จิตศึกษาโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย

  • Home
  • จิตศึกษาโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย

จิตศึกษาโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย กิจกรรมจิตศึกษา พัฒนาปัญญาภายใน ท.6

วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569  ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้การจัดกิจกรรมจิตศึกษา กับ คณะครู โรงเรียนเทศบาล 1 (เวียงเชียงแส...
28/06/2026

วันอาทิตย์ที่ 28 มิถุนายน 2569  ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้การจัดกิจกรรมจิตศึกษา กับ คณะครู โรงเรียนเทศบาล 1 (เวียงเชียงแสน) จังหวัดเชียงราย คุณครูทุกท่านยอดเยี่ยมมีความตั้งใจและมุ่งมั่นที่จะนำกิจกรรมจิตศึกษาไปใช้ในห้องเรียน ยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้ร่วมแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันในวันนี้ ขอบพระคุณทีมผู้บริหารทุกท่าน ทุกฝ่าย ที่ให้การส่งเสริมสนับสนุนเป็นอย่างดี ทำให้กิจกรรมวันนี้เป็นช่วงเวลาที่มีค่า สร้างพื้นที่ของสนามพลังบวกอย่างแท้จริง #กิจกรรมจิตศึกษา  นวัตกรรมจากโรงเรียนลำปลายมาศพัฒนาจังหวัดบุรีรัมย์

กิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ "การจัดกิจกรรมจิตศึกษาในห้องเรียน"โรงเรียนองค์การบริหารส่วนตำบลศรีดอนมูล อำเภอ เชียงแสน จังหวั...
15/05/2026

กิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ "การจัดกิจกรรมจิตศึกษาในห้องเรียน"
โรงเรียนองค์การบริหารส่วนตำบลศรีดอนมูล อำเภอ เชียงแสน จังหวัดเชียงราย วันที่ 9 พฤษภาคม 2569
https://www.facebook.com/share/p/18vabnERac/

เตรียมความพร้อม การจัดกิจกรรมจิตศึกษาในห้องเรียน พี่ มัธยมปีการศึกษา 2569 https://www.facebook.com/share/p/1DnD4Ykzk9/
15/05/2026

เตรียมความพร้อม การจัดกิจกรรมจิตศึกษาในห้องเรียน พี่ มัธยม
ปีการศึกษา 2569

https://www.facebook.com/share/p/1DnD4Ykzk9/

แลกเปลี่ยนเรียนรู้ กิจกรรมจิตศึกษา โรงเรียนเทศบาลตำบลหล่ายงาว (แจมป๋อง) อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย…แบ่งปันพื้นที่ ...
18/03/2026

แลกเปลี่ยนเรียนรู้ กิจกรรมจิตศึกษา โรงเรียนเทศบาลตำบลหล่ายงาว (แจมป๋อง) อำเภอเวียงแก่น จังหวัดเชียงราย

…แบ่งปันพื้นที่ ความสุข… ชง เชื่อม ใช้

ขอบคุณทุกสรรพสิ่ง ที่ทำให้เกิดเรื่องราวในวันนี้

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลาย เช้าวันจันทร์ ที่ 29 ธันวาคม 68 "....................................." หลังจากฟังเรื่องราวที...
29/12/2025

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลาย
เช้าวันจันทร์ ที่ 29 ธันวาคม 68
"....................................." หลังจากฟังเรื่องราวที่ครูเล่าให้ตั้งชื่อ เรื่องเล่าวันนี้
เรื่องมีอยู่ว่า.................

ปี 2003 ที่มณฑลซานซี ประเทศจีน ขณะ เซี่ย จ้านไห่ เดินทางไปทำงานต่างเมือง เขาไม่รู้เลยว่า บ้านของเขากำลังกลายเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้าย
แก๊สพิษที่รั่วไหลปกคลุมทั้งหลัง พรากชีวิตลูกชายคนโตไปในทันที ส่วน เหลียง เฉี่ยวอิง ภรรยาของเขา รอดชีวิตมาได้ แต่ต้องหลับใหลยาวนานนับปี
เมื่อเธอลืมตาขึ้น โลกก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป พิษจากแก๊สทำลายสมองจนเธอเป็นอัมพาต และความทรงจำถอยกลับไปหยุดอยู่แค่เด็กวัย 5 ขวบ
สิ่งเดียวที่ยังฝังแน่นในใจคือ "ลูกชายคนโต"
เธอร้องไห้ถามสามีซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า ลูกหายไปไหน
ด้วยความสงสารจับใจ เซี่ยจำต้องสร้าง "โลกใบใหม่" ให้ภรรยา เขาโกหกว่าลูกชายไปทำงานไกลจนกลับมาไม่ได้ แต่ในใจเขารู้ดีว่า คำโกหกนี้ไม่มีวันอยู่ได้ตลอดไป
จนกระทั่งปี 2010 เซี่ยบังเอิญเห็นตำรวจนายหนึ่งในรายงานข่าว เซี่ยงไฮ้ เวิลด์ เอ็กซ์โป เขานิ่งงันไปชั่วขณะ เพราะชายคนนั้นมีใบหน้าเหมือนลูกชายที่จากไปอย่างกับฝาแฝด
เขาเริ่มออกตามหา และในอีก 3 ปีต่อมา ก็ได้พบกับตำรวจหนุ่มคนนั้นจริง ๆ ผ่านรายการหนึ่งของสถานี CCTV
เขาชื่อ... เจียง จิงเหว่ย
เซี่ยเล่าความจริงที่แสนเจ็บปวดทั้งหมดให้เจียงฟัง ก่อนเอ่ยปากขอสิ่งที่ยากที่สุดในชีวิต คือขอให้ชายแปลกหน้าคนนี้ช่วย "สวมรอย" เป็นลูกชายของเขา เพื่อต่อลมหายใจให้ภรรยาที่กำลังตรอมใจ
เจียงลังเลอยู่นาน จนกระทั่งพ่อแท้ ๆ ของเขาพูดเพียงสั้น ๆ
"ไปเถอะลูก ไปทำหน้าที่นี้"
คำพูดนั้นทำให้เขาตัดสินใจก้าวเข้าสู่ชีวิตของครอบครัวนี้ ในฐานะลูกชายที่หายสาบสูญ

อ่านเรื่องราวต่อได้ที่ .................https://www.facebook.com/share/p/1Bie7M26Ky/?mibextid=wwXIfr....................

คำถาม

1. นักเรียนคิดและรู้สึกอย่างไร กับ ข่าวนี้ ทำไมจึงคิดและรู้สึกแบบนั้น
2. ถ้านักเรียน เป็น คนในครอบครัวนี้ นักเรียนจะตามหา และติดต่อ นายตำรวจ ที่หน้าตาเหมือนลูกชาย ผู้หญิงในข่าวนี้หรือไม่ เพราะเหตุใด
3. ถ้านักเรียนเป็น นายตำรวจ ที่หน้าตาเหมือน ลูกชาย ผู้หญิงคนนี้ นักเรียนจะช่วยครอบครัวนี้ ด้วยวิธีนี้หรือไม่ เพราะเหตุใด
4. นักเรียนคิดว่า จะเป็นไปได้ไหม ที่ผู้หญิงคนนี้ จะหายจากความจำเสื่อม แล้วถ้าเป็นเช่นนั้น จริง นักเรียนคิดว่า ผู้หญิงคนนี้ จะรับความความจริงได้หรือไม่ อย่างไร ( หรือครูอาจจะใช้คำถาม ถ้านักเรียนเป็นผู้หญิงคนนี้ แล้วหายจากความจำเสื่อม แล้วรู้ความจริง เราจะรับได้ไหม แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไป )
5. นักเรียนได้เรียนรู้อะไร จากกิจกรรมจิตศึกษา เช้าวันนี้

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลายวันจันทร์ ที่ 8 ธันวาคม 2568 ....กีฬาสี...
09/12/2025

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลาย
วันจันทร์ ที่ 8 ธันวาคม 2568

....กีฬาสี...

กิจกรรมจิตศึกษา พี่มัธยมวันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2568 "นักท่องเที่ยว"Q1เราคิดอย่างไร กับ การแสดงความคิดเห็นของคนญี่ปุ่น...
24/11/2025

กิจกรรมจิตศึกษา พี่มัธยม
วันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2568

"นักท่องเที่ยว"

Q1
เราคิดอย่างไร กับ การแสดงความคิดเห็นของคนญี่ปุ่น ต่อการกระทำของ นักท่องเที่ยวญี่ปุ่นที่ร้านเสริมสวย และ การแสดงความคิดเห็นของคนไทย ต่อการกระทำของคนไทยที่ร้านสะดวกซื้อใกล้ฟูจิซัง

Q2
เราคิดว่าพฤติกรรมแบบนี้เกิดจากอะไร?
ความไม่รู้ ความคึกคะนอง ความอยากดัง
หรือเพราะยังไม่เข้าใจความหลากหลายทางวัฒนธรรม
ทำไมเราถึงคิดแบบนั้น?

Q3
ถ้าเราอยู่ในเหตุการณ์จริง เราเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มนักท่องเที่ยวนี้ เราเลือกที่จะ...
– นิ่งเฉย
– เตือนอย่างสุภาพ
– แจ้งเจ้าหน้าที่
เราจะเลือกทำอะไร (1 เรื่อง) ? เพราะเหตุใด?

Q4
ตัวเราเองอยากให้คนต่างชาติมองประเทศไทยอย่างไร?
และเราจะช่วยให้ภาพลักษณ์นั้นเกิดขึ้นจริงได้อย่างไรบ้าง?

Q5
“ความเคารพ” และ “ความรับผิดชอบ” สำคัญอย่างไร ต่อเหตุการณ์นี้

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลายเช้า วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2568"ความลับนางฟ้า"แฟนคลับอึ้ง สตรีมเมอร์สาวคนดัง เปิดเผยความล...
17/11/2025

กิจกรรมจิตศึกษา พี่ ม.ปลาย
เช้า วันจันทร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2568

"ความลับนางฟ้า"

แฟนคลับอึ้ง สตรีมเมอร์สาวคนดัง เปิดเผยความลับนางฟ้า ห้องรกไม่ไหว สุดพีก คนชอบความจริงใจ ทำยอดผู้ติดตามพุ่ง!

แหล่งสื่อชง ที่https://www.khaosod.co.th/special-stories/news_9531155

กิจกรรมจิตศึกษา พี่มัธยมปลาย เช้าวันจันทร์ ที่ 7 กรกฎาคม 2568เรื่องเล่าจาก ไผ่โมโสะ (Moso Bamboo)ณ หมู่บ้านเล็กๆ ในหุบเข...
07/07/2025

กิจกรรมจิตศึกษา พี่มัธยมปลาย
เช้าวันจันทร์ ที่ 7 กรกฎาคม 2568

เรื่องเล่าจาก ไผ่โมโสะ (Moso Bamboo)

ณ หมู่บ้านเล็กๆ ในหุบเขาอันเงียบสงบของมณฑลฝูเจี้ยน ผู้เฒ่าหลี่ ชายชราผู้เป็นที่เคารพในฐานะชาวสวนผู้เปี่ยมด้วยปัญญา กำลังบรรจงเตรียมดินอย่างละเมียดละไม พลางพลิกดูเมล็ดเล็กจิ๋วในฝ่ามือที่เหี่ยวย่นของตนเอง
"ท่านปู่!" เสียงใสของ อาเหว่ย หลานชายวัยสิบขวบดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กๆ ที่วิ่งเข้ามาหา ใบหน้าของเด็กน้อยเปื้อนฝุ่นจากการเล่นซน แต่ดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยประกายแห่งความอยากรู้อยากเห็น "นั่นเมล็ดอะไรหรือขอรับ? เหตุใดมันจึงเล็กจิ๋วนัก แล้วท่านปู่จะปลูกอะไรกันหรือขอรับ?"
ผู้เฒ่าหลี่เงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววอ่อนโยน "นี่คือเมล็ด ไผ่โมโสะ หลานรัก" ท่านตอบพลางค่อยๆ หย่อนเมล็ดลงในหลุมดินที่เตรียมไว้ "มันจะเติบโตเป็นต้นไผ่ที่สูงใหญ่ที่สุดเท่าที่เจ้าเคยเห็นเลยนะ"
อาเหว่ยเบิกตากว้าง "จริงหรือขอรับ! สูงแค่ไหนกันขอรับท่านปู่?"
"สูงเสียดฟ้าเชียวล่ะ" ผู้เฒ่าหลี่กล่าว "แต่เราต้องรอมันหน่อยนะหลาน"
จากวันนั้น อาเหว่ยผู้กระตือรือร้นมักจะวิ่งไปช่วยผู้เฒ่าหลี่รดน้ำต้นไผ่โมโสะอยู่เสมอ ทุกเช้าค่ำ ผู้เฒ่าหลี่จะมารดน้ำพรวนดินตรงผืนดินเล็กๆ ผืนนั้นอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง อาเหว่ยเองก็ทำตามอย่างขยันขันแข็ง
หนึ่งปีผ่านไป... อาเหว่ยยืนมองแปลงไผ่ด้วยความฉงน "ท่านปู่ขอรับ เหตุใดมันถึงยังไม่ขึ้นเลยขอรับ? ต้นกล้าเล็กๆ ของชาวบ้านคนอื่นโตสูงกว่าหัวเข่าของข้าแล้วนะขอรับ"
ผู้เฒ่าหลี่ลูบศีรษะหลานชายเบาๆ "อืม... แล้วเจ้าคิดว่าทำไมมันถึงยังไม่ขึ้นล่ะอาเหว่ย?"
จากหนึ่งปี เป็น สองปี... สามปี... สี่ปี... วันเวลาผันผ่านไปเรื่อยๆ ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นและสายฝนที่โปรยปราย ต้นไผ่โมโสะของผู้เฒ่าหลี่ก็ยังคงนิ่งสนิทอยู่ใต้ผืนดิน ไม่มีแม้แต่ยอดอ่อนๆ โผล่พ้นขึ้นมาให้เห็น ผู้เฒ่าหลี่ไม่ได้สนใจเสียงกระเซ้าเย้าแหย่จากชาวบ้านมากนัก เพราะเขารู้ดีว่าสิ่งที่อยู่ใต้ผืนดินนั้นกำลังดำเนินไปอย่างเงียบเชียบ
"ท่านปู่ขอรับ เรากำลังรดน้ำให้ดินเปล่าๆ อยู่หรือเปล่าขอรับ?" อาเหว่ยเอ่ยปากถามผู้เฒ่าหลี่ด้วยน้ำเสียงที่เจือด้วยความท้อแท้ เมื่อย่างเข้าสู่ ปีที่ห้า ใบหน้าของเด็กน้อยในวันนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความตื่นเต้นเหมือนวันแรกๆ อีกแล้ว "ข้าไม่เห็นว่ามันจะโตขึ้นมาเลยขอรับ..."
ผู้เฒ่าหลี่ไม่ตอบอะไร เพียงแต่ยิ้มอย่างลึกซึ้ง และยังคงรดน้ำพรวนดินให้กับผืนดินที่ดูเหมือนจะว่างเปล่านั้นอย่างสม่ำเสมอ ราวกับว่าเขาเห็นบางสิ่งบางอย่างที่อาเหว่ยยังไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตา
และแล้ว... หลังจากผ่านพ้นไปห้าปีเต็มๆ ราวกับว่าธรรมชาติกำลังจะมอบของขวัญอันน่าอัศจรรย์ เมื่อเริ่มต้นเข้าสู่ ปีที่หก วันหนึ่ง อาเหว่ยวิ่งไปที่แปลงไผ่เหมือนเช่นเคย แต่คราวนี้... เขาต้องหยุดชะงัก!
เหนือผิวดินที่เคยว่างเปล่า บัดนี้มีหน่อไผ่เล็กๆ สีเขียวเข้มโผล่พ้นขึ้นมา อาเหว่ยรีบวิ่งไปเรียกผู้เฒ่าหลี่ด้วยความตื่นเต้นสุดขีด
"ท่านปู่ขอรับ! ท่านปู่ขอรับ! มันขึ้นแล้วขอรับ! ไผ่โมโสะของเราขึ้นแล้ว!"
ผู้เฒ่าหลี่เดินมาดูด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจอย่างที่อาเหว่ยไม่เคยเห็นมาก่อน "เห็นไหมล่ะหลาน" ท่านกล่าวพลางลูบเคราขาว "แต่เจ้าลองคิดดูสิ... อะไรที่ทำให้มันขึ้นมาได้ในวันนี้กัน?"
และนั่นยังไม่ใช่จุดสิ้นสุด... เพราะหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วัน หน่อไผ่เล็กๆ นั้นก็เริ่มพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว ชนิดที่ว่าวันต่อวัน อาเหว่ยก็ต้องแหงนหน้ามองสูงขึ้นไปอีก ลำไผ่โมโสะพุ่งสูงขึ้น พุ่งสูงขึ้น และสูงขึ้น... จนในที่สุด ภายในเวลาเพียงแค่ หกสัปดาห์ ลำไผ่นั้นก็สูงเสียดฟ้า สูงกว่า 90 ฟุต! กลายเป็นป่าไผ่อันยิ่งใหญ่ตระหง่านฟ้า ปกคลุมเนินเขาอย่างน่าอัศจรรย์ใจอย่างที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน

---------------------------------------------
คำถามเพื่อการคิดใคร่ครวญ

1. ถ้าเราเป็น อาเหว่ย ที่รดน้ำให้ดินว่างเปล่าถึง 5 ปี เราจะรู้สึกอย่างไร? มีความรู้สึกท้อแท้ สงสัย หรือแอบหมดหวังบ้างไหม?
2.เราเคยรู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในช่วง "5 ปีแรก" ของไผ่โมโสะไหม? คือทำอะไรบางอย่างไปเรื่อย ๆ แต่ยังไม่เห็นผลลัพธ์ชัดเจน แล้วอะไรคือสิ่งที่ทำให้เรายังคงเดินหน้าต่อไปได้?
3. ตอนที่ไผ่โมโสะพุ่งขึ้นสูงปรี๊ดในเวลาแค่ 6 สัปดาห์สุดท้าย เราคิดว่า "รากฐาน" ที่มองไม่เห็นใต้ดินนั้นสำคัญกับการเติบโตแบบก้าวกระโดดของเราในอนาคตอย่างไร? แล้วเราคิดว่าเราควรจะเริ่มสร้าง "รากฐาน" อะไรให้แข็งแรงไว้ตั้งแต่ตอนนี้บ้าง?
4. จากเรื่องราวของไผ่โมโสะ มีอะไรที่เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับ ความอดทน ความเชื่อมั่น หรือ การรอคอย ที่เราสามารถเอาไปใช้กับการเรียน การใช้ชีวิต หรือเป้าหมายที่เรามีอยู่ตอนนี้ได้บ้าง?

Address

ตำบลริมกก

57100

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when จิตศึกษาโรงเรียนเทศบาล 6 นครเชียงราย posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

  • Want your school to be the top-listed School/college?

Share