niedyrektywnie

Dzielenie się to temat tabu 😅
Nam kazano: „podziel się, bądź grzeczny”. A w środku? Bunt.
Bo gdzie w tym wszystkim autonomia?
Gdzie prawo do „to jest moje”?
Empatii nie buduje się zmuszaniem.
Buduje się ją pokazywaniem i doświadczaniem.
I serio - dzieci potrafią się dzielić.
Ale… nie zawsze. I nie z każdym.
Dokładnie tak jak my, dorośli. 💛

Ciało często wysyła sygnały zanim pojawi się złość na pełnej mocy. Warto je znać 👇

🔸 zaczerwieniona twarz albo nagła bladość
🔸 zaciśnięte zęby, napięta szczęka
🔸 sztywne ciało, zaciśnięte pięści
🔸 szybki, płytki oddech
🔸 „twarde” spojrzenie albo unikanie wzroku

To jest właśnie ten moment.
Nie po wybuchu. Przed.

👉 Kilkadziesiąt sekund, czasem minuta - tyle masz, żeby pomóc dziecku się zatrzymać.
Zamiast: „uspokój się”
spróbuj wtedy:
✔️ „Widzę, że coś się dzieje…”
✔️ „Chcesz mi powiedzieć, co Cię zdenerwowało?”
✔️ „Zróbmy chwilę przerwy”

Bo złość nie pojawia się nagle.
Ona najpierw pokazuje się w ciele.
kiedy nauczysz się to widzieć, możesz naprawdę dużo zmienić ♥️

Wdzięczność ogromna, że dzielimy coś tak ważnego razem ♥️

warsztaty dla rodziców rodzicielstwo
NVC wychowanie w bliskości dziecko w emocjach

Złość u dziecka nie pojawia się nagle, ona daje sygnały 🔴 Zanim dojdzie do wybuchu, dziecko zwykle „pokazuje”, że coś w nim narasta. Problem w tym, że te sygnały łatwo przeoczyć albo… uznać za „złe zachowanie”.
To 5 najważniejszych oznak w zachowaniu, które mogą świadczyć o zbliżającej się złości:
♥️ nagła zmiana nastroju – dziecko szybko przechodzi z radości do rozdrażnienia
♥️ marudzenie i narzekanie – „nudzi mi się”, „to głupie”, „nie chcę”
♥️podnoszenie głosu lub krzyk
♥️sprzeciw i upór – częste „nie!” nawet przy prostych prośbach
♥️impulsywne reakcje – rzucanie rzeczami, trzaskanie, gwałtowne ruchy.
To nie jest „złośliwość”. To tylko informacja: „jest mi trudno i nie radzę sobie z emocjami”.

👉 Im wcześniej zauważysz te sygnały, tym większa szansa, że pomożesz dziecku się zatrzymać, zanim emocje przejmą kontrolę.

Co możesz zrobić?
✔ nazwij to, co widzisz: „Widzę, że coś Cię złości”
✔ zwolnij tempo i daj przestrzeń
✔ bądź obok – spokojny dorosły to dla dziecka największe wsparcie

Pamiętaj: dziecko najpierw potrzebuje regulacji, a dopiero potem rozmowy ❤️

A więcej o złości dowiesz się na naszych warsztatach! Jesteś zainteresowany? Napisz do nas [email protected]

Zbyt długo uczono nas, że złość jest zła. Że trzeba ją tłumić, wyciszać, chować. A prawda jest taka:
złość to podstawowa emocja, która ma nas chronić. Mówi:
👉 ktoś przekroczył moje granice
👉 coś jest dla mnie ważne
👉 potrzebuję reakcji
To nie złość jest problemem.
Problemem jest to, co z nią robimy. Bo można ją tłumić. Można nią ranić.
Albo można się jej nauczyć słuchać.
I tego właśnie warto uczyć siebie i dzieci. 💛 A już w środę opowiemy o tym więcej na naszych warsztatach! Z kim się widzimy? 👀

Bo emocje to nie problem do rozwiązania, tylko informacja. Dziecko, i dorosły ma prawo czuć:
złość, frustrację, smutek, bezradność, radość, obrzydzenie, ekscytacje, tęsknotę… Złość też, bo ona mówi o granicach, potrzebach i tym, co dla nas ważne.
Nie chodzi o to, żeby ją wyciszać tylko żeby umieć z nią być.
I właśnie o tej złości porozmawiamy na warsztacie:
📍 15.04 | Bloom
Zostało ostatnie miejsce 👀💛

Złość nie jest problemem. Masz prawo ją czuć. To emocja, która mówi:
👉 coś jest dla mnie ważne,
👉 moje granice zostały przekroczone,
👉 potrzebuję reakcji.
Dobra agresja to sygnał, red flag 🆘
Informacja o potrzebach, o bezpieczeństwie, o asertywności.
Problem zaczyna się wtedy, gdy udajemy, że jej nie ma albo kiedy zaczyna ranić innych. Złość jest obecna, potrzebuje kierunku, nie tłumienia. O tym będziemy mówić na naszych warsztatach - jak z nią żyć, rozumieć ją i nie robić krzywdy sobie ani innym.

➡️ Warsztaty 15.04 o 17:00 w Publiczne Przedszkole Bloom

Złość, która krzyczy i dziecko, które wcale nie chce „robić na złość”. Po prostu nie wie, co zrobić z tym, co czuje.

Dlatego robimy warsztaty. Bez spiny, bez oceniania. Z konkretem, wsparciem i rozmową o tym, co naprawdę działa w relacji z dzieckiem.
📍 15 kwietnia, godz. 17:00
📍 Publiczne Przedszkole Bloom
🎟️ Wstęp darmowy
Przyjdź, jeśli chcesz lepiej rozumieć swoje dziecko… i siebie przy okazji 💛
Daj znać w komentarzu na maila lub wiadomości, jeśli będziesz. Liczba miejsc ograniczona ✉️

Jakoś tak te przyjemne w odczuciach emocje łatwiej nam zaakceptować. Ale gdy stoimy naprzeciw kogoś, kto coś przeżywa trudniejszego, unieważniamy to. Chyba jest nam niewygodnie. Zostaliśmy nauczeni, że płacz i złość możesz czuć za zamkniętymi drzwiami. A przecież to też emocje! Jak dziecko ma się nauczyć z nimi radzić, jeżeli będziemy mu wmawiać, że nie powinien. Upadek przecież boli! Odrzucenie rówieśnicze rani! Przeżywajmy to razem ♥️ bo szczęście dzielone się mnoży, a ból słabnie 🥰

I to właśnie głównie PRAWĄ półkulą operują dzieci do 7 roku życia. Dlatego istotne jest, by tworzyć z nimi język emocji i relacji, a nie za wszelką cenę logicznych argumentów. 😉 Wtedy jest duuuuża szansa, że dogadacie się o wiele szybciej ♥️

Dobra… kto z nas nie miał awantury o buty, kurtkę albo wyjście z domu? 😅
Dziecko w emocjach, a my zaczynamy:
„Przecież jest zimno.”
„Spóźnimy się.”
„Ile razy mam powtarzać?”
Problem w tym, że kiedy dziecko jest w emocjach, jego mózg działa trochę inaczej. Aktywna jest głównie prawa półkula - ta od emocji, relacji i odczuwania. A my w tym momencie wjeżdżamy z logiką i argumentami z lewej półkuli. I dlatego to się często rozmija. Bo dziecko najpierw potrzebuje poczuć, że ktoś widzi jego emocje, a dopiero potem jest w stanie usłyszeć argumenty.
Czyli zamiast:
„No przecież musisz założyć kurtkę!”
czasem lepiej zacząć od:
„Widzę, że nie masz ochoty wychodzić.”
„Chciałbyś jeszcze zostać.”
Kiedy emocje opadają, logika wraca do gry. To po prostu… sposób, w jaki działa mózg. 🧠💛