Szkoła Podstawowa nr 4 we Wrocławiu

Tak podczas niedzieli przyszła do mnie pewna refleksja. Mija właśnie 26 lat, kiedy zamknęli naszą SP 4 przy ul. Zielińskiego. Ostatni rocznik, który wyszedł z tych murów skończył właśnie 40 lat życia. Mijamy się na ulicach, nawet nie wiedząc czasem, że w tych szkolnych murach spędziliśmy 8 lat życia albo ciut więcej. Poszliśmy dalej, zostawiliśmy to co za nami. Ale czasem serducho boli od wspomnień…

„Co prawda wspomnień nikt nie może mi odebrać. Ale i tak boli że nie możecie być tu i teraz. I chodzić ze mną razem po krętych losu ścieżkach. Pocieszać po porażkach cieszyć po zwycięstwach. Razem tak wiele choć obiektywnie prawie wcale. Ale piękna była każda chwila spędzona razem”.

Dobrej niedzieli.

https://www.instagram.com/reel/DXcY-6cDj4i/?igsh=OGVwdWRleXB2OXJz

Eldo feat. HiFi Banda - Twarze #eldo #twarze #niepytajonią #cytat #zrekitworzone

Na prośbę pani Agnieszki publikujemy jej kilka wspomnień z życia naszej szkoły :)

"Szkołę Podstawową nr 4 kończyłam pod koniec lat 90-tych. Zaraz jak się wchodziło do budynku po lewej stronie był gabinet dyrekcji, później biblioteka, gdzie rządziła pani Basia. Dalej za długim szpalerem szafek była świetlica. Chociaż nie wiem czy to dobra nazwa, ponieważ ja pamiętam tabliczkę z napisem "półinternat". W półinternacie były takie magiczne drzwi, z których wchodziło się do stołówki. Pamiętam panią Teresę, Jadzię i... i właśnie uciekły mi te imiona. Zawsze po obiedzie było krótkie leżakowanie i panie czytały bądź z gramofonu puszczały nam bajki. Jedną z tych bajek była ta o Gąsce Balbince. Nie zapomnę jej nigdy. Pozdrawiam wszystkich z którymi mijałam się na korytarzach. Agnieszka."

Poszukaliśmy, poszperaliśmy i znaleźliśmy Gąskę Balbinkę w oryginale.

Bajka Muzyczna: Przygody Gąski Balbinki Bajka Muzyczna: Przygody Gąski BalbinkiTekst: Maria TerlikowskaWykonawca: Danuta Mancewicz1. Balbina uważaj (1966)2. Balbinka w teatrze (1982)The copyright i...

I jeszcze Dzień Nauczyciela na wesoło 😎 jeżeli macie jakieś memy związane z edukacją to podzielcie się nimi w komentarzu.

Dziś myślimy o wszystkich nauczycielach – tych, którzy wciąż z pasją prowadzą kolejne pokolenia uczniów, i o tych, których już z nami nie ma, ale pozostali w naszej pamięci i sercach.
Wspominamy ich głos, spojrzenie, cierpliwość. Ich wiarę w nas – często większą niż nasza własna. Wspominamy kredowy pył na dłoniach, zapach starych podręczników, dźwięk dzwonka na przerwę i to nieuchwytne poczucie, że szkoła była czymś więcej niż tylko miejscem nauki.

Niech ten dzień będzie pełen wdzięczności i ciepłych myśli – dla wszystkich, którzy uczą, inspirowali i inspirować będą. 🌿

„Niech w ciszy klas, w świetle poranka
Wciąż trwa rozmowa z tymi, co byli.
Bo przecież szkoła to nie ściany i ławki –
To echo głosów, które nas kiedyś uczyły.”
— Wisława Szymborska (inspiracja)

Dziękujemy wszystkim Nauczycielom – tym obecnym i tym, którzy pozostali w naszych wspomnieniach.
Za cierpliwość. Za słowa, które kształtują. Za serce, które prowadzi.

Taki mały hit nam wpadł dzisiaj. Zdjęcie autorstwa J_Raiden z portalu polska-org.pl. przedstawia naszą szkołę w trakcie budowy. Rok 1969. W tle bloki przy ul. Stysia (jamnik) oraz te dalej na Zielińskiego. Dziękujemy za czujność naszym :) :)

I jak tam w pierwszy dzień wakacji? Śniadanie z plecaka wyciągnięte? 🙂🙂🙂👍 ktoś takie medale pamięta na koniec roku? 🤣🤣🤣

Dzwonek. Ten ostatni – zawsze brzmiał inaczej.

Choć minęły już dekady, gdy kończyliśmy kolejne klasy szkoły podstawowej w latach 80. i 90., dziś – w ten czerwcowy dzień – serce znowu gdzieś tam wraca. Do pachnących kredą sal, do zielonych tablic, dzienników w twardych oprawach, do śniadaniówek z drugim śniadaniem i tornistrów cięższych niż my sami.

Wspominamy boisko, gdzie każdy mecz był o wszystko. Schodki, na których toczyły się największe rozmowy o życiu. Koleżanki i kolegów, z którymi dzieliliśmy ławki, sekrety i karne zadania. Wychowawców, którzy czasem bardziej byli rodzicami niż nauczycielami. I świadectwa z paskiem – lub bez – które wtedy wydawały się końcem świata, a dziś są tylko kartką z pięknej przeszłości.

To były czasy, kiedy lato miało smak oranżady w proszku, a wakacje naprawdę trwały wieczność.

Dla wszystkich, którzy kiedyś siedzieli w drewnianych ławkach, zbierali znaczki, nosili tornistry z Misiem Uszatkiem, a dziś z nutą wzruszenia patrzą w przeszłość – dziękuję Wam za wspólne dzieciństwo. Gdziekolwiek jesteście, jakąkolwiek klasę wtedy kończyliście – to było nasze wspólne pokolenie.

Dobrych wakacji, choćby tylko w sercu. 🌞💛

PIŁKA LEKARSKA -to narzędzie tortur wyglądające jak fuzja mandarynki i słonia, swoją nazwę - "piłka lekarska", wzięło chyba tylko od tego, że po jej użyciu był potrzebny medyk.

Wynalazcą piłki lekarskiej jest podobno William Muldoon. To znaczy nie wynalazł samej piłki - bo w końcu kule, wymyślił przed nim znacznie wcześniej Bóg, kiedy to zaprojektował wszystkie planety (poza Ziemią, która podobno jest płaska)

Funkcja tej ciężkiej skórzanej kuli, zmienia się na przestrzeni lat:

Na początku swojego istnienia, piłka ta służyła wedle legend rehabilitacjom.

Za naszych szkolnych czasów, piłka ta służyła do torturowania nas na wf-ie.

Dziś jako, że młodzież jest strasznie cherlawa i używa mięśni tylko do podnoszenia smartfona pod pysk, piłka ta służy uczniom chyba tylko już do siedzenia na niej, kiedy miejsca na ławeczkach są już zapełnione przez tabun mających zwolnienie z wf-u.

Dobrego dnia Dzieciaki Lekarskie Lat 90'tych 🏀

WF-u wspomnień czas. Czy skrzynia pełniła inne funkcje niż „sportowe”? Przyznać się kto zamykał w niej kolegów? 😇

🫡🫡🫡

Jaki zapach kojarzy Wam się z dzieciństwem?🥰 Obserwuj @polish_nostalgia po więcej wspomnień❤️ #polska #poland #dzieciństwo #nostalgia #architektura #millenials #easterneurope #wspomnienia #lata80 #lata90 #liminalspace nostalgia | Polska | Architektura | Dzieciństwo | Wspomnienia | Lata 80 | Lata 90 | Eastern Europe | Poland