22/09/2026
သည်းခံတယ်ဆိုတာ ကြောက်လို့မဟုတ်ဘူး။
တစ်ခါတလေ ကိုယ်သိတယ်…
သူပြောတာ မမှန်ဘူးဆိုတာ။
သူလုပ်တာ မတရားဘူးဆိုတာ။
ကိုယ့်ကို အလေးမထားဘူးဆိုတာ။
ဒါပေမယ့် ကိုယ်က ပြန်မပြောဘူး။
အဲ့ဒါကို တချို့က
“မပြောရဲလို့” လို့ထင်ကြတယ်။
မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ်က ပြန်ပြောလိုက်ရင်
ပြဿနာက ပိုကြီးသွားနိုင်တယ်ဆိုတာ သိလို့။သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး
ဆက်ဆံရေးတစ်ခု ပျက်သွားနိုင်တာ သိလို့။
အလုပ်မှာ စကားတစ်ခွန်းကြောင့်
ကိုယ့်အတွက် ပိုခက်ခဲသွားနိုင်တာ သိလို့။
ဒါကြောင့် ငြိမ်နေတာ။
ငြိမ်နေတာက အားနည်းလို့မဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်ထိန်းနိုင်လို့။
ဒါပေမယ့် သည်းခံတတ်တဲ့လူတိုင်းမှာလည်း
အကန့်အသတ်တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။
အဲ့ဒီအကန့်အသတ်ကို ကျော်သွားတဲ့နေ့မှာ
အရင်လို ဘာမှမပြောတော့ဘူး။
ရန်လည်း မဖြစ်တော့ဘူး။
ရှင်းပြလည်း မရှင်းပြတော့ဘူး။
တိတ်တိတ်လေးနဲ့ ထွက်သွားတတ်တယ်။
အဲ့ဒီအချိန်ရောက်မှ
“သူက ဘာလို့အရင်လို မဟုတ်တော့တာလဲ”
လို့ မမေးနဲ့။
ကိုယ်မပြောင်းသွားတာပါ။
ကိုယ်က သည်းခံရတာ များသွားတာ။