16/10/2022
การสอนให้นักเรียนอ่าน/พูดภาษาอังกฤษได้อย่างถูกต้อง และคล่องแคล่ว ไม่ใช่เรื่องยากเลย แต่อุปสรรคของเด็กไทยคือ สไตล์การสอนที่โฟกัส 'ผิดจุด' และ 'ข้ามขั้น' เอาเรื่องที่เบสิคที่สุดเลย คือการสอนอ่านออกเสียง ครูไทยส่วนมากจะสอน "ชื่อพยัญชนะ" (letter names) และตามด้วยคำศัพท์เลย (คำศัพท์เช่นพวก sight words) ประมาณนี้
"A 👉🏻 เอ 👉🏻 ant 👉🏻 มด"
คือลำดับการสอนที่ผมเจอในหลายโรงเรียน (และเจอจากลูกศิษย์เกิน 90%) ในขณะที่โรงเรียนที่มีผู้เชี่ยวชาญด้านนี้จริง ๆ (หรือไม่ต้องถึงขั้นเชี่ยวชาญก็ได้ แค่พอรู้จัก Phonics ในระดับนึง) จะสอนแบบนี้
"A 👉🏻 เอ 👉🏻 แอะ 👉🏻 ant 👉🏻 มด" ในขณะที่ครูบางคนสอนแค่
- Letter symbols (a, b, c)
- Letter names (เอ, บี, ซี)
- Words (ant, bird, cat)
- Meanings (มด, นก, แมว)
แต่ครูที่มีประสบการณ์จริง ๆ จะสอนแบบนี้
- Letter symbols (a, b, c)
- Letter names (เอ, บี, ซี)
- LETTER SOUNDS (แอะ, เบอะ, เคอะ)
- Words (ant, bird, cat)
- Meanings (มด, นก, แมว)
นักเรียนที่รู้แค่ letter names ให้ตายยังไงก็อ่านภาษาอังกฤษแบบตะกุกตะกัก ไม่มีทางคล่องแน่นอน (หรือถ้าอ่านคล่องก็คืออ่านด้วยสำเนียงไทยเป๊ะ ๆ เพราะเรียนวิธีการสะกดภาษาอังกฤษแบบไทย เช่น dog สะกด ดี-โอ-จี "ด็อก" จะอ่านให้คล่องก็ต้องใช้สำเนียงไทย) แต่นักเรียนที่รู้ letter sounds ด้วยใช้เวลาไม่นานก็สามารถเรียนภาษาอังกฤษได้ด้วยตัวเอง อยากอ่านอะไรก็ไม่ต้องมีคนมาไกด์ และไม่อ่านผิดหรือตะกุกตะกักบ่อย ๆ พอนานเข้ามันก็เกิดเป็นความมั่นใจในการพูดภาษาอังกฤษ
อย่าบอกว่านักเรียนขี้อาย ไม่กล้าพูด เพราะปัญหาคือเราสอนเขาผิด เราสอนเขาในแบบที่มันไม่มีวันทำให้เขามั่นใจได้ (เพราะมันขาดสิ่งสำคัญคือความเข้าใจเรื่อง "เสียง") ยังไงก็ลองเอาปรับใช้นะครับ ก่อนมันจะถูกละเลยไปมากกว่านี้ cheers!
"รู้ให้มากกว่าเมื่อวาน"
Credit: JGC.