ “ไทบ้าน” ร้อยละ 8.38 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ภาษาอีสานมิได้ทำหน้าที่เพียงสื่อสารข้อมูลเกี่ยวกับร้านอาหาร หากยังเป็นกลไกในการคัดเลือก จัดวาง และเน้นย้ำภาพของความเป็นอีสานบางด้าน ได้แก่ อาหาร รสชาติ และวิถีชีวิต ให้กลายเป็นอัตลักษณ์ที่ผู้บริโภคในสังคมเมืองสามารถรับรู้และจดจำได้ นอกจากนี้ ความแตกต่างของการใช้ภาษาในแต่ละจังหวัดยังสะท้อนว่า “ความเป็นอีสาน” ในชื่อร้านอาหารมิใช่สิ่งตายตัว หากแต่เป็นภาพแทนทางวัฒนธรรมที่ถูกประกอบสร้างผ่านภาษาในบริบทเมืองร่วมสมัย
ข้อมูล: “ภาษาอีสานกับการประกอบสร้างความหมายของ “ความเป็นอีสาน” ผ่านการตั้งชื่อร้านอาหารอีสาน” ผู้แต่ง ทินวัฒน์ สร้อยกุดเรือ จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69)
ภาพ https://themomentum.co/feature-isansound-food/
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

31/07/2026

บทความ การแต่งกายกับภูมิทัศน์เชิงสัญญะในพื้นที่คาเฟ่: กรณีศึกษาร้านกาแฟ One Step Garden ณ นครเซี่ยงไฮ้ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลักษณะและรูปแบบการบรรจบกันของการแต่งกายในฐานะภูมิทัศน์เชิงสัญญะภายในพื้นที่คาเฟ่ และเพื่ออธิบายว่าบริบทเชิงพื้นที่อาจสัมพันธ์กับความคล้ายคลึงของการแต่งกายของผู้ใช้พื้นที่อย่างไร โดยใช้ร้านกาแฟ One Step Garden ในนครเซี่ยงไฮ้เป็นกรณีศึกษา งานวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา ร่วมกับการใช้สถิติเชิงพรรณนาเพื่อสนับสนุนการตีความเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลจากร้านกาแฟ 3 สาขา ได้แก่ สาขา Guangfulin สาขา Fresh Brew Workshop และสาขา Dinghai Shenzhen ข้อมูลประกอบด้วยภาพถ่ายและภาพนิ่งจากวิดีโอจำนวน 23 ภาพ/เฟรม รวมผู้ถูกสังเกต 126 คน รวมถึงข้อมูลเปรียบเทียบจากพื้นที่โดยรอบสาขา Guangfulin การวิเคราะห์มุ่งพิจารณาสี โทนสี รูปแบบการแต่งกาย และความเด่นชัดทางสายตา โดยใช้ค่าความถี่และร้อยละเพื่อแสดงแนวโน้มเบื้องต้น และตีความผ่านกรอบภูมิทัศน์เชิงสัญญะ สัญญะภาพ การแต่งกายในฐานะการสื่อสารอวัจนภาษา และแบบจำลองการสื่อสารของ Jakobson ผลการศึกษาพบว่า การแต่งกายของลูกค้าส่วนใหญ่ใช้สีที่มีความอิ่มตัวต่ำ เช่น สีดำ สีขาว สีเทา และสีน้ำตาล ขณะที่สีสดปรากฏน้อยกว่า รูปแบบการแต่งกายโดยรวมมีลักษณะเรียบง่าย เป็นธรรมชาติ และไม่เน้นความโดดเด่นทางสายตา ลักษณะดังกล่าวสอดคล้องกับบรรยากาศของคาเฟ่ที่เน้นวัสดุธรรมชาติ แสงอบอุ่น และโทนสีอ่อนนุ่ม ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า ความคล้ายคลึงของการแต่งกายอาจสัมพันธ์กับบริบทเชิงพื้นที่ รสนิยมทางสุนทรียะ และการเลือกใช้พื้นที่ของผู้บริโภค งานวิจัยนี้เห็นว่าการแต่งกายสามารถเป็นองค์ประกอบหนึ่งของภูมิทัศน์เชิงสัญญะในพื้นที่บริโภค และมีส่วนร่วมในการสร้างความหมายทางสายตาและสุนทรียะของพื้นที่คาเฟ่
ข้อมูล: “การแต่งกายกับภูมิทัศน์เชิงสัญญะในพื้นที่คาเฟ่: กรณีศึกษาร้านกาแฟ One Step Garden ณ นครเซี่ยงไฮ้” ผู้แต่ง สุทธิกานต์ วัฒนาโภคยกิจ จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69)
ภาพ https://www.instagram.com/p/DYOzAd1kwfb/?img_index=12
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

24/07/2026

บทความ ละครคุณธรรมในยุคแพลตฟอร์มดิจิทัล: กรณีศึกษา “กะเทยธรรม” กับเหตุผลของความนิยมในสังคมไทยร่วมสมัย ผู้แต่ง ไทศิต เครือโสม จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69) บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อมุ่งวิเคราะห์ปรากฏการณ์ “กะเทยธรรม” ในฐานะประเภทเรื่องเล่าลูกผสมของละครคุณธรรมและการแทนภาพตัวละครเพศหลากหลายบนแพลตฟอร์มดิจิทัลของไทย โดยตั้งคำถามว่าเหตุใดคอนเทนต์ลักษณะนี้จึงได้รับความนิยมอย่างสูง และความนิยมดังกล่าวสะท้อนอะไรเกี่ยวกับค่านิยมและขอบเขตของการยอมรับความหลากหลายทางเพศในสังคมไทยร่วมสมัย งานวิจัยใช้การวิเคราะห์เชิงแนวคิดและการสังเคราะห์วรรณกรรมจากวัฒนธรรมศึกษา การศึกษาแพลตฟอร์ม และการศึกษาด้านเพศสภาพและเรื่องเพศเป็นกรอบในการตีความ ผลการวิเคราะห์ชี้ให้เห็นว่า ละครคุณธรรมในยุคแพลตฟอร์มควรถูกมองเป็น “ละครคุณธรรมภายใต้ตรรกะแพลตฟอร์ม” ซึ่งเรื่องเล่าเชิงศีลธรรมถูกย่อส่วน เร่งจังหวะ และจัดรูปแบบใหม่ให้สอดคล้องกับเศรษฐกิจความสนใจ ขณะเดียวกัน “กะเทยธรรม” ทำหน้าที่เป็นประเภทเรื่องเล่าผสมผสานที่นำตัวละครเพศทางเลือกมาบรรจุไว้ในโครงสร้างศีลธรรมแบบดั้งเดิม ส่งผลให้เกิดการยอมรับความหลากหลายทางเพศแบบมีเงื่อนไขมากกว่าการยอมรับบนฐานของสิทธิและความเท่าเทียม บทความนี้มีส่วนช่วยขยายความเข้าใจต่อบทบาทของประเภทเรื่องเล่าและแพลตฟอร์มในการกำหนดการเมืองของอัตลักษณ์ และชี้ให้เห็นว่าสื่อไทยยุคแพลตฟอร์มดำรงอยู่ในสภาวะก้าวหน้าเชิงภาพแทน แต่คงอยู่เชิงโครงสร้าง
ข้อมูล: ละครคุณธรรมในยุคแพลตฟอร์มดิจิทัล: กรณีศึกษา “กะเทยธรรม” กับเหตุผลของความนิยมในสังคมไทยร่วมสมัย ผู้แต่ง ไทศิต เครือโสม จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69)
ภาพ: https://spacebar.th/posts/after-yum-film-araya-alberta-hargate
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น. #แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

17/07/2026

บทความ “กลวิธีทางภาษาในการทำนายดวงชะตาในไทยรัฐออนไลน์” ผู้แต่ง ฐนพรรณ ธูปหอม, สุทธิลักษณ์ สวรรยาวิสุทธิ์ และ กันยารัตน์ มะแสงสม จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69) บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลวิธีทางภาษาที่ใช้ในการทำนายดวงชะตาในคอลัมน์ดวงชะตารายสัปดาห์ในเว็บไซต์ไทยรัฐออนไลน์ เก็บข้อมูลจากถ้อยคำทำนายในคอลัมน์ดูดวงรายสัปดาห์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2567 รวม 52 สัปดาห์ และนำมาวิเคราะห์กลวิธีทางภาษาตามกรอบแนวคิดและทฤษฎีเกี่ยวกับกลวิธีทางภาษาของจันทิมา อังคพณิชกิจ (2557) ที่ปรากฏในตัวบทด้านอรรถศาสตร์และวัจนปฏิบัติศาสตร์ ผลการวิจัยพบว่า กลวิธีทางภาษาด้านอรรถศาสตร์ พบกลวิธีการใช้คำศัพท์กลุ่มความหมาย 4 กลุ่ม ได้แก่ 1) กลุ่มความหมายดี/ดีขึ้น 2) กลุ่มความหมายลุล่วง
/สำเร็จ 3) กลุ่มความหมายโดดเด่น/น่าพึงพอใจ และ 4) กลุ่มความหมายสมความปรารถนา ส่วนกลวิธีทางวัจนปฏิบัติศาสตร์ประกอบด้วย 1) การใช้วัจนกรรม ได้แก่ วัจนกรรมบอกเล่าแบบไม่มีเงื่อนไขและแบบมีเงื่อนไข 2) วัจนกรรมเตือน 3) การใช้มูลบท และ 4) การใช้อุปลักษณ์เชิงมโนทัศน์ 4 แบบ ได้แก่ โรคคือคนที่มาหา เงินคือของเหลว งานคือการแสดง และชีวิตคือการเดินทาง ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่ากลวิธีทางวัจนปฏิบัติศาสตร์ปรากฏในตัวบทมากกว่ากลวิธีทางอรรถศาสตร์อย่างชัดเจนโดยทำงานร่วมกันผ่านการใช้ภาษาเชิงบวกและความหมายคลุมเครือ เพื่อสร้างความหวัง ลดความวิตกกังวล และทำให้รู้สึกว่าคำทำนายเข้าใจผู้อ่านเป็นรายบุคคล การเข้าใจกลวิธีเหล่านี้จะช่วยให้ผู้อ่านสามารถรับสารจากคำทำนายดวงชะตาได้อย่างมีวิจารณญาณมากขึ้น
ข้อมูล: “กลวิธีทางภาษาในการทำนายดวงชะตาในไทยรัฐออนไลน์” ผู้แต่ง ฐนพรรณ ธูปหอม, สุทธิลักษณ์ สวรรยาวิสุทธิ์ และ กันยารัตน์ มะแสงสม จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69)
ภาพ: https://www.thairath.co.th/horoscope/daily/2944175
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

10/07/2026

บทความ "ปัจจัยที่มีผลต่อการบริโภคสื่ออินโฟกราฟิกในข่าวออนไลน์ไทย" ผู้แต่ง สุภาภรณ์ วิมลชัยฤกษ์ และ ชินกฤต อุดมลาภไพศาล จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69) บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ งานวิจัยเชิงปริมาณนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาพฤติกรรมการบริโภคสื่ออินโฟกราฟิกในข่าวออนไลน์ไทย 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติกับแนวโน้มพฤติกรรมการบริโภคสื่ออินโฟกราฟิกในข่าวออนไลน์ไทย และ 3) ศึกษาปัจจัยที่ร่วมกันทำนายทัศนคติต่อสื่ออินโฟกราฟิกอันเป็นกลไกสำคัญที่เชื่อมโยงไปสู่แนวโน้มพฤติกรรมการบริโภค ใช้การสำรวจภาคตัดขวางกับกลุ่มตัวอย่าง 128 คน เก็บข้อมูลด้วแบบสอบถามออนไลน์โดยการสุ่มตัวอย่างแบบตามสะดวก วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็น
เพศหญิง (ร้อยละ 55.5) อายุ 15–22 ปี (ร้อยละ 53.1) การศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 71.1) มีสถานภาพเป็นนักเรียน/นักศึกษา (ร้อยละ 53.1) รายได้เฉลี่ยต่ำกว่า 5,000 บาทต่อเดือน (ร้อยละ 21.1) เปิดรับสื่ออินโฟกราฟิกทุกวัน (ร้อยละ 41.4) ผ่านสมาร์ตโฟน (ร้อยละ 79.7) โดยลักษณะทางประชากรศาสตร์ที่แตกต่างกันมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการเปิดรับสื่อที่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 2) ทัศนคติต่อสื่ออินโฟกราฟิกมีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับปานกลางกับแนวโน้มพฤติกรรมการ (r = .552, p < .001) สอดคล้องกับทฤษฎีการกระทำด้วยเหตุผล และ 3) การรับรู้ประโยชน์ของสื่ออินโฟกราฟิก (β = .705) เป็นตัวแปรพยากรณ์ที่มีอิทธิพลสูงสุดต่อทัศนคติ โดยร่วมกับแนวโน้มพฤติกรรมการบริโภคสามารถอธิบายความแปรปรวนของทัศนคติได้ร้อยละ 66.60 (R² = .666)
ข้อมูล: ปัจจัยที่มีผลต่อการบริโภคสื่ออินโฟกราฟิกในข่าวออนไลน์ไทย ผู้แต่ง สุภาภรณ์ วิมลชัยฤกษ์ และ ชินกฤต อุดมลาภไพศาล จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย.69)
ภาพ: https://thaipublica.org/2013/01/good-infographics-3/
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น. #แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

03/07/2026

บทความ “การแปรการใช้ศัพท์ตามกลุ่มอายุของผู้พูดภาษาผู้ไทในอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี*’” ผู้แต่ง พัฒนชัย พัสดร และ ศุภกิต บัวขาว จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69) บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์การแปรการใช้ศัพท์ตามกลุ่มอายุของผู้พูดภาษาผู้ไทบ้านถ่อนนาลับ ตำบลถ่อนนาลับ อำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี โดยเก็บข้อมูลคำพูดเดี่ยวจากผู้บอกภาษา 2 กลุ่มอายุ ได้แก่ กลุ่มสูงอายุ (60 ปีขึ้นไป) และกลุ่มอายุน้อย (20-30 ปี) กลุ่มอายุละ 5 คน รวม 10 คน เก็บข้อมูลโดยใช้รายการศัพท์ภาษาผู้ไทจำนวน 30 หน่วยอรรถ ผลการศึกษาพบการใช้ศัพท์ จำนวน 7 รูปแบบ โดยกลุ่มสูงอายุใช้ศัพท์ภาษาผู้ไทร่วมกับศัพท์อื่นมากที่สุด และใช้ศัพท์กลายร่วมกับศัพท์อื่นน้อยที่สุด ส่วนกลุ่มอายุน้อยใช้ศัพท์อื่นมากที่สุด และใช้ศัพท์กลายน้อยที่สุด ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า อายุทำให้เกิดการแปรการใช้ศัพท์ ซึ่งเกิดจากการสัมผัสภาษาไทยถิ่นอีสานที่เป็นภาษากลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาษาไทยมาตรฐานที่เป็นภาษาราชการในประเทศ โดยทั้งสองเป็นภาษาที่มีสถานะสูงกว่า
ข้อมูล: “การแปรการใช้ศัพท์ตามกลุ่มอายุของผู้พูดภาษาผู้ไทในอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี*’” ผู้แต่ง พัฒนชัย พัสดร และ ศุภกิต บัวขาว จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (ม.ค. 69 - มิ.ย. 69)
ภาพ: https://www.innews.news/news.php?n=36774
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ทุกวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1
#วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่12ฉบับที่1

01/07/2026

ประชาสัมพันธ์เปิดรับบทความวิจัยและบทความวิชาการ
ด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ ได้แก่
1. อักษรศาสตร์และมนุษยศาสตร์
2. ภาษาและภาษาศาสตร์
3. ประวัติศาสตร์และปรัชญาแห่งศาสตร์ความรู้
4. การพัฒนา
5. วัฒนธรรมศึกษา

📌 เพื่อตีพิมพ์ในวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่ 12 ฉบับที่ 2 (ก.ค. 2569 - ธ.ค. 2569) ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป

📌 ผู้ที่สนใจสามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่
http://human.msu.ac.th/husocjournal/hsjn-submition.html

03/04/2026

บทความ “สำนึกในถิ่นที่และการประกอบสร้างความหมายของสถานที่ในกวีนิพนธ์ หอมแผ่นดินลาว ของ ‘ลูกดอนกะเด็น’” ของ ลาวัณย์ สังขพันธานนท์ จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 11 ฉบับที่ 2 (ก.ค. 68 – ธ.ค. 68) บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา สำนึกในถิ่นที่ ความผูกพันต่อสถานที่และการประกอบสร้างความหมายของสถานที่ในกวีนิพนธ์คัดสรรชุด หอมแผ่นดินลาว โดย “ลูกดอนกะเด็น” กวีซีไรต์จากประเทศ สปป. ลาวประจำปี 2019 โดยใช้มโนทัศน์ด้านสถานที่ตามแนวคิดวัฒนธรรมศึกษามาประกอบการพิจารณา ผลการศึกษาพบว่า หอมแผ่นดินลาว เป็นกวีนิพนธ์ที่มีความโดดเด่นในการนำเสนอสำนึกในถิ่นที่และความผูกพันต่อสถานที่อันได้แก่ประเทศลาวซึ่งเป็นมาตุภูมิของกวี โดยแสดงออกในหลายมิติ ทั้งในระดับของความรัก ความหวงแหนต่อแผ่นดินถิ่นเกิด การเคารพต่อถิ่นที่ จนถึงระดับของการอุทิศตนและเสียสละต่อสถานที่ กวีนำเสนอผ่านโวหารวาทศิลป์ ด้วยการใช้ความเปรียบ สัญญะ และสัญลักษณ์ที่มีชั้นเชิงทางวรรณศิลป์ ในขณะเดียวกันได้ประกอบสร้างความหมายของสถานที่ซึ่งหมายถึงแผ่นดินลาว หรือประเทศลาวในหลายความหมาย ได้แก่ เมืองลาวคือแผ่นดินของแม่ เมืองลาวคือสถานที่อันอุดมสมบูรณ์ สวยงามด้วยธรรมชาติ เมืองลาวคือดินแดนแห่งศิลปวัฒนธรรมและวิถีชีวิตที่เรียบง่าย และเมืองลาวคือดินแดนของการต่อสู้เพื่ออิสรภาพ เป็นที่น่าสังเกตว่าการประกอบสร้างความหมายของสถานที่นี้ ในแง่หนึ่งก็คือการสร้างอัตลักษณ์ของประเทศลาวนั่นเอง

ข้อมูล: “สำนึกในถิ่นที่และการประกอบสร้างความหมายของสถานที่ในกวีนิพนธ์ หอมแผ่นดินลาว ของ ‘ลูกดอนกะเด็น’” ของ ลาวัณย์ สังขพันธานนท์ จากวารสารมนุษย์กับสังคม ปีที่ 11 ฉบับที่ 2 (ก.ค. 68 – ธ.ค. 68)
ภาพ: https://www.facebook.com/photo/?fbid=3419162694861331&set=pcb.3419163558194578
📌สำหรับผู้ที่สนใจสามารถอ่านบทความนี้ได้ที่ https://so06.tci-thaijo.org/index.php/husocjournal
📱: 095-1674698 (เลขานุการฯ)
📝พบกับ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #วารสารมนุษย์กับสังคม ในวันศุกร์ เวลา 18.00 น.
#แนะนำบทความ #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคม #แนะนำบทความวารสารมนุษย์กับสังคมปีที่11ฉบับที่2 #วารสารมนุษย์กับสังคม #มนุษย์กับสังคมปีที่11ฉบับที่2 #มนุษย์กับสังคมปี11ฉบับ2

วารสารมนุษย์กับสังคม Journal of Man and Society

21/08/2026

14/08/2026

07/08/2026

31/07/2026

24/07/2026

17/07/2026

10/07/2026

03/07/2026

01/07/2026

03/04/2026

ที่อยู่

เบอร์โทรศัพท์

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ติดต่อ โรงเรียนนี้

ทางลัด

แชร์

ประเภท

คำขอนำรายการออก